ตอนที่ 10: โอนไวห้าล้านกระแทกใจร่านรัก! ศึกชนชามอาหารเช้าของสามสาวฮาเร็ม!

บทที่ 10: กับดักหัวใจ และการลงทุนของเหล่าเทพธิดา

หลินเฟยเล่นหัวกับเพื่อนๆ ในหออยู่พักหนึ่ง ก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำคนเดียว พอถอดเสื้อผ้าออก เขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่า ร่างกายที่เคยผอมแห้งของเขา ตอนนี้กลับมีกล้ามเนื้อขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ! แถมแขนขาก็ดูหนาขึ้นเล็กน้อย หน้าท้องก็เริ่มมีลอนกล้ามเนื้อให้เห็นรางๆ!

"แต้มเสริมแกร่งของระบบนี่มันโคตรเทพเลยว่ะ! ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไป อย่างน้อยต้องเข้ายิมเป็นปีครึ่งปีเลยนะ ถึงจะมีหุ่นแบบนี้ได้เนี่ย!" หลินเฟยคิดในใจ

'นี่แค่พิชิตโจวซินอี๋คนเดียว ได้พลังมา 5 แต้มเองนะ ถ้าพิชิตจางอวี่หนิงได้ทีเดียว ได้ตั้ง 25 แต้ม! ถ้ากูพิชิตไปเรื่อยๆ แบบนี้ กูจะไม่กลายเป็นซุปเปอร์แมนไปเลยเรอะ?!'

'แต่ที่น่าเสียดายที่สุดคือ เงินคืนครั้งนี้น้อยไปหน่อย แค่ 5,000 หยวนเอง! ถ้ารู้ว่าโจวซินอี๋มันง่ายขนาดนี้ ตอนนั้นน่าจะเปย์ให้มันเยอะๆ หน่อย!' หลินเฟยคิดอย่างเสียดาย

เมื่อครู่เขาเพิ่งเช็คยอดเงินในบัญชีส่วนตัว พบว่ามีเงินเพิ่มเข้ามา 5,000 หยวนจริงๆ เงินจำนวนนี้เป็นเงินของหลินเฟยเอง เขาจะเอาไปใช้อะไรก็ได้ สำหรับนักศึกษาปีสามธรรมดาๆ คนหนึ่ง นี่ถือเป็นเงินก้อนใหญ่ที่ไม่น้อยเลยทีเดียว!

เงินทุนสำรองถึงจะเยอะ แต่ก็ใช้กับตัวเองไม่ได้ เงิน 5,000 หยวนนี้ต่างหากที่ทำให้หลินเฟยรู้สึกอุ่นใจ

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ หลินเฟยก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง เปิดดูข้อความวีแชทที่ยังไม่ได้อ่าน

"ฝันดีนะคะ พี่ชายอันดับหนึ่งของหนู (ตามด้วยอีโมจิหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์??????)" นี่คือข้อความจากจางอวี่หนิง

"หลินเฟย ฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันเคยทำลงไป มันทำร้ายนายอย่างรุนแรง แต่เรื่องเมื่อคืนก็พิสูจน์แล้วว่าในใจนายอย่างน้อยก็ยังมีที่ว่างให้ฉันอยู่บ้าง ฉันรู้ว่าตอนนี้ไม่ว่าจะพูดอะไรก็คงไม่สามารถทำให้นายยกโทษให้ฉันได้อย่างสมบูรณ์ แต่ฉันขอร้องนาย อย่าไล่ฉันไปเลยนะ แค่ตอนที่นายต้องการอะไร บอกฉันสักคำ ฉันยอมทำตามความต้องการของนายทุกอย่าง" นี่คือข้อความจากโจวซินอี๋

"พี่เทพขา คืนนี้จะมาดูหนูไหมคะ?" นี่คือข้อความจากเทเรซ่า แรปเตอร์สาว

"ผัวขา หนูมีเรื่องเดือดร้อนนิดหน่อย คุณพอจะให้หนูยืมเงินได้ไหมคะ..." ข้อความนี้มาจากจ้าวเสี่ยวเซวียน

หลินเฟยตอบกลับจางอวี่หนิงไปว่า "ฝันดีครับ" ส่วนข้อความของโจวซินอี๋กับเทเรซ่า แรปเตอร์สาว เขาเมินไปเลย

จากนั้นเขาก็มองข้อความของจ้าวเสี่ยวเซวียน จริงๆ แล้วเขาก็รู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับจ้าวเสี่ยวเซวียนนั้นเป็นเรื่องของผลประโยชน์ล้วนๆ ตั้งแต่รู้จักกันมาจนถึงตอนนี้ จ้าวเสี่ยวเซวียนก็พูดแต่เรื่องเงิน แถมค่าความประทับใจของเธอก็เพิ่มขึ้นมาได้เพราะเงินทั้งนั้น ครั้งก่อนเขาเปย์ให้เธอไปสิบกว่าหมื่น แถมยังเติมเงินบัตรสมาชิกซูพรีม VIP ให้อีกล้านนึง ตอนนี้เธอกลับมาขอเงินเขาตรงๆ เลยเหรอ?

หลินเฟยรู้สึกว่าจ้าวเสี่ยวเซวียนชักจะโลภเกินไปหน่อยแล้ว

เขารู้ว่าชื่อเสียงของจ้าวเสี่ยวเซวียนไม่ค่อยดีนัก ไม่เพียงแต่ชอบไปอ่อยพวกลูกเศรษฐี ในมหา'ลัยขอแค่มีผู้ชายยอมเปย์เงินให้ เธอก็ดูเหมือนจะไม่ปฏิเสธใครเลย

ถ้าจะบอกว่า โจวซินอี๋คือชาเขียวตัวแม่ จ้าวเสี่ยวเซวียนก็คือนังตัวร้ายสายวัตถุนิยม ไม่เพียงแต่บ้าเงิน แต่ยังร้ายแบบเปิดเผยอีกต่างหาก!

แต่หลินเฟยในตอนนี้ ต้องการคนแบบจ้าวเสี่ยวเซวียนนี่แหละ! ไม่งั้นเงินทุนสำรองของเขา ต่อให้ใช้ไปอีกหมื่นปีก็คงไม่หมด!

เพราะฉะนั้น... ต้องเพิ่มเพดานการใช้จ่าย!

คิดได้ดังนั้น หลินเฟยก็ตอบกลับไปทันที "ต้องการเท่าไหร่?"

...อีกด้านหนึ่ง...

ณ ห้องเช่าห้องหนึ่งในชุมชนหลงเฉิงอินเตอร์เนชั่นแนล เมื่อเห็นข้อความตอบกลับจากหลินเฟย ในแววตาที่สิ้นหวังของจ้าวเสี่ยวเซวียนก็พลันปรากฏประกายแสงขึ้นมา

สองวันนี้เธอโดนแก๊งเงินกู้นอกระบบตามทวงหนี้ ขู่จนเธอไม่กล้าไปมหา'ลัยเลย

"หลินเฟย ฉันไม่ได้หลอกเอาเงินคุณนะ บริษัทพ่อฉันทำธุรกิจขาดทุน ติดหนี้พวกเงินกู้นอกระบบเยอะมาก คุณพอจะช่วยฉันได้ไหม?"

จ้าวเสี่ยวเซวียนไม่ได้โกหก พ่อของเธอ จ้าวเทียนเฉิง ทำธุรกิจร้านอินเทอร์เน็ต เดิมทีมีร้านอยู่สิบกว่าสาขาทั่วเมือง ฐานะทางบ้านก็ถือว่าดี แต่เพราะผลกระทบจากโรคระบาด ทำให้ธุรกิจร้านเน็ตดิ่งเหวลงอย่างรุนแรง ที่บ้านเธอจึงล้มละลาย หนี้สินจากธนาคาร บริษัทเงินกู้นอกระบบต่างๆ ทยอยถาโถมเข้ามา ตอนแรกเธอยังไม่รู้เรื่องที่บ้าน จนกระทั่งวันนี้ มีคนจากแก๊งทวงหนี้โทรมาขู่เธอ เธอถึงได้กลับบ้านไปถาม แม่เธอร้องไห้เล่าความจริงให้ฟัง ด้วยความจนปัญญา เธอจึงเริ่มขอยืมเงินจากเพื่อนสนิทที่เคยเที่ยวเล่นด้วยกันบ่อยๆ

แต่พอทุกคนรู้เรื่อง ก็พากันตีตัวออกห่าง จ้าวเสี่ยวเซวียนขอยืมเงินเพื่อนไปเกือบทุกคนแล้ว โดยเฉพาะพวกลูกเศรษฐีที่เคยตามจีบเธอ แต่พอพวกเขาได้ยินจำนวนเงินที่จ้าวเสี่ยวเซวียนต้องการ ก็พากันบ่ายเบี่ยงต่างๆ นานา บางคนยังคิดจะฉวยโอกาสซ้ำเติม หวังจะได้แอ้มเธอฟรีๆ อีกต่างหาก!

ด้วยความจนปัญญา เธอจึงนึกถึงหลินเฟยขึ้นมา จริงๆ แล้วถ้าไม่เกิดเรื่องหวังเฟิงครั้งก่อน บวกกับเธอคิดว่าหลินเฟยรวยขนาดนั้น น่าจะยอมให้เธอยืมแน่ๆ เธอคงจะมาหาหลินเฟยเป็นคนแรก แต่เธอรู้ดีว่ายิ่งเป็นตระกูลใหญ่เท่าไหร่ ข้อกำหนดที่มีต่อผู้หญิงของพวกเขาก็ยิ่งสูงตามไปด้วย ถึงแม้หลินเฟยจะบอกว่ายกโทษให้เธอแล้ว แต่เธอรู้ว่าในใจหลินเฟยต้องมีกำแพงกั้นกับเธออยู่แน่ๆ ไม่งั้นทำไมถึงไม่เคยติดต่อเธอมาก่อนเลย? ดังนั้นตอนนี้เธอจึงไม่มั่นใจเลย ทางเลือกสุดท้ายที่เธอคิดไว้คือ ถ้าหมดหนทางจริงๆ ก็จะลองถามหลินเฟยดูว่าพอจะขายบัตร VIP ใบนั้นทิ้งเพื่อเอาเงินได้ไหม ถึงจะไม่พอ แต่ก็พอจะยืดเวลาไปได้อีกหน่อย

"คุณต้องการเงินเท่าไหร่?" หลินเฟยตอบกลับไปอีกครั้ง

"ฉันต้องการสามล้าน ฉันเขียนสัญญาเงินกู้ให้ได้นะ ฉันสัญญาว่าจะหาทางคืนให้แน่นอน" จ้าวเสี่ยวเซวียนรวบรวมความกล้าทั้งหมด พิมพ์ประโยคนี้ส่งไป

"ส่งเลขบัญชีธนาคารของคุณมาให้ผม" หลินเฟยตอบกลับโดยไม่พูดอะไรยืดยาว

จ้าวเสี่ยวเซวียนส่งเลขบัญชีธนาคารของเธอไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ไม่นานนัก จ้าวเสี่ยวเซวียนก็ได้รับ SMS แจ้งเตือนจากธนาคาร: 'บัญชีของท่านหมายเลขลงท้ายด้วย 6895 ได้รับเงินโอนจำนวน 5,000,000 หยวน'

จ้าวเสี่ยวเซวียนตรวจสอบข้อความซ้ำแล้วซ้ำอีกหลายครั้ง ก่อนจะส่งข้อความเสียงไปอย่างตัวสั่น "หลินเฟย แค่สามล้านก็พอแล้ว ทำไมคุณโอนมาเยอะขนาดนี้..."

"อ้อ ไม่เป็นไร จัดการเรื่องที่บ้านให้เรียบร้อย อย่ากังวลเรื่องเงินเลย"

เห็นข้อความนี้ จ้าวเสี่ยวเซวียนก็ร้องไห้ออกมาทันที ครั้งนี้เธอซาบซึ้งใจจริงๆ! เพียงชั่วข้ามวัน ชีวิตเธอเหมือนตกจากสวรรค์ลงสู่นรก มองแม่ที่สิ้นหวัง พ่อที่หน้าตาอมทุกข์ เธอเพิ่งเข้าใจคำว่า 'สิ้นไร้หนทาง' ก็วันนี้เอง ตระเวนขอยืมเงินไปทั่ว เจอแต่สายตาเย็นชาและคำดูถูก ทำให้เธอเก็บกดความน้อยเนื้อต่ำใจไว้มากมายมหาศาล วินาทีนี้เธอระเบิดมันออกมา น้ำตามากมายไหลทะลักออกมาจากดวงตาไม่หยุด

เป็นหลินเฟย... ที่ปัดเป่าความกดดันทั้งหมดของครอบครัวเธอให้หายไปในพริบตา! แถมเขายังกลัวเธอจะลำบากใจ โอนเงินมาให้เกินตั้งสองล้าน! เงินมากมายขนาดนี้ เขาไม่แม้แต่จะขอสัญญาเงินกู้ ไม่ต้องพูดถึงกำหนดชำระคืนเลย! วินาทีนี้ หัวใจของจ้าวเสี่ยวเซวียนถูกหลอมละลายไปอย่างสมบูรณ์ ภาพของหลินเฟยในสมองเธอกลายเป็นบุรุษผู้ยิ่งใหญ่หาใดเปรียบ!

แต่... มีชายหนุ่มสองสามคนที่พอได้ยินเรื่องของจ้าวเสี่ยวเซวียน ก็โอนเงินค่าข้าวทั้งเดือนของตัวเองให้เธอจนหมดเกลี้ยงโดยไม่ลังเล กลับถูกเธอมองข้ามไปโดยสิ้นเชิง... ความเป็นจริงก็เป็นแบบนี้แหละ บางครั้งการที่คุณทุ่มเทให้ทั้งหมดที่มี ก็อาจจะสู้เศษเงินทานที่คนอื่นโยนให้ไม่ได้... สิ่งที่ยุติธรรมที่สุดในโลกนี้ก็คือ มันไม่เคยมีความยุติธรรมให้กับทุกคนเลย...

[ ชื่อ: จ้าวเสี่ยวเซวียน, ค่าความประทับใจ +3, ผลรวม 94 ]

หลินเฟยฟังเสียงแจ้งเตือนในหัว คิดในใจ 'จริงดังคาด ยิ่งหลังๆ ค่าความประทับใจยิ่งเพิ่มยากขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ ด้วย ก่อนหน้านี้เปย์ไปหลักแสน ค่าความชอบก็เพิ่มทีละหลายสิบแต้ม แต่นี่โอนไปห้าล้าน เพิ่มมาแค่ 3 แต้มเอง! แต่ไม่เป็นไร อีกแค่นิดเดียวก็จะทะลุแล้ว! แม่งเอ๊ย! ถ้ารู้งี้โอนไปสิบล้านเลยก็ดี!'

"ขอบคุณค่ะ ขอบคุณนะคะผัวขา หนูคิดถึงคุณ ตอนนี้หนูอยากเจอคุณเลย คืนนี้คุณออกมาได้ไหมคะ?" จ้าวเสี่ยวเซวียนตอบกลับมา

หลินเฟยเพิ่งจะเสร็จกิจกับโจวซินอี๋ไป ความต้องการลดลงไปเยอะแล้ว เลยไม่คิดจะออกไปไหนอีก เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบกลับไปว่า "วันนี้เหนื่อยมากแล้ว ผมจะนอนแล้ว ฝันดีนะ"

"ฝันดีค่ะผัวขา หนูรักคุณเสมอ" จ้าวเสี่ยวเซวียนตอบกลับทันที

...เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ใต้หอพักชาย...

หญิงสาวหน้าตาสวยหุ่นดีคนหนึ่ง ในมือถือกล่องอาหารเช้าที่ดูประณีต ยืนรออยู่สิบกว่านาทีแล้ว

"เชี่ย! น้องคนนี้โคตรแจ่มเลยว่ะ! แถมยังถือข้าวเช้ามาด้วย? ไม่รู้ว่าพี่ชายคนไหนแม่งโชคดีขนาดนี้วะ ถึงขนาดมีสาวมาส่งข้าวเช้าให้ถึงที่?"

"ผู้ชายส่งข้าวเช้าให้ผู้หญิงกูเห็นจนเบื่อละ ผู้หญิงส่งข้าวเช้าให้ผู้ชายนี่ กูเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกเลยว่ะ!"

"เฮ้อ! สมัยนี้ดอกฟ้ามักจะคู่กับหมาวัดจริงๆ! คนหล่อขั้นเทพอย่างกู โสดมาจะยี่สิบกว่าปีแล้ว!"

ขณะที่กลุ่มนักศึกษาชายกำลังชี้ชวนกันดูอยู่นั้น หลินเฟยก็เดินออกมาจากหอพักพร้อมกับหูต้าไห่, จางชิ่งซาน และฉินจื้อหยวน

"หลินเฟย นี่อาหารเช้าที่ฉันเตรียมมาให้นาย เราไปเรียนด้วยกันนะ" โจวซินอี๋รีบเดินเข้ามา พูดด้วยท่าทีเอาอกเอาใจ

"ขอบคุณนะ แต่เธอกินเองเถอะ ฉันว่าความสัมพันธ์ของเราไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้" หลินเฟยปฏิเสธโจวซินอี๋ด้วยสีหน้าจริงจัง

คำพูดของหลินเฟยทำเอาเหล่านักศึกษาชายที่กำลังสนใจโจวซินอี๋อยู่ รวมถึงเพื่อนร่วมหอทั้งสามคน ตกใจจนแทบจะกระอักเลือดตายคาที่!

"ไอ้เ**้ย! สาวสวยระดับนี้เอาข้าวเช้ามาส่งให้ มันยังทำหน้าเหม็นเบื่ออีกเรอะ?! หน้าตาก็ไม่ได้หล่ออะไรมากมาย ยังไม่หล่อเท่ากูเลย! น้องเขาตาบอดรึไงวะ?!" เด็กแว่นคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา

ขณะที่หูต้าไห่กำลังจะเดินเข้าไปพูดกับหลินเฟย หญิงสาวอีกคนที่แต่งตัวสวย หุ่นสูงโปร่ง หน้าตาสวยระดับท็อปก็เดินเข้ามา!

เธอเหลือบมองโจวซินอี๋แวบหนึ่ง สายตาเต็มไปด้วยความเป็นศัตรู "ผัวขา~ เค้าเอาอาหารเช้ามาให้แล้วนะ ยังร้อนๆ อยู่เลย รีบกินสิคะ!" เสียงของจ้าวเสี่ยวเซวียนหวานปานน้ำผึ้ง แต่แฝงความดัดจริต เสียงนุ่มๆ เหน่อๆ นั้น ทำเอาหนุ่มโอตาคุหลายคนกระดูกแทบจะอ่อนยวบ!

"เชี่ย! มีสาวสวยระดับท็อปมาส่งข้าวเช้าให้อีกคนแล้วเรอะ! กุหูฝาดไปรึเปล่าวะ?! เมื่อกี้นางเรียกเขาว่าผัวขาใช่ไหม?! ไอ้หมอนี่มันเป็นใครมาจากไหนวะเนี่ย?!"

"บ้านมันต้องทำเหมืองแน่ๆ!"

นอกจากขาเผือกที่อยู่ข้างๆ แล้ว เพื่อนร่วมหอทั้งสามคนที่อยู่ใกล้หลินเฟยที่สุดก็เหมือนโดนฟ้าผ่าซ้ำสอง! ทั้งสามคนตอนนี้โดนเผาจนเกรียมทั้งนอกทั้งในไปแล้ว! หรือว่าที่ไอ้สี่มันโม้มาตลอดมันไม่ใช่เรื่องโกหก? หรือว่าจริงๆ แล้วมันคือเทพซ่อนรูปมาตลอด?

ไม่ใช่แค่โจวซินอี๋ ตอนนี้ยังมีจ้าวเสี่ยวเซวียนมาอีกคน! แถมดูท่าทางแล้ว ไม่มีใครยอมถอยเลยสักคน! นี่มันสถานการณ์อะไรวะเนี่ย! รุมจีบหลินเฟยเหรอ?!

บรรยากาศ ณ ตอนนั้นเริ่มแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวสวยหุ่นดีสองคน ต่างถืออาหารเช้ามาส่งให้หลินเฟยถึงที่ ทุกคนต่างรอดูว่าเขาจะเลือกรับของใคร

"ไอ้หมอนี่มันราชาหมาทาสรักหลินเฟยไม่ใช่เรอะ? ตั้งแต่เมื่อไหร่มันถึงได้เทพขนาดนี้วะ?!" ผู้คนเริ่มมุงดูกันมากขึ้นเรื่อยๆ บางคนยังใส่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อย เพิ่งวิ่งออกมาจากหอเพื่อมาดูเรื่องสนุก ตอนนี้เริ่มมีคนจำหลินเฟยได้แล้ว

"ฮ่าๆๆ! ดูเหมือนว่าแนวทางการต่อสู้ของข้าจะมาถูกทางแล้ว! ดูสิ! ขนาดไอ้หมาหลินเฟยยังประสบความสำเร็จได้เลย! ไม่สิ! เขาคือแบบอย่างของข้า! เขาคือราชาหมาทาสรักที่แท้จริง! ข้าต้องเรียนรู้จากเขา! ถ้าข้าอดทนสารภาพรักกับหลิ่วซู่เสวี่ยต่อไปเรื่อยๆ ไม่แน่วันหนึ่งอาจจะสำเร็จก็ได้?" ชายหนุ่มร่างเล็กคนเดิมที่ชื่นชมหลินเฟย พูดออกมาอย่างศรัทธา

"หลิ่วซู่เสวี่ย? ดาวมหา'ลัยอันดับหนึ่งน่ะนะ? มึงฝันกลางวันอยู่รึเปล่าวะ?"

"น้องชาย! เช้านี้ซัดเบียร์ไปกี่ขวดวะ ถึงได้เมาขนาดนี้?"

"ไอ้สี่! พวกพี่ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยนะ! มึงไม่กินก็ให้พวกกูกินดิ!" ตอนนั้นเอง ฉินจื้อหยวนที่อยู่ข้างๆ เห็นบรรยากาศเริ่มตึงเครียด เลยพูดขึ้นมาเพื่อคลี่คลายสถานการณ์

"งั้นก็ได้! ให้พวกพี่กินแล้วกัน!" หลินเฟยรับอาหารเช้าจากทั้งโจวซินอี๋และจ้าวเสี่ยวเซวียนมาพร้อมกัน แล้วก็ยื่นส่งให้ฉินจื้อหยวนกับจางชิ่งซาน

การกระทำของหลินเฟยถึงแม้จะทำให้หญิงสาวทั้งสองคนผิดหวังเล็กน้อย แต่ในขณะเดียวกัน พวกเธอก็แอบโล่งใจอยู่ลึกๆ ต่างคนต่างคิดในใจ 'โชคดีที่หลินเฟยไม่ได้รับอาหารเช้าของอีกฝ่ายต่อหน้าเรา ไม่งั้นเราคงได้อับอายขายขี้หน้าแน่ๆ'

ขณะที่บรรยากาศเพิ่งจะผ่อนคลายลงเล็กน้อย... นักศึกษาชายที่อยู่ไกลออกไปก็เริ่มส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง! ดาวมหา'ลัยอันดับสอง จางอวี่หนิง! ในมือกำลังถือถุงน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋เดินตรงมาทางนี้!

เธอก้าวเดินอย่างแผ่วเบา ราวกับเทพธิดาที่ไม่แปดเปื้อนฝุ่นธุลีดิน ค่อยๆ เดินมาหยุดตรงหน้าหลินเฟย

"อ่ะนี่ อาหารเช้าของนาย!"

ชั่วขณะนั้น! โลกทั้งใบพลันเงียบสงัด! บรรยากาศในบริเวณนั้นเงียบกริบ! นักศึกษาชายทุกคน ณ ที่นั้น กลายเป็นหินไปโดยพร้อมเพรียงกัน! อ้าปากค้างตาเหลือก!

"กุยังฝันอยู่แน่ๆ... นี่ต้องเป็นภาพหลอนแน่ๆ เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเด็ดขาด! จางอวี่หนิงเนี่ยนะจะเอาอาหารเช้ามาส่งให้คนอื่น..." แฟนคลับคนหนึ่งของจางอวี่หนิงเดินโซซัดโซเซกลับเข้าหอพักไป เขาไม่อยากจะยอมรับภาพตรงหน้านี้จริงๆ!

"เป็นไปไม่ได้! ฉันไม่เชื่อ! เทพธิดาของฉัน! เธอคือเทพธิดาของฉันนะ! มันเป็นไปไม่ได้!"

"ไอ้หลินเฟยสารเลว! มันไปทำอะไรมาวะ?! หรือว่ามันไปเรียนวิชาคุณไสยมา?! อาทิตย์ก่อนกูยังเห็นมันส่งของอยู่เลย! นี่... นี่มันเรื่องอะไรกันวะ?!"

"พี่เฟย! ท่านคือพระเจ้าของผม! ผมจะบูชาท่านตลอดไป!" ยังคงเป็นชายหนุ่มร่างเล็กคนเดิมที่บูชาหลินเฟย

คนส่วนใหญ่ยังคงยืนงงเป็นไก่ตาแตก นี่มันจางอวี่หนิงนะ! เทพธิดาที่พวกเขาแอบรักแอบชอบมาตลอดสามปี!

จางชิ่งซานเบิกตากว้างจ้องหน้าหลินเฟย นี่มันใช่หลินเฟยคนที่อยู่กับกูมาสามปีแน่เหรอวะ?

ก็แค่เพิ่งซื้อเสื้อผ้าใหม่ไม่กี่ชุด เปลี่ยนทรงผมใหม่ไม่ใช่เหรอ?

มันไม่น่าจะถึงกับโดนเทพเพลย์บอยเข้าสิงได้ขนาดนี้นี่หว่า!?

เมื่อเทียบกับเหล่านักศึกษาชายที่กำลังงุนงง โจวซินอี๋กับจ้าวเสี่ยวเซวียนกลับรู้ดีแก่ใจว่าทำไมจางอวี่หนิงถึงมาทำดีกับหลินเฟย ล้อเล่นน่า! นั่นมันของขวัญมูลค่าสิบล้านเชียวนะ! ยิ่งไปกว่านั้น ช่วงนี้ชื่อของจางอวี่หนิงก็ติดเทรนด์ร้อนแรงเหมือนกับน้องเหมียวโต้วก่อนหน้านี้ เพียงแค่สองวันก็ได้ผู้ติดตามเป็นล้าน! ขอแค่ต่อไปหลินเฟยยังคงสนับสนุนเธอ เส้นทางเน็ตไอดอลของเธอก็จะรุ่งโรจน์ฉุดไม่อยู่แน่นอน! แค่เหตุผลไม่กี่ข้อนี้ ไม่ต้องพูดถึงอาหารเช้ามื้อเดียวหรอก ต่อให้อาหารเช้าทั้งปีก็ยังถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ!

"อ้อ จริงสิ! อันนี้ให้นายด้วย พอดีครั้งก่อนฉันเห็นมือถือนายเก่ามากแล้ว ไม่รู้ว่านายจะชอบอันนี้รึเปล่า" จางอวี่หนิงหยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่ยังไม่แกะซีลออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้หลินเฟย

"เชี่ย! นี่มันไอโฟน 13 Pro รุ่นล่าสุดนี่หว่า! เครื่องละหมื่นกว่าหยวนเลยนะ!" (ประมาณ 5-6 หมื่นบาท!)

"จางอวี่หนิงให้มือถือหลินเฟย?! ไอ้ห่านี่มันมีดีอะไรนักหนา เทพธิดาถึงได้ทุ่มเทให้ขนาดนี้?!"

"ทำไมวะ? กุไม่เข้าใจ กุแพ้ตรงไหนวะ? เทพธิดาตาบอดรึเปล่า ไอ้หลินเฟยนี่มันมีอะไรดีนักหนา?!"

"ไม่ไหวแล้ว! กุเห็นแล้วทนไม่ได้! กุจะแฉพฤติกรรมไร้ยางอายของไอ้ชาติหมาหลินเฟยนี่! ไม่ใช่แค่เกาะผู้หญิงกินนะ ยังจับปลาสามมืออีก! เจอกันในฟอรั่มมหา'ลัย!" กลุ่มคนจำนวนมากเริ่มแสดงความไม่พอใจอย่างรุนแรง

โจวซินอี๋กับจ้าวเสี่ยวเซวียนมองโทรศัพท์ในมือขาวผ่องราวหยกของจางอวี่หนิง ทั้งสองคนก็รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมา คนหนึ่งเคยตัดสินใจเลิกกับหลินเฟยก็เพราะโทรศัพท์รุ่นนี้ ส่วนอีกคนตอนเพิ่งรู้จักหลินเฟย ก็รับโทรศัพท์จากเขามาหน้าตาเฉยโดยไม่รู้สึกอะไร

หลินเฟยรับโทรศัพท์จากจางอวี่หนิงมาอย่างหน้าชื่นตาบานท่ามกลางสายตาทุกคู่ ของราคาเป็นหมื่น ใครจะปฏิเสธลง! จากนั้นเขาก็รับอาหารเช้าเธอมา กินปาท่องโก๋คำหนึ่ง ดื่มน้ำเต้าหู้คำหนึ่ง ตอนนี้ในใจหลินเฟยรู้สึกฟินสุดๆ! เขาลำพองใจคิด 'ไม่น่าแปลกใจเลย ที่มีคนบอกว่า ไม่ใช่เทพธิดาไม่รุกก่อน แต่เป็นเพราะคุณไม่เคยเห็นตอนเทพธิดารุกต่างหาก!'

[ ชื่อ: จางอวี่หนิง, ค่าความประทับใจ +5, ผลรวม 45 ] (จาก 40 เป็น 45)

ได้ยินเสียงแจ้งเตือน หลินเฟยก็ประหลาดใจเล็กน้อย การให้ของขวัญเพิ่มค่าความประทับใจได้ เขายังพอเข้าใจ แต่นี่รับของขวัญก็เพิ่มค่าความประทับใจด้วยเหรอวะ?

จริงๆ แล้วนี่เป็นเพราะจางอวี่หนิงเห็นหลินเฟยรับแค่อาหารเช้าของเธอ (ตอนแรก) เธอจึงคิดว่าตัวเองคือคนที่หลินเฟยใส่ใจ ส่วนโทรศัพท์ราคาหมื่นกว่าบาท สำหรับคนรวยอย่างหลินเฟยคงไม่ได้มีค่าอะไรมากมาย ที่เขารับไปอย่างดีใจต้องเป็นเพราะเห็นแก่ความตั้งใจของเธอต่างหาก เขาให้ความสำคัญกับความรู้สึกมากกว่าวัตถุ

แต่จริงๆ แล้ว จางอวี่หนิงคิดมากไปเอง หลินเฟยก็แค่คิดตื้นๆ ว่าของขวัญชิ้นนี้มันแพง เขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธก็เท่านั้นเอง

"ขอบคุณสำหรับอาหารเช้าและของขวัญนะ ผมชอบมาก" หลินเฟยพูดอย่างอารมณ์ดี

"คุณชอบก็ดีแล้วค่ะ คืนนี้ฉันมีงานไลฟ์สดอีเวนต์ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้รับงานแบบนี้ รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย หวังว่าตอนนั้นจะได้เห็นคุณในห้องไลฟ์นะคะ งั้นฉันไปก่อนนะ บ๊ายบาย" จางอวี่หนิงโบกมือให้หลินเฟย

โจวซินอี๋กับจ้าวเสี่ยวเซวียนมองแผ่นหลังเธอที่เพิ่งหันจากไป ต่างก็แอบด่าในใจพร้อมกัน "อีนังจิ้งจอกเจ้าเล่ห์!"

วินาทีนี้หลินเฟยก็เข้าใจแล้วว่าทำไมวันนี้เธอถึงมาส่งอาหารเช้ากับมือถือให้เขา!

ที่แท้ก็เพื่อจะให้หลินเฟยไปดูไลฟ์เธอคืนนี้! เธอจะได้ใช้ประโยชน์จากเขาเพื่อสร้างกระแสอีกครั้ง! ผู้หญิงคนนี้มันใจเย็นจริงๆ! ภายนอกดูเหมือนจะทำตัวคลุมเครือกับหลินเฟย แต่จริงๆ แล้วมีเป้าหมายชัดเจนมาก! แถมวันนี้พอเจอโจวซินอี๋กับจ้าวเสี่ยวเซวียน เธอก็ไม่มีท่าทีอึดอัดหรือลนลานเลยสักนิด กลับกันยังคงสงบนิ่ง กดดันทั้งสองคนอย่างเยือกเย็น เหมือนจะบอกให้รู้ว่าพวกเธอควรจะถอยไป แถมยังสร้างภาพให้หลินเฟยเข้าใจผิดว่า เธอกำลังแข่งขันกับผู้หญิงอีกสองคนเพื่อแย่งชิงเขาอยู่!

ถ้าไม่ใช่เพราะหลินเฟยรู้สึกว่าค่าความชอบแค่ 45 แต้ม มันไม่มีทางทำให้เธอมาตามจีบเขาแน่ๆ เขาอาจจะหลงคิดไปแล้วจริงๆ ก็ได้ว่าจางอวี่หนิงตกหลุมรักเขาเข้าแล้ว! จริงๆ แล้วจางอวี่หนิงก็แค่กำลังลองเชิงเท่านั้นแหละ! ถ้าแค่โดนหยอดนิดหน่อยแบบนี้แล้วหลินเฟยเกิดหน้ามืดตามัว ทุ่มเททุกอย่างเพื่อไล่ตามจางอวี่หนิง สุดท้ายหลินเฟยก็จะกลายเป็นหมาทาสรักอีกตัวอยู่ดี!

'สูง! สูงส่งจริงๆ! ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ใช่ธรรมดาเหมือนกัน! พอถอดเปลือกเทพธิดาออก เธอก็เป็นแค่คนธรรมดาที่หน้าตาสวยคนหนึ่งเท่านั้นแหละ! โลกนี้จะมีนางฟ้าบริสุทธิ์ที่ไม่กินข้าวปลาอาหาร ไม่แปดเปื้อนกิเลสตัณหาได้สักกี่คนกันเชียว? ส่วนใหญ่ก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่มีความรู้สึก มีความต้องการ มีความทะเยอทะยานเหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ!'

"วางใจได้เลย ผมไปให้กำลังใจแน่นอน" หลินเฟยพูดกับจางอวี่หนิงที่เพิ่งเดินไปได้สองก้าว

พูดจบ หลินเฟยก็หยิบอาหารเช้าของโจวซินอี๋กับจ้าวเสี่ยวเซวียนขึ้นมา ชิมอย่างละคำ "อืมๆ รสชาตินี้ก็อร่อยดีเหมือนกัน ปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้นี่ผมไม่กินแล้ว พี่ใหญ่ เอาไปสิ อย่ารังเกียจนะ" หลินเฟยพูดพลางยื่นถุงปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ให้หูต้าไห่

"ไอ้สี่ นี่มันของที่เขาให้มึงนะ..." หูต้าไห่พูดอย่างเกรงใจ

"ไม่เป็นไรน่า แค่อาหารเช้าเอง ผมชิมอย่างละนิดก็พอแล้ว"

"พี่ใหญ่ จริงๆ แล้วผมชอบกินปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ที่สุดเลย พี่ไม่เอาก็ให้ผมนะ?" ฉินจื้อหยวนพูดแทรกขึ้นมาอย่างหน้าไม่อาย ข้างๆ กันจางชิ่งซานก็ทำท่าอยากได้ด้วย

"ไสหัวไปเลยไป๊! กุยังเสียดายอยู่เลย!" หูต้าไห่พูดจบก็กอดถุงอาหารเช้าที่จางอวี่หนิงให้ วิ่งกลับเข้าหอไปเลย

จางอวี่หนิงที่ยังเดินไปไม่ไกล เห็นหลินเฟยเอาอาหารเช้าที่เธอให้ไปให้คนอื่น สีหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันที! ตั้งแต่เล็กจนโต เธอเป็นศูนย์กลางของความสนใจมาตลอด! ถึงแม้หลินเฟยจะรวยมาก แต่เธอก็คิดไปเองว่าหลินเฟยจะต้องปฏิบัติกับเธอเป็นพิเศษเหมือนคนอื่นๆ! แต่ตอนนี้กลับพบว่า ในสายตาหลินเฟย เธอกับโจวซินอี๋ จ้าวเสี่ยวเซวียน ไม่ได้แตกต่างกันเลย! จางอวี่หนิงเกลียดความรู้สึกแบบนี้มาก! เธอจึงรีบเดินจากไปด้วยความรู้สึกขุ่นเคืองใจ

หลังจากจางอวี่หนิง ไปแล้ว โจวซินอี๋กับจ้าวเสี่ยวเซวียนเห็นท่าทีของหลินเฟย คิดว่าอย่างน้อยเขาก็กินอาหารเช้าของพวกเธอ ก็พอใจแล้ว ต่างก็แยกย้ายกันไป

นี่คือการประชันหน้ากันครั้งแรกของสามสาว