457-458

บทที่ 457: ศึกหลอกควาย...เมื่อพี่เทพจุติเปิดตำราเซียน!

ใครจะไปคิดว่าถังอู๋ซวงเทพธิดาฟ้าประทานขนาดนี้ อมควยครั้งแรกจะปล่อยตัวปล่อยใจขนาดนี้ โดนแตกใส่หน้าสิ่งแรกที่คิดคือการเอาใจผู้ชายของตัวเองต่อไป

ในฐานะสุดยอดหมาเลียคะแนนเต็มร้อย ความคิดของนางเชื่อฟังจนหลินเฟยตกใจไปเลย

ไม่ใช่แค่ปากเล็กๆ ที่เลียอย่างอ่อนโยน ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยและมีความสุขกับมัน ยังพูดอย่างเอาใจว่า: "พี่หลินเฟย พี่เหนื่อยก็มานั่งสิคะ อู๋ซวงเลียให้ดีๆ"

หลินเฟยนั่งลงบนเตียง นางก็ยังคงหลับตาปรับท่าทาง จับแท่งควยเลียต่อไป

ใช้ปากเล็กๆ เลียแท่งควยของผู้ชายให้สะอาด เลียไปพลางก็กลืนไปพลางถึงจะมีน้ำเชื้อแค่เล็กน้อย นางก็ยังกลืนลงไปโดยไม่ลังเล

นางปัดผมสวยเลียต่อไป ไม่มีความคิดที่จะหยุดเลย

หลินเฟยครั้งแรกที่ได้สัมผัสการรับใช้ของสุดยอดหมาเลียคะแนนเต็มร้อย ต้องบอกว่ามันตอบสนองความทะนงตนของผู้ชายมากจริงๆ

สาวสวยระดับนางปกติจะหยิ่งผยองมาก ปกติจะมีแต่ผู้ชายมาเอาใจนาง จะไปมีที่ไหนที่นางจะมาเอาใจผู้ชายอย่างต่ำต้อยแบบนี้

อมควยครั้งแรกก็ต่ำต้อยขนาดนี้ ไม่เพียงแต่จะรุกมากยังเสนอให้หลินเฟยเย็-ดปากเล็กๆ ของนางอย่างเต็มที่อีกเกินไปจริงๆ ตอนที่แตกก็แตกใส่หน้า นี่เป็นทางเลือกที่หลินเฟยแทบจะทำไปโดยสัญชาตญาณ ในฐานะผู้ชายปกติ พิชิตสุดยอดยั่วสวาทที่งามล่มเมืองขนาดนี้ ใครจะไม่อยากจะเห็นใบหน้าที่สวยงามของนางเต็มไปด้วยน้ำเชื้อของตัวเอง

พูดว่างามราวกับภาพวาดก็ไม่เกินไปเลย ถึงขั้นภาพแบบนั้นแรงกระแทกมหาศาล อาจจะเป็นฉากที่หมาเลียพวกนั้นในฝันก็ยังไม่กล้าฝันถึง

เห็นนางพยายามขนาดนี้ หลินเฟยก็อดไม่ได้ที่จะลูบหัวนางถือซะว่าเป็นรางวัล ถังอู๋ซวงอมแท่งควยยิ้มอย่างมีความสุขมากขึ้น

"อู๋ซวง น้ำเชื้อของพี่ชายอร่อยไหม??"

"อร่อย..."

ถังอู๋ซวงพูดอย่างคลุมเครือ

ตอนนี้นางมีความสุขมาก พอนึกถึงว่าข้างกายหลินเฟยมีสาวสวยที่อวบอิ่มผอมเพรียวมากมาย ยังมีคนที่อ้างว่าเป็นน้องสาวถึงจะเข้าใกล้ได้

ท้ายที่สุดก็เป็นตัวเองที่กล้าหาญที่สุด ใกล้ชิดกันถึงจะได้เปรียบ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพี่หลินเฟยตอนนี้ก็เป็นของนางแล้ว

ส่วนเรื่องน่าอายพวกนี้ จะไปน่าอายตรงไหน

สังคมชั้นสูงที่เล่นเก่งที่สุดก็คือเรื่องหยาบคาย ถึงนางจะเป็นสาวพรหมจรรย์ที่ไม่มีประสบการณ์ แต่ที่ได้ยินมาก็เพียงพอที่จะมีความรู้ทางทฤษฎีแล้ว

นี่ก็พอแล้ว สำหรับหมาเลียคนหนึ่ง

พูดจริงๆ ดูท่านางแล้ว หลินเฟยก็นึกถึงเรื่องเข้าใจผิดเมื่อก่อน ความคิดที่จะโชว์พาวก็เกิดขึ้นมาอดไม่ได้ที่จะหลอกลวงว่า:

"อู๋ซวง เธอรู้ไหมว่าในปากของผู้บำเพ็ญเพียรอย่างพวกเรา น้ำเชื้อเรียกว่าอะไร?"

