บทที่ 1 - จุดเริ่มต้นของเกาหราน

บทที่ 1 - จุดเริ่มต้นของเกาหราน

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

หลังจากจบวันทำงานอันแสนจืดชืดและน่าเบื่อหน่าย ชายหนุ่มผู้เหนื่อยล้าก็กลับมาถึงห้องเช่าซอมซ่อก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนเตียงเล็กๆ ทันที

เขาชื่อเกาหราน บัณฑิตจบใหม่ธรรมดาๆ คนหนึ่ง

ในสังคมยุคนี้หากไม่มีวุฒิการศึกษาสูงส่ง ไม่มีเส้นสายความสามารถ ก็ต้องใช้หยาดเหงื่อแลกเงินเท่านั้น

ต่อให้หน้าตาดีแค่ไหนแต่ถ้าไม่มีเงิน ก็อย่าหวังว่าจะมีสาวสวยที่ไหนมาแล...

เกาหรานนอนพักสักครู่ก่อนจะหยิบมือถือข้างตัวขึ้นมา ไถหน้าจอไปมาเพื่อดูว่ามีข่าวสารอะไรที่จะช่วยเติมสีสันให้กับชีวิตอันจืดชืดนี้ได้บ้าง

แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะเล่นตลกกับเกาหรานเข้าให้แล้ว ทันทีที่เขาหยิบมือถือขึ้นมา หน้าจอก็ดับวูบลงกลายเป็นสีดำสนิท ทำเอาเกาหรานเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที

"ตลกหรือไงเนี่ย นี่มือถือที่ฉันเพิ่งซื้อเมื่อเดือนที่แล้วนะเว้ย!"

เกาหรานรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล็กแน่ๆ มือถือแบตเต็มแต่จู่ๆ ดับไปดื้อๆ แบบนี้จะเป็นเรื่องเล็กได้ยังไง

นี่มันมือถือที่เขาต้องเจียดเงินเดือนครึ่งหนึ่งซื้อมาเชียวนะ...

แต่ในขณะที่เกาหรานกำลังจะถอดใจเตรียมเอาไปซ่อมที่ศูนย์พรุ่งนี้ หน้าจอก็สว่างวาบเป็นสีขาวโพลนขึ้นมาเสียก่อน

เกาหรานอ้าปากค้างจนแทบจะถึงพื้น เกิดมา 23 ปีไม่เคยเจออาการแบบนี้มาก่อน...

ตัวอักษรสีดำบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอมือถือสีขาว

"คุณอยากเป็นนักแข่งอาชีพหรือไม่"

นะ...นี่มันลูกเล่นอะไรเนี่ย...

เกาหรานงุนงงไปหมด เกิดอะไรขึ้น? มีลูกเล่นแบบนี้ด้วยเหรอ?

ในฐานะคนที่ไม่เชื่อเรื่องภูตผีปีศาจ ตอนนี้เกาหรานแค่อยากรู้ว่าถ้ากดลงไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้น

ไม่ต้องใช้แรงจูงใจใดๆ ทั้งสิ้น เกาหรานกดปุ่ม "ใช่" ลงไปอย่างไม่ลังเล!

พริบตาต่อมา เกาหรานก็หายวับไปจากโลกใบนี้

ร่องรอยทุกอย่างที่เกี่ยวกับเกาหรานได้ถูกลบหายไปอย่างเงียบเชียบ

......

เกาหรานค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา

เขาพบว่าตนนั่งอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ที่คุ้นเคย บนหน้าจอคอมพิวเตอร์กำลังฉายภาพเกมที่เกาหรานคุ้นเคยเป็นอย่างดี

《FIFA》

นี่คือเกมฟุตบอลออนไลน์ระดับโลกที่ได้รับลิขสิทธิ์จากฟีฟ่า

และเป็นหนึ่งในเจ็ดเกมที่ได้รับการรับรองให้เป็นกีฬาอีสปอร์ตอย่างเป็นทางการระดับนานาชาติ

เกาหรานกำลังเหม่อลอย ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเฮลั่นจากการทำประตูผ่านหูฟัง!

