บทที่ 11: การเกิดใหม่ของไอ้ขี้แพ้? หรือแค่ต้นหอมต้นใหม่ให้เก็บเกี่ยว!

บทที่ 11: การเกิดใหม่ของไอ้ขี้แพ้? หรือแค่ต้นหอมต้นใหม่ให้เก็บเกี่ยว!

ณ ห้องเช่าเก่าๆ ที่คับแคบ

เฮือก!

เสิ่นเยี่ยนผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงแข็งกระด้างอย่างกะทันหัน

หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง พยายามสูดอากาศเข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม หน้าผากและแผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อกาฬ!

ภาพเบื้องหน้าคือฉากที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา...

ผนังห้องที่สีหลุดล่อน โต๊ะทำงานที่ถลอกปอกเปิก พื้นที่อันแสนอึดอัด... ให้ตายสิ! นี่มันรังหนูที่เขาเคยซุกหัวนอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยในชาติที่แล้วไม่ใช่หรือไง?

ภาพความทรงจำนับไม่ถ้วนไหลบ่าเข้ามาในสมองราวกับคลื่นยักษ์ ภาพเหล่านั้นฉายวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว—

ถูก ‘ถังอวี่โหรว’ หญิงแพศยาคนนั้นสูบเลือดสูบเนื้อจนหมดตัว... หน้าที่การงานที่สร้างมาด้วยความยากลำบากพังทลายในพริบตา... ถูกแก๊งทวงหนี้นอกระบบไล่ล่าราวกับหมูหมา... ล้มป่วยติดเตียงโดยไร้คนเหลียวแล แม้แต่น้ำสักแก้วก็ไม่มีใครรินให้... มีเพียง ‘ชิงเหอ’ หญิงสาวคนนั้นที่มาเยี่ยมเขาครั้งหนึ่ง... และในที่สุด เขาก็ตายอย่างโดดเดี่ยวและน่าสังเวชในโรงพยาบาล พร้อมกับความเสียใจที่ไม่สิ้นสุด!

หัวใจของเขาเต้นรัวแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอก!

เขายังไม่ตาย?

เสิ่นเยี่ยนตะเกียกตะกายไปที่กระจกบานเก่าที่มีรอยเปื้อน

ภาพที่สะท้อนอยู่ในกระจกคือใบหน้าที่แม้จะดูอ่อนเยาว์ไปบ้าง แต่ก็สะอาดสะอ้านและเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต!

นี่คือ... ตัวเขาเองในวัยยี่สิบปี?

มือของเขาสั่นเทาขณะยกขึ้นมาหยิกแขนตัวเองอย่างแรง!

ซี๊ด—!

ความเจ็บปวดแล่นปราดเข้ามาอย่างชัดเจน!

นี่ไม่ใช่ความฝัน!

เสิ่นเยี่ยนจ้องมองตัวเองในกระจก ขอบตาแดงระเรื่อขึ้นทันที ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น

“ฉันย้อนเวลากลับมาแล้ว? ฉัน... เสิ่นเยี่ยน กลับมาแล้ว!”

“ฮ่าฮ่า! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

เสียงหัวเราะของเขาแฝงไปด้วยความเจ็บปวดจากการถูกกดขี่มานานแสนนาน และความปิติยินดีที่ได้รับชีวิตใหม่ น้ำตาไหลพรากออกมาอย่างไม่อาจควบคุม!

สวรรค์มีตา!

เขาควานหาโทรศัพท์เครื่องเก่าที่โต๊ะข้างเตียงและกดเปิดหน้าจอ

วันเวลาที่ปรากฏ—

[30 พฤษภาคม 2025]

ปี 2025!

ช่วงก่อนปิดเทอมฤดูร้อนปีหนึ่ง!

เขา... ย้อนเวลากลับมาเมื่อสิบปีก่อนจริงๆ!

“เยี่ยมไปเลย! ยอดเยี่ยมที่สุด! ทุกอย่างยังแก้ไขทัน!”

เสิ่นเยี่ยนกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด

ถังอวี่โหรว!

นังผู้หญิงใจดำอำมหิตที่ผลักเขาลงสู่ขุมนรกในชาติที่แล้ว!

ชาตินี้ ฉันจะไม่มีวันยอมให้เธอมาสูบเลือดสูบเนื้อฉันแม้แต่หยดเดียว!

และ... ชิงเหอ!

ความเจ็บปวดที่ลึกซึ้งที่สุด ความรู้สึกผิดที่กัดกินใจเขามากที่สุด!

