บทที่ 7: ศึก PK ถล่มแพลตฟอร์ม และตัวตนที่เปิดเผย

บทที่ 7: ศึก PK ถล่มแพลตฟอร์ม และตัวตนที่เปิดเผย

"ขอบคุณพี่ชายเทพจุติสำหรับคาร์นิวัลนะคะ" จางอวี่หนิงพูดด้วยความดีใจและประหลาดใจ

ตอนแรกเธอนึกว่าตานี้แพ้แหงๆ แล้ว ใครจะคิดว่ายังมีคนส่งคาร์นิวัลมาให้ แต่ชื่อนี้... เทพจุติ... คุ้นๆ แฮะ

"เชี่ย! เทพจุติ! นี่มันใช่เทพจุติที่เปย์สิบล้านในโต้วอวี๋เมื่อวานป่าววะ? พี่เทพป่ะเนี่ย?" มีคนเห็นไอดีนี้แล้วเริ่มซุบซิบกัน

"คงแค่ชื่อเหมือนกัน เกาะกระแสแหละน่า" เพราะเงิน 3,000 หยวนก็ยังมีคนพอจะเปย์ไหวอยู่เยอะ

คาร์นิวัลลูกนี้เป็นแค่การลองมือของหลินเฟยเท่านั้น ต่อจากนี้ เขาเริ่มรัวนิ้วด้วยความเร็วแสง!

เอฟเฟกต์สุดอลังการของคาร์นิวัลเริ่มปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์ไม่หยุดหย่อน!

[ ขอบคุณ เทพจุติ ที่มอบ คาร์นิวัล x106 ให้แก่สตรีมเมอร์ นี่หนิงหนิงนะDY ]

[ ขอบคุณ เทพจุติ ที่มอบ คาร์นิวัล x107 ให้แก่สตรีมเมอร์ นี่หนิงหนิงนะDY ]

...

[ ขอบคุณ เทพจุติ ที่มอบ คาร์นิวัล x999 ให้แก่สตรีมเมอร์ นี่หนิงหนิงนะDY ]

วินาทีนั้น! เหล่าพี่ใหญ่สายเปย์ในห้องไลฟ์ของเทเรซ่า แรปเตอร์สาว ต่างพากันช็อกตาตั้ง!

พวกเขาสิบกว่าคนรวมพลังกัน ยังเปย์สู้คนๆ เดียวไม่ได้!

ตอนนี้เทเรซ่า แรปเตอร์สาว ก็เปลี่ยนสีหน้าไปแล้ว จากท่าทีนิ่งๆ เย็นชา หยิ่งๆ ในตอนแรก กลายเป็นอ้าปากค้าง เอามือทาบอก ทำหน้าตกตะลึงค้างเติ่ง!

"ฝั่งตรงข้ามมีเทพจุติ!"

"เชี่ย! เทพจุติจริงๆ ด้วย! พี่ใหญ่ที่ดังระเบิดไปทั่วเน็ตเมื่อคืน!"

"โคตรเทพ! โคตรเทพ! เปย์โต้วอวี๋เสร็จ มาเปย์โต่วอินต่อ! นี่มันรวยเหลือเกินจริงๆ!"

"แพ้แล้วๆ ไม่ใช่พวกเราไม่สู้ แต่ฝั่งตรงข้ามมันโหดเกิน! วันนี้สงสัยต้องโดนสตรีมเมอร์น้องใหม่ฝั่งนู้นตบหน้าซะแล้ว..."

ไม่ต้องสงสัยเลย PK ครั้งนี้ จางอวี่หนิงไม่เพียงแต่เอาชนะเทเรซ่า แรปเตอร์สาว ได้เท่านั้น แต่ยังขึ้นแท่นอันดับหนึ่งของชั่วโมงในโต่วอินอีกด้วย!

ยอดคนดูในห้องไลฟ์เธอพุ่งจากหลักพันเป็นหลักหมื่น! ผู้ติดตามก็เพิ่มขึ้นมาหมื่นกว่าคน! แต่ที่น่าตกใจกว่าคือ ยอดผู้ติดตามของหลินเฟยกลับเพิ่มขึ้นมาสามหมื่นกว่าคน!

แต่มันยังไม่จบแค่นั้น! ถึงแม้ PK ของจางอวี่หนิงจะจบลงแล้ว แต่ของขวัญจากหลินเฟยยังไม่หยุด! เขายังคงส่งต่อไปเรื่อยๆ... เรื่อยๆ... เอฟเฟกต์คาร์นิวัลเหมือนจะไม่มีวันจบสิ้น ปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์ของจางอวี่หนิงไม่หยุด...

[ ขอบคุณ เทพจุติ ที่มอบ คาร์นิวัล x3331 ให้แก่สตรีมเมอร์ นี่หนิงหนิงนะDY ]

[ ขอบคุณ เทพจุติ ที่มอบ คาร์นิวัล x3332 ให้แก่สตรีมเมอร์ นี่หนิงหนิงนะDY ]

รวมกับลูกแรกสุด หลินเฟยเปย์รวดเดียว 3,333 คาร์นิวัล! คิดเป็นเงินเกือบสิบล้านหยวน! (ราว 50 ล้านบาท!)

จางอวี่หนิงตอนนี้ชาไปหมดแล้ว รู้สึกเหมือนกำลังฝันไป เธอเพิ่งจะเริ่มไลฟ์สดได้ไม่นาน จะเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ได้ยังไง?

"เสี่ยวจื่อ เธอดูสิ นี่... นี่มันเรื่องจริงเหรอ?"

"หนิงหนิง! แกรวยแล้ว! นี่มันสิบล้านเลยนะ!" เจิ้งมู่จื่อที่อยู่ข้างๆ ก็ตาค้าง จ้องหน้าจอมือถืออย่างไม่อยากจะเชื่อ

"ขอบคุณค่ะ ขอบคุณพี่เทพนะคะ ขอบคุณ ขอบคุณ..."

ในช่วงเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงที่หลินเฟยเปย์ของขวัญ ยอดคนดูในห้องไลฟ์สะสมไปถึงสองแสนคน!

ต้องรู้ว่ายอดคนดูบนแพลตฟอร์มโต่วอินนั้นเป็นยอดจริง! สองแสนคนที่นี่ เทียบเท่ากับยอดคนดูสองร้อยล้านในโต้วอวี๋!

สำหรับสตรีมเมอร์หน้าใหม่ นี่เป็นปรากฏการณ์ที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย!

"โคตรเทพ! โคตรเทพเลยว่ะ! สตรีมเมอร์ใหม่ แถมไม่ใช่ช่วงไพรม์ไทม์ด้วย ยอดคนดูทะลุสองแสน! ได้แต้มเสียงไปร้อยล้าน! เทพจริง ยอมรับเลยว่ะ"

"พวกเรา ผมไม่ได้มาดูสตรีมเมอร์นะ ผมมาดูเศรษฐีเปย์เงินโว้ย! ฮ่าๆๆๆ"

"พี่เทพครับ หน้าบ้านยังขาดสิงโตหินไหมครับ?"

"นายน้อย! บ่าวตามหาท่านมานานแล้วขอรับ!"

"พี่ใหญ่ตาถึงนะเนี่ย น้องสาวคนนี้สวยกว่าเทเรซ่า แรปเตอร์สาวอีก"

"พี่ชาย ดูข้อความส่วนตัวหน่อยได้ไหมคะ?"

หลินเฟยเหลือบมองข้อความหลังไมค์ แน่นอนว่าจำนวนคำขอแอดเพื่อน ข้อความส่วนตัว ขึ้นว่า 99+ หมดแล้ว และในนั้นก็มี 'เทเรซ่า แรปเตอร์สาว' เน็ตไอดอลสาวที่มีผู้ติดตามกว่า 6 ล้านคนรวมอยู่ด้วย!

หลินเฟยไม่คิดว่าสตรีมเมอร์ระดับท็อป เทพธิดาในดวงใจของหนุ่มๆ จำนวนมาก จะมาแอดเพื่อนเขาเอง! เสน่ห์ของเงินนี่มันช่างยิ่งใหญ่จริงๆ!

หลินเฟยกดรับเพื่อนเธอทันที "พี่เทพขา มือหนักจังเลยนะคะ หึๆ~ ไม่ให้ค่าทำขวัญน้องบ้างเหรอคะ" เทเรซ่า แรปเตอร์สาว เห็นหลินเฟยกดติดตามกลับ ก็รีบส่งข้อความมาทันที

"ขอโทษด้วยนะครับคนสวย~" หลินเฟยตอบกลับไป

"งั้นต่อไป พี่เทพจะช่วยน้อง PK บ้างได้ไหมคะ วันนี้โดนพี่ทำซะยับเลย..."

"ได้สิ ไม่มีปัญหา แอดวีแชทไหม?" หลินเฟยนึกถึงเสียงดัดๆ ของเทเรซ่า แรปเตอร์สาว 'ถ้าอยู่บนเตียง เสียงแบบนี้มันจะเป็นยังไงวะ?'

"ได้สิคะพี่ชาย วีแชทหนูคือ..." เทเรซ่า แรปเตอร์สาว รีบให้วีแชทอย่างรวดเร็ว แต่หลินเฟยสงสัยว่านี่จะเป็นไอดีสำหรับติดต่องานมากกว่า ให้ง่ายขนาดนี้ ต้องเป็นไอดีที่ใช้คุยกับพวกพี่ใหญ่สายเปย์แน่ๆ

พอแอดเสร็จ หลินเฟยก็ส่งข้อความเสียงไปทันที "คนสวย นี่ไม่ใช่ไอดีเลขา หรือไอดีประชาสัมพันธ์ใช่ไหมครับ ผมไม่อยากคุยกับตาลุงพุงพลุ้ยนะ"

"อะไรกันคะพี่ชาย! หนูก็อุตส่าห์ปิดไลฟ์เพื่อมาคุยกับพี่เลยนะ~ ยังจะมาหาว่าเป็นไอดีเลขาอีก เสียใจอ่ะ" เทเรซ่า แรปเตอร์สาว ก็ส่งข้อความเสียงกลับมาเช่นกัน

"ฮ่าๆ งั้นก็ดีแล้วครับ ผมแค่กลัวโดนหลอก" หลินเฟยเปลี่ยนไปพิมพ์ข้อความแทน

"พี่ชายตลกจังเลยค่ะ ปกติพี่ไม่ค่อยดูไลฟ์สดเหรอคะ ไม่เคยเห็นพี่เลยอ่ะ" เทเรซ่า แรปเตอร์สาว ยังคงส่งข้อความเสียงมา ด้วยน้ำเสียงดัดๆ อันเป็นเอกลักษณ์ คุยกับหลินเฟยต่อ

"ว่าแต่พี่ชายอายุเท่าไหร่คะ ฟังเสียงแล้วดูเด็กจังเลย"

"ผม 21 ครับ? แล้วคุณล่ะ?" หลินเฟยตอบกลับไป

"ถึงว่าล่ะค่ะ อายุหนูเป็นความลับนะ! นี่แน่ะ~ มาถึงก็ถามอายุผู้หญิงเลย ไม่สุภาพเลยนะคะ"

ฝั่งหลินเฟยกำลังคุยกับเทเรซ่า แรปเตอร์