บทที่ 1125: ดราม่าบังเกิด! หรือนี่คือแผนซ้อนแผน?

บทที่ 1125: ดราม่าบังเกิด! หรือนี่คือแผนซ้อนแผน?

ในวันนั้น...

เผ่ามารและเผ่าปรสิตได้ลงนามในข้อตกลงหยุดยิงอย่างเป็นทางการ

และประกาศให้ทั่วทั้งจักรวาลได้รับรู้

ข่าวที่ว่าเผ่าปรสิตกำลังจะมีการเลือกตั้งประมุขคนใหม่... ในที่สุดก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

ผู้สมัครอีกเก้าคนที่เหลือ... ทันทีที่ได้รับจดหมายเชิญ... ก็รีบออกเดินทางไปยังกาแล็กซีกลางไท่หลัวในทันที

ตอนนี้ก็ได้เดินทางมาถึงกันอย่างต่อเนื่องแล้ว

เหลือเพียงผู้สมัครคนสุดท้าย... อสูรจักรพรรดิขาว... ที่ยังไม่โผล่หัวมาเสียที

เรื่องนี้... อดไม่ได้ที่จะทำให้ทุกคนเกิดความสงสัย

เพราะชื่อเสียงและกระแสของอสูรจักรพรรดิขาว... ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันทั้งสิบคนนี้... บารมีของเขาแทบจะติดท็อปทรีได้เลย

เขารักประชาชนดั่งลูกในไส้... มีความสามารถทางการทหารเป็นเลิศ... ผลงานการรบโดดเด่น... ในสงครามต่อต้านเผ่ามาร... ก็มีข่าวดีส่งมาไม่ขาดสาย... เรื่องนี้ดังไปทั่วทั้งเผ่าปรสิตแล้ว

ดังนั้น... จึงมีผู้สนับสนุนมากมาย

เขามีความเป็นไปได้สูงมากที่จะได้ขึ้นครองตำแหน่งประมุข

ตามเหตุผลแล้ว... เขาควรจะกระตือรือร้นอย่างมากสิ

แต่พักหลังกลับมีข่าวลือออกมาว่า... อสูรจักรพรรดิขาวเพราะติดปิดด่านบำเพ็ญเพียร... เลยเลื่อนเวลาที่จะเข้ารับการตรวจสอบออกไป

นี่มัน... เข้าใจยากไปหน่อยนะ!

ระดับพลังของมึงก็อยู่ขั้นสิบจักรพรรดิเทพแล้วไม่ใช่เหรอ?

ปิดด่านตอนนี้... มันจะทะลวงไปถึงไหนได้วะ?

หรือมึงจะทะลวงไปถึงระดับจ้าวเทวะจักรวาลได้เลยรึไง?

ถ้ามึงอยากจะทะลวงสู่ระดับจ้าวเทวะจักรวาลจริงๆ... ทำไมไม่ไปฝึกฝนที่ทะเลแห่งความโกลาหลล่ะ?

แค่ปิดด่านเฉยๆ... สำหรับยอดฝีมือระดับสิบจักรพรรดิเทพแล้ว... มันยากที่จะก้าวหน้าไปได้อีก

อสูรจักรพรรดิขาว... มึงกำลังกลัวอะไรอยู่?

หรือว่า... มึงเป็นคนทรยศจริงๆ?

ในขณะที่ทุกคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเผ็ดร้อน...

ดาวมายามาร...

หน้าวิหารมารศักดิ์สิทธิ์...

กลุ่มแม่ทัพใต้บังคับบัญชาของอสูรจักรพรรดิขาว... ในตอนนี้ร้อนใจกันเหมือนมดโดนน้ำร้อนลวก

"ท่านแม่ทัพยังปิดด่านอยู่อีกเหรอ? ในเน็ตของเผ่าศักดิ์สิทธิ์เรา... มีกองทัพไซเบอร์กลุ่มหนึ่ง... เริ่มจงใจใส่ร้ายป้ายสีฝ่าบาทอสูรจักรพรรดิขาวแล้วนะ... เรื่องนี้ถ้าท่านแม่ทัพยังไม่ยอมออกมาเคลียร์... เข้ารับการตรวจสอบจากเบื้องบน... เกรงว่าจะยิ่งทำให้เกิดการคาดเดาในทางที่ไม่ดีมากขึ้น!"

"เรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือของจักรพรรดิเทพชิงหวงหรือไม่ก็จักรพรรดิเทพฮุ่นเทียนที่อยู่เบื้องหลังแน่ๆ... จ้างกองทัพไซเบอร์... ปล่อยข่าวลือใส่ร้ายป้ายสี... พวกเขาก็เป็นตัวเต็งในการเลือกตั้งประมุขครั้งนี้เหมือนกัน... ต้องใช้วิธีสกปรกทุกวิถีทางเพื่อทำลายชื่อเสียงของฝ่าบาทอสูรจักรพรรดิขาวแน่... เรื่องนี้พวกเราเสียเปรียบเกินไปแล้ว!"

"ใช่เลย... เพราะข่าวลือที่แพร่สะพัด... ในเน็ตถึงขั้นมีคนเดาว่าฝ่าบาทอสูรจักรพรรดิขาวเป็นหุ่นเชิดของเผ่ามนุษย์... ที่ลอบโจมตีกาแล็กซีพยัคฆ์อสูรก่อนหน้านี้... ก็เพื่อลดแรงกดดันในการบุกโจมตีกาแล็กซีทางช้างเผือกของเผ่ามนุษย์... จริงๆ แล้วแอบร่วมมือกับเผ่ามนุษย์มาตั้งนานแล้ว... แถมยังจงใจยุยงให้เกิดความขัดแย้งระหว่างเผ่าปรสิตกับเผ่ามาร... เขาคือตัวการที่ทำให้กองทัพเผ่าศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนต้องตายในสนามรบ... เรื่องนี้เริ่มเป็นกระแสในเน็ตอย่างต่อเนื่อง... ส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของทหารแล้ว!"

"บ้าชิบ! แม่งบ้าชิบหาย! เพิ่งจะหยุดยิงกันไปหยกๆ... ไอ้พวกเนรคุณนี่... ก็คิดจะลบหลู่ผลงานของฝ่าบาทอสูรจักรพรรดิขาวแล้วเหรอ? ตอนเปิดสงคราม... ทำไมพวกมึงไม่พูดแบบนี้วะ? พอตอนนี้หยุดยิงแล้ว... พวกมึงก็เริ่มมาหาแพะรับบาปแล้วเหรอ?"

เหล่าแม่ทัพใต้บังคับบัญชาของอสูรจักรพรรดิขาว... ในตอนนี้แต่ละคนโกรธจัดจนแทบคลั่ง

พวกเขาเดิมพันทุกอย่างไว้กับอสูรจักรพรรดิขาวแล้ว

ตอนนี้ก็เหมือนตั๊กแตนที่ถูกมัดอยู่บนเชือกเส้นเดียวกัน

ถ้าอสูรจักรพรรดิขาวโดนสอบสวนความผิดจริงๆ...

เงินลงทุนทั้งหมดของพวกเขา... ก็จะสูญเปล่าไปในพริบตา

นี่เป็นสิ่งที่พวกเขารับไม่ได้

แถมถ้าอสูรจักรพรรดิขาวถูกตัดสินว่ามีความผิด... ชะตากรรมของพวกเขาก็คงไม่ดีไปกว่ากัน

เรื่องแบบนี้มันกระทบกันเป็นทอดๆ

อสูรจักรพรรดิขาวต้องออกมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง!

แต่วิหารมารศักดิ์สิทธิ์ได้กางเขตแดนแห่งมิติไว้แล้ว

ไม่มีใครรู้ว่าอสูรจักรพรรดิขาวจะออกมาจากด่านเมื่อไหร่

ถ้าปล่อยให้สถานการณ์เป็นแบบนี้ต่อไป... แรงกดดันจากสังคมก็จะยิ่งเลวร้ายลงเรื่อยๆ!

ในขณะที่เหล่าแม่ทัพทุกคน... กำลังร้อนใจเหมือนมดโดนน้ำร้อนลวก...

ทันใดนั้น...

กาแล็กซีก็สั่นสะเทือน

เมฆขาวนับหมื่นลี้บนฟากฟ้า... พลันสลายไปเอง

ทั่วทั้งดาวมายามาร... พลันเกิดปรากฏการณ์มหัศจรรย์... มองเห็นดวงดาวได้ในตอนกลางวัน

เมฆาดาวที่ไร้ขอบเขต... กลับถูกปราณสีม่วงทองสายหนึ่ง... ฉีกกระชากออกจากกัน

พร้อมกับการมาถึงของปราณสีม่วงทองสายนี้สู่จักรวาล...

ทั่วทั้งกาแล็กซีมายามาร... ดาวเคราะห์หลายสิบล้านล้านล้านดวง... สั่นสะเทือนพร้อมกัน!

บนท้องฟ้า... ปรากฏภาพมงคลนับไม่ถ้วนขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ทวีปขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งพันล้านกิโลเมตรของดาวมายามาร...

มีดอกบัวทองคำผุดขึ้นมาจากอากาศทีละดอก... ทีละดอก

เงาของสัตว์เทวะนับล้านล้าน... คำรามก้องอยู่ในห้วงดารา

ราวกับกำลังเฉลิมฉลองการถือกำเนิดของยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่

สุดท้าย... ปราณสีม่วงทองสายนี้... ก็กลายสภาพเป็นลำแสงเจิดจ้า... พุ่งเข้าสู่ในวิหารเทพที่อยู่ตรงหน้าอย่างกึกก้อง

วินาทีนั้น... เหล่าแม่ทัพที่เคยร้อนรน... แต่ละคน... ยืนแข็งทื่อเป็นท่อนไม้

อึดอัด!

กลายเป็นหิน!

สะพรึงกลัว!

"นี่... นี่มันปฐพีผุดบัวทอง... สวรรค์โปรยปราณมงคล... สัตว์เทวะคำนับ... ปราณสีม่วงทองปรากฏ?"

"จ้าวเทวะจักรวาลคนที่เจ็ดของเผ่าศักดิ์สิทธิ์เรา... ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!"

ตื่นเต้น

ดีใจ

พูดจาไม่เป็นภาษา

อสูรจักรพรรดิขาวทะลวงในคราวเดียว... เลื่อนขั้นสู่จ้าวเทวะจักรวาล... แปรสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตระดับอารยธรรมขั้นเก้า... ความทุ่มเทและการลงทุนทั้งหมดของพวกเขา... ไม่ได้สูญเปล่าเลย

การทะลวงในครั้งนี้... คือการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพ

ใต้ระดับจ้าวเทวะ... ล้วนเป็นมดปลวก

การดำรงอยู่ของผู้ที่ก้าวเข้าสู่สิ่งมีชีวิตระดับอารยธรรมขั้นเก้า... สำหรับเผ่าพันธุ์หนึ่งแล้ว... ก็เหมือนกับการถือกำเนิดขึ้นของเทพเจ้าที่แท้จริง

มิอาจต้านทาน... กวาดล้างอย่างไร้เทียมทาน... ทรงพลังทุกด้าน!

และผู้ที่ทะลวงสู่ระดับจ้าวเทวะจักรวาลแล้ว... การจะลงสมัครชิงตำแหน่งประมุข... แทบจะไม่ต้องออกแรงเลย

ถึงขั้นที่ว่า... จะเข้าร่วมการเลือกตั้งหรือไม่... ก็ไม่สำคัญแล้ว

เมื่อทะลวงสู่จ้าวเทวะจักรวาล... อสูรจักรพรรดิขาวก็คือผู้ยิ่งใหญ่คนที่เจ็ดของเผ่าปรสิต

การใส่ร้ายป้ายสีผู้ยิ่งใหญ่... คือโทษประหาร!

กระแสสังคม?

ข่าวลือ?

ในพริบตาเดียวก็สลายไปได้

ในตอนนั้น... ร่างแยกอสูรจักรพรรดิขาว... ในที่สุด... ก่อนที่อายุขัยจะหมดลง... ก็ก้าวเข้าสู่ระดับจ้าวเทวะจักรวาลได้สำเร็จ

ทำลายโซ่ตรวนที่เผ่าปรสิตต้องคอยยึดร่างปรสิตไปเรื่อยๆ ได้โดยสิ้นเชิง

วิญญาณ... ร่างเนื้อ... อาณาจักรเทพ... หลอมรวมเป็นหนึ่ง

วินาทีต่อมา...

สัตว์เทวะที่มีกายสีขาวปลอด... พุ่งทะยานสู่ห้วงดารา

ร่างเนื้อของมันขยายใหญ่ขึ้นอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ

หนึ่งหมื่นกิโลเมตร... แสนกิโลเมตร... หนึ่งล้านกิโลเมตร... สิบล้านกิโลเมตร... ร้อยล้านกิโลเมตร... พันล้านกิโลเมตร...

สุดท้าย... ร่างสัตว์เทวะนี้... ก็ขยายใหญ่จนถึงสามพันห้าร้อยล้านกิโลเมตร... ถึงได้หยุดลง

ร่างเนื้อที่ใหญ่โตขนาดนี้...

ใหญ่กว่าดาวเคราะห์ระดับอารยธรรมขั้นแปดอย่างดาวมายามาร... ตั้งหลายสิบเท่า!

แทบจะตบทีเดียว... ก็บดขยี้ดาวเคราะห์ระดับอารยธรรมขั้นแปดให้แหลกเป็นผุยผงได้

แค่โบกมือ... ก็กวาดล้างกาแล็กซี!

ไอพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนั้น... แข็งแกร่งกว่าเดิมไม่รู้กี่ร้อยเท่า?

"นี่... นี่คือร่างจริงของจ้าวเทวะเหรอ?"

ผู้ยิ่งใหญ่จื่อเตี้ยนสั่นสะท้าน!

จักรพรรดิเทพโม่หลินสั่นสะท้าน!

เหล่าผู้นำหน่วยทุกคนสั่นสะท้าน!

กองทัพสามล้านล้านล้านนายใต้บังคับบัญชาของอสูรจักรพรรดิขาว... สั่นสะท้านพร้อมกัน!

"ข้า... วันนี้ได้บรรลุเป็นจ้าวเทวะจักรวาล... ทั้งหมดต้องขอบคุณพี่น้องทุกท่านที่ช่วยเหลือ... บุญคุณและความทุ่มเทของพวกเจ้า... ข้าเห็นอยู่ในสายตา... จำไว้ในใจ!"

"พวกเจ้าวางใจได้... หากข้าได้เป็นประมุขของเผ่าศักดิ์สิทธิ์... จะต้องนำพาเผ่าศักดิ์สิทธิ์... ครองความเป็นใหญ่ในจักรวาล... กวาดล้างเผ่ามาร... เพื่อให้ทหารเผ่าศักดิ์สิทธิ์ทุกคนที่ตายไป... ได้ไปสู่สุคติ!"

"เลือดของพวกเขาไม่ได้หลั่งโดยสูญเปล่า... หนี้เลือดต้องชำระด้วยเลือด... สักวันหนึ่ง... เผ่าศักดิ์สิทธิ์ของเราจะต้องครองความเป็นใหญ่ในจักรวาล!"

ทันทีที่ร่างแยกอสูรจักรพรรดิขาวทะลวงสู่จ้าวเทวะจักรวาล... เขาก็แสดงออกถึงแนวคิดสายเหยี่ยวของตัวเองโดยไม่ลังเล

การหยุดยิงในตอนนี้... เห็นได้ชัดว่าทหารเผ่าปรสิตหลายคนก็ไม่พอใจเหมือนกัน