"เรียกว่าอะไร??"

พอพูดแบบนี้ ถังอู๋ซวงก็ตั้งใจฟังขึ้นมา คุณหนูถังก็มีความฝันในยุทธภพ

อีกอย่างในฐานะตระกูลใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นตระกูลถังหรือตระกูลเย่ ก็มีจุดอ่อนที่มองข้ามไม่ได้มาตลอด

ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินและอิทธิพลหรืออำนาจ พวกเขาไม่ต้องการจะถึงจุดสูงสุด ไม่ต้องการจะอยู่เหนือคนนับหมื่น ถ้าเป็นแบบนั้น จริงๆ แล้วก็เป็นสถานะที่อยู่ใต้คนคนเดียวแล้ว

แต่การบำเพ็ญเพียรที่ลึกลับ ควบคุมความสูงของสิ่งมีชีวิตธรรมดา ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาใฝ่ฝันถึง คนระดับสูงสุดในตระกูลก็เป็นแบบนี้

"รวมสองขั้วสุดยอด กลั่นพลังปราณให้ยาวนาน"

"พลังปราณโคจรไปทั่วร่าง รวมอยู่ที่ตันเถียนเป็นพลัง รวมอยู่ที่ร่างกายเป็นพลังหยวน"

นิยายออนไลน์อ่านเยอะแล้ว คำพูดไร้สาระพวกนี้ก็พูดออกมาได้ง่ายๆ หลินเฟยลูบหัวนาง พูดอย่างอ่อนโยนว่า: "น้ำเชื้อของฉัน ควรจะเรียกว่าพลังหยวนหยาง"

"พลังหยวนหยาง..."

ถังอู๋ซวงตกใจมาก เพราะคำศัพท์แบบนี้ฟังแล้วดูมีระดับมาก...

"รวมพลังหยาง กลั่นเป็นแก่นแท้ของข้า ร้อยครั้งถึงจะได้หนึ่งครั้ง พูดได้ว่าเป็นจุดที่วิเศษที่สุด"

หลินเฟยก็เริ่มโชว์พาวขึ้นมา พูดเสียงเบาว่า: "อู๋ซวง ฉันมีผู้หญิงไม่น้อยจริงๆ แต่เธอก็รู้ว่าพวกเราแบบนี้ไม่ใช่ร่างกายธรรมดา เพราะฉะนั้นก็ต้องเลือก"

ถังอู๋ซวงปัดน้ำเชื้อบนเปลือกตา คุกเข่านั่งอย่างจริงจังมองหลินเฟย พูดเสียงเบาว่า: "พี่หลินเฟย พี่มีผู้หญิงกี่คนก็ไม่เกี่ยวกับฉัน"

"ตามหลักการทางโลกฉันอยากให้พี่เป็นสามีฉัน แต่ฉันรู้ว่าเป็นไปไม่ได้..."

"ขอแค่ในใจพี่มีฉัน ทุกอย่างก็ไม่สำคัญแล้ว"

"ต่อให้พี่แต่งงานแล้ว ขอแค่พี่พูดคำเดียว ร่างกายของอู๋ซวงก็เป็นของพี่ตลอดไป"

"พี่หลินเฟยถ้าลำบากใจ ฉันก็แต่งงานได้ ฉันไปหาคุณชายน้อยตระกูลจูคนนั้น"

"เขาเป็นเกย์ที่แน่วแน่มาก ตะโกนว่าจะไม่แต่งงาน โดนที่บ้านเร่งแต่งงานก็ลำบากมาก ถึงฉันจะแต่งงานกับเขาก็จะไม่แตะต้องฉันสักนิด"

"นอกจากพี่ชายแล้ว ใครก็แตะต้องฉันไม่ได้สักนิด..."