"ยิงได้อย่างสวยงาม! คริสเตียโน โรนัลโด! ซัดเรียดเข้าไปตุงตาข่าย ช่วยให้ทีมทำสกอร์ทิ้งห่างออกไปอีก!"

[GAO]【0】：【2】[XFC]！

"เกาหราน! มัวทำอะไรอยู่วะ!"

ในขณะที่เกาหรานกำลังยืนงงจนถูกโรนัลโดของฝั่งตรงข้ามยิงประตูเข้าไป เพื่อนที่นั่งข้างๆ ก็ผลักไหล่เขาเรียกสติ

เกาหรานหันไปมอง แล้วก็ได้เห็นใบหน้าที่เขาเกือบจะลืมเลือนไปแล้ว

หมอนี่ชื่ออะไรนะ...

เกาหรานมองดูท่าทางหัวเสียของว่านเหวินซี ในที่สุดเขาก็นึกชื่อของเพื่อนคนนี้ออก

แต่ทว่าเกาหรานในตอนนี้ได้แต่อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองว่านเหวินซีด้วยความตกตะลึง ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง

"นายบ้าไปแล้วเหรอ?"

ว่านเหวินซีตบเกาหรานไปหนึ่งฉาด เรียกสติของเกาหรานให้กลับมาทันที

เกาหรานหายใจหอบถี่เล็กน้อย ก่อนจะลองหยิกต้นขาตัวเองแรงๆ!

"โอ๊ย!"

ความเจ็บปวดที่แล่นพล่านบอกเกาหรานว่านี่ไม่ใช่ความฝัน เขาย้อนเวลากลับมาตอนอายุ 16 ปีจริงๆ

ภายในห้องเรียน หน้าจอขนาดใหญ่กำลังถ่ายทอดสดการแข่งขันระหว่างเกาหรานกับเซียเฟยฉือ เพื่อนร่วมชั้นอีกคนหนึ่ง

อาจารย์พิเศษนั่งอยู่บนโพเดียมจ้องมองการแข่งขันนัดนี้อย่างตั้งใจ เมื่อเห็นเกาหรานเล่นพลาดในเกมรับจนถูกยิงประตู เขาก็ส่ายหน้าเบาๆ

เมื่อมองดูบรรยากาศในห้องเรียนที่คุ้นเคย ความทรงจำในอดีตของเกาหรานก็ค่อยๆ หวนคืนมา

......

สมัยมัธยมปลาย การเรียนของเกาหรานไม่ได้ดีเด่นอะไรนัก เขาหมกมุ่นอยู่กับเกมออนไลน์ และในช่วงที่กีฬาอีสปอร์ตถูกบรรจุเป็นกีฬาแห่งชาติมาได้หลายปีแล้ว สถาบันสอนอีสปอร์ตจึงถือกำเนิดขึ้นตามมา

ที่นี่ไม่ใช่โรงเรียนที่สอนเด็กเล่นเกมเพื่อเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตตั้งแต่เล็ก แต่เป็นสถาบันที่เปิดโอกาสให้เด็กอายุไม่เกิน 18 ปีเข้ามาทดสอบว่าตนเองมีพรสวรรค์ด้านนี้หรือไม่

ค่าเล่าเรียนแพงเอาเรื่อง และหลักสูตรมีระยะเวลาเพียง 1 ปีเท่านั้น เมื่อครบ 1 ปีจะเป็นตัวตัดสินว่าคุณจะได้เรียนต่อเพื่อก้าวไปสู่เส้นทางนักแข่งอาชีพหรือไม่

นักแข่งอาชีพส่วนใหญ่ล้วนแจ้งเกิดจากสถาบันอีสปอร์ตแห่งนี้

ครอบครัวทั่วไปมักจะลองส่งลูกหลานมาที่นี่เพื่อดูว่ามีแววเป็นนักแข่งอาชีพได้หรือไม่ อย่างไรเสียก็เสียเวลาแค่ปีเดียว หากล้มเหลวก็แค่เสียเวลาไป 1 ปี และยังช่วยให้เด็กตัดใจ กลับไปตั้งใจเรียนหนังสือต่อได้