เซี่ยชิงเหอ!

ในช่วงเวลานี้ ครอบครัวของเธออาจจะประสบเคราะห์กรรมไปแล้ว และเธอน่าจะกำลังทำงานหนักอย่างบ้าคลั่ง อดออมเพื่อจ่ายค่าเทอมแสนแพงและประทังชีวิตด้วยเงินอันน้อยนิด!

เขายังมีโอกาส!

ในชาตินี้ เขาจะต้องปกป้องเธอให้ดีที่สุด! มอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเธอ! และจะไม่ยอมให้เธอต้องพบเจอกับความอยุติธรรมใดๆ อีก!

เสิ่นเยี่ยนพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำเล็กๆ เปิดก๊อกน้ำแล้วปล่อยให้น้ำเย็นเฉียบราดรดศีรษะ เพื่อเรียกสติและระงับความตื่นเต้น

เขาเริ่มจัดลำดับความทรงจำที่สับสนและวางแผนสำหรับอนาคตอย่างรวดเร็ว

เรื่องเร่งด่วนที่สุด ก้าวแรกคือการตัดขาดจากปลิงดูดเลือดและผู้หญิงหน้าเงินอย่าง ‘ถังอวี่โหรว’ ให้เด็ดขาด!

ในชาติที่แล้ว ช่วงเวลานี้เขายังเป็นทาสรักผู้ซื่อสัตย์ของหล่อนอยู่

เพื่อตอบสนองความฟุ้งเฟ้อและความต้องการทางวัตถุที่ไม่สิ้นสุดของเธอ เขาต้องอดออมทุกบาททุกสตางค์ ยอมทำงานพาร์ทไทม์หลายอย่าง และมอบเงินเกือบทั้งหมดที่หามาได้ให้เธอประเคนความสุข

แล้วผลลัพธ์คืออะไร?

สิ่งที่ได้กลับมามีเพียงคำดูถูกเหยียดหยามต่อหน้าเพื่อนฝูงของเธอ และข้อเรียกร้องที่ไร้เหตุผลมากขึ้นเรื่อยๆ

บ้าเอ๊ย เขาแทบจะเป็นสุนัขรับใช้ที่ถังอวี่โหรวเรียกใช้เมื่อไหร่ก็ได้ แล้วก็ถีบหัวส่งเมื่อหมดประโยชน์!

เพื่อสนับสนุนให้เธอซื้อกระเป๋าแบรนด์เนม เครื่องสำอาง และเที่ยวเล่นอย่างสุขสำราญ เขาต้องทนกินหมั่นโถวกับผักดอง ประหยัดจนน่าสมเพช!

เรื่องนี้ทำให้ชื่อเสียงของเขาในมหาวิทยาลัยป่นปี้ ใครๆ ก็รู้ว่าเขาคือ ‘ไอ้หน้าโง่จอมทุ่ม’ ที่ขึ้นชื่อลือชา!!!

ก้าวที่สอง คือการหาเงิน!

มีเพียงการครอบครองความมั่งคั่งและอำนาจที่เพียงพอเท่านั้น เขาจึงจะสามารถปกป้องเซี่ยชิงเหอได้อย่างแท้จริง และทำให้คนที่เคยรังแกและวางแผนทำร้ายเขาในชาติที่แล้วต้องชดใช้อย่างสาสม!

ทันใดนั้นเอง

เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

ชื่อที่กะพริบบนหน้าจอคือคนเดียวกับที่เขารังเกียจที่สุดในขณะนี้—ถังอวี่โหรว

เสิ่นเยี่ยนสูดหายใจลึกแล้วกดรับสาย

เสียงวางอำนาจที่คุ้นหูแต่ชวนคลื่นไส้ของถังอวี่โหรวดังลอดออกมาจากลำโพงทันที

“เสิ่นเยี่ยน! กระเป๋าชาแนลรุ่นลิมิเต็ดที่ฉันบอกนายไปเมื่อวาน นายหามาให้ฉันได้หรือยัง? ทำไมนายถึงได้ชักช้าแบบนี้!”

“แล้วก็ค่าขนมของฉัน! ทำไมเดือนนี้นายยังไม่โอนมาให้ฉันอีก? ได้ยินที่พูดไหม?”

