บทที่ 624: ศึกเปิดตัวสุดเกรียน...เมื่อไอ้โม่งโดนมหาเทพตบดิ้น!

บทที่ 624: ศึกเปิดตัวสุดเกรียน...เมื่อไอ้โม่งโดนมหาเทพตบดิ้น!

หลินเฟยถึงกับไปไม่เป็น

เอดเวิร์ดคิดว่าตัวเองเร็วมากแล้ว และก็มั่นใจสุดๆ

แต่ในสายตาของหลินเฟย ความเร็วของเขายังไม่เร็วพอ ถึงขั้นจะบอกว่าช้าไปหน่อยด้วยซ้ำ

หลินเฟยทำเรื่องใหญ่โตขนาดนั้น ก็แค่เพื่อเอฟเฟกต์ไลฟ์สด

ท้ายที่สุดผู้ชมก็ชอบดูฉากใหญ่ๆ แบบนี้

แต่จริงๆ แล้วเขาไม่เก่งด้านการควบคุมพลังฟ้าดิน ควบคุมพลังงานจักรวาล ท้ายที่สุดเรื่องนี้สำหรับหลินเฟยแล้ว เขายังเป็นมือใหม่

และก็ไม่มีใครสอนเขาเลย อาศัยการคลำหาทางเองล้วนๆ!

แต่การต่อสู้ระยะประชิดมันต่างกันโดยสิ้นเชิง!

การต่อสู้ระยะประชิดหลินเฟยประสบการณ์โชกโชนมาก เขาไม่เพียงแต่จะเก่งด้านการต่อสู้ และยังเชี่ยวชาญเพลงกระบี่ร่วงหล่นอีก

ถึงฝีมือจะเพิ่มขึ้นแล้ว อาจจะกับเมื่อก่อนมีความแตกต่างเล็กน้อย

แต่หมื่นการเปลี่ยนแปลงก็ไม่พ้นรากฐานเดิม

การต่อสู้ระยะประชิดแบบนี้ จริงๆ แล้วโดยรวมก็มีแค่ไม่กี่กระบวนท่า ขอแค่ฝีมือเพิ่มขึ้นแล้ว ความเร็วก็เร่งขึ้นไม่หยุด พลังก็เพิ่มขึ้นไม่หยุด จริงๆ แล้วเทคนิคกับวิธีการใช้แรง ก็พอๆ กัน

และหลินเฟยพลังจิตแข็งแกร่ง สามารถควบคุมร่างกายได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไปนานแล้วที่เหนือกว่าระดับเข้าถึงทุกรายละเอียด

มึงจะมาเล่นต่อสู้ระยะประชิดกับกูเหรอ?

ค่าสถานะพื้นฐานของกูสูงขนาดนั้น มึงนึกว่าเป็นของปลอมรึไง?

“ขอโทษนะ ที่กูเก่งที่สุดก็คือการต่อสู้ระยะประชิด!”

พูดช้าแต่ทำเร็ว ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา

เอดเวิร์ดในเวลาไม่ถึงศูนย์จุดศูนย์ศูนย์ศูนย์หนึ่งวินาที ก็ฟันออกมาท่าไม้ตายแล้ว

มุมปากเขามีรอยยิ้มเย็นชา

ถึงหลินเฟยจะหลบดาบนี้ได้ เขาก็ยังมีคอมโบต่อ

ในเวลาศูนย์จุดหนึ่งวินาที สามารถฟันออกมาหนึ่งร้อยแปดดาบ ดาบแล้วดาบเล่าถึงตาย ราวกับเมฆไหลน้ำไหล ต่อเนื่องไม่ขาดสาย

แต่ตอนนั้นเอง ข้อมือของเขาก็โดนหลินเฟยจับไว้ทันที

และด้วยความเร็วที่น่าทึ่งกว่าเดิม อย่างแรงทุ่มข้ามไหล่ทีหนึ่ง

วินาทีที่ทุ่มออกไป ก็เตะลอยตัวเข้าไปอีกที

“โครม” เสียงดังสนั่น

ร่างกายของเอดเวิร์ด ราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่โดนหลินเฟยเตะกระเด็นไป

อย่างแรงกระแทกเข้าไปที่กำแพงภูเขา

ดันกระแทกกำแพงหินแกรนิตที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง จนเกิดหลุมใหญ่ลึกห้าสิบเมตร!

