บทที่ 34 - รอบชิงชนะเลิศ! ท้าชนเยี่ยนจิง! (4)

บทที่ 34 - รอบชิงชนะเลิศ! ท้าชนเยี่ยนจิง! (4)

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ผ่านครึ่งทางของครึ่งแรก จังหวะเกมตกเป็นของเกาหรานโดยสิ้นเชิง แต่ถึงจะครองเกมได้มากกว่าก็ยังทำสกอร์ไม่ได้ สถานการณ์ยังคงตึงเครียดไม่เปลี่ยนแปลง

ก่อนการแข่งขันแมตช์นี้ เกาหรานอาจเป็นแค่ม้ามืดที่เพิ่งเข้าตาแมวมองสโมสรอาชีพ แต่หลังจากโชว์ฟอร์มโหดขนาดนี้ จะไม่ให้ดังก็คงยากแล้ว

ลูกยิงเต็มข้อของ ฮาเมส โรดริเกซ พุ่งไปแฉลบกองหลังคู่แข่งออกหลังไป เกาหรานได้ลูกเตะมุม

อาศัยจังหวะช่วงฉายภาพช้าลูกเตะมุม เกาหรานพักหายใจตั้งสติเล็กน้อย

กล้องจับภาพไปที่เกาหราน เขากำลังหมุนข้อมือคลายกล้ามเนื้อ

ดูเหมือนนี่จะกลายเป็นท่าประจำตัวของเขาไปซะแล้ว

ลูกเตะมุมลูกนี้ เจมส์รับหน้าที่เปิด เกาหรานเลือกที่จะเปิดย้อยไปที่เสาสอง

ในเกมฟุตบอล การเปิดลูกนิ่งไปที่เสาสองมักจะมีโอกาสเข้าทำง่ายกว่าเสาแรก ซึ่งเป็นเทคนิคเฉพาะของเกมที่ต่างจากฟุตบอลจริง

ลูกนี้ แรชฟอร์ด ขึ้นโหม่งชนะตัวประกบได้ก็จริง แต่ผู้รักษาประตูก็ยังปัดออกมาได้

"โอกาสทอง!"

เกาหรานเห็นทิศทางที่บอลลอยออกมา แววตาของเขาก็เป็นประกายวาบ

......

เกิทเซ่ ที่ยืนรอจังหวะอยู่ที่หัวกะโหลกหน้าเขตโทษ เห็นบอลลอยสวนออกมา ก็ไม่รอช้า วิ่งเข้าไปกดวอลเลย์เต็มข้อทันที

"เฮ้ย!"

โจวเจิ้นหนิงตั้งตัวไม่ทัน ลูกวอลเลย์ลูกนี้พุ่งแหวกอากาศราวกับแสงเลเซอร์ ตรงดิ่งเข้าหาประตูของเขา

"เช้ดเข้..."

"สุดยอด!"

ผู้ชมในสนามส่งเสียงฮือฮากันยกใหญ่ พวกเขาเป็นนักเรียนเอก FIFA ย่อมรู้ดีว่าลูกยิงแบบนี้กดยากขนาดไหน

แถมลูกนี้ยังพุ่งเรียดกดลงต่ำได้สวยงาม

อาจจะมีดวงเข้ามาผสมนิดหน่อย แต่พอลูกบอลพุ่งเสียบตาข่ายประตูของโจวเจิ้นหนิงเข้าไป ทุกอย่างก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

"โกลลลล——"

"เวิลด์คลาส!"

"เกิทเซ่ซัดลูกยิงระดับโลกเข้าไปแล้วครับ!"

เสียงนักพากย์ในเกมตะโกนลั่น ทำเอานักเรียนเจ้าถิ่นสถาบันเยี่ยนจิงในสนามถึงกับนั่งไม่ติด

"บ้าไปแล้ว ยิงเข้าได้ไงวะ โปรแกรมช่วยเล่นป่าวเนี่ย"

"แม่เจ้า..."

"โจวเจิ้นหนิงโดนยิงแล้ว"

"ไอ้หมอนี่มันเก่งเกินคนแล้ว..."

......

