บทที่ 460 - 3-5-2? 3-4-3? ปัญหาที่แก้ได้ด้วยฝีมือ ไม่ใช่ปัญหา

บทที่ 460 - 3-5-2? 3-4-3? ปัญหาที่แก้ได้ด้วยฝีมือ ไม่ใช่ปัญหา

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ว่านเหวินซีเห็นรูปเกมแล้วส่ายหัว

"เป็นอะไรไป"

"เกาหรานใช้ฝีมือแค่สามส่วนเองมั้ง..."

"จริงดิ?"

"จริงสิ ฉันจะโกหกนายเพื่อลูกอมเหรอ"

ว่านเหวินซีรู้จักเกาหรานดี ถ้าเกาหรานเปิดโหมดเอาจริง เกมบุกจะดุดันและบ้าคลั่งกว่านี้เยอะ

ไม่ใช่มาเล่นเคาะบอลนวดไปมาแบบนี้หรอก

"ไม่เชื่อรอดูอีกไม่กี่วันก็รู้"

"ป่ะๆๆ ไปหาไรกินกันดีกว่า ดูไปกินไป"

ว่านเหวินซีชวนเพื่อน นี่ก็ตีหนึ่งกว่าแล้ว ออกไปกินไหตี่เลาไปดูเกาหรานเล่นเกมไป มันฟินจะตาย

"ไปๆๆ"

...

การดักตบเกาหราน นักแข่งหลายคนคงอยากลองของ บ้างก็อยากเกาะกระแส บ้างก็อยากวัดฝีมือ

เพราะ FIFA ไม่ได้เป็นเกมกระแสหลักมากนัก

เกาหรานดังขนาดนี้ ใครๆ ก็อยากลองของเป็นธรรมดา

ครึ่งแรกจบลงที่ 0-0 แต่คนตาถึงดูก็รู้ว่าเกาหรานคุมเกมได้หมด

นี่ขนาดทีมยังไม่เข้าขากันดีนะเนี่ย

"วิสัยทัศน์ ภาพรวม การควบคุม การตัดสินใจ..."

"สุดยอดทุกอย่าง"

โปรเพลเยอร์หลายคนวิจารณ์

เกาหรานสามารถประเมินตำแหน่งของเพื่อนร่วมทีมทุกคนได้ทันทีในจังหวะสวนกลับ

ความสามารถนี้น่ากลัวมาก ปกตินักแข่งอาชีพส่วนใหญ่จะส่งบอลไปที่แดนกลางก่อน แล้วค่อยคิดช็อตต่อไป

แต่เกาหรานสามารถวางบอลยาวหรือเปิดเกมสวนกลับได้ในจังหวะแรกเลย

แม้จะยังมีข้อผิดพลาดอยู่บ้าง แต่ในที่สุดลุคก็ต้านทานไม่ไหว โดนเจาะประตูจนได้ในนาทีที่ 63!

เบ็คแฮมเปิดบอลจากริมเส้น วิถีโค้งแม่นยำราวจับวางไปเข้าหัว โคลเซ่ ในกรอบเขตโทษ!

โคลเซ่เทคตัวขึ้นโหม่งตุงตาข่าย เกาหรานขึ้นนำ 1-0!

ช่องแชทของเกาหรานระเบิดทันที...

หลังจากนั้นลุคก็เล่นเกมรับแบบถวายหัว ล้อเล่นน่า คนดูเป็นแสน ถ้าแพ้เละเทะคงอายไปชั่วลูกชั่วหลาน

เกาหรานเองก็ไม่ได้กะจะฆ่าแกงกันให้ตาย

คนวงการเดียวกัน เล่นกันตามปกติ ช่วงเวลาที่เหลือเกาหรานมีโอกาสทองอีกสองครั้ง

แต่ด้วยความที่ไม่ชินมือกับกาก้าบวกกับยังอยู่ในช่วงฟื้นฟูฝีมือ เลยพลาดโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย

จบเกม เกาหรานเฉือนชนะลุค นักแข่งอาชีพตัวจริงไปได้ 1-0

"พี่น้องครับ ฝีมือผมตอนนี้ยังกากอยู่เลย ขอตัวก่อนนะ"

"ขอไปซุ่มฝึกวิชาสักสองเดือนค่อยว่ากัน..."