"พี่หลินเฟยขอแค่อย่าทิ้งฉัน อู๋ซวงก็เป็นเด็กดีของพี่ตลอดไปดีไหมคะ"

"รอให้ประจำเดือนหมด อู๋ซวงก็จะมอบตัวเองให้พี่ชาย... พี่จะเล่นข้างหน้าหรือข้างหลังก็ได้"

พูดไปนางก็ทำหน้าน่าสงสารจับใจมองหลินเฟย จะไปมีท่าทีของเทพธิดาฟ้าประทาน หรือความสงบเสงี่ยมของสาวพรหมจรรย์ที่ไหน คำตอบของสุดยอดหมาเลียคะแนนเต็มร้อยนี้ ทำเอาหลินเฟยฟินจนถึงขีดสุด ในใจรู้ดีว่าตัวเองพูดอะไรนางก็เชื่อหมด

คำสารภาพที่หยาบคายแบบนี้ จริงๆ แล้วก็รักจนสุดหัวใจ ยิ่งกว่าคำสาบานอะไรทั้งนั้น ประเด็นคือคำพูดนี้ออกมาจากปากคุณหนูถัง ประกอบกับท่าทีที่หลงใหลของนาง น้ำเสียงที่อารมณ์พลุ่งพล่านยิ่งกว่าอะไรก็ยั่วยวนกว่า

ตอนนี้นางก็กำลังพัวพันอยู่ นางนอนอยู่ในอ้อมกอดของหลินเฟย ถามขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า: "พี่หลินเฟย ตกลงอะไรคือพลังหยวนหยาง"

มองดูท่าทีที่เชื่อฟังของนาง หลินเฟยก็อยากจะหยอกล้อนาง ก็เลยจับมือนางแอบเปิดระบบ

"ติ๊ง... เป้าหมาย: ถังอู๋ซวง, 100% หมาเลีย"

"ร่างกายเริ่มล้างไขกระดูก..."

หลินเฟยอึ้งไปเลย ทำไมครั้งนี้ตัวอักษรที่แสดงออกมามันน้อยขนาดนี้ ไปที่หน้าจอระบบดูก็พบว่ากำลังอัปเกรด

หลินเฟยคิดยังไงก็คิดไม่ออก นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบอัปเกรด

"อ๊า..."

ถังอู๋ซวงควบคุมตัวเองไม่อยู่ร้องออกมา ร่างกายเริ่มมีการล้างไขกระดูกจากภายใน นี่ก็ต่างกับการเสริมแกร่งของระบบเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง ไม่มีข้อมูลที่ชัดเจนแต่ก็ครอบคลุม

นี่คือสิทธิพิเศษที่หมาเลียคะแนนเต็มร้อยถึงจะได้รับเหรอ???

"พี่ชาย... นี่มันเกิดอะไรขึ้น ร้อนจัง ร่างกายเจ็บมาก!"

"เหมือนกับ กระดูกโดนเข็มทิ่มเลย..."

ถังอู๋ซวงเจ็บปวดอย่างยิ่งพูด พร้อมกับพูดอย่างน่าสงสารจับใจว่า "จะไม่ใช่อู๋ซวงทำไม่ดี พี่ชายกำลังลงโทษฉัน..."

หลินเฟยได้สติทันที รีบจับแขนนาง พูดว่า: "อู๋ซวง นี่คือน้ำเชื้อพลังหยวนหยางของพี่ชาย ต่อให้มีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นฉันก็ไม่แตกง่ายๆ"

"อู๋ซวงคนดีดีขนาดนี้ ครั้งนี้พี่ชายก็เลยให้สิ่งที่ดีที่สุดกับเธอ"

"อย่ากลัว ในสายตาคนอื่นนี่คือยาอายุวัฒนะที่ใฝ่ฝันถึง"

ในฐานะสุดยอดหมาเลียคะแนนเต็มร้อย ถังอู๋ซวงเจ็บปวดอย่างยิ่ง ร่างกายขาวๆ ทันใดนั้นก็มีเหงื่อซึมออกมา แต่ความสามารถในการมโนของนางก็ถึงขีดสุด

พี่หลินเฟย... นี่มันผลเหมือนกับเนื้อพระถังซัมจั๋งเหรอ

ที่แท้พี่หลินเฟยข้างกายมีผู้หญิงตั้งเยอะแยะ ทุกคนก็กำลังตามจีบเขา

หาคนไปสืบมา ก็ไม่เห็นเขาจะสนิทกับใครเป็นพิเศษ อาจจะเป็นเพราะผู้ชายบางครั้งก็ต้องระบายความต้องการ

แต่น้ำเชื้อนี้ กับของคนอื่นมันไม่เหมือนกันเลย อบอุ่นอ่อนโยนจัง

สุดยอดหมาเลียคลั่งไคล้มโนไป หลินเฟยเห็นแล้วก็อึ้งไปเลย ลูบหัวนางพูดไปโดยไม่รู้ตัวว่า: "อู๋ซวง กินเข้าไปดีกับเธอที่สุด!!"