กรณีแบบนี้มีให้เห็นอยู่ถมไป

พ่อแม่ของเกาหรานเห็นว่าลูกชายอยากลองดูสักตั้งจึงไม่ได้ห้ามปราม ยอมกัดฟันรวบรวมเงินค่าเล่าเรียนก้อนโตส่งเกาหรานเข้าเรียนที่โรงเรียนชื่อดังอย่าง "สถาบันอีสปอร์ตฟีนิกซ์"

แต่เป็นที่น่าเสียดาย เมื่อเกาหรานมาถึงที่นี่ถึงได้ค้นพบว่า พรสวรรค์ในการเล่นเกมที่เขาภูมิใจนักหนานั้น พอมาอยู่ท่ามกลางคนนับพัน เขาก็เป็นแค่คนธรรมดาๆ คนหนึ่ง

หลังจากเรียนจบหนึ่งปี การเดินทางในสถาบันฟีนิกซ์ของเขาก็สิ้นสุดลงอย่างไม่ต้องสงสัย พร้อมกับความฝันในการเป็นนักแข่งอาชีพที่ดับวูบลง

หลังจากนั้นเขาก็กลับไปตั้งใจเรียนหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัย สุดท้ายสอบติดคณะที่ไม่ค่อยดีนัก จบออกมาใช้ชีวิตทำงานหาเช้ากินค่ำอย่างยากลำบาก

......

"ฉันย้อนกลับมาตอนอายุ 16 จริงๆ เหรอเนี่ย..."

เกาหรานพึมพำกับตัวเอง น่าเสียดายที่ว่านเหวินซีไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด

ทันใดนั้นเอง เกาหรานก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในหัว

"ระบบเริ่มทำงาน"

"กำลังผูกบัญชีกับโฮสต์"

"กำลังทำการเริ่มต้นระบบ..."

"เริ่มต้นระบบสำเร็จ"

"ติ๊ง"

หลังจากเกาหรานนั่งฟังเสียงในหัวจนจบด้วยความมึนงง เขาก็ถึงกับเอ๋อไปเลย

หรือว่าเขาจะได้กลายเป็นหนึ่งในกองทัพผู้ครอบครองระบบกับเขาบ้างแล้ว?

【ภารกิจมือใหม่: แข่งขันให้จบหนึ่งแมตช์ 0/1】

【รางวัลภารกิจ: เปิดใช้งานระบบอีสปอร์ตอัจฉริยะ】

......

"เกาหราน! เขี่ยบอลสิ!"

อาจารย์บนหน้าชั้นขมวดคิ้วตะโกนบอก หลังจากโดนยิงประตูเกาหรานก็นั่งนิ่งไปเกือบ 20 วินาที อยากจะเป็นนักแข่งอาชีพ เรื่องสภาพจิตใจก็สำคัญมากนะ

ในสายตาของอาจารย์พิเศษคนนี้ เกาหรานถูกแปะป้ายว่าสอบตกตัวโตๆ ไปเรียบร้อยแล้ว

เกาหรานยังคงตั้งสติไม่ได้ จนว่านเหวินซีต้องผลักเขาอีกที!

"เขี่ยบอลสิเว้ย!"

"อ๊ะ... เออๆ"

เกาหรานได้สติกลับมา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้ต้องแข่งให้จบก่อน

ถึงจะเป็นแค่คาบเรียนฝึกซ้อม แต่ครูและเพื่อนทั้งห้องก็กำลังดูอยู่

แต่หลังจากเกาหรานเขี่ยบอลเริ่มเล่น เขาก็อดบ่นในใจไม่ได้ว่า...

แค่เนี้ย?

ไม่มีพวกสูตรโกงหรือไอเทมเทพๆ ให้หน่อยเหรอ?

ในนิยายที่เกาหรานเคยอ่าน พอมีระบบปุ๊บต้องมีฉากโชว์เทพตบเกรียนไม่ใช่เหรอ? ทำไมของเขาถึงเงียบกริบ มีแค่ภารกิจมือใหม่โผล่มาอันเดียว...

