ตอนที่ 1422: เด็กนรก vs แม่เลี้ยงใจมาร

ตอนที่ 1422: เด็กนรก vs แม่เลี้ยงใจมาร

อึ้ง!

ทึ่ง!

ช็อกตาตั้ง!

เงียบ...

เงียบกริบยิ่งกว่าป่าช้า!

วินาทีนี้ คนทั้งคฤหาสน์ดยุกยืนแข็งทื่อเป็นหุ่นขี้ผึ้ง ตาถลนแทบจะร่วงลงมากองกับพื้น

แต่ความเงียบนั้นอยู่ได้ไม่นาน... เพราะความกลัวสุดขีดกำลังคืบคลานเข้ามาเกาะกินหัวใจทุกคน!

เฉินเสี่ยวข่าย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ทายาทอันดับหนึ่งของตระกูล... โดนฆ่าตายต่อหน้าต่อตา!

งานนี้บรรลัยจักรแน่! ท่านดยุกและท่านดัชเชสต้องพิโรธจนฟ้าถล่มดินทลาย

และคนที่อยู่ในเหตุการณ์วันนี้... เตรียมตัว "หัวหลุดจากบ่า" กันได้เลย!

"เร็ว! จับไอ้ฆาตกรเฉินเสี่ยวเสวียนไว้! อย่าให้มันหนีไปได้!"

หัวหน้าองครักษ์ตะโกนลั่น อัศวินดาบยักษ์กว่าสิบนายพุ่งเข้าใส่เด็กชายตัวน้อยด้วยความเร็วแสง

แต่ทว่า...

เด็กชายวัยหกขวบที่ยืนเท้าเปล่าอยู่กลางหิมะ กลับแสยะยิ้มเย็นยะเยือกที่มุมปาก

"ใครบอกว่าข้าจะหนี?"

"พวกสวะ! รุมเด็กตัวแค่นี้ยังกล้าเรียกตัวเองว่าอัศวินอีกเหรอ? พวกแกมันก็แค่ขี้ข้าที่ช่วยคนชั่วทำลายคนดี! ความแค้นที่เฉินเสี่ยวเสวียนต้องเจอมาทั้งชีวิต... วันนี้บิดาจะทวงคืนให้สาสม!"

‘หลับให้สบายนะไอ้หนูเฉินเสี่ยวเสวียน... โลกบัดซบนี่ เดี๋ยวพี่ชายคนนี้จะเล่นเกมแทนเอ็งเอง...’

รหัสผู้เล่น: เทพทรู ประวัติโหดสัสรัสเซียชนิดที่ยมบาลยังต้องกราบ

สถานะ: บัฟเต็มสูบ / สกิลโกงทุกอย่าง

ผลลัพธ์: การฆ่าล้างบางแบบคนละชั้น!

หลินเฟยหรี่ตาลง สะบัดมือน้อยๆ หนึ่งที

"คมมีดมิติ!"

ฉับ!

เสียงตัดอากาศดังเพียงแผ่วเบา

แต่อัศวินดาบยักษ์ที่พุ่งเข้ามาทั้งสิบคน... ตัวขาดครึ่งท่อนพร้อมกันโดยไม่ทันได้ร้องสักแอะ!

เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นย้อมหิมะขาวโพลนให้กลายเป็นทุ่งสังหาร!

พวกขี้ข้าที่เหลือสูดปากดังซี๊ด

"วะ... เวทมนตร์ไร้บ่ายร่ายอีกแล้ว!? แถมยังเป็นเวทมนตร์มิติที่หายากโคตรๆ!"

"ตะกี้ก็ไฟ ตอนนี้ก็มิติ... นี่มัน จอมเวทย์สองธาตุ เหรอวะเนี่ย!?"

"ไอ้เด็กนี่มันปีศาจชัดๆ! หกขวบเป็นจอมเวทย์สองธาตุ? ขนาดอัจฉริยะอันดับหนึ่งของราชวงศ์ยังทำไม่ได้เลยมั้ง!"

"ไสหัวไป! ใครขวางกู... ตาย!"

หลินเฟยประกาศก้อง เดินดุ่มๆ ออกจากคฤหาสน์ดยุกอย่างองอาจ ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะสบตา

ความวุ่นวายนี้ดังไปถึงหูของ ดัชเชสลูคาซี ที่กำลังนั่งสมาธิสวยๆ อยู่ในห้องรับรอง

"ทะ... ท่านดัชเชสเจ้าคะ! แย่แล้วเจ้าค่ะ! คุณหนูเสี่ยวข่าย... ถูกเฉินเสี่ยวเสวียนฆ่าตายแล้วเจ้าค่ะ!"

ดวงตาคมกริบของดัชเชสเบิกโพลง

"เหลวไหล! ลูกข้าเป็นถึงนักเวทย์ระดับหก เป็นอัจฉริยะแห่งจักรวรรดิเมจิกทาวเวอร์! จะไปแพ้เด็กหกขวบที่ไม่มีพลังเวทย์ได้ยังไง!?"

"กล้าดียังไงมาโกหกข้า!"