"พลังหยวนหยางของฉัน เก็บมานานถึงจะระบายออกมาครั้งนี้"

พอพูดแบบนี้ถังอู๋ซวงก็ยิ่งมีความสุข ดีใจจนแทบจะร้องไห้ออกมา

ที่แท้พี่หลินเฟยดีกับตัวเองที่สุด เขามีจิ้งจอกสาวสวยข้างกายตั้งเยอะแยะ ขอแค่พี่ชายขยับนิ้วจิ้งจอกสาวพวกนั้นก็ต้องพุ่งเข้ามา

ถึงจะไม่มีปัจจัยนี้ ด้วยเสน่ห์ของเขาขอแค่ยอม บนเตียงนี้เมื่อไหร่ก็มีสาวสวยหลายคนถึงขั้นสิบกว่าคน

บทที่ 458: ศึกสมองระเบิด...เมื่อพี่เทพจุติเบื่อๆ เลยแก้โจทย์คณิตระดับโลกเล่น!

"ใครเหรอ?"

สายตาของศาสตราจารย์หยาง แฝงไปด้วยความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

เขาแทบจะรอไม่ไหวแล้ว

"คือหลินเฟย!"

"หลินเฟย? หลินเฟยไหน?"

ศาสตราจารย์หยางเคยได้ยินชื่อหลินเฟย แต่หลินเฟยในเน็ต เหมือนจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับสถานะนักคณิตศาสตร์อัจฉริยะเลย!

"ก็คือพี่เทพจุติที่โด่งดังในเน็ตนั่นแหละค่ะ หนูเองก็ไม่คิดว่าจะเป็นเขา เรื่องนี้หนูไปยืนยันกับนักเรียนถังอู๋ซวงมาแล้ว วันนั้นที่สถาบันวิจัยคนที่เดินออกจากไปกับเขา ก็คือหลินเฟย!"

"จริงๆ แล้วเมื่อก่อนก็มีสมาชิกในกลุ่มพบว่า ด้านหลังของคนแก้โจทย์คนนี้ คล้ายกับพี่เทพจุติมาก แต่ทุกคนก็ไม่ได้คิดไปในทางนั้น เพราะสถานะของหลินเฟยกับความประทับใจที่ทุกคนมีต่อเขา ไม่เหมือนกับคนในวงการวิชาการจริงๆ แต่ความจริงก็เป็นแบบนี้!"

ด็อกเตอร์จางพูดความจริง ตอนที่นางรู้ข่าวนี้ ก็ตกใจมากเหมือนกัน!

รู้สึกว่ามันเหลือเชื่อเกินไปหน่อย

"หลินเฟยเหรอ? ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร หรือมีสถานะอะไร สามารถแก้สามปัญหาสหัสวรรษทางคณิตศาสตร์ได้ ก็คือความภาคภูมิใจของมหาวิทยาลัยปักกิ่งของพวกเรา และยังเป็นความภาคภูมิใจของวงการคณิตศาสตร์จีนอีกด้วย!"

"รีบส่งคำเชิญให้เขา จัดประชุมทางวิชาการ เชิญด็อกเตอร์หลินเฟยมาบรรยาย เขาควรจะได้รับเกียรติยศทุกอย่าง!"

"ได้ค่ะ ศาสตราจารย์!"

ด็อกเตอร์จางหย่าพยักหน้า

ตอนนี้ วงการคณิตศาสตร์โลก ประเทศต่างๆ ผู้เชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์ต่างก็ฮือฮา

"ศาสตราจารย์คอลโลฟ เพิ่งจะได้รับข่าวมาว่า ปัญหาโลกแตกที่คุณวิจัยมาสามสิบกว่าปี โดนนักคณิตศาสตร์จีนคนหนึ่งแก้ได้แล้ว!"