เอดเวิร์ดโดนเตะจนโง่ไปเลย?

“นี่... เป็นไปได้ยังไง?”

“วิชาตัวเบาระดับสมบูรณ์แบบ?”

“สุดยอดวิชาต่อสู้ระยะประชิด?”

“พลังนี้? ความเร็วนี้? ปฏิกิริยานี้? ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?”

“พรวด!”

เอดเวิร์ดกระอักเลือดออกมาทันที

ครั้งนี้คือกระอักเลือดจริงๆ!

เขาพบว่าตัวเองโดนหลอกแล้ว

หลินเฟยไม่ว่าจะในศึกซินเจียง หรือศึกทะเลตะวันออก ก็ไม่ได้แสดงความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดของตัวเองออกมาเลย

นี่แม่งคือการแกล้งทำชัดๆ!

【หา? จบแล้วเหรอ? เอดเวิร์ดโดนพี่เทพจุติจัดการในพริบตาเหรอ?】

【กูแม่งนึกว่าจะเป็นศึกทำลายล้างสะเทือนฟ้าดิน ผลคือแค่นี้เหรอ?】

【ดูท่าพวกเราจะประเมินเอดเวิร์ดสูงไป ช่างเถอะ พี่น้อง กลับบ้านไปล้างหน้าล้างตานอนเถอะ!】

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สด

หลังจากที่อึ้งไปพักหนึ่ง แต่ละคนก็รู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมาทันที

เมื่อก่อนนึกว่าสูสีกัน ไม่คิดว่าจะเป็นการขยี้?

แต่การต่อสู้จบแล้วจริงๆ เหรอ?

ตอนนี้เอดเวิร์ดโกรธจนบ้าคลั่งแล้ว

“ไอ้หมาเวร กล้ามาหลอกกูเหรอ?”

“ไปตายซะ!”

“เกราะนาโน เปิดใช้งานร่างสมบูรณ์แบบ!”

เขาคิดทีหนึ่ง เสื้อกั๊กโลหะบนตัว ก็เริ่มเคลื่อนไหวโดยอัตโนมัติ ไม่นาน ก็ปกคลุมร่างกายของเขาโดยสิ้นเชิง

เกราะนาโนสีดำสนิท ห่อหุ้มเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างแน่นหนา

หลอมรวมกับเขาทั้งคนอย่างสมบูรณ์แบบ!

“โครม!”

เสียงดังสนั่นสะเทือนฟ้าดินอีกครั้ง

ภูเขาถล่มดินทลาย

กำแพงภูเขาขนาดใหญ่ ในพริบตาเดียวก็โดนสั่นสะเทือนจนแหลกละเอียด ก็เห็นเงาร่างที่สวมเกราะสีดำ พุ่งออกมาจากภูเขา

เขาทั้งตัวบารมีสะท้านฟ้าดิน

“ขึ้นมา!”

เอดเวิร์ดกวักมือทีหนึ่ง ภูเขาหิมะลูกหนึ่ง ดันภายใต้การควบคุมของเขา ทะยานขึ้นมาจากพื้น อย่างแรงพุ่งเข้ามาที่หลินเฟย

หลินเฟยเตะทีเดียวก็เตะภูเขาหิมะจนแหลกละเอียด

เอดเวิร์ดถือดาบใหญ่ พุ่งเข้ามาที่หลินเฟยอีกครั้ง

ครั้งนี้ ความเร็วของเขาเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พลังก็น่าทึ่งกว่าเดิม

หลินเฟยยกดาบยาวขึ้นมา

เพลงกระบี่ร่วงหล่นชุดหนึ่งก็ฟาดออกไป สู้กับอีกฝ่ายจนเป็นกลุ่มก้อน

ก็เห็นในภาพดาวเทียม เงาร่างสีดำกับสีขาว แทบจะกลายเป็นลำแสงสองสาย

ทั้งสองคนเร็วราวกับสายฟ้าแลบ ดาวเทียมจับภาพของพวกเขาไม่ได้เลย ได้แต่เห็นลำแสงสองสาย ปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง

ทุกครั้งที่ปะทะกัน ก็คือภูเขาถล่มดินทลาย

ภูเขาแม่น้ำโดนทำลาย ภูเขาหิมะถล่ม ทุกที่เป็นรอยดาบรอยกระบี่ที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

ทั้งสองคนจากบนฟ้าสู้ลงมาถึงพื้นดิน

จากพื้นดินก็สู้ขึ้นไปบนฟ้าอีก

จากเทือกเขาคุนหลุน สู้ไปถึงทะเลทรายทากลามากัน

ก็พัดพายุทรายที่น่ากลัวขึ้นมาอีก

การต่อสู้ที่ดุเดือดต่อเนื่องไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม

สุดท้ายดันไม่มีใครทำอะไรใครได้?

