บทที่ 1267: อีเจ๊คัมแบ็ก... ในร่างโลลิ... กะมาอ่อยพี่เทพ!

บทที่ 1267: อีเจ๊คัมแบ็ก... ในร่างโลลิ... กะมาอ่อยพี่เทพ!

ภูตไข่มุกแม่งพยายามบิ๊วอารมณ์สุดชีวิต

แต่มันยิ่งพูดยิ่งยุ... จักรพรรดิเทพซินอี๋แม่งก็ยิ่งอยากจะเข้าร่วมวิหารเทพสวรรค์

ตอนนี้นางหลอมรวมหัวใจจักรวาลมาแล้ว

พรสวรรค์แม่งโคตรเทพ... ศักยภาพไร้ขีดจำกัด... ถ้าได้เข้าไปในวิหารเทพสวรรค์... รับรองว่าแป๊บเดียวแม่งต้องเด่นทะลุจอแน่

ครั้งนี้แหละ... ถ้านางสามารถใช้สถานะ "อัจฉริยะฟ้าประทาน" มาดึงดูดความสนใจของหลินเฟยได้... ค่อยๆ ทำความรู้จักกันใหม่... ค่อยๆ สานสัมพันธ์... ค่อยๆ รักกัน... นี่มันคือความฝันที่นางโหยหามาตลอดไม่ใช่เหรอวะ?

แถมต้องเข้าร่วมวิหารเทพสวรรค์เท่านั้น... หลินเฟยถึงจะไว้ใจนางมากขึ้น

ไม่งั้น... ใครแม่งจะไปไว้ใจคนแปลกหน้าที่จู่ๆ ก็โผล่มาวะ?

"โอ๊ย! เสี่ยวจูหลิง... ข้าก็แค่จะไปดูพี่หลินเฟยแป๊บเดียวเอง... มึงจะตื่นเต้นอะไรนักหนา!"

"เดี๋ยวพวกเราก็แค่เนียนๆ ไปกับไอ้พวกยอดฝีมือจักรวาลนั่นแหละ... ไปเดินเล่นในวิหารเทพสวรรค์ชิลล์ๆ!"

สามวันต่อมา...

จักรพรรดิเทพซินอี๋แฝงตัวเข้าไปในกลุ่มจักรพรรดิเทพแห่งจักรวาล... นั่งยานวาร์ปข้ามมิติ... มาถึงสำนักงานใหญ่ของวิหารเทพสวรรค์จนได้

ไอ้สำนักงานใหญ่วิหารเทพสวรรค์ในตอนนี้... แม่งคือทวีปที่มนุษย์สร้างขึ้นระดับอารยธรรมเก้าชัดๆ

แถมยังได้รับการเสริมพลังจากนักบุญแห่งมรรคาสวรรค์อีกแปดร้อยคน

ทวีปนี้เมื่อเทียบกับดาวเคราะห์อารยธรรมทั่วไป... แม่งคนละชั้นกันเลย

ไอ้ดาวเคราะห์กากๆ นั่น... จักรพรรดิเทพตบทีเดียวแม่งก็แตกเป็นผุยผงแล้ว

แต่ที่สำนักงานใหญ่วิหารเทพสวรรค์... มึงเป็นถึงจักรพรรดิเทพ... ก็อย่าหวังว่าจะทำลายอิฐได้แม้แต่ก้อนเดียว

ภายใต้แรงกดดันของพลังศักดิ์สิทธิ์... จักรพรรดิเทพแห่งจักรวาลแม่งโดนกดจนแทบไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดา!

เผลอๆ จ้าวเทวะจักรวาล... อาจจะพอมีแรงข่วนสีข้างฝาได้บ้าง!

พอจักรพรรดิเทพซินอี๋มาถึงวิหารเทพสวรรค์...

นางถึงกับอึ้งแดก... มองไปที่หน้าประตูวิหารที่แม่งโคตรจะอลังการ... ตอนนี้มีจักรพรรดิเทพแห่งจักรวาลหลายหมื่นคน... มายืนออรอรับบัตรคิวกันแน่นขนัด

นางแม่งมึนตึ้บ!

ไอ้พวกจักรพรรดิเทพแห่งจักรวาล... ในจักรวาลนี้... มันไม่ใช่ของแรร์ไอเทมเหรอวะ?