เล่นจบไปเกมเดียว เกาหรานก็พูดติดตลก

มีหลายปัจจัยที่ทำให้เขาตัดสินใจแบบนี้ จริงอยู่ที่ฝีมือเขายังไม่กลับมาสมบูรณ์ การใช้นักเตะใหม่ก็ยังไม่คล่องเหมือนตัวเก่า

"งั้นผมลงไลฟ์ก่อนนะครับ"

"ช่วงนี้คงไม่ค่อยได้ไลฟ์ ถ้าจะไลฟ์เดี๋ยวบอกล่วงหน้าครับ"

"ขอบคุณสำหรับของขวัญครับ บ๊ายบาย"

...

ในกลุ่มแชทของสโมสร FIFA ต่างๆ หัวข้อสนทนาตอนนี้มีแต่เรื่องฝีมือของเกาหราน

เพื่อนร่วมทีม TSG หลายคนมารุมล้อมลุค แม้แต่คนที่นอนไปแล้วพอรู้ข่าวก็รีบดีดตัวลงมาจากเตียง

"เชี่ย เก่งเอาเรื่องอยู่นะ"

"เวอร์มาก"

เพื่อนร่วมทีมต่างตกตะลึง

มุมมองของนักแข่งอาชีพต่างจากคนดูทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

เกาหรานเล่นไปแค่เกมเดียว เพราะรำคาญดราม่าในช่องแชทเลยเลิก ในเว็บบอร์ดมีคนดูทั่วไปวิจารณ์ว่าเกาหรานไม่ได้เก่งเทพอย่างที่ลือกัน

บ้างก็ว่าเกาหรานกากจะตาย ไม่เห็นเก่งเหมือนที่โม้ไว้

ตอนที่เกาหรานประกาศจะมาแข่ง FIFA หลายคนบอกว่าอย่างน้อยเกาหรานก็น่าจะมีฝีมือระดับเยี่ยโจว (มือหนึ่งจีน)

เกมนี้อย่าว่าแต่เทียบเยี่ยโจวเลย บางจังหวะเล่นดีก็จริง แต่บางจังหวะก็ดูไม่ได้เรื่อง

แต่ในสายตาคนเล่นเป็นหรือนักแข่งอาชีพ มันคนละเรื่องกันเลย

เกาหรานสร้างโอกาสทำประตูได้เยอะมาก และคุมจังหวะเกมได้เบ็ดเสร็จตั้งแต่ต้นจนจบ

กดดันลุคอยู่ฝ่ายเดียว ไม่เปิดโอกาสให้คู่แข่งเลย

นี่คือความห่างชั้นของฝีมือ

"เก่งชิบหายเลยว่ะ ผมยอมรับเลย"

ลุคไม่ใช่คนขี้แพ้ชวนตี เขายอมรับในฝีมือเกาหรานจริงๆ

"ถ้าเขาคมกว่านี้ น่าจะโดนสัก 5 ลูก"

เพื่อนร่วมทีมพูดซ้ำเติมแบบขำๆ ที่บอกว่า 5 ลูกหมายถึงถ้าเกาหรานเปลี่ยนโอกาสที่พลาดไปเป็นประตูได้หมด...

ลูกที่เกาหรานพลาดไป ปกตินักแข่งอาชีพชั้นนำต้องยิงเข้าแน่นอน

แต่เพราะเหตุผลหลายอย่างทำให้เกาหรานพลาด นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ...