อย่าบอกนะว่าต้องแพ้ยับเยินก่อนถึงจะเปิดระบบได้ ถ้าอย่างนั้นฉันคงได้เข้าชิงตำแหน่งโฮสต์ที่น่าสมเพชที่สุดแน่ๆ

เกาหรานสูดหายใจลึก ตั้งสติจดจ่อกับการแข่งตรงหน้าก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง

เวลาในเกมดำเนินไปถึงนาทีที่ 66 ซึ่งเข้าสู่ช่วงครึ่งหลังไปแล้ว 21 นาที

เกม FIFA ปกติใช้เวลาแข่งขันจริง 12 นาที แต่โหมดอีสปอร์ตใช้เวลา 18 นาที รวมกับช่วงเวลาหยุดเกมต่างๆ แล้ว แมตช์หนึ่งจะกินเวลาประมาณ 25 นาที

ฟุตบอลครึ่งละ 45 นาที แต่ละครึ่งยังมีเวลาทดเจ็บไม่เท่ากัน นั่นหมายความว่าเวลาของเกาหรานเหลือไม่มากแล้ว

หลังจากเขี่ยบอล เกาหรานเริ่มหาจังหวะบุกอย่างระมัดระวัง

แม้จะย้อนกลับมาสมัยเรียนที่สถาบันฟีนิกซ์ แต่ฝีมือของเกาหรานในตอนนี้ย่อมเหนือกว่าตอนนั้นแน่นอน เพราะตอนนั้นเขาเพิ่งหัดเล่น แต่เกาหรานคนปัจจุบันมีประสบการณ์การเล่นเกมสั่งสมมาหลายปี

ถึงแม้จะซ้อมน้อยลง แต่ตอนอยู่ห้องเช่า เกาหรานก็มักจะเปิดโน้ตบุ๊กเครื่องเก่าเล่นแก้เซ็งอยู่บ่อยๆ

ตัวผู้เล่นของเกาหรานไม่ได้ดีเด่อะไร เพราะเกมนี้ขึ้นชื่อเรื่องความหน้าเลือด ถ้าอยากได้นักเตะดีๆ ก็ต้องเปย์เงินหลักพันขึ้นไป

อย่างโรนัลโดของคู่แข่ง ราคาตลาดปาเข้าไป 8 พันถึง 1 หมื่น 2 พันหยวน แถมยังมีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้ง่ายๆ

แค่นักเตะตัวจริงทีมใหญ่ๆ ทั่วไป ราคาก็ปาเข้าไปพันกว่าหยวนแล้ว

ในทีมของเกาหราน ตัวเดียวที่พอจะเชิดหน้าชูตาได้ก็น่าจะมีแค่กองหน้าอย่างแรชฟอร์ด...

ราคาตลาดอยู่ที่พันกว่าหยวน แต่น่าเสียดายที่ราคายังไม่เท่ากับนักเตะที่กากที่สุดของเซี่ยเฟยฉือเลยด้วยซ้ำ

บ้านของเซี่ยเฟยฉือรวยมาก ทีมของเขามูลค่าหลายหมื่นหยวน คู่กองหน้าอย่างโรนัลโดกับโอบาเมยองมีความดุดันสูงมาก ถ้าไม่ใช่เพราะเกาหรานดวงแข็ง ป่านนี้แนวรับที่โดนเจาะจนพรุนคงโดนยิงไปไม่ต่ำกว่า 4 ลูกแล้วแน่ๆ

หลังจากเริ่มเขี่ยบอลใหม่ เกาหรานเล่นอย่างรัดกุมมาก จนอาจารย์พิเศษที่ตอนแรกดูเบื่อหน่ายเริ่มกลับมาสนใจเกมอีกครั้ง

แผนการเล่นของเกาหรานคือ 4-3-3 แต่แผนนี้ต้องการปีกสองข้างที่เก่งมากๆ หากทีมไหนมีปีกเทพๆ สองตัว พลังบุกจะน่ากลัวมาก ปีกสองข้างจะช่วยกันปั่นป่วน สลับกันเลี้ยงจี้เส้นหลังแล้วเปิดเข้ากลาง สร้างโอกาสทำประตูในกรอบเขตโทษได้มหาศาล

แต่ทีมนักเตะของเกาหรานไม่อำนวย ความคิดอ่านของเกาหรานตอนนี้เฉียบคมกว่าแต่ก่อนมาก เขาคิดวิเคราะห์แล้วตัดสินใจปรับแผนเป็น 4-2-3-1 ในนาทีที่ 70 เพื่อเน้นการครองบอลแดนกลาง อย่างน้อยรูปเกมก็จะไม่ดูแย่จนเกินไป

และมันก็ได้ผล!