น้ำเสียงของเธอช่างถือสิทธิ์ถือศักดิ์ ยิ่งกว่าที่เสิ่นเยี่ยนจำได้เสียอีก ราวกับว่าเป็นเรื่องธรรมชาติที่เสิ่นเยี่ยนต้องหาเงินมาปรนเปรอเธอ

เสิ่นเยี่ยนถือโทรศัพท์ ฟังเสียงนั้น แล้วแสยะยิ้มเย็นยะเยือกที่มุมปาก

สิ่งแรกที่ต้องทำหลังจากเกิดใหม่... เริ่มจากการกำจัดขยะก่อนแล้วกัน

น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยจนน่ากลัว

“ถังอวี่โหรว”

“เราเลิกกันเถอะ”

ปลายสายเงียบกริบไปครู่หนึ่งอย่างเห็นได้ชัด คงคาดไม่ถึงว่าทาสรักผู้เชื่อฟังจะกล้าพูดคำนี้ออกมา

หลังจากเงียบไปไม่กี่วินาที เสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งก็ระเบิดออกมา!

“เสิ่นเยี่ยน! นายเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?”

“กล้าดียังไงมาบอกเลิกฉันตอนนี้?”

“รีบโอนเงินมาให้ฉันเดี๋ยวนี้! ได้ยินไหม!”

เสิ่นเยี่ยนไม่คิดจะฟังเสียงบ่นด่าของเธออีกต่อไป

เขากดวางสายทันที

จากนั้น นิ้วมือของเขาก็ขยับบนหน้าจออย่างรวดเร็ว

บล็อกเบอร์!

ลบทุกช่องทางการติดต่อ!

การกระทำของเขาลื่นไหลและเด็ดขาด ปราศจากความลังเลแม้แต่น้อย!

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เสิ่นเยี่ยนก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายไปทั้งตัว!

ทาสรักงั้นเหรอ?

เขาแค่นหัวเราะใส่ความว่างเปล่า

ใครอยากจะเป็นก็เชิญเป็นไปเถอะ!

“นับจากวันนี้ไป ฉัน... เสิ่นเยี่ยน จะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองและคนที่ฉันแคร์เท่านั้น!”

...

ณ ห้องหนังสือภายในคฤหาสน์ตระกูลลู่

ลู่เฉิงที่เพิ่งจะปลอบประโลม ‘กู้ชิงเฉิง’ จนยอมจำนนและจัดการให้เธอสงบลงได้ กำลังเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ครุ่นคิดถึง "เซอร์ไพรส์" ที่จะตามมาสำหรับบุตรแห่งโชคชะตา

ทันใดนั้น

[ติ๊ง! บุตรแห่งโชคชะตา ‘เสิ่นเยี่ยน’ (พระเอกนิยายเรื่อง “เกิดใหม่หนนี้ พี่จะไม่เป็นทาสรัก แต่จะเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก!”) ได้ถือกำเนิดใหม่แล้ว!]

[เนื้อเรื่องส่วนนี้ได้ถูกรับรู้โดยนางเอกแล้ว!]

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของเขา

หืม? พระเอกสายย้อนเวลางั้นเหรอ?

ในที่สุดก็โผล่มาจนได้นะ

เขารอคอยสิ่งนี้มานานแล้ว

พระเอกคนนี้... ผู้ที่ได้ชีวิตใหม่และมุ่งมั่นจะแก้ไขความผิดพลาดเพื่อกอบกู้ ‘รักแรกในดวงใจ’ หรือที่เรียกกันว่า ‘แสงจันทร์ขาว’ ของตนเอง

เมื่อหมอนั่นค้นพบว่า เพื่อนสมัยเด็กที่ตนเฝ้าถนอมมาตลอด ได้ตกมาอยู่ในอ้อมกอดของเขาที่เป็นตัวร้ายเรียบร้อยแล้ว... แถมยังถูกเขา ‘อบรมสั่งสอน’ ไปจนถึงไหนต่อไหน... สีหน้าตอนนั้นคงจะน่าดูพิลึก

หมอนั่นจะช่วย... เพิ่มค่าความชั่วร้ายให้เขาได้มากแค่ไหนกันนะ?

การที่จะกลายเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งหลังเกิดใหม่ หมอนั่นต้องรู้ข้อมูลในอนาคตเยอะมากแน่ๆ ใช่ไหม?

บางที... เขาอาจจะใช้หมอนั่นเป็น ‘นักล่าสมบัติ’ คอยช่วยขุดหาขุมทรัพย์... และอาจจะรวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับพวกพระเอกคนอื่นๆ ในอนาคตด้วยก็ได้

เมื่อคิดได้ดังนั้น ลู่เฉิงก็ยิ่งตั้งตารอที่จะได้พบกับพระเอกผู้เกิดใหม่คนนี้มากขึ้นไปอีก...