บทที่ 1173: บทเรียนราคาแพง... ของคนอยากลองดี

บทที่ 1173: บทเรียนราคาแพง... ของคนอยากลองดี

นายน้อยหลงเทียนแทบจะกระอักเลือดออกมาตรงนั้น!

อาวุธกฎแห่งกรรมถึงแม้พลังจะท้าทายสวรรค์... แต่มันก็แค่ระดับเก้า... เป้าหมายที่ส่งผลได้มีแค่ต่ำกว่าระดับจ้าวเทวะเท่านั้น

สมุดมรณะเล่มนี้... ฟังดูเหมือนจะเจ๋ง... ดูลึกลับ... แต่จริงๆ แล้วมันโคตรไร้ประโยชน์

สำหรับยอดฝีมือที่อยู่เหนือจักรวาล ไม่แปดเปื้อนกฎแห่งกรรม... มันไม่มีผลอะไรเลยแม้แต่น้อย

กระทั่งกับพวกที่มีโชคชะตาท้าทายสวรรค์สุดๆ...

มึงเขียนชื่ออีกฝ่ายลงไป... เผลอๆ อาจจะโดนกรรมสนองกลับมาด้วยซ้ำ!

นอกจากจะดูแปลกๆ แล้ว... ของสิ่งนี้ในทะเลแห่งความโกลาหล... แทบจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ยอดฝีมือที่เข้ามาในทะเลแห่งความโกลาหล... เกินครึ่งเป็นจ้าวเทวะจักรวาลทั้งนั้น

มึงสุ่มจับคนมาคนหนึ่งก็อาจจะเขียนให้ตายไม่ได้แล้ว

ไม่มีพลังข่มขู่อะไรเลย!

ใช้เงินสองหมื่นล้านซื้อสมุดกากๆ ที่เขียนใครก็ไม่ตาย... ควายเผือกของแท้!

ของสิ่งนี้ถ้าอยู่ในจักรวาล... มันคือสุดยอดอาวุธสังหาร

พอออกมานอกจักรวาล... พลังข่มขู่มันน้อยซะจนมองข้ามไปได้เลย

นอกจากจะเป็นสมุดมรณะระดับสิบ...

หรือระดับสิบเอ็ด...

นั่นอาจจะพอเจ๋งอยู่บ้าง!

"ยอดเยี่ยม! ขอแสดงความยินดีกับนายน้อยเทียนหลงที่ประมูลสมุดมรณะระดับเก้าไปในราคาสองหมื่นล้านเหรียญโกลาหล!"

"ขอแสดงความยินดีกับนายน้อยหลงเทียน!"

"ทุกท่าน... ต่อไปเราจะประมูล... สินค้าไฮไลท์ของงานในวันนี้!"

"สินค้าไฮไลท์ในครั้งนี้... มีทั้งหมดสามชิ้น... เชื่อว่าสหายหลายท่านก็มาเพื่อของสามชิ้นนี้!"

"สินค้าไฮไลท์ชิ้นแรก... อารามเทพสวรรค์!"

"นี่คือศาสตราเทพระดับสิบขั้นสูง... มีฟังก์ชันทั้งหมดห้าอย่าง!"

"อย่างแรก... ฟังก์ชันป้องกัน... อารามเทพสวรรค์มีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งมาก... มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงได้หลากหลาย... ปกติสามารถสวมใส่เป็นเสื้อผ้าธรรมดาได้... ในยามคับขัน... สามารถเปลี่ยนเป็นเกราะชั้นยอดได้ทุกเมื่อ... สามารถต้านทานการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของครึ่งก้าวนักบุญได้โดยไม่แตก!"

"แม้แต่การโจมตีของนักบุญแห่งมรรคาสวรรค์... ก็สามารถลดทอนพลังลงไปได้กว่าหกสิบเปอร์เซ็นต์!"

"อย่างที่สอง... ฟังก์ชันซ่อนเร้น... อารามเทพสวรรค์มีความสามารถในการซ่อนกลิ่นอายที่ยอดเยี่ยม... สามารถปิดบังการรับรู้ทางจิตของระดับนักบุญแห่งมรรคาสวรรค์ได้... พร้อมกันนั้นยังมีฟังก์ชันล่องหน... หากผู้ใช้เชี่ยวชาญด้านนี้อยู่แล้ว... เมื่อใช้อารามเทพสวรรค์... ก็จะยิ่งเข้ากันได้อย่างไร้ที่ติ!"

"อย่างที่สาม... ฟังก์ชันเปลี่ยนพลังงานแก่นแท้แห่งความโกลาหล... เมื่อสวมใส่อารามเทพสวรรค์... ตอนที่ดูดซับพลังงานแก่นแท้แห่งความโกลาหล... อารามจะช่วยเร่งการเปลี่ยนพลังงาน... ถึงขั้นที่สามารถเพิ่มความเร็วในการดูดซับพลังงานได้... หากสวมใส่เป็นเวลานาน... จะช่วยเพิ่มระดับพลังได้!"

"อย่างที่สี่... ฟังก์ชันจำลองกลิ่นอาย... อารามเทพสวรรค์มีความสามารถในการปลอมแปลงในระดับหนึ่ง... หากจ้าวเทวะจักรวาลสวมใส่อารามนี้... ต่อให้เป็นครึ่งก้าวนักบุญก็ไม่สามารถแยกแยะระดับพลังที่แท้จริงของท่านได้... ถึงขั้นที่สามารถปลอมแปลงกลิ่นอายของนักบุญแห่งมรรคาสวรรค์เพื่อข่มขู่คู่ต่อสู้ได้!"

"อย่างที่ห้า... และเป็นฟังก์ชันที่ล้ำค่าที่สุดของอารามเทพสวรรค์... ถึงขั้นที่ศาสตราเทพระดับสูงบางชิ้นหรือแม้แต่ศาสตราแห่งมรรควิถีก็ยังไม่มี... นั่นก็คือ... เมื่อสวมใส่อารามเทพสวรรค์... จะได้รับโบนัสโชคเพิ่มขึ้นในระดับหนึ่ง... สามารถเสริมโชคชะตาของท่านได้!"

"โชคชะตาเป็นสิ่งที่ลึกลับ... แต่ก็เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตทุกตนในแดนโกลาหล... ผู้ที่มีโชคชะตาแข็งแกร่ง... ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็สามารถเปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดีได้... ถึงขั้นที่ว่าแค่ไปฉี่ก็อาจจะเจอศาสตราเทพปรากฏออกมา!"

"ถึงแม้อารามเทพสวรรค์จะเสริมโชคได้จำกัด... แต่แค่ข้อนี้ข้อเดียว... คุณค่าของศาสตราเทพชิ้นนี้ก็ไม่สามารถตัดสินด้วยหลักเหตุผลทั่วไปได้แล้ว!"

"ดังนั้น... อารามเทพสวรรค์ราคาเริ่มต้น... หนึ่งร้อยล้าน... เคาะราคาแต่ละครั้งต้องไม่ต่ำกว่าสิบล้าน... เริ่มประมูลได้!"

สิ้นเสียงของผู้ประมูล...

ในชั่วพริบตา... จ้าวเทวะจักรวาลและครึ่งก้าวนักบุญทุกคนในงาน... สายตาก็พลันร้อนแรงขึ้นมา

ศาสตราเทพขนาดนี้... มันคือสุดยอดสมบัติชัดๆ!

รวมทุกฟังก์ชันไว้ในหนึ่งเดียว

ป้องกัน... ล่องหน... จำลอง... เปลี่ยนพลังงาน... โชคดี... บัฟห้าอย่างซ้อนทับกัน

ที่สำคัญคือระดับมันสูงพอ!

นี่คือสุดยอดอาภรณ์เทพที่หาได้ยากยิ่ง

"ข้าให้สามร้อยล้าน!"

"ข้าให้ห้าร้อยล้าน!"

"ข้าให้หกร้อยล้าน!"

"ข้าให้หนึ่งพันล้าน!"

แทบจะไม่ต้องรอให้หลินเฟยเสนอราคา... ราคาของอาภรณ์ชิ้นนี้ก็พุ่งทะยานไปถึงหนึ่งพันล้านแล้ว

สมบัติชิ้นนี้ถึงแม้จะไม่เด็ดขาดเหมือนหนามสังหารนักบุญ... สังหารได้ในครั้งเดียว... ตัดเทพสังหารนักบุญ!

แต่ก็ใช้งานได้จริงมาก

ดังนั้นจึงมีคู่แข่งเยอะมาก

คู่แข่งจากขุมกำลังใหญ่ๆ ในที่นั้น...

ร้อยชิ้นแรกพวกเขาอดทนไม่ขยับ... เป้าหมายก็คือสินค้าไฮไลท์สุดท้ายนี่แหละ

ตอนนี้พวกเขาไม่มีทางไว้หน้าหลินเฟยอีกแล้ว

ต้องทุ่มสุดตัวเพื่อแย่งชิงแน่นอน

และหลินเฟยก็ใช้เงินไปเยอะแล้ว... คราวนี้เจ้าเด็กนั่นคงจะเจียมตัวขึ้นมาบ้างล่ะนะ?

ต่อให้เป็นบัตรมหาเทพ... ก็คงไม่ได้มีวงเงินไม่จำกัดหรอกมั้ง?

บัตรระดับนี้ถึงจะสูง... แต่ผู้ยิ่งใหญ่คงจะจำกัดวงเงินของไอ้พวกเด็กผลาญเงินพวกนี้ไว้บ้างล่ะนะ?

แต่เห็นได้ชัดว่า... พวกเขาโลกสวยเกินไป!

"หนึ่งหมื่นล้าน!"

หลินเฟยพูดอย่างใจเย็น

ราคานี้ทำเอาคู่แข่งกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ต้องถอย

แต่ก็ยังมีปลากระจอกสองสามตัวที่ไม่ยอมถอย

"หนึ่งหมื่นหนึ่งร้อยล้าน!"

"หนึ่งหมื่นสองร้อยล้าน!"

"หนึ่งแสนล้าน!"

หลินเฟยเห็นว่ายังมีคนกล้าเสนอราคา... ก็เลยคูณสิบเข้าไปอีก!

ในชั่วพริบตา... ทั้งงานเงียบกริบ!

เงียบสงัด!

"ไอ้สารเลวนี่... ไอ้ไก่กาจักรพรรดิเทพขั้นที่สิบ... คิดว่ามีเงินแล้วจะทำอะไรก็ได้รึไง?"

"ราคาหนึ่งแสนล้านนี่มันสูงเกินไปแล้ว... มันเกินมูลค่าของอารามเทพสวรรค์ไปไกลแล้ว... จ่ายสูงกว่านี้ไปซื้อ... ซื้อศาสตราเทพระดับสูงกว่านี้ได้เลยนะ!"

"หึ! อารามเทพสวรรค์ข้าต้องได้... ให้มันเอาไปก่อนแล้วจะทำไม... มันมีเงินซื้อ... จะมีปัญญาใช้รึเปล่า?"

"แต่นายน้อยคะ... ดูจากกำลังทรัพย์ที่อีกฝ่ายแสดงออกมา... ภูมิหลังของเขาน่าจะ..."

"หึ! ต่อให้เป็นบุตรชายจากโลกเบื้องบนจริงๆ แล้วจะทำไม... ขอแค่ใช้ของเทพชิ้นนั้นปิดบังชะตากรรม... ต่อให้หลังจากนั้นจะมีผู้ยิ่งใหญ่ย้อนเวลากลับมา... ก็ไม่มีทางหาเจอว่าใครเป็นคนจัดการมัน!"

"นายน้อยช่างหลักแหลม!"

ในไม่ช้า...

ไม่มีอะไรผิดคาด... อารามเทพสวรรค์ถูกหลินเฟยประมูลไปในราคาหนึ่งแสนล้าน...

และมอบให้กับเทพจำแลงร้อยหน้าอีกครั้ง

"ท่านเทพ... นี่คืออารามเทพสวรรค์ที่ท่านต้องการ... ข้าเฉิน (เฉิน) สัญญาอะไรไว้... ไม่เคยผิดคำพูด!"

"น้องหยวน... ท่านซื้อแผนภาพกระบี่พิภพให้ข้า... ก็ใช้ไปห้าแสนล้านแล้ว... ตอนนี้ยังจะมาซื้ออารามเทพสวรรค์ให้อีก... ใช้อีกหนึ่งแสนล้าน... นี่มันเงินหกแสนล้านเหรียญโกลาหลเลยนะ!"

"ท่าน... ไม่เสียดายเลยเหรอ?"

"ข้าไม่ค่อยเข้าใจ... เราสองคนก็แค่คนแปลกหน้า... นี่ก็เพิ่งจะเจอกันเป็นครั้งที่สองเอง... ทำไมท่านถึงยอมทุ่มเงินมหาศาลขนาดนี้เพื่อข้า?"

เทพจำแลงร้อยหน้าเดาจุดประสงค์ของหลินเฟยไม่ออก... ก็เลยตัดสินใจเปิดอกคุยกันให้รู้เรื่องไปเลย

"เอาเถอะ... บางทีในสายตาของท่านเทพ... การกระทำของข้าอาจจะดูแปลกๆ ไปหน่อย... แต่สำหรับข้าแล้ว... ท่านเทพกลายเป็นบุคคลที่ขาดไม่ได้ในชีวิตของข้าไปแล้ว!"

"ท่านเทพอาจจะไม่รู้... ข้าเชี่ยวชาญมหาเวทย์พยากรณ์... และถนัดวิชาทำนายสวรรค์... ในคำทำนายของข้า... มันบอกว่าในอนาคตท่านเทพจะเป็นผู้มีพระคุณของข้า... เกี่ยวข้องกับโชคชะตาว่าข้าจะแข็งแกร่งขึ้นได้หรือไม่!"

"โชคชะตาของเราผูกพันกันไปนานแล้ว... ดังนั้นช่วยท่าน... ก็คือช่วยตัวเอง... ท่านเทพอาจจะสงสัยในเจตนาของข้า... แต่ท่านน่าจะมองออก... ว่าข้าไม่มีเจตนาร้ายต่อท่าน!"

หลินเฟยเริ่มแถไปเรื่อย