375 - เลื่อนตำแหน่ง

375 - เลื่อนตำแหน่ง

หลิวกงกงตกตะลึง เขารู้ว่าเอี้ยนลี่เฉียงมีทักษะการยิงธนูที่ดี แต่เขาไม่คิดว่าเอี้ยนลี่เฉียงจะมีความสามารถพอที่จะยิงลูกธนู 108 ดอกออกจากคันธนู 20 ต้านและยังสามารถเขียนเป็นตัวอักษรที่วิจิตรงดงาม

หากสิ่งนี้เกิดขึ้นในสนามรบเอี้ยนลี่เฉียงสามารถฆ่าศัตรูได้ 108 คนในหนึ่งนาที หากว่าเขาใช้คันธนู 10 ต้านเขาอาจจะสามารถสังหารได้ถึง 150 คนเลยทีเดียว?

เอี้ยนลี่เฉียงไม่ใช่คนเดียวที่สามารถยิงได้อย่างสมบูรณ์แบบในระยะนี้ บางคนในหน่วยทหารม้าของจักรวรรดิก็สามารถทำได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เขาควรเป็นคนเดียวในอาณาจักรฮั่นที่มีทักษะการยิงธนูอันน่าทึ่งและสามารถยิงลูกธนูหลายร้อยดอกในเวลาอันสั้น

… เขาเป็นสัตว์ประหลาดโดยแท้จริง…!

เอี้ยนลี่เฉียงก้มคำนับลงอย่างต่อเนื่องพร้อมกับหน้าแดงเล็กน้อย

"ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ประทานโอกาส!"

จักรพรรดิมองดูคำพูดและตกตะลึงเป็นเวลาสิบลมหายใจก่อนที่เขาจะสามารถโต้ตอบได้ จากนั้นเขาก็ออกคำสั่งทันที

“นำเป้าทั้งสี่นั้นมา!”

ในไม่ช้าเป้าหมายก็ถูกส่งมาที่เบื้องหน้าของจักรพรรดิ

เป้าหมายเหล่านี้ทำจากไม้เนื้อแข็งหนาสามจ้าง คลุมด้วยผ้าหลายชั้น หลิวกงกงและจักรพรรดิมองไปที่ด้านข้างของเป้าหมาย อีกครั้งด้วยความประหลาดใจ

ลูกธนูทั้ง 108 ลูกนั้นปักลึกเข้าไปหนึ่งจ้างโดยลูกธนูที่โผล่พ้นออกมามีขนาดเท่ากันพอดีเป๊ะ…

"ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมมาก…!”

จักรพรรดิอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเมื่อเห็นลูกธนูที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบ

ในฐานะผู้ปกครองของจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่เขาได้พบกับนักรบที่น่าประหลาดใจทุกประเภทอย่างแน่นอน ไม่เพียงเท่านั้น เมืองหลวงยังเต็มไปด้วยพยัคฆ์มังกรที่หลบซ่อนตัวอยู่มากมาย

อันที่จริงแล้วด้วยความสามารถของเอี้ยนลี่เฉียงที่แสดงออกมาในวันนี้ผู้ที่ผ่านสวรรค์ชั้นสี่ในทักษะการยิงธนูล้วนสามารถทำได้เช่นกัน

แต่สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดก็คือความเร็วในการยิงของเอี้ยนลี่เฉียง ต้องเข้าใจว่าพละกำลังที่มากมายมหาศาลนี้ไม่ใช่ว่าในโลกนี้จะสามารถหาคนที่สองได้

ในระยะทางมากกว่าหนึ่งพันวา จำนวนลูกธนูที่เอี้ยนลี่เฉียงปล่อยออกมาในหนึ่งนาทีนั้นเกือบจะเทียบเท่ากับจำนวนที่ผู้เชี่ยวชาญด้านการยิงธนูสวรรค์ชั้นสี่ สิบคนยิ่งออกไปพร้อมกัน