พวกเขาไม่ได้โง่ ขอแค่เกาหรานฝึกซ้อมอีกหน่อย เรียกความฟิตกลับมา เกมนี้คงขาดลอยกว่านี้เยอะ

ประเด็นสำคัญคือความสามารถในการสร้างสรรค์โอกาสของเกาหรานต่างหาก

"เฮ้อ พี่หลัว งานงอกแล้ว ศัตรูตัวฉกาจเพิ่มมาอีกคน"

เพื่อนร่วมทีมตบไหล่ "พี่หลัว" มือหนึ่งของ TSG และเป็นนักแข่งระดับแถวหน้าของประเทศ

เกาหรานมาแข่ง FIFA เป้าหมายต้องเป็นแชมป์โลกแน่นอน

รายการชิงแชมป์โลกใช้ระบบคัดเลือก

ปีนี้โซนเอเชียได้โควตา 4 ที่นั่ง การแข่งขันดุเดือดเลือดพล่านแน่นอน

ไม่ใช่แค่ต้องแข่งกับคนจีนด้วยกันเอง ยังต้องเจอกับยอดฝีมือจากเกาหลี ญี่ปุ่น และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

งานหินสุดๆ

รอบคัดเลือกชิงแชมป์โลกจะเริ่มกลางเดือนกันยายน พวกเขาต้องเตรียมตัวให้พร้อมไปพร้อมๆ กับการแข่งลีก

...

หลังจากส่งเยี่ยเจียหนิงไปอเมริกา เกาหรานก็เริ่มเก็บตัวฝึกซ้อมอย่างเงียบเชียบ

เขาเคยใช้แต้มเวลาฝึกฝน FIFA มาก่อน ดังนั้นพอกลับมาจับอีกครั้งความคุ้นเคยก็กลับมาอย่างรวดเร็ว

ในการซ้อมกับนักแข่งอาชีพ เกาหรานปรับเปลี่ยนทีมเล็กน้อย โดยเฉพาะแผงหลัง

แม้ผลการซ้อมจะออกมาดี แต่เกาหรานยังรู้สึกว่ามันยังไม่ใช่

มันยังไม่เข้ากับสไตล์การเล่นของเขาในตอนนี้เท่าไหร่

สิบวันต่อมา เกาหรานตัดสินใจทำเรื่องที่บ้าบิ่นมาก

การตัดสินใจครั้งนี้ทำเอาสมาชิกทีม Dream ทุกคนช็อกตาตั้ง...

เกาหรานเปลี่ยนแผนการเล่น

เปลี่ยนไปใช้แผนที่แทบไม่เคยปรากฏในวงการอาชีพมาก่อน

3-5-2...

แผนนี้เราอาจเห็นบ่อยในฟุตบอลจริง แต่ในเกม FIFA มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ในเกม กองหลัง 3 คนกับ 4 คน ความแตกต่างมันมหาศาล กองหลัง 3 คนมันไม่มั่นคงเอาเสียเลย

แผนนี้ต้องการความเข้าใจกันของแผงหลังและวิงแบ็คสูงมาก ยากที่จะเอามาใช้เป็นแผนหลัก

ความยากของ 3-5-2 คือนักเตะต้องสลับตำแหน่งกันได้ตลอดเวลา รุกรับทั้งทีม รูปแบบการเล่นหลากหลายมาก แต่ก็ยากมากเช่นกัน...

และต้องการปีก (Wide Midfielder) ที่เก่งมากๆ...

กาก้ายังคงยืนเป็นเพลย์เมกเกอร์ตัวรุก ดังนั้นจะเรียกว่า 3-4-3 ก็ไม่ผิด

"แผนนี้มันสุดโต่งเกินไปไหม"

ว่านเหวินซีเตือนเกาหราน แต่เกาหรานกลับรู้สึกว่าแผนนี้แหละเหมาะกับตัวเขาที่สุด

ปัญหาอะไรที่แก้ได้ด้วยฝีมือ (การคอนโทรล) นั่นไม่ใช่ปัญหา

แผนนี้จุดอ่อนอยู่ที่ปีก และเพลย์เมกเกอร์

ถ้าเจอกับแผน 4-4-2 ที่มีกลางรับคู่ กาก้าที่เป็นหัวใจสำคัญในการขับเคลื่อนเกมรุกจะโดนปิดตาย

นี่คือปัญหาใหญ่

[จบแล้ว]