บทที่ 19 - รอบ 8 ทีมสุดท้าย! ฟีนิกซ์ ปะทะ ว่านจ้ง! (1)

บทที่ 19 - รอบ 8 ทีมสุดท้าย! ฟีนิกซ์ ปะทะ ว่านจ้ง! (1)

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"เกาหราน ฉันตื่นเต้นว่ะ ทำไงดี..."

ยืนอยู่หน้าห้องแข่งขัน หยางฉู่กระซิบถามเกาหรานเสียงสั่น

อาคงที่ยืนอยู่หัวแถวได้ยินเข้าก็หันมาปลอบ

"ไม่เป็นไรน่า ใครๆ ก็มีครั้งแรกกันทั้งนั้น ตอนพี่ลงแข่งลีกอาชีพครั้งแรก ฟอร์มพี่ห่วยบรมเลยล่ะ"

"แค่เล่นให้เต็มที่ตามมาตรฐานตัวเองก็พอ งั้นเอาแบบนี้ เสี่ยวเฟยนายลงไม้แรกนะ โอเคไหม ให้หยางฉู่ได้พักทำใจหน่อย"

อาคงหันไปถามหลัวเสี่ยวเฟย เทียบกันแล้วหลัวเสี่ยวเฟยดูจะพึ่งพาได้มากกว่านิดหน่อย

ทางสถาบันให้ความสำคัญกับลีกนี้มาก หลังจากได้รายชื่อนักแข่ง ก็มีการอัดฉีดงบเสริมทัพให้ทีมของหลัวเสี่ยวเฟยและเกาหรานพอสมควร

เกาหรานไม่ได้แตะต้องแผงหน้าของตัวเอง แต่เลือกเสริมกองกลางดีๆ เข้ามา 2 ตัว เพื่อเพิ่มทางเลือกในการเล่น

"ได้ครับ"

หลัวเสี่ยวเฟยพยักหน้ารับ

ตอนซ้อมอาคงเคยสอนหยางฉู่ไว้ว่า สิ่งที่นักแข่งอาชีพต้องระวังที่สุดคือการฝืนทำเก่งทั้งที่ไม่ไหว

โดยเฉพาะเมื่อเป็นส่วนหนึ่งของทีม เพราะผลงานของคุณจะกระทบต่อผลงานรวมของทีม

...

ระหว่างที่ฝั่งเกาหรานกำลังคุยปรับอารมณ์กันอยู่ ทีมจากสถาบันอีสปอร์ตว่านจ้งก็เดินมาถึงหน้าห้องแข่ง!

อาคงพอจะรู้จักโค้ชฝั่งว่านจ้งบ้าง แต่ไม่สนิท ก็แค่ทักทายกันตามมารยาท

ทุกคนต่างเป็นหัวกะทิของสถาบันตัวเอง ดูออกเลยว่า 3 คนจากฝั่งว่านจ้งก็พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม สายตาที่มองมายังพวกเกาหรานนั้นเต็มไปด้วยความถือดี

15 นาทีก่อนเริ่มแข่ง ประตูห้องแข่งขันก็เปิดออก!

นักแข่ง 6 คนและโค้ช 2 คนจากทั้งสองทีมเดินเข้าสู่ห้องแข่งขัน!

จริงๆ แล้วมันก็คือห้องเรียนที่ถูกดัดแปลงเป็นห้องแข่งชั่วคราว

กลางห้องมีคอมพิวเตอร์วางเรียงกัน 2 แถวหันหน้าเข้าหากัน แถวละ 5 เครื่อง เผื่อกรณีเครื่องมีปัญหาจะได้เปลี่ยนทัน

ตรงหน้าโพเดียม มีกรรมการสวมแว่นกรอบดำกำลังคุยเบาๆ กับเจ้าหน้าที่

พวกเขาจะเป็นคนคอยคุมการแข่งขันและเป็นสักขีพยานเพื่อให้ผลการแข่งเป็นทางการ

"กติกาการแข่งครั้งนี้ทุกคนคงทราบดีแล้ว ผมจะทวนอีกครั้งนะครับ"

"ทั้งสองฝ่ายส่งตัวแทน 3 คน แข่งขันกัน 3 เกม..."

