บทที่ 1085: แผนซ้อนแผน...พี่เทพขายฝันเก่ง!
บทที่ 1085: แผนซ้อนแผน...พี่เทพขายฝันเก่ง!
บทที่ 1085: แผนซ้อนแผน...พี่เทพขายฝันเก่ง!
ในชั่วพริบตา...เหล่าขุนพลเผ่าปรสิตที่ก่อนหน้านี้ยังรู้สึกไม่พอใจกับคำสั่งของจักรพรรดิขาวที่ห้ามเคลื่อนไหวโดยพลการ...
บัดนี้...แต่ละคนกลับรู้สึกนับถือจนอยากจะกราบแทบเท้า!
บารมีของร่างแยกจักรพรรดิขาว...อยู่ๆ ก็พุ่งสูงขึ้นมาซะอย่างนั้น!
กองทัพต่างเผ่าสามแสนล้านนาย...พลันเกิดความเคารพยำเกรงในตัวเขามากยิ่งขึ้น
เอ่อ...
จริงๆ แล้วข้าก็ไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งขนาดนั้นหรอก... การสกัดกั้นกองทัพมังกรดำครั้งนี้ ร่างหลักของข้าน่าจะทุ่มกำลังทั้งหมดไปแล้ว!
ถ้ายังมีกองทัพอีกสายหนึ่ง ตีขนาบสองทางเข้ามาพร้อมกัน...ก็สามารถทำลายฐานที่มั่นของกองทัพเผ่ามนุษย์ได้ในพริบตา หรืออาจจะทำลายไปถึงโรงงานผลิตอาวุธจักรกลที่เป็นหัวใจหลักได้เลยด้วยซ้ำ กาแล็กซีทางช้างเผือกไม่มีทางรับมือสงครามสองด้านพร้อมกันได้แน่!
นี่ต่างหาก...คือเหตุผลที่แท้จริงที่ข้าสั่งให้หยุดบุก!
โรงงานผลิตอาวุธจักรกลตอนนี้ยังต้องการเวลา...เพื่อผลิตหุ่นยนต์รบออกมาให้มากขึ้น ถึงแม้ครั้งนี้จะล้างบางกองทัพมังกรดำได้สำเร็จ แต่กองทัพจักรกลก็เสียหายไปกว่าครึ่ง...ต้องใช้เวลาพักฟื้น!
แต่รอบนี้ชนะศึก...ยึดของมาได้นับไม่ถ้วน น่าจะกำไรอื้อซ่า ไม่ขาดทุนแน่!
ดูท่าข้าคงต้องหาเรื่องถ่วงเวลาต่อไปอีก...รอให้กองทัพจักรกลฟื้นฟูกำลังกลับมาเหมือนเดิม!
แต่ว่า...ดันมีไอ้พวกต่างเผ่าสองสามตัวหนีรอดไปได้ อาจจะทำให้ข่าวรั่วไหล...บางทีตัวตนของข้าอาจจะถูกเปิดโปงในไม่ช้า...แต่ช่างแม่ง! ถ่วงเวลาได้นานแค่ไหนก็เอาแค่นั้น...ขอแค่ยื้อไปจนกองทัพจักรกลมีจำนวนถึงแสนล้านนายได้เมื่อไหร่...กาแล็กซีทางช้างเผือกก็จะไม่ต้องกลัวภัยคุกคามใดๆ อีกต่อไป...ยกเว้นแต่จ้าวเทวะจะมาเอง!
ขณะที่ร่างแยกของจักรพรรดิขาวกำลังครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง...ก็ถูกลูกน้องคนหนึ่งเข้ามาขัดจังหวะ
"ฝ่าบาทจักรพรรดิขาว! เหล่าผู้นำทุกหน่วย...ขอเชิญฝ่าบาทเข้าร่วมประชุมกองทัพพันธมิตรขอรับ!"
"ได้! อีกสักครู่ข้าจะตามไป!"
...
หนึ่งชั่วโมงต่อมา...
ณ ถ้ำอสูรใต้ดิน...