สถาบันวิทยาศาสตร์โซเวียต ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักฟิสิกส์, นักคณิตศาสตร์, นักดาราศาสตร์ชื่อดังของโลก นักวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ติดอันดับท็อปเท็นของโลกในศตวรรษที่ 21

ตอนนี้พอได้ยินข่าวนี้ หน้าเต็มไปด้วยความตกใจ!

เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ปัญหาที่ตัวเองวิจัยมาสามสิบปี ดันโดนนักคณิตศาสตร์จีนแก้ได้?

"เร็ว! รีบเตรียมเครื่องบินให้ฉัน ฉันจะไปจีนเรียนรู้!"

"แต่ว่า ท่านเป็นปรมาจารย์แห่งวงการวิชาการของโซเวียต เป็นบุคคลระดับประเทศ การเดินทางออกจากโซเวียตอย่างกะทันหัน เกรงว่าจะต้องได้รับการอนุมัติจากเบื้องบนก่อน!"

"อะไรนะ? เบื้องบนกลัวว่าฉันไปแล้วจะไม่กลับมาเหรอ? เมียลูกฉันทั้งหมดก็อยู่ที่โซเวียต ตาแก่อย่างฉันอายุขนาดนี้แล้ว ไม่มีทางที่จะไปรับใช้ประเทศอื่นได้หรอก ก็แค่อยากจะศึกษาวิจัยทางวิชาการ!"

"วิทยาศาสตร์ไม่มีพรมแดน หัวข้อที่ฉันวิจัย ถ้าสามารถมีความคืบหน้าที่สำคัญได้ นี่สำหรับวงการวิทยาศาสตร์โลกแล้ว ก็มีความหมายที่ไม่ธรรมดา!"

"แกเข้าใจไหม?"

ศาสตราจารย์คอลโลฟทุบโต๊ะอย่างแรง ตะโกนอย่างโมโห

คนประหลาดทางวิทยาศาสตร์แบบนี้ แม้แต่ผู้นำสูงสุด ก็ยังต้องเกรงใจเขา

คุณูปการของเขามันใหญ่เกินไป!

ไม่ว่าแกจะโมโหแค่ไหน แกก็ต้องทน ก็ได้แต่เอาใจ

"ศาสตราจารย์ครับ ผมจะไปขออนุมัติจากเบื้องบนเดี๋ยวนี้แหละครับ ท่านอย่าเพิ่งร้อนใจ ผมจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยครับ!"

ในขณะเดียวกัน

สถาบันวิทยาศาสตร์อเมริกา

สถาบันวิทยาศาสตร์อเมริกา ตอนนี้ก็มีผู้เชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์รวมตัวกันอยู่กลุ่มใหญ่ เพื่อถกเถียงอย่างเผ็ดร้อนถึงเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นในวงการวิชาการ

"นักคณิตศาสตร์อัจฉริยะที่ปรากฏตัวขึ้นในจีน เขาแก้สามปัญหาโลกแตกได้จริงๆ เหรอ?"

"ตอนนี้ยังไม่ค่อยจะชัดเจนเท่าไหร่ ก็ไม่รู้ว่าจงใจโม้ สร้างกระแสรึเปล่า!"

"ไม่น่าจะใช่ เพราะมีนักวิชาการบางส่วน ได้อัปโหลดวิธีแก้โจทย์และข้อพิสูจน์บางส่วนขึ้นไปบนฟอรั่มวิชาการของทุกประเทศแล้ว คนพวกนี้ฉลาดมาก พวกเขาซ่อนส่วนที่สำคัญที่สุดและแก่นแท้ที่สุดของวิธีแก้โจทย์ไว้ เหมือนกับแกกำลังจะรู้คำตอบแล้ว แต่เขาก็ไม่ให้แกดู!"

"แต่มีเรื่องหนึ่งที่ตัดสินได้เอง วิธีแก้โจทย์นี้น่าจะถูกต้อง ไม่งั้นก็ไม่ทำให้วงการวิชาการของทุกประเทศทั่วโลกตกใจ สร้างคลื่นยักษ์!"

"ฉันได้ยินว่ามหาวิทยาลัยปักกิ่งจะจัดประชุมทางวิชาการ นักคณิตศาสตร์อัจฉริยะลึกลับจะมาบรรยายแก้โจทย์ด้วยตัวเอง ฉันวิจัยสมมติฐานรีมันน์มานานกว่ายี่สิบปี ครั้งนี้ ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องรู้คำตอบให้ได้!"