ความสามารถของเขาอาจไม่มีความหมายมากนักสำหรับผู้เชี่ยวชาญบางคนในการต่อสู้ระยะประชิด แต่มันน่ากลัวอย่างยิ่งในสนามรบที่ระยะการโจมตีมีความสำคัญ

ด้วยเหตุผลนี้เอง นักธนูจึงถูกมองว่าเป็นนักรบที่ทรงพลังที่สุดในทุกเผ่า เนื่องจากธนูและลูกธนูเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดของทหารในโลกนี้

จักรพรรดิได้นำเป้าหมายทั้งสี่ไปเพราะเขาต้องการประเมินการควบคุมลูกศรของเอี้ยนลี่เฉียงโดยผู้เชี่ยวชาญอีกครั้งและดูว่าเอี้ยนลี่เฉียงจะสามารถพัฒนาขึ้นได้อีกมากน้อยแค่ไหน

หากลูกธนูเหล่านั้นไม่ฝังอยู่ในเป้าหมายอย่างเรียบร้อย นั่นก็แสดงว่าขีดจำกัดของเอี้ยนลี่เฉียงในการควบคุมลูกธนูของเขายังไม่มากพอ

อย่างไรก็ตาม ภาพตรงหน้าเขาแสดงให้เห็นว่ามันเป็นผลงานที่ดีที่สุดของเอี้ยนลี่เฉียง ถ้าเขาสามารถควบคุมลูกศรทุกอันที่ปล่อยออกไปได้เป็นพิเศษ

นั่นหมายความว่าทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่เอี้ยนลี่เฉียงทำขึ้นมาง่ายๆ และแสดงให้เห็นว่าศักยภาพในอนาคตของเขามีไม่จำกัดและจะสามารถพัฒนาขึ้นได้อีกมาก

ตามปกติแล้วเอี้ยนลี่เฉียงจะเป็นคนที่อ่อนน้อมถ่อมตนอยู่เสมอ แต่ในครั้งนี้เมื่อเห็นผลงานของตัวเองเขาก็อดที่จะยิ้มในใจไม่ได้

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังไม่เหน็ดเหนื่อยเลย ด้วยความเร็วในการยิงที่เท่ากัน เจ้าจะปล่อยลูกศรได้อีกกี่ลูก?”

“น่าจะอีกสองสามร้อยฝ่าบาท…”

“แล้วถ้าช้ากว่านี้ล่ะ” จักรพรรดิชี้ไปที่จุดที่เป้าหมายทั้งสี่เคยอยู่แล้วกล่าวว่า

“ถ้ามีกลุ่มทหารราบวิ่งเข้าหาเจ้าจากที่นั่น เจ้าคิดว่าจะปล่อยลูกศรออกมาได้กี่ลูก”

เอี้ยนลี่เฉียงพิจารณาอย่างรอบคอบ

“ก่อนที่พวกเขาจะเข้าถึงตัวกระหม่อม กระหม่อมมั่นใจว่าจะสามารถสังหารพวกมันได้สามร้อยคนในระยะนี้!”

“สามร้อย… นั่นหมายความว่าหากมีทหารหนึ่งกองพันจู่โจมเข้าหาเจ้าเจ้าจะสามารถยิงสังหารพวกมันได้ครึ่งหนึ่งก่อนที่จะเกิดการปะทะ…”

กองพันทหารมีทหารหกร้อยคน ถ้าเอี้ยนลี่เฉียงสามารถยิงธนูได้สามร้อยดอกในระยะทางนี้ นั่นหมายความว่าเขาสามารถกำจัดทหารได้ครึ่งหนึ่งการคำนวณนี้ทำให้จักรพรรดิสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เอี้ยนลี่เฉียงยิ้มและตอบอย่างนอบน้อมมาก

“กระหม่อมไม่เคยทดลองทำแบบนี้มาก่อน กระหม่อมเชื่อว่าฝ่ายตรงข้ามจะไม่ยืนนิ่งรอที่จะถูกสังหารอย่างแน่นอน ในขณะเดียวกันพวกเขาก็อาจจะมีนักธนูที่สามารถคุกคามความปลอดภัยของกระหม่อมได้เช่นกัน!”