เผลอๆ เผ่าพันธุ์ใหญ่ๆ บางเผ่า... ยังมีแค่ไม่กี่สิบคนเอง

แล้วทำไมตอนนี้จักรพรรดิเทพแห่งจักรวาลมันเยอะขนาดนี้วะ?

นี่แม่งเยอะกว่าเด็กมหาลัยมารอลงทะเบียนเรียนอีก?

มืดฟ้ามัวดิน... แถมยังมากันทุกเผ่าพันธุ์!

นี่แม่งกวาดจักรพรรดิเทพทั้งจักรวาลมาหมดแล้วมั้ง!

"ไอ้จักรพรรดิเทพขั้นที่หนึ่งกากๆ ก็ยังกล้าโผล่หัวมาเหรอวะ?"

จักรพรรดิเทพซินอี๋ยังไม่ทันจะได้อ้าปากพูด

ไอ้จักรพรรดิเทพขั้นสูงสุดจากเผ่าสามตาที่อยู่ข้างๆ... ก็อดที่จะบ่นอุบอิบไม่ได้

"เฮ้ย... พี่ชาย... มึงไม่รู้อะไรซะแล้ว... มหาจักรพรรดิหลินเฟยเขาประกาศว่า... ขอแค่เป็นจักรพรรดิเทพขั้นสูงสุด... ก็มารับยาเม็ดทองคำเก้าหวนฟรีได้..."

"แต่ที่นี่แม่งอบอวลไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์... พลังงานแม่งโคตรจะบริสุทธิ์... แถมยังมีพวกนักบุญที่เลื่อนขั้นไปแล้ว... ลงมาเปิดคอร์สบรรยายธรรมเป็นพักๆ... ไหนจะคัมภีร์ลับสุดยอดอีกนับไม่ถ้วน... ที่เปิดให้เรียนฟรี..."

"ไอ้พวกจักรพรรดิเทพเลเวลต่ำๆ... แม่งเลยย้ายบ้านมาปักหลักกันที่นี่หมดแล้ว... บ่มเพาะพลังที่นี่แม่งเร็วกว่าตอนปิดด่านอยู่บ้านอีก... เผลอๆ อาจจะโชคดี... ได้เป็นข้ารับใช้ของนักบุญคนไหนสักคน!"

"ต่อให้จักรวาลจะแตกตายห่า... บรรลุธรรมเลื่อนขั้นไม่ทัน... แต่อย่างน้อยถ้าได้นักบุญคอยคุ้มกะลาหัว... ก็อาจจะรอดพ้นจากหายนะครั้งนี้ก็ได้!"

"นี่แหละคือเหตุผลที่ไอ้พวกจักรพรรดิเทพเลเวลต่ำ... หรือแม้แต่พวกผู้ยิ่งใหญ่จักรวาลบางคน... แม่งพากันแห่มาที่วิหารเทพสวรรค์... ยอมเป็นขี้ข้า... ก็เพื่อการนี้แหละ!"

ไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์คนหนึ่งเอ่ยปากอธิบาย

"อย่างนี้นี่เอง... ได้ยินมาว่ายาเม็ดทองคำเก้าหวนเม็ดเดียว... แม่งเพิ่มโอกาสทะลวงเป็นจ้าวเทวะจักรวาลได้ถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์... ช่วยให้มึงหลอมรวมกายาทองคำอมตะ... ขัดเกลาวิญญาณนิรันดร์... ขอแค่ทะลวงเป็นจ้าวเทวะจักรวาลได้... ก็สามารถเข้าไปลงทะเบียนในวิหารเทพสวรรค์ได้เลย..."

"สาบานว่าจะภักดี... ยังสามารถไบ่นักบุญเป็นอาจารย์ได้อีก... แถมใช้เวลาแค่สามวัน... แม่งก็ได้เลื่อนขึ้นภพเบื้องบนแล้ว!"

"เฮ้ย... สหายเต๋า... ข้าขอถามอะไรหน่อย... ไอ้การไบ่เป็นอาจารย์นี่... มันมีเงื่อนไขอะไรพิเศษมั้ยวะ? กูไบ่มหาจักรพรรดิหลินเฟยเป็นอาจารย์โดยตรงเลยได้ปะ?"