"ดูท่ารางวัลโนเบลปีนี้จะมีคนได้แล้ว!"

ด็อกเตอร์ผิวขาวคนหนึ่งยิ้มพูด

"ถ้าคนคนนี้มีความสามารถขนาดนี้จริงๆ งั้นไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ก็ต้องดึงเขามาอเมริกาให้ได้ พวกเราสามารถให้เงินเดือนเขาสิบกว่าล้านดอลลาร์สหรัฐ แถมยังให้วิลล่าใหญ่ได้อีก มีแต่อเมริกาที่ยิ่งใหญ่ของพวกเรา ถึงจะให้สภาพแวดล้อมการวิจัยที่ดีที่สุดแก่เขาได้!"

อเมริกาเริ่มจะขุดกำแพงแล้ว

นี่เป็นธรรมเนียมของพวกเขามาตลอด

ในขณะเดียวกัน

อังกฤษ, ฝรั่งเศส, อิตาลี, ญี่ปุ่น, ไทย, เกาหลี, แคนาดา, อินเดีย, ปากีสถาน, และประเทศอื่นๆ อีกห้าสิบกว่าประเทศ ศาสตราจารย์วิจัยระดับท็อปของทุกประเทศ

พอได้ยินข่าวนี้ ก็ตกใจกันหมด

คนประหลาดทางวิทยาศาสตร์มากขึ้นเรื่อยๆ ก็ตัดสินใจแล้ว ว่าจะมาจีนเข้าร่วมการอภิปรายทางวิชาการ!

เรื่องนี้สร้างกระแสที่ใหญ่หลวงทั้งในและต่างประเทศ

และหลินเฟยที่เพิ่งจะเผาคฤหาสน์องค์ชายไป

ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้หายตัวไปจากที่เกิดเหตุ แล้วก็กลับมาที่หมู่บ้านหลงเถิงอย่างใจเย็น

เพิ่งจะกลับมาถึงวิลล่า

ก็เห็นถังอู๋ซวงหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นพุ่งเข้ามาหาเขา

รูปร่างที่โค้งเว้าได้สัดส่วน ก็กอดหลินเฟยไว้

หน้าอกอวบอิ่มบีบหน้าอกของผู้ชาย ความนุ่มนิ่มและความยืดหยุ่นที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้คนรู้สึกสบายมาก

"หลินเฟย ยินดีด้วยนะ นายจะได้รางวัลโนเบลนานาชาติแล้ว!"

"ต่อไปนายก็เป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลแล้ว ฮ่าๆ!"

"ถึงแม้เงินรางวัลอาจจะแค่หมื่นกว่าล้าน สำหรับนายแล้วไม่นับว่าเป็นอะไร แต่เกียรติยศแบบนี้ เกือบจะเป็นรางวัลสูงสุดของนานาชาติแล้ว ประเทศจีนของพวกเรา ยังไม่มีกี่คนที่ได้รับรางวัลโนเบลเลยนะ!"

ถังอู๋ซวงหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นเขย่าแขนหลินเฟย

สมกับที่เป็นผู้ชายที่นางชอบ เจ๋งจนทะลุฟ้าจริงๆ

ตอนนี้ นางตื่นเต้นจนหน้าแดงไปหมด ถึงขั้นกางเกงในก็เปียกแล้วเปียกอีกเปลี่ยนไม่หยุด

"ฉันปฏิเสธได้ไหม? แค่หมื่นเดียว ตบหน้าขอทานรึไง? หรือฉันจะตั้งรางวัลวิทยาศาสตร์ขึ้นมาเอง ปีหนึ่งเงินรางวัลร้อยล้าน ก็เรียกว่ารางวัลพี่เทพจุติ ให้คนประหลาดทางวิทยาศาสตร์ทั่วโลกมาเข้าร่วม!"

หลินเฟยกลอกตา

เห็นได้ชัดว่ารู้สึกว่ารางวัลโนเบลนานาชาติที่เป็นรางวัลสูงสุดของนานาชาติ มันขี้เหนียวเกินไปหน่อย

ถังอู๋ซวงได้ฟัง

ก็อึ้งไปเลย

บนโลกนี้มีคนนับไม่ถ้วนที่เห็นรางวัลโนเบลเป็นเกียรติยศสูงสุด

สามารถเอาไปอวดได้ทั้งชีวิต

ผลคือพอมาถึงหลินเฟยที่นี่ ให้เขาก็ยังไม่เอา?