“ตี้หลงตู้เคยสังหารคนนับพันในวันเดียวนี่เป็นสถิติสูงสุดของอาณาจักรฮั่นเรา จากการแสดงออกของเจ้าในวันนี้หากเจ้าไม่เกิดอุบัติเหตุไปก่อนเจ้าก็จะถือเป็นผู้สืบทอดของเขาได้อย่างภาคภูมิ!”

การประเมินของจักรพรรดินั้นทำให้เอี้ยนลี่เฉียงไม่กล้ารับไว้

“รับไว้เถอะ ด้วยการแสดงออกระดับนี้มันไม่ใช่เรื่องที่คนอายุสิบสี่สิบห้าจะทำได้!” จักรพรรดิคิดในใจครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมามองหลิวกงกง

“หลิวอัน ผู้บัญชาการเอี้ยนมีหน้าที่อะไรในคฤหาสน์กวาง”

หลิวกงกงก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและโค้งคำนับตอบ

“ฝ่าบาท ผู้บัญชาการเอี้ยนตอนนี้ไม่ได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบอื่นใดนอกจากบทบาทผู้บังคับการสนามยิงธนูหลวง!”

จักรพรรดิก้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วมองไปที่เอี้ยนลี่เฉียงด้วยท่าทางเคร่งขรึม

“เอี้ยนลี่เฉียงรับราชโองการ!”

เอี้ยนลี่เฉียงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความตื่นเต้น

“ต่อจากนี้ไปเจ้าจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการหูเว่ยองครักษ์ติดอาวุธระดับห้า และประทานเข็มขัดหัวเสือทองแดงให้กับเจ้า!

นับตั้งแต่วันนี้เจ้าจะทำหน้าที่เป็นรองผู้บังคับการคฤหาสน์กวางและเป็นอาจารย์ฝึกสอนการยิงธนูของของรัชทายาท!”

ชุดของตำแหน่งที่มอบให้เอี้ยนลี่เฉียงทำให้เขาตกตะลึงจนตัวสั่น

ผู้บัญชาการหูเว่ยแม้แต่อยู่ในกองทัพก็ยังสามารถคุมกำลังคนหลายพันถือเป็นตำแหน่งระดับกลางค่อนไปทางบน

ในขณะที่ตำแหน่งองครักษ์ติดอาวุธระดับห้านั้นคล้ายกับสถานะกิตติมศักดิ์จากโลกก่อนหน้าของเขา ซึ่งจักรพรรดิจะเป็นคนกำหนดหน้าที่การงานเอง

ส่วนเข็มขัดหัวเสือทองแดงนี่ต่างหากที่เป็นของสำคัญจริงๆ เพราะมันจะทำให้ระดับของเอี้ยนลี่เฉียงที่เป็นแม่ทัพขั้นห้าสามารถมีสถานะทัดเทียมกับแม่ทัพขั้นสี่ได้เลยทีเดียว

ส่วนตำแหน่งรองผู้บังคับการคฤหาสน์กวางนั้นถูกแต่งตั้งขึ้นเพื่อเปิดโอกาสให้เขาได้กลายเป็นอาจารย์ยิงธนูขององค์รัชทายาท

นี่ต่างหากที่เป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ต้องเข้าใจว่าในอนาคตรัชทายาทจะได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ เมื่อถึงเวลานั้นเอี้ยนลี่เฉียงที่เป็นอาจารย์ของจักรพรรดิจะมีสถานะสูงส่งมากขึ้นไหนเป็นที่ทราบได้

ในที่สุดเอี้ยนลี่เฉียงก็สัมผัสได้แล้วว่าจักรพรรดิโปรดปรานเขาจริงๆ

ในตอนแรกเขายังงุนงงอยู่บ้างแต่เมื่อได้ยินเสียงไอของหลิวกงกง เอี้ยนลี่เฉียงก็รีบตะโกนออกมาเสียงดัง

“ขอบพระทัยฝ่าบาท! เอี้ยนลี่เฉียงจะทุ่มเทอย่างเต็มที่!”