ท่ามกลางสายตาที่รอคอยอย่างใจจดใจจ่อของเหล่าผู้นำทัพ...ในที่สุดจักรพรรดิขาวก็มาถึง
"คารวะท่านจอมทัพ!"
"ท่านจอมทัพช่างมีสายตาแหลมคมดุจเทพ พวกเรานับถือยิ่งนัก!"
"ท่านจอมทัพ...ท่านคิดว่าก้าวต่อไปพวกเราควรจะทำอย่างไรดีขอรับ?"
ยังไม่ทันที่ร่างแยกของจักรพรรดิขาวจะได้เอ่ยปาก ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเทพขั้นหกอีกคนก็ชิงแสดงความคิดเห็นของตัวเองขึ้นมาก่อน
"ข้าว่านะ...ไอ้เด็กหลินเฟยนั่นหลังจากซัดกับกองทัพมังกรดำไปยกหนึ่ง...ก็คงจะเสียหายหนักเหมือนกัน...สงครามใหญ่ขนาดนั้นอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาพักฟื้นนานพอสมควร...หากพวกเราบุกเข้ากาแล็กซีทางช้างเผือกในตอนนี้...รับรองว่าได้ผลดีเกินคาด! ประกาศศักดาของเผ่าศักดิ์สิทธิ์เราให้ก้องหล้า!"
"ไม่เหมาะ! ความเห็นของจักรพรรดิเทพโม่หลิน...ยังขาดความรอบคอบไปหน่อย!"
ร่างแยกของจักรพรรดิขาวปฏิเสธความเห็นของอีกฝ่ายทันที
"ตามข่าวที่ข้าได้รับมา...การที่กองทัพหนึ่งล้านล้านนายของจักรพรรดิเทพมังกรดำถูกล้างบางจนหมดสิ้นในครั้งนี้...มันบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าพลังที่เผ่ามนุษย์ซุกซ่อนไว้ในกาแล็กซีทางช้างเผือกนั้น...ประมาทไม่ได้เลย..."
"บางที...ไอ้พวกจักรพรรดิเทพของเผ่ามนุษย์นั่น...อาจจะแค่ทำทีเป็นไปช่วยเหลือกาแล็กซีอื่น...แต่ความจริงแล้วซุ่มรอพวกเราอยู่ในกาแล็กซีทางช้างเผือก...เพื่อตลบหลังให้เราไม่ทันตั้งตัว!"
"ตอนนี้เผ่ามนุษย์ถูกขนาบทั้งหน้าทั้งหลัง...โดนเผ่าพันธุ์ต่างๆ รุมกระทืบ...พวกเราไม่จำเป็นต้องรีบร้อนเลยสักนิด! คนที่ต้องร้อนใจคือเผ่ามนุษย์ต่างหาก...พวกเราแค่รอให้เผ่าพันธุ์อื่นค่อยๆ ขยายผลแห่งชัยชนะ...กลืนกินดินแดนของเผ่ามนุษย์ไปเรื่อยๆ...ไม่ช้าก็เร็วพวกมันต้องนั่งไม่ติดแน่นอน!"
"ถึงตอนนั้น...การจะยึดกาแล็กซีทางช้างเผือก...ก็ง่ายดายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!"
"อีกอย่าง...จักรพรรดิเทพมังกรดำเพิ่งจะตายไป...ดินแดนแปดพันกาแล็กซีของมันตอนนี้ก็ไร้ผู้นำ..."
"ข้าขอเสนอว่า...ให้เราจัดการปัญหาภายในให้เรียบร้อยก่อน...เข้าไปยึดครองดินแดนของจักรพรรดิเทพมังกรดำมาซะ...รอให้กองทัพของเราแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้...ค่อยไปจัดการกับไอ้เด็กเผ่ามนุษย์พวกนั้น...ก็ยังไม่สาย!"
ร่างแยกของจักรพรรดิขาวเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว...เบี่ยงเบนความสนใจของทุกคนไปที่ดินแดนของจักรพรรดิเทพมังกรดำแทน
"ทำแบบนั้น...มันจะดีเหรอขอรับ?"