เหมือนจะยังรังเกียจอยู่หน่อยๆ?

นี่คือวิสัยทัศน์ของพี่เทพจุติเหรอ?

สำหรับหลินเฟยแล้ว ปีหนึ่งเอาร้อยล้านออกมาก็ไม่ได้ยากอะไร แซงหน้ารางวัลโนเบลก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้!

ร้อยล้านเป็นเงินรางวัลสูงสุดของโลกแน่นอน!

ถ้าแบ่งเป็นสิบสาขาวิทยาศาสตร์ที่แตกต่างกัน ขอแค่มีคนได้รับรางวัล ก็สามารถได้รับเงินรางวัลสิบล้านครั้งเดียว

รางวัลวิทยาศาสตร์แบบนี้ จะไม่ทำให้วงการวิทยาศาสตร์คลั่งไคล้เหรอ?

ต้องรู้ว่า รางวัลโนเบล ไม่ใช่แค่รางวัล

ข้างในมีความหมายทางการเมืองที่ใหญ่หลวงมาก

แค่การตั้งรางวัลนี้ ก็ดึงดูดบุคลากรทางวิทยาศาสตร์ให้อเมริกาไปนับไม่ถ้วนแล้ว!

"หลินเฟยก็คิดจะทำรางวัลแบบนี้เหรอ? หรือเขาอยากจะรวบรวมบุคลากรทั่วโลก?"

ถังอู๋ซวงในใจตกตะลึงอย่างยิ่ง

คนพูดไม่ได้คิด คนฟังกลับคิด

นางในใจเหมือนจะตาสว่างวาบ

ปัญหาที่เมื่อก่อนไม่เข้าใจ จู่ๆ ก็เข้าใจแล้ว!

"ทั้งหมดนี้ ดันเป็นหลินเฟยที่วางแผนอยู่? เขาเมื่อกี้เผลอพูดออกมา ที่แท้นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา!"

"อาศัยโอกาสที่แก้สามปัญหาโลกแตก สร้างกระแสในระดับนานาชาติ ในวงการวิชาการสร้างคลื่นยักษ์ นี่สำหรับคนอื่นแล้วเป็นความสำเร็จที่สูงมาก แต่พี่เทพจุติผู้โด่งดัง เห็นได้ชัดว่าไม่ขาดชื่อเสียงและผลประโยชน์นี้ เพราะฉะนั้นเขามีจุดประสงค์ที่ลึกซึ้งกว่า"

"ถึงตอนนั้น ผู้เชี่ยวชาญระดับท็อปของทุกประเทศทั่วโลกรวมตัวกัน หลินเฟยอาศัยโอกาสนี้ ประกาศการก่อตั้งรางวัลพี่เทพจุติ ขยี้รางวัลโนเบลโดยสิ้นเชิง ไม่แน่ว่ายังจะรวบรวมบุคลากรได้ไม่น้อย ขยายคลังบุคลากรของตัวเอง!"

"ไม่ว่าจะเป็นการวิจัยเทคโนโลยี 6G, หรือโครงการเครื่องบินพลังงานใหม่, ดาวเทียมครอบคลุม, เครื่องผลิตแผงวงจร, ชิป, พลังงาน และโครงการวิจัยอื่นๆ ก็ขาดบุคลากรทางวิทยาศาสตร์พวกนี้ไม่ได้!"

"หลินเฟยเดินหมากตานี้ มันใหญ่เกินไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหานหาน, จื่อหลิง, เหยียนหรูอวี้, พวกนางก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งในกระดานใหญ่นี้!"

"ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ วางแผนใหญ่ขนาดนี้ แต่เขากลับสามารถจัดการทุกขั้นตอนได้อย่างมีระเบียบเรียบร้อย ทุกก้าวเชื่อมต่อกัน ทุกคนก็ทำตามแผนของเขา!"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว!"

"ฉลาดเกินไปแล้ว!"

ถังอู๋ซวงยิ่งคิดก็ยิ่งตกใจ

สายตาที่ชื่นชมนั้น ก็มีความเกรงขามเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน

มีแต่เข้าใจหลินเฟยจริงๆ ถึงจะรู้ว่าเขายิ่งใหญ่ขนาดไหน!

แผนการที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ เบื้องหลังเป้าหมายจริงๆ มีแค่สี่คำ: "ฟื้นฟูชาติจีน!"