"..."

"ระหว่างการแข่งขัน โค้ชและผู้เล่นที่ไม่ได้ลงแข่งห้ามส่งเสียงรบกวน"

"อนุญาตให้ปรึกษากันได้เฉพาะช่วงพักครึ่งและจบเกมเท่านั้น"

"หากฝ่าฝืน จะปรับแพ้ทันที"

ความแตกต่างใหญ่สุดระหว่างลีก 8 สถาบันกับลีกอาชีพก็คือ...

มันเป็นการดวลกันแบบเผชิญหน้า!

และไม่มีห้องเก็บเสียง กฎห้ามคนนอกส่งเสียง แต่ไม่ได้ห้ามคนแข่งพูด!

เป็นไปได้ว่าพอยิงเข้าลูกนึง แล้วคู่แข่งพูดใส่หน้าว่า "So easy" นักแข่งที่จิตใจไม่แข็งพออาจจะสติหลุดจนเกมพังไปเลยก็ได้

นี่คือเรื่องที่ต้องระวังในการแข่งออฟไลน์ อาคงย้ำกับลูกทีมหลายรอบแล้ว

เดี๋ยวนี้ลีกอาชีพมีห้องเก็บเสียงกันหมด มีแค่ลีก 8 สถาบันนี่แหละที่ยังนั่งจ้องหน้ากันแบบนี้

...

พอนั่งประจำที่ ทั้งสองทีมก็รีบเตรียมความพร้อมแข่งกับเวลา

คอมพิวเตอร์แถวละ 5 เครื่อง แต่มีแค่เครื่องเดียวสำหรับคนแข่ง หลัวเสี่ยวเฟยนั่งลงหน้าเครื่องนั้นแล้วเริ่มวอร์มมือง่ายๆ

เกาหราน อาคง และหยางฉู่นั่งแยกออกมาอีกฝั่ง อาคงล็อกอินไอดีเพื่อเข้าไปรอในห้องสังเกตการณ์ (OB)

นอกจากกรรมการที่ดูสดแล้ว ยังมี OB ของแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งและสถานีโทรทัศน์อีกนับสิบ มุมมอง OB ในเกม FIFA ไม่จำเป็นต้องดีเลย์ เพราะคนแข่งไม่สามารถโกงจากการดูจอมุมสูงได้อยู่แล้ว

ต่างจากเกมแนวอื่น

...

ที่เมืองชิงซาน บ้านของเกาหราน พ่อแม่ของเขาลางานมานั่งเฝ้าหน้าจอรอเชียร์ลูกชาย!

ทั้งสองคนเปิดทีวีจูนหาช่องถ่ายทอดสดคู่ฟีนิกซ์ปะทะว่านจ้ง!

ต้องชนะแมตช์นี้ให้ได้ พวกเขาถึงจะได้เห็นลูกชายไปแข่งบนเวทีใหญ่ในทีวี

แม่ของเกาหรานตื่นเต้นมาก เกม FIFA ดูง่าย ใครยิงเยอะกว่าก็ชนะ เป็นกติกาฟุตบอลสากล

ถึงพ่อเกาหรานจะไม่เล่นเกม แต่ที่เกาหรานชอบฟุตบอลก็เพราะพ่อนี่แหละ แต่พ่อเชียร์อิตาลี ส่วนเกาหรานเชียร์อังกฤษ

ก่อนหน้านี้พ่อก็ได้อธิบายกติกาให้แม่ฟังแล้ว

นับคะแนนรวมจาก 3 คน

แมตช์นี้ไม่มีภาพบรรยากาศในสนาม มีแค่พิธีกรสมัครเล่น 2 คนพากย์เกม พวกเขาแนะนำรายชื่อนักแข่งของทั้งสองทีมคร่าวๆ

ตัวหลักของฟีนิกซ์คือ เกาหราน!