"เรื่องจริงเจ้าค่ะ! มันฆ่าคุณหนู แล้วยังฆ่าองครักษ์ตายไปเป็นเบือ ตอนนี้หนีไปแล้วเจ้าค่ะ!" สาวใช้ตอบเสียงสั่น

"ไม่จริง! ลูกข้าไม่มีทางตายด้วยน้ำมือไอ้เด็กขยะนั่น! ไม่เชื่อ! มึงตายซะเถอะ!"

ด้วยความคลั่ง ดัชเชสซัด ลูกไฟ ใส่สาวใช้ผู้โชคร้ายจนไหม้เกรียมเป็นตอตะโกทันที!

นี่คือนนิสัยของนาง... ฆ่าคนเหมือนผักปลา!

ดัชเชสลูคาซีมาจากตระกูลลู ผู้ทรงอิทธิพล เป็นถึง จอมเวทย์ขั้นสูง วัย 38 ปี ทั้งสวยทั้งรวยทั้งเก่ง

ส่วนสามีของนาง ท่านดยุกเฉินเลี่ยง แม้จะมาจากรากหญ้า แต่ไต่เต้าจนเป็น มหาจอมเวทย์สามธาตุ วัย 50 ปี อนาคตไกลถึงขั้น ปราชญ์เวทย์

แถมยังเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับองค์จักรพรรดิ เป็นเสาหลักของชาติ!

แต่ตอนนี้... เมียเสาหลักของชาติกำลังสติแตก นำกองทัพไล่ล่าเด็กหกขวบ!

ข่าวรู้ไปถึงหูท่านดยุกเฉินเลี่ยงที่กำลังประชุมอยู่ในวัง

"ท่านดยุกครับ... เกิดเรื่องใหญ่ที่บ้านท่านแล้ว!"

"มีอะไร?"

"คุณหนูเสี่ยวข่ายถูกคุณหนูเสี่ยวเสวียนสังหารครับ... แต่เดี๋ยวก่อน! คุณหนูเสี่ยวเสวียนแสดงพลัง มังกรไฟพันเมตรแบบไร้บ่ายร่าย ออกมาครับ!"

เฉินเลี่ยงที่กำลังจะโกรธจนควันออกหู ชะงักกึก!

"ว่าไงนะ? เพิ่งปลุกพลังก็ยิงมังกรไฟพันเมตรได้? เป็นไปไม่ได้..."

"ไม่เคยเรียนเวทมนตร์ อายุแค่หกขวบ..."

"หรือว่าลูกข้าจะเป็น... กายาเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน!?"

ความคิดนี้ทำเอาท่านดยุกเนื้อเต้น

"เร็ว! รีบไปห้ามเมียข้าเดี๋ยวนี้! ข้าเสียลูกไปคนหนึ่งแล้ว จะเสียอัจฉริยะแบบนี้ไปอีกคนไม่ได้!"

"ถ้าเสี่ยวเสวียนเป็นกายาเวทย์ศักดิ์สิทธิ์จริง... อนาคตเขาคือ มหาเวทย์เทพเจ้า ผู้ปกป้องจักรวรรดิ!"

"ต้องปกป้องเขาให้ได้! ต่อให้ต้องฆ่าล้างตระกูลลูเพื่อชดใช้ ข้าก็ยอม!"

เฉินเลี่ยงตะโกนสั่งเสียงหลง เขาซีเรียสจริง!

องค์จักรพรรดิที่นั่งฟังอยู่ก็ตาเป็นประกาย

"กายาเวทย์ศักดิ์สิทธิ์เหรอ? ส่งกองพันจอมเวทย์หลวงไปเดี๋ยวนี้! ห้ามใครแตะต้องเด็กคนนั้นเด็ดขาด! จักรวรรดิเราต้องการอัจฉริยะ!"

ในโลกนี้ พรแสวงหรือจะสู้พรสวรรค์

ถ้าคุณเทพจริง กฎหมายก็ทำอะไรคุณไม่ได้!

เมื่อหมื่นปีก่อน เคยมีเด็กเทพแบบนี้เกิดขึ้น ห้าขวบเป็นจอมเวทย์ สิบห้าขวบเป็นเทพเจ้า! สร้างจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่จนถึงทุกวันนี้

ตัดกลับมาที่หลินเฟย

พี่แกไม่ได้หนีไปไหนไกล เดินเข้าร้านบะหมี่ข้างทางเฉยเลย

"ร่างกายนี้มันอ่อนแอชิบหาย ผอมกะหร่องเป็นลิงป่วย... ขอ บะหมี่พลังเวทย์ ชามใหญ่พิเศษด่วนๆ!"

ซู้ดดดด!

เพิ่งกินไปได้สองคำ กองทัพแม่เลี้ยงก็ตามมาทัน

"ไอ้ลูกทรพี! มึงกล้าฆ่าพี่ชายตัวเอง วันนี้กูจะไม่เลี้ยงมึงไว้ให้รกโลก!"

"รู้งี้กูฆ่ามึงไปพร้อมกับนังแม่สารเลวนั่นตั้งนานแล้ว!"

"ตายซะเถอะไอ้เด็กนรก!"

ลูคาซีตะคอกเสียงแหลมปรี๊ด สะบัดไม้เท้าเสก ลูกไฟยักษ์สิบเมตร พุ่งใส่ร้านบะหมี่กะเอาให้ตายยกซอย!