บทที่ 280 - พี่เหอเปิดไลฟ์

บทที่ 280 - พี่เหอเปิดไลฟ์

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

15 วันต่อมา

บนแพลตฟอร์มโต้วอวี๋ สตรีมเมอร์ชื่อ Inflame ก็กดเปิดไลฟ์

ทันทีที่เถ้าแก่เปิดกล้อง จำนวนผู้ชมระดับวีไอพีก็พุ่งทะลุ 2 หมื่นคนทันที

"เอ่อ ขอบคุณเครื่องบินจาก ดรีมสุดยอด..."

"ขอบคุณซูเปอร์ร็อกเก็ตจากพี่เตียว..."

"ขอบคุณเครื่องบินจาก ออฟเลนอันดับหนึ่งของโลก!"

"ขอบคุณ..."

พอพี่เหอเปิดไลฟ์ ของขวัญก็ปลิวว่อนเต็มหน้าจอ

ทุกคนไม่ได้มาแค่แสดงความยินดีที่ดรีมได้แชมป์ แต่อยากรู้เรื่องราวเบื้องหลัง Ti และทิศทางอนาคตของดรีมด้วย

เรื่องเล่าน่ะมีเยอะแยะ เล่าได้ยันเช้า...

แฟนโดต้าชาวจีนทุกคนต่างพากันมาสิงอยู่ในห้องนี้เพื่อรอฟังคำตอบจากปากพี่เหอ

"ขอบคุณของขวัญครับทุกคน พวกเราเพิ่งกลับมาจากยุโรป"

"ใช่ครับ สมาชิกดรีมทุกคนเลย"

พี่เหอเห็นคนถามถึงความเคลื่อนไหวก็ตอบไป

"คอมเมนต์ไหลเร็วมาก ช่วงนี้ว่างครับ ค่อยๆ คุยกันได้"

"เกาหรานจะเลิกเล่นโดต้าจริงไหม..."

"เอ่อ เรื่องนี้เพื่อน ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"ให้คำตอบที่แน่นอนไม่ได้ครับ แต่เรากำลังจะเซ็นสัญญากันใหม่ พูดตามตรงนะ ดูจากทรงแล้วเกาหรานน่าจะไม่อยากแข่งต่อแล้วแหละ"

เปิดไลฟ์มาแค่ 10 นาที พี่เหอก็ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ใส่คนดู

เกาหรานจะไม่แข่งโดต้าแล้ว

อายุงานยังไม่ถึง 1 ปีเลยนะ

ช่องแชทระเบิดทันที ข้อความไหลเป็นน้ำ แม้แต่รุ่นพี่ในวงการที่ดูอยู่ยังรู้สึกงงและไม่เข้าใจ

โดต้าในวงการอีสปอร์ตอาจจะไม่ใช่เกมที่คนเล่นเยอะที่สุด แต่ก็ไม่ใช่เกมเล็กๆ แน่นอน

"เรื่องนี้ต้องดูเจ้าตัวตัดสินใจครับ ผมไม่ได้ฟันธงนะ อย่าเอาไปลือมั่วซั่ว"

"ผมแค่บอกว่าดูทรงแล้วเจ้าตัวไม่อยากแข่งต่อ ยังไม่ได้ตัดสินใจเด็ดขาด"

"ส่วนผมเหรอ"

"เอ่อ ไม่รู้สิ ถ้าเกาหรานกับเจียหนิงไม่แข่ง ผมก็คงไม่แข่งแล้วมั้ง แก่แล้ว ฝีมือตก"

"ผมรู้ฟอร์มตัวเองดี Ti ครั้งนี้ผมเล่นแย่มาก ทั้งฝีมือทั้งสภาพร่างกายไม่ไหวแล้ว"

"ทีมเราหลักๆ คือพึ่งพาเกาหราน รองลงมาก็อาจารย์ไซกับเจียหนิง ส่วนเจ้าฮ่าวฟอร์มก็ทรงๆ ไม่ได้เล่นดีเท่าที่ควร คนที่ถ่วงสุดคือผมเอง"