"สู้เขานะลูก"

...

เกาหรานไม่ได้ดูหลัวเสี่ยวเฟยแข่ง เขาแยกตัวออกมาวอร์มมือเงียบๆ

ในฐานะตัวหลัก เขาต้องเจอกับมือหนึ่งของฝั่งตรงข้ามแน่ๆ ไม่ว่าหลัวเสี่ยวเฟยกับหยางฉู่จะทำผลงานไว้ยังไง เขาต้องชนะให้ได้

ขอแค่อย่าแพ้ขาดเกินไป...

15 นาทีผ่านไป ภาพในสตรีมก็ตัดเข้าสู่หน้าเกม!

คู่แรกระหว่างฟีนิกซ์กับว่านจ้งเริ่มขึ้นแล้ว!

หลัวเสี่ยวเฟยที่ลงแข่งทัวร์นาเมนต์ทางการครั้งแรกดูเกร็งอย่างเห็นได้ชัด เปิดเกมมาจังหวะแรกก็พลาดเลย! ทำเอาหยางฉู่ใจหายวาบ

เขาเพิ่งรู้ตัวว่าสภาพจิตใจตัวเองเปราะบางขนาดนี้...

แต่พอเล่นไปสักพัก หลัวเสี่ยวเฟยก็ค่อยๆ คุมสติได้

ทางสถาบันอัดฉีดงบเสริมทีมมาประมาณ 1,000 กว่าหยวน หลัวเสี่ยวเฟยเอาไปลงกับกองหน้า หาคู่หูดีๆ มายืนคู่ซัวเรซ นั่นคือ แรชฟอร์ด

ใช่แล้ว แรชฟอร์ดคนเดิม

แรชฟอร์ดมีครบทั้งลูกโหม่ง ความเร็ว และการจบสกอร์ เข้ากับสไตล์ของซัวเรซได้ดี

"สูสีแฮะ"

อาคงดูรูปเกมแล้วประเมินในใจ

เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่ยังเล่นได้ไม่เต็มศักยภาพของตัวเอง ทีนี้ก็อยู่ที่ว่าใครจะชิงจังหวะได้ดีกว่ากัน

จบครึ่งแรก!

เสมอกัน 0 ต่อ 0!

เกาหรานเงยหน้ามองหลัวเสี่ยวเฟย เห็นเหงื่อเม็ดเป้งผุดขึ้นเต็มหน้าผากเพื่อนร่วมทีม

ช่วงพักครึ่ง อาคงรีบเข้าไปประกบหลัวเสี่ยวเฟย ชี้จุดผิดพลาดในครึ่งแรกและแนะวิธีแก้เกมในครึ่งหลัง

ทั้งสองฝ่ายกลับลงสนามสู้กันต่อ!

เกมดำเนินมาถึงนาทีที่ 73!

ในที่สุดกำแพงก็พังทลาย!

หลัวเสี่ยวเฟยเปิดบอลเรียดเข้ากลาง แรชฟอร์ดที่เพิ่งซื้อมาใหม่กระโดดขึ้นโหม่งตรงเส้นเขตโทษ!

โขกเต็มหัว! แม้บอลจะไม่แรงมาก แต่ทิศทางเฉียบขาด เสียบมุมเข้าไปเลย!

"Nice!"

ขึ้นนำ 1-0 หลัวเสี่ยวเฟยตะโกนลั่นห้อง!

นี่น่าจะเป็นประตูที่เขายิงแล้วสะใจที่สุดในชีวิต!

กำลังใจฝั่งฟีนิกซ์พุ่งปรี๊ดทันที!

หลัวเสี่ยวเฟยกำหมัดแน่น ลูกนี้สำคัญสุดๆ!

คู่แข่งเองก็แข่งครั้งแรกเหมือนกัน ตอนเสมออยู่ยังพอคุมสติได้ แต่พอมาโดนยิงท้ายเกมแบบนี้ หน้าซีดเผือดไปเลย

[จบแล้ว]