ตั้งแต่เอดเวิร์ดสวมเกราะสีดำนั้น พลังต่อสู้ของเขา ก็พุ่งสูงขึ้นมาหลายระดับในทันที!

พลังโจมตีกับความเร็วของเขาก็แล้วไป มีแต่พลังป้องกัน ที่ทำให้หลินเฟยรู้สึกจนปัญญา

ไม่ว่าหลินเฟยจะระเบิดพลังโจมตีแบบไหน ตีไปที่เกราะนาโนนั้น ก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้เอดเวิร์ดได้เท่าไหร่

ถึกถึงขีดสุด

ตีไม่เข้าเลย

ไอ้หมอนี่ความสามารถในการเอาตัวรอดแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

เหมือนกับเม่นที่ติดอาวุธถึงฟัน!

เหมือนกับหลินเฟย เอดเวิร์ดก็รู้สึกเหมือนกัน!

เขาไม่เคยเห็นยอดฝีมือขั้นที่ 11 ที่ร่างกายผิดปกติขนาดนี้มาก่อน?

เขาสวมเกราะนาโน พลังโจมตีกับความเร็ว เกือบจะสูงถึงระดับเดียวกับยอดฝีมือขั้นที่ 12 พลังป้องกัน ยิ่งสูงถึงระดับที่สามารถรับการโจมตีเต็มกำลังของยอดฝีมือที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองสามระดับโดยไม่ตายได้!

พลังป้องกันระดับนี้ ลากคู่ต่อสู้ระดับเดียวกันจนตาย ควรจะสบายๆ สินะ?

มึงฟันกูร้อยดาบ กูไม่เป็นอะไรเลย

กูฟันมึงดาบเดียวมึงก็ตายแล้ว

ยังจะมีอะไรน่าลุ้นอีกไหม?

ผลคือเชี่ย?

ไอ้หมาเวรนี่ผิดปกติกว่าเขาอีก?

เรียกได้ว่าเป็นอมตะ

ไม่ว่าจะโดนเขาโจมตีกี่ครั้ง แผลก็จะฟื้นฟูทันที ไม่เป็นอะไรเลย

และโดยทั่วไปแล้ว เอดเวิร์ดโดนตีบ่อยกว่า

เขาอย่างน้อยก็โดนร้อยที หลินเฟยถึงจะโดนทีหนึ่ง

“ต้องเป็นการสืบทอดของอารยธรรมระดับสูง ถึงจะทำให้ร่างกายของเขาฟื้นฟูไม่หยุด น่าทึ่งเกินไปแล้ว ฉันต้องได้ของดีบนตัวเขามาให้ได้!”

ในสายตาของเอดเวิร์ด มีความปรารถนาที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“หลินเฟย ต้องยอมรับว่า ฝีมือกับพื้นฐานของแกเกินกว่าที่ฉันคาดไว้ แต่ก็แค่นี้แหละ เดิมทีนึกว่าไม้ตายสุดท้ายที่เตรียมไว้ ไม่ต้องใช้แล้ว!”

เอดเวิร์ดพูดจบ

ก็ยกดาบขึ้นมาอีกครั้ง พุ่งเข้ามาที่หลินเฟย

หลินเฟยนึกว่าเขาจะปล่อยท่าไม้อะไร? แต่ก็ไม่มี แรงกับความเร็วในการโจมตีของอีกฝ่าย ไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย ถึงขั้นยังอ่อนกว่าเมื่อก่อนสองส่วน

ในขณะที่หลินเฟยกำลังสงสัย

ทันใดนั้น ความรู้สึกกดดันที่หายใจไม่ออก ก็ผุดขึ้นมาในใจ

มีเงาแห่งความตายที่อธิบายไม่ได้ ปกคลุมเขาไว้

บรรยากาศอึดอัดจนหายใจไม่ออก!