พี่เหอพูดอย่างยุติธรรม

จ้าวฮ่าวพอเข้ารอบน็อกเอาต์ก็เล่นหลุดฟอร์มบ่อย เลนของพวกเขามักจะระเบิด ต้องอาศัยเกาหรานกับอาจารย์ไซมาแบก

"ฮ่าๆ นอนมาจนได้แชมป์ ก็โอเคใช่ไหม"

"นอนมาได้แชมป์ Ti ใครจะไม่พอใจวะครับ"

"แต่มีข่าววงในมาบอกนะ ปีนี้ ทรูไซท์ จะมาเร็วกว่าทุกปีเยอะเลย"

"ปีนี้กระแส Ti11 มันแรงมาก หลักๆ คือสตอรี่มันน่าสนใจ คาดว่าปลายเดือนตุลาคมน่าจะได้ดู ปกติต้องรอถึงมกราคมปีหน้าโน่น"

พี่เหอปล่อยข่าวเด็ดอีกหนึ่งดอก

"ให้ผมเล่าเรื่อง Ti เหรอ"

"เพื่อน ผมบอกเลยนะว่าพึ่งเกาหรานล้วนๆ ไม่ได้โม้ ตั้งแต่ดราฟต์ ยันสั่งแผน ยันตัดสินใจ"

"เกาหรานแบกพวกเราเดินเกมหมดเลย ที่มีคนพิมพ์ว่า 1 แบก 4 น่ะ เพื่อนพูดถูกแล้ว ถ้าไปถามอาจารย์ไซเขาก็คงบอกเหมือนกันแหละ"

"ให้ไปตามเกาหรานมาสตรีมเหรอ อันนี้คงยากหน่อย เขาบอกว่าจะพักผ่อนสักระยะ"

"คงไม่มาสตรีมเร็วๆ นี้หรอก"

"พวกนายให้เล่าเรื่อง Ti อยู่นั่นแหละ ผมไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี"

"เอ้าๆ งั้นเล่าคร่าวๆ ก็แล้วกัน"

......

"จริงๆ พวกเราไม่ค่อยมั่นใจเท่าเกาหรานหรอก ไอ้นั่นแม่งมั่นหน้าตั้งแต่เกมแรกว่าจะมาเอาแชมป์"

"รอบแบ่งกลุ่มเราเจอทีมระดับโลกครั้งแรก แผนการเล่นของเราพวกนั้นยังไม่ค่อยรู้ทาง ถึงจะลุ้นจนวันสุดท้ายกว่าจะเข้าสายบนได้ แต่พูดตรงๆ เราไม่ได้กดดันขนาดนั้น"

"แล้วพอเจอ ซีเคร็ต สองเกมนั้น โอ้โห เพื่อนเอ๊ย กำลังใจมาเต็ม"

"ชนะ ซีเคร็ต ได้ หลังจากนั้นเจอใครก็ไม่กลัวแล้ว ตอนตีกับ ซีเคร็ต นี่คือกะว่าวัดดวงกันไปเลย"

"ประเด็นคือฮีโร่พูลของเกาหรานมันลึกเกิน เล่นได้ทุกตัว ทำให้แผนดราฟต์ของเรามีเยอะมาก"

"คำว่าเล่นได้ของเกาหรานกับคนทั่วไปไม่เหมือนกันนะ ของเกาหรานคือเล่นได้ในระดับแข่งขันความเข้มข้นสูง อาจจะเพราะฝีมือส่วนตัวเขาโหดด้วยแหละ"

"ผมแข่งโดต้ามาตั้งหลายปี เพิ่งเคยเจอคนเก่งขนาดนี้ครั้งแรก"

"ไม่ใช่เก่งแค่กดสกิลนะ แต่ความคิดอ่านเกมคือสุดยอด เขาจะรู้ว่าไฟต์ไหนสู้ได้ ไฟต์ไหนสู้ไม่ได้"

"เขาบัญชาการเกมได้แบบที่พวกนายจินตนาการไม่ออกหรอก สั่งจนพวกเราไม่ต้องคิดอะไรเลย เล่นตามจังหวะตัวเองก็พอ"

"พอถึงจังหวะสำคัญก็แค่ฟังเกาหรานสั่ง จบ"

พอได้อวยเกาหราน พี่เหอก็หยุดไม่อยู่ คำพูดพวกนี้ออกมาจากใจจริงล้วนๆ

"รอบต่อมาเจอใครวะ อ๋อ นิกม่า เจอ นิกม่า นี่เสียวไส้จริงๆ สไตล์พวกนั้นแม่งแก้ทางเราจัดๆ"

"เชี่ยเอ๊ย เลือกแบทไรเดอร์มายืนกลางตัวเดียว เกาหรานก็เล่นยากแล้ว เอ่อ..."

"ถึงเกาหรานจะตบ ดับเบิ้ลยูสามสาม ยับก็เถอะ แต่จังหวะเกมโดยรวมเราเล่นแล้วอึดอัดเข้าใจป่ะ"

"ส่วนตอนเจอ โอจี อันนี้คือของจริง สองทีมกางตำราแลกหมัดกันเลย"

"จังหวะเกมพวกเขาไม่เร็ว ของเราก็ไม่เร็ว วัดกันที่ไลน์อัพกับฟอร์มการเล่นล้วนๆ แล้วก็การแก้เกมช่วงกลางถึงท้ายเกม"

"นัดชิงเจอ โอจี นี่คือเกาหรานแบกหลังหัก ถ้าเกาหรานพลาดสักช็อตเดียวเรา จีจี ไปแล้ว"

พี่เหอส่ายหน้าถอนหายใจ พอนึกย้อนไปถึงฟอร์มเทพเจ้าของเกาหรานก็ยังรู้สึกขนลุกไม่หาย

นัดชิงชนะสามเกม เกมหนึ่งคลินกซ์ เกมหนึ่งสไนเปอร์ เกมหนึ่งพัค

ระดับปรากฏการณ์ทั้งนั้น

"เกมที่แพ้ก็เพราะเลนข้างพวกเรากากเกิน..."

"เกมนั้นเจ้าฮ่าวบอกว่ามือสั่นดิ๊กๆ"

"พูดกันตรงๆ มือผมก็สั่น แล้วแม่งก็แพ้ไง"

"หลังจากเกมนั้น เราค้นพบความจริงข้อหนึ่ง"

"เราสู้ โอจี ไม่ได้"

พี่เหอพูดมาถึงตรงนี้ หน้าจอก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

Ti รอบแบ่งกลุ่มบวกรอบน็อกเอาต์ ดรีม เจอ โอจี 8 เกม ดรีม ชนะ 6 เกมนะเว้ย

พี่เหอรีบอธิบาย:

"หมายถึงถ้าเลือกแผนปกติเราสู้ โอจี ไม่ได้ ความสามารถโดยรวมพวกเขาเหนือกว่าเรา"

"เราต้องเลือกแผนที่มีระบบชัดเจน อย่างสไนเปอร์ระเบิดในเกมสองนั่นไง"

"เกมสุดท้ายไลน์อัพ โอจี จริงๆ แล้วเล่นยากกว่าเราเยอะ อานา แม่งโคตรเก่ง..."

"ตอนผมเล่นผมยังคิดเลยว่า เชี่ย มอร์ฟลิงตัวนี้แม่งเถื่อนจัด แต่โชคดี เกาหรานเถื่อนกว่า อาจารย์ไซบอกว่าตอนแรกนึกว่าจะเป็นเวทีโชว์ของแก"

"สรุปพระเอกก็ยังเป็นพัค"

"เฮ้อ ปวดใจว่ะ"

......

ในขณะที่พี่เหอกำลังโม้สะบัดในไลฟ์ เกาหรานนอนแผ่หลากอยู่บนเตียงที่บ้าน ดูซีรีส์เรื่องใหม่ในมือถืออย่างสบายใจ

[จบแล้ว]