จักรพรรดิเทพซินอี๋อดที่จะเอ่ยปากถามไม่ได้

"อีหนูนี่... หน้าตาก็สวยดีหรอกนะ... เสียดายที่นมใหญแต่สมองกลวง... มหาจักรพรรดิหลินเฟยเขาเป็นตัวตนที่สูงส่งขนาดไหน... มึงคิดว่าเขาจะรับศิษย์มั่วซั่วรึไง?"

"มึงรู้มั้ย... ขนาดจ้าวเทวะฮุ๋นเทียน... ที่เคยเป็นเบอร์หนึ่งในทำเนียบสุดยอดฝีมือจักรวาล... เขามาไบ่มหาจักรพรรดิเป็นอาจารย์... ยังได้เป็นแค่ 'ศิษย์นอกบัญชี' เลย... มึงคิดว่ามึงเจ๋งกว่าจ้าวเทวะฮุ๋นเทียนรึไง?"

"แต่เธอก็เป็นเผ่ามนุษย์... ก็ยังพอมีแต้มต่ออยู่บ้าง... ในเผ่ามนุษย์มีนักบุญเยอะแยะ... ขอแค่เป็นอัจฉริยะตัวจริง... ปกติก็จะมีนักบุญแห่งมรรคาสวรรค์มารับไปเป็นศิษย์อยู่แล้ว"

"ถ้ามึงบรรลุเป็นจ้าวเทวะจักรวาลได้ด้วยตัวเอง... ไม่ต้องให้ใครช่วย... หรือเป็นจ้าวเทวะระดับสูง... มึงก็พอจะมีลุ้น... ได้ไบ่เป็นศิษย์ของราชันย์นักบุญกู่เยว่... หรือนักบุญหิมะ... สองท่านราชันย์นักบุญนั่นแหละ!"

"กู่เยว่จื่อกับจักรพรรดินีหิมะ... พวกนางเป็นราชันย์นักบุญมรรคาสวรรค์แล้วเหรอ?"

จักรพรรดิเทพซินอี๋อุทานออกมาอย่างตกตะลึง

นางอุตส่าห์หลอมรวมหัวใจจักรวาล... ได้วาสนาพลิกฟ้า... ตอนนี้ก็เพิ่งจะอยู่แค่ระดับครึ่งนักบุญขั้นสูงสุด

แต่กู่เยว่จื่อกับจักรพรรดินีหิมะ... กลับโดนหลินเฟยปั้น... จนกลายเป็นราชันย์นักบุญมรรคาสวรรค์ไปแล้ว?

จักรพรรดิเทพซินอี๋ที่เมื่อกี้ยังมั่นใจในตัวเองสุดๆ... ตอนนี้แม่งโดนตบหน้าจนชาไปหมด

"อีหนู... มึงระวังปากหน่อย... ห้ามเรียกชื่อท่านราชันย์นักบุญตรงๆ... ถึงแม้ว่าท่านราชันย์ทั้งสองจะไม่เคยเอาเรื่อง... แต่มาอยู่หน้าวิหารเทพสวรรค์... เรียกชื่อท่านราชันย์ตรงๆ... แม่งโคตรจะไม่ให้เกียรติ!"

"ใช่ๆ... อีหนู... มึงอาจจะยังไม่รู้... นักบุญหิมะกับราชันย์นักบุญกู่เยว่... พวกนางไม่ใช่นักบุญธรรมดาๆ นะเว้ย... พวกนางเป็นผู้หญิงของมหาจักรพรรดิหลินเฟย... โคตรจะได้รับความโปรดปราน... ขนาดนักบุญทั้งแปดร้อยคนยังต้องเคารพนบนอบเลย!"

"หึ! ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นว่ามึงหน้าตาสวย... กูแจ้งจับมึงไปแล้ว!"

จักรพรรดิเทพแห่งจักรวาลสองสามคนรีบ "เตือนสติ" (จริงๆ คือขู่)

"เอ่อ... น้องสาว... เจ้าชื่ออะไรเหรอ? มีอาจารย์ที่อยากจะไบ่ในใจรึยัง? บอกตามตรงนะ... พ่อข้ากับนักบุญไท่ชู... แม่งซี้กันมาหลายล้านปีแล้ว... สนใจให้ข้าช่วยแนะนำให้มั้ย?"