"โว้!"

ว่านเหวินซีร้องลั่นเมื่อเห็นเกาหรานเข้าปะทะแย่งบอลจนคู่แข่งพลาด!

กองกลางจ่ายบอลทะลุช่องอย่างสวยงาม! บอลพุ่งผ่านแนวรับคู่แข่งไปแล้ว!

แรชฟอร์ด ดาวรุ่งปีศาจแดงแห่งเกาะอังกฤษ สปีดต้นจัดจ้านพุ่งตัวออกไปทันที!

เขาแตะบอลได้ก่อนปิเก้ กองหลังตัวกลางของคู่แข่ง!

ฉีกหนีตัวประกบได้แล้ว!

ตอนนี้เวลาการแข่งขันดำเนินมาถึงนาทีที่ 87! แม้ประตูนี้อาจจะไม่ช่วยให้พลิกชนะ แต่ต้องยิงให้เข้า!

แรชฟอร์ดมีความเร็วสูงมาก สลัดหนีปิเก้หลุดเข้าไปในกรอบเขตโทษ เกาหรานชะลอความเร็วเล็กน้อยเพื่อจัดระเบียบร่างกายของแรชฟอร์ด!

เผชิญหน้ากับอลิสซอน ผู้รักษาประตูของเซี่ยเฟยฉือที่พุ่งออกมาตัดบอล เขาเลือกยิงเล่นทางด้วยขวาอย่างเยือกเย็น!

ปลายมือของอลิสซอนปัดโดนบอลนิดหนึ่ง! บอลลอยโด่งไปทางจุดโทษ แต่แรชฟอร์ดที่วิ่งเติมขึ้นมายังตามไปเก็บตกได้! ตอนนี้ตรงหน้าเขาคือประตูโล่งๆ!

ยิงเข้าไปง่ายๆ!

ในที่สุด นาทีที่ 88 เกาหรานก็ทำประตูได้สำเร็จ!

"สวยงาม!"

"ประตูของแรชฟอร์ด! ถึงจะไม่มีผลกับผลแพ้ชนะมากนัก แต่ก็ช่วยตีไข่แตกได้สำเร็จ!"

เมื่อได้ยินเสียงพากย์ในเกม เกาหรานก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ว่านเหวินซีที่นั่งข้างๆ กระโจนเข้าใส่ทันที!

"สวยมากเพื่อน! เกาหราน!"

"ไอ้แรชฟอร์ดลูกรักในที่สุดก็ยิงได้สักที!"

เพื่อนๆ ในห้องต่างส่งเสียงเชียร์ดีใจกับประตูของเกาหราน!

ถึงฝีมือเล่นเกมของเกาหรานจะธรรมดา แต่นิสัยใจคอเขาดีมาก ไม่เหมือนเซี่ยเฟยฉือที่บ้านรวยหน่อยก็ทำตัวกร่างคับฟ้า

"เยี่ยม!"

"เกาหรานสุดยอด!"

"Nice!"

[GAO]【1】：【2】[XFC]！

เกาหรานทวงคืนมาได้หนึ่งประตูในช่วงท้ายเกม!

แต่เวลาการแข่งขันก็หมดลงเสียก่อน หลังจากลูกเปิดครั้งสุดท้ายของเกาหรานถูกสกัดออกมา เสียงนกหวีดจบเกมก็ดังขึ้น!

เกาหรานพ่ายแพ้ไปอย่างน่าเสียดายด้วยสกอร์ 1 ต่อ 2 แต่บรรยากาศในห้องเรียนกลับทำให้เกาหรานดูเหมือนเป็นผู้ชนะ ในขณะที่เซี่ยเฟยฉือซึ่งตอนแรกยิ้มเยาะอย่างได้ใจ กลับหน้าถอดสีเพราะโดนยิงประตูตีไข่แตกในนาทีสุดท้าย

[จบแล้ว]