หลินเฟยในที่สุดก็ตระหนักได้ว่ามีอะไรไม่ถูก

ตอนนี้ผู้ชมในห้องไลฟ์สด ก็พบว่าในภาพดาวเทียม มีของที่ไม่ปกติอย่างหนึ่ง พุ่งเข้ามาจากขอบฟ้า

มาถึงเหนือน่านฟ้าทะเลทรายทากลามากันแล้ว

มีคนถึงขั้นเบิกตากว้าง

【นี่... นี่มันอะไรวะ?】

【เหมือนจะเป็นขีปนาวุธข้ามทวีป ไม่ผิดแน่ คือขีปนาวุธข้ามทวีป!】

【เชี่ย???】

ชาวเน็ตที่ตาดี พบว่าภาพที่ขีปนาวุธข้ามทวีปพุ่งเข้ามาก็แค่ชั่วพริบตาเดียว

และในชั่วพริบตานี้

เอดเวิร์ดก็ยอมทิ้งการป้องกันโดยสิ้นเชิง รับหมัดหนักร้อยหมัดของหลินเฟย ล็อกร่างกายของหลินเฟยไว้แน่น

ป้องกันไม่ให้เขาหนีออกจากสนามรบ

ขอแค่ล็อกหลินเฟยไว้หนึ่งนาที ก็พอแล้ว!

ในการต่อสู้ หูฟังบลูทูธที่หลินเฟยสั่งทำพิเศษ โดนสั่นสะเทือนจนแหลกละเอียดไปแล้ว ทำให้เขาไม่รู้ล่วงหน้าเลยว่าขีปนาวุธข้ามทวีปจะมาถึง!

“หลินเฟย เตรียมตัวตายได้เลย เพื่อความไม่ประมาท ฉันเตรียมระเบิดนิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกมาให้แก แกหนีไม่รอดแล้ว!”

เอดเวิร์ดพูดเสียงเย็นชา

“นี่คือไพ่ตายของแกเหรอ? เพื่อจะฆ่าฉัน จะมาตายพร้อมกับฉันเหรอ?”

ทั้งสองคนล็อกกันแน่น หลินเฟยหนีไม่รอด เขาก็หนีไม่รอดเหมือนกัน!

“เกราะนาโนสามารถต้านทานการโจมตีด้วยพลังงานได้เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ถึงจะเป็นระเบิดนิวเคลียร์ ฉันก็รอดได้ ส่วนแกถึงจะมีร่างอมตะ อานุภาพของระเบิดนิวเคลียร์ก็สามารถหลอมแกได้ในพริบตา แกไม่มีโอกาสฟื้นฟูเลยด้วยซ้ำ!”

“ไอ้หนู แกในที่สุดก็ยังอ่อนหัดเกินไป!”

ในน้ำเสียงของเอดเวิร์ดมีความบ้าคลั่งอยู่บ้าง แต่ก็มั่นใจมาก!

สู้เรื่องป้องกันเหรอ?

งั้นก็ดูสิว่าใครจะรอดในระเบิดนิวเคลียร์ได้?

อานุภาพของระเบิดนิวเคลียร์ ก็พอที่จะสร้างภัยคุกคามถึงชีวิตให้ยอดฝีมือระดับดวงดาวได้แล้ว

ในเมื่อทั้งสองคนก็เก่งด้านป้องกัน งั้นก็ดูสิว่าใครจะทนความเสียหายได้สูงกว่า?

“ระบบ! เสริมแกร่งร่างกายให้กู 100 แต้ม!”

“ติ๊ง! กำลังเสริมแกร่งร่างกาย...”

“ระบบ! ปลดล็อกดาบเซวียนหยวน!”

“ติ๊ง! ปลดล็อกดาบเซวียนหยวนชั่วคราว ต้องใช้แต้มเสริมแกร่งของโฮสต์ 500 แต้ม ปลดล็อกแล้วจะได้รับเวลาใช้งานสิบนาที ขอถามโฮสต์ว่ายืนยันการปลดล็อกหรือไม่?”

“ปลดล็อก!”

“ติ๊ง! กำลังปลดล็อกดาบเซวียนหยวน...!”

“โฮสต์ปัจจุบันมีแต้มเสริมแกร่งคงเหลือ: 1320 แต้ม”

หลินเฟยพูดจบ

ขีปนาวุธข้ามทวีปที่พุ่งเข้ามาจากขอบฟ้า ก็ระเบิดขึ้นมาทันที