จักรพรรดิเทพแห่งจักรวาลหนุ่มคนหนึ่ง... รีบเข้ามาตีซี้ทันที

"ข้าชื่อถงหลิง... ครั้งนี้ที่ข้ามา... ก็เพื่อไบ่มหาจักรพรรดิหลินเฟยเป็นอาจารย์เท่านั้น!"

"เอ่อ... สหายเต๋าถงหลิง... ถึงแม้ว่าเจ้าจะเก่ง... แต่คนเราแม่งก็ควรมองความเป็นจริงหน่อยนะ!"

ไอ้หนุ่มจักรพรรดิเทพนั่นยังอยากจะพล่ามต่อ...

ทันใดนั้น...

ประตูวิหารเทพสวรรค์... ก็เปิดออกอย่างช้าๆ

นักบุญเผ่าเทพปีกสวรรค์... ที่มีปีกถึงสิบหกปีก... เดินออกมาจากวิหาร

"ไอ้พวกจักรพรรดิเทพขั้นสูงสุด... มารับยาเม็ดทองคำเก้าหวนได้ที่ข้า!"

"ส่วนไอ้พวกที่เป็นจ้าวเทวะจักรวาลอยู่แล้ว... ก็เดินทะลุประตูมิติผนึก... เข้าไปในห้องโถงหลักได้เลย... พวกมึงจะเลือกสาบานตนภักดี... หรือจะเข้าร่วมการทดสอบคัดเลือกศักยภาพ... ก็เลือกเอา!"

สิ้นเสียงของนักบุญสิบหกปีก...

ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเทพขั้นสูงสุดที่แข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้... ก็รีบเดินไปข้างหน้า

มองคร่าวๆ... แม่งมีไม่ต่ำกว่าพันคน

แต่ละคนแม่งตื่นเต้นจนหน้าแดง

ในขณะเดียวกัน... ก็มีจ้าวเทวะจักรวาลอีกสิบกว่าคนเดินออกมา

มาถึงตอนนี้... ยังมีจ้าวเทวะจักรวาลที่ยังไม่บรรลุเป็นนักบุญอีกเหรอวะ?

ดูท่าแล้วการประชาสัมพันธ์ยังไม่ดีพอ... หรือไอ้พวกนี้แม่งมัวแต่ไปปิดด่านอยู่... เพิ่งจะโผล่หัวออกมา?

จักรพรรดิเทพซินอี๋... (ตอนนี้คือถงหลิง)... ก็เดินตามเข้าไปในประตูมิติผนึกด้วย

"อีหนูเผ่ามนุษย์คนนั้น... แม่งเป็นจ้าวเทวะจักรวาลเหรอวะ? ไม่น่าเชื่อ... มิน่าล่ะถึงกล้าฝันสูงอยากจะเป็นศิษย์ของมหาจักรพรรดิหลินเฟย!"

"ไม่น่าแปลกใจเลย... แต่ข้าว่าเผ่ามนุษย์ของเรา... ไม่น่าจะมีจ้าวเทวะจักรวาลที่ยังไม่บรรลุธรรมหลงเหลืออยู่แล้วนะ?"

"นางอาจจะเป็นจ้าวเทวะจักรวาลก็จริง... แต่ก็ไม่มีทางไบ่มหาจักรพรรดิเป็นอาจารย์ได้หรอก... มหาจักรพรรดิหลินเฟยเคยตั้งด่านทดสอบไว้ในวิหารเทพสวรรค์ถึง 108 ด่าน!"

"เมื่อก่อน... ต้องผ่านอย่างน้อย 10 ด่าน... ถึงจะได้โควตาเลื่อนขั้น... และได้รับความช่วยเหลือจากมหาจักรพรรดิ... บรรลุเป็นนักบุญ..."

"ถ้าผ่าน 20 ด่าน... ก็จะได้ไบ่เป็นศิษย์ของราชันย์นักบุญ... ถ้าผ่าน 30 ด่าน... ก็จะได้เป็นศิษย์นอกบัญชีของมหาจักรพรรดิ... แต่ถ้าผ่าน 108 ด่าน... ถึงจะได้เป็นศิษย์สายตรงของมหาจักรพรรดิ!"

"จนถึงตอนนี้... แม่งยังไม่มีจ้าวเทวะจักรวาลหน้าไหน... ผ่านด่านที่ 30 ได้เลย!"