ก่อนรอบชิงชนะเลิศ เกาหรานแข่งไปสองนัด ชนะ 4-0 และ 3-0 ยิงได้ 7 ประตู เสีย 0 ประตู

ส่วนโจวเจิ้นหนิงแข่งสองนัด ชนะ 3-0 และ 2-0 ยิงได้ 5 ประตู เสีย 0 ประตู

ทั้งคู่เป็นเพียงสองคนที่ไม่เคยเสียประตูในทัวร์นาเมนต์นี้ แต่ตอนนี้เหลือแค่คนเดียวแล้ว

ลูกยิงลูกนี้ปลุกให้ฝั่งสถาบันฟีนิกซ์ลุกฮือขึ้นมาทั้งสแตนด์

นักแข่งจากสาขาอื่น ๆ ต่างตะโกนเชียร์เกาหรานสุดเสียง

ราชันเยี่ยนจิงเหรอ

เจอกันหน่อยเป็นไง

พอยิงได้หนึ่งลูก เกาหรานไม่ได้แสดงอาการดีใจจนออกนอกหน้า เขาแค่ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

การบุกพับสนามในที่สุดก็สัมฤทธิ์ผล เขายังมีโอกาส

สีหน้าของโจวเจิ้นหนิงเคร่งขรึมขึ้นกว่าเดิม ในฐานะว่าที่นักแข่งอาชีพ สภาพจิตใจของเขาแข็งแกร่งกว่าเฉินเทาหรือหลินเผิงเฟยที่เกาหรานเคยเจอมามาก

เพียงแต่ฝีมือของเกาหรานนั้นเหนือกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้จริง ๆ

กล้องจับภาพไปที่โจวเจิ้นหนิง ดูเหมือนเขากำลังขบคิดแก้เกมบางอย่าง

......

เวลาที่เหลือในครึ่งแรก ทั้งสองฝ่ายต่างมีโอกาสแต่ก็ทำอะไรกันไม่ได้ จบครึ่งแรกไปด้วยสกอร์ 1 ต่อ 0

อาคงเดินมานั่งยอง ๆ ข้างเกาหราน กระซิบแนะนำแทคติกเพิ่มเติม เขาบอกให้เกาหรานดันตำแหน่งเกิทเซ่ขึ้นไปอีกนิด ให้ยืนคู่กับแรชฟอร์ดเป็นหน้าคู่ไปเลย

เพื่อกดดันมัลดินี่ที่มีใบเหลืองติดตัวให้หนักขึ้น

ครึ่งหลังเริ่มขึ้น

เกมเพิ่งเริ่มไปได้ไม่นาน โจวเจิ้นหนิงก็ได้ลูกฟรีคิกในระยะอันตรายหน้ากรอบเขตโทษ

เกาหรานจัดกำแพงอย่างละเอียด พร้อมกับเล็งมุมที่คู่แข่งน่าจะยิง

"ลูกนี้..."

"อันตราย"

อาคงที่นั่งดูอยู่ข้างล่างขมวดคิ้ว ระยะทำการแบบนี้ ฟรีคิกของ เดวิด เบ็คแฮม น่ากลัวสุด ๆ

และก็เป็นไปตามคาด

ลูกปั่นไซด์โค้งระดับตำนานของเบ็คแฮม พุ่งอ้อมกำแพงเสียบมุมประตูผ่านมือ เด เคอา เข้าไปอย่างงดงาม

1 ต่อ 1!

โจวเจิ้นหนิงตีเสมอได้ในนาทีที่ 49

"โอ้วววว!"

"เฮ้!"

กองเชียร์เจ้าถิ่นเยี่ยนจิงกระโดดโลดเต้นส่งเสียงเชียร์กัปตันทีมของพวกเขา

ระดับการแข่งขันของแมตช์นี้ มันทะลุขีดจำกัดของทัวร์นาเมนต์นักเรียนไปไกลโขแล้ว

......

แม้แต่นักแข่งอาชีพที่แฝงตัวอยู่ในกลุ่มผู้ชมยังเริ่มสงสัยตัวเองว่า ถ้าลงไปแข่งเองจะเอาชนะเด็กสองคนนี้ได้หรือเปล่า

การถูกตีเสมอ เท่ากับว่าความหวังแชมป์แทบจะดับวูบ

ต้องยิงคืน 3 ลูกในครึ่งเวลาเดียว แถมต้องยิงใส่โจวเจิ้นหนิง มันยากเกินไป แม้แต่อาคงยังถอดใจ

นี่เป็นประตูแรกที่เกาหรานเสียในทัวร์นาเมนต์นี้ เขาทำอะไรไม่ได้จริง ๆ คู่แข่งยิงเสียบมุมตาย ทั้งน้ำหนักและทิศทางสมบูรณ์แบบ

แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามายอมแพ้ ครึ่งหลังเพิ่งจะเริ่ม

คำว่าไม่ยอมแพ้ จริง ๆ แล้วคือการบอกกับตัวเอง ตราบใดที่เรายังเชื่อว่ามีความหวัง เกมก็ยังไม่จบ

เกาหรานตั้งลูกเริ่มเล่นใหม่

ต่อให้คนทั้งโลกจะมองว่าเขาหมดหวัง แต่เกาหรานเชื่อว่ายังมีคนที่เชื่อในตัวเขา

ยิ่งสถานการณ์คับขัน เกาหรานกลับยิ่งเยือกเย็น

ในสนามแข่ง ออร่ารอบตัวเกาหรานเปลี่ยนไปฉับพลัน

เกาหรานเปลี่ยนตัวผู้เล่น ถอดกองกลางออกหนึ่งคน แล้วส่งกองหน้าตัวจี๊ดอย่าง วาร์ดี้ ลงมาแทน

"เกาหรานจะแลกหมัดแล้วครับ"

นักพากย์วิเคราะห์เกม

เกาหรานเปลี่ยนเอากองหน้าลงมาแทนกองกลางตั้งแต่ต้นครึ่งหลัง ปรับแผนเป็น 4-2-4 เน้นเกมรุกเต็มสูบ

นี่คือการเดิมพันด้วยชีวิต

ชัยชนะแค่นัดเดียวไม่มีความหมาย

สิ่งที่เกาหรานต้องการคือถ้วยแชมป์ ไม่ว่าจะเป็นถ้วยเล็กหรือถ้วยใหญ่ แต่นั่นคือเป้าหมายสูงสุดของนักแข่ง

......

มีสกอร์ตุนอยู่ 3 ลูก โจวเจิ้นหนิงจึงถอยลงไปตั้งรับตามคาด เขาต้องการรักษาสกอร์เพื่อคว้าแชมป์

หอก ปะทะ โล่

การต่อสู้ในครึ่งหลังเพิ่งจะเริ่มต้น

วาร์ดี้ ที่เพิ่งลงมา ได้ฉายาว่ากองหน้าจอมป่วน มีความเร็วสูงและเลี้ยงบอลดี เป็นตัวสำรองทีเด็ดอันดับหนึ่งของเกาหราน แต่คราวนี้เขาต้องลงมาประสานงานกับกองหน้าอีกสองคน

เกิทเซ่ถอยลงมาเชื่อมเกมในตำแหน่งหน้าต่ำ คอยวิ่งไล่บอลทั้งรุกและรับ เกาหรานเปิดฉากบุกแหลก

นาทีที่ 59 เกาหรานก็ขึ้นนำอีกครั้ง

ในจังหวะชุลมุนหน้าประตู วาร์ดี้ที่เพิ่งลงมา จิ้มบอลเปลี่ยนทางเข้าประตูไป

"สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนแล้ว..."

โจวเจิ้นหนิงเริ่มรู้สึกว่าเกมกำลังจะหลุดมือ คู่แข่งเล่นแบบถวายหัวแถมเกมรุกยังดุดันขึ้นเรื่อย ๆ

แนวรับของเขากำลังจะต้านทานไม่ไหว

หลังจากตามหลัง 1-2 ในเกมนี้ (สกอร์รวมนำอยู่ 2 ลูก) โจวเจิ้นหนิงก็รีบแก้เกมทันที

ทำเอานักพากย์ถึงกับร้องเสียงหลง

"โอ้โห"

"โจวเจิ้นหนิงถอดกองหน้าออกครับ จะอุดประตูเต็มตัวแล้ว"

"ใช่ครับ โจวเจิ้นหนิงยอมทิ้งสไตล์การเล่นของตัวเองเพื่อผลการแข่งขัน ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือผิดนะครับ"

โจวเจิ้นหนิงรู้ตัวแล้วว่าถ้าเปิดแลกกับเกาหรานต่อไป มีแต่จะเปิดช่องให้อีกฝ่าย ในฐานะว่าที่มืออาชีพ โค้ชพร่ำสอนเขาเสมอว่า

ในสนามแข่ง ชัยชนะคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

เหลือเวลาอีกแค่ 30 นาที เวลาของเกาหรานเหลือน้อยลงทุกที

พอคู่แข่งเพิ่มกองหลังลงมา การเจาะกำแพงมนุษย์ของเกาหรานก็ยิ่งยากลำบากขึ้นไปอีก

"ต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวเท่านั้น"

เกาหรานคิดวิเคราะห์อย่างใจเย็น

[จบแล้ว]