"ก็...ประมุขศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายเคยออกคำสั่งเด็ดขาดเอาไว้...ห้ามไม่ให้มีการสู้กันเองในช่วงสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ไม่ใช่รึ?" จักรพรรดิเทพนายหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างลังเล
"นี่เรียกว่าสู้กันเองเหรอ? ก็จักรพรรดิเทพมังกรดำมันตายไปแล้วนี่...ดินแดนของมันยังไงก็ต้องถูกแบ่งกันอยู่ดี...เราไม่ยึดก็เสียของเปล่าๆ...ท่านผู้นำทั้งหลาย...ไม่อยากจะขยายอาณาเขตของตัวเองกันบ้างรึ?"
"หากประมุขศักดิ์สิทธิ์ตำหนิลงมา...ข้าจะรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว! ข้าขอรับประกันกับทุกคน! หลังจากยึดแปดพันกาแล็กซีของจักรพรรดิเทพมังกรดำมาได้...ข้าจะแบ่งให้พวกท่านอย่างน้อยสองในสาม!"
สิ้นเสียงของจักรพรรดิขาว...
เหล่าขุนพลทั้งหลาย...ตาแทบจะถลนออกจากเบ้า!
ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิเทพหลายคน...ผู้นำระดับผู้ยิ่งใหญ่คนอื่นๆ...หรือแม้แต่พวกจ้าวแห่งจักรวาล...แต่ละคนต่างตาเป็นประกาย!
ดินแดนแปดพันกาแล็กซี! นี่มันเนื้อชิ้นโตชัดๆ!
แถมจักรพรรดิขาวยังจะแบ่งให้ถึงสองในสาม!
ขอแค่ได้ไปสักหนึ่งหรือสองกาแล็กซี...นั่นก็หมายถึงรายได้ปีละหลายร้อยล้านเหรียญจักรวาลเลยนะโว้ย!
รอบนี้...ไม่เอาสิโง่!
"ท่านจอมทัพช่างหลักแหลม! ข้าเห็นด้วยกับแผนของท่าน! กาแล็กซีทางช้างเผือกนั่นจะตีเมื่อไหร่ก็ได้...ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน...ดินแดนแปดพันกาแล็กซีของจักรพรรดิเทพมังกรดำตอนนี้ไร้ผู้นำ...เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความวุ่นวายภายใน...พวกเราควรจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ!"
"ฝ่าบาทจักรพรรดิขาวกล่าวได้มีเหตุผลยิ่งนัก!"
"ข้าเห็นด้วย!"
"ข้าก็ด้วย!"
"ข้าก็เห็นด้วย!"
แน่นอนว่า...เรื่องได้ผลประโยชน์แบบนี้...ไม่ว่าจะเป็นเผ่ามนุษย์หรือเผ่าพันธุ์อื่น...ก็ไม่มีใครปฏิเสธอยู่แล้ว
ในไม่ช้า...กองทัพจักรพรรดิขาวก็ออกคำสั่ง...
ยึดครองดินแดนกาแล็กซีของจักรพรรดิเทพมังกรดำ...และปราบปรามกบฏภายใน!
รอบนี้...หันหัวเรือกลับไปบุกกาแล็กซีมังกรดำโดยตรง!
แน่นอนว่า...เส้นทางสะดวกโยธิน...ไปถึงไหนก็มีแต่คนยอมจำนน
เพียงสองสามเดือน...
แปดพันกาแล็กซีใต้อาณัติของจักรพรรดิเทพมังกรดำ...ก็ถูกกองทัพของจักรพรรดิขาวเข้ายึดครองอย่างบ้าคลั่ง...จนกระทั่งดาวมังกรดำซึ่งเป็นดาวหลักก็ยังถูกตีแตก
ทหารในกองทัพของจักรพรรดิขาวยิ่งสู้ก็ยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้น...
สามเดือนต่อมา...กองทัพก็ขยายขนาดใหญ่โตจนถึงระดับล้านล้านนาย!
เหล่าขุนพลใต้บัญชาต่างก็ได้ดิบได้ดีกันถ้วนหน้า...แต่ละคนล้วนได้ดินแดนไปไม่น้อย
ในชั่วพริบตา...ความจงรักภักดีที่มีต่อจอมทัพจักรพรรดิขาวก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นไปอีก!
ไอ้สายลับคนนี้...เกือบจะได้รับความรักใคร่เป็นเอกฉันท์จากเหล่าขุนพลใต้บัญชาอยู่แล้ว!
เหตุผลหลักๆ ก็คือ...ใจป้ำ!
ขยับนิดขยับหน่อยก็แบ่งที่ดินให้!
แทบจะแบ่งจนที่ดินของตัวเองไม่เหลืออยู่แล้ว!
ถามหน่อย...จอมทัพแบบนี้ใครจะไม่รัก? ใครจะไม่ภักดี?
ชื่อเสียงด้านความเมตตากรุณาของจักรพรรดิขาว...แพร่สะพัดออกไปในจักรวาลโดยไม่รู้ตัว
ถึงขนาดมีขุนพลเผ่าปรสิตบางคน...นำเขาไปเปรียบเทียบกับประมุขศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก! ยกย่องให้เป็นจักรพรรดิเทพแห่งจักรวาลอันดับหนึ่ง...รองจากจ้าวเทวะจักรวาลของเผ่าปรสิต! ไม่ใช่แค่พลังแข็งแกร่ง...แต่ยังมีดินแดนกว้างใหญ่...ลูกน้องมากมาย!
ในเมื่อจ้าวเทวะจักรวาลไม่ยุ่งเรื่องทางโลก...จักรพรรดิขาวก็คือจักรพรรดิเทพแห่งจักรวาลที่น่าเชื่อถือที่สุดของเผ่าปรสิต!
ควรจะให้จักรพรรดิขาวรับตำแหน่งผู้นำคนต่อไปของสหพันธ์เผ่าปรสิต!
ร่างแยกของจักรพรรดิขาว...ถึงกับงงแดก
รอบนี้...เขานึกว่าตัวเองจะถูกเปิดโปงซะแล้ว...
ใครจะไปคิดว่า...ผ่านไปสามเดือนแล้ว...ยังไม่มีใครรู้!
แถมบารมียังจะสูงขึ้นเรื่อยๆ อีก!
แต่ว่า...ตอนนี้ต่อให้ถูกเปิดโปงก็ไม่เป็นไรแล้ว...
โรงงานผลิตอาวุธจักรกลในกาแล็กซีทางช้างเผือก...หลังจากเดินเครื่องผลิตอย่างบ้าคลั่งมาตลอดสามเดือนเต็ม...บวกกับพลังเร่งเวลาของเจดีย์แห่งกาลเวลา...ตอนนี้โล่ลั่วได้ผลิตกองทัพจักรกลออกมาแล้วถึงสามหมื่นล้านนาย!
แม้จะยังไม่ถึงเป้าหมายแสนล้าน...แต่หุ่นยนต์ระดับกาแล็กซีสามหมื่นล้านตัวมารวมกัน...สู้กันซึ่งๆ หน้าก็สามารถกวาดล้างกองทัพหนึ่งล้านล้านนายได้สบายๆ!
"ท่านจอมทัพ! เพิ่งได้รับข่าวมาขอรับ! จักรพรรดิเทพจวินเสียแห่งเผ่ามาร...ได้เข้ายึดครองกาแล็กซีแม่น้ำแดงแล้ว...และตัดสินใจจะตีกระหนาบจากทางตะวันตก...เพื่อยึดกาแล็กซีทางช้างเผือกให้ได้ในคราวเดียว...กลืนกินดินแดนแถบนี้ทั้งหมด..."
"มันบอกให้พวกเราอย่าเข้าไปยุ่ง...มิฉะนั้นก็อย่าหาว่ามันฉีกสนธิสัญญาพันธมิตร...ท่าทีหยิ่งยโสโอหังอย่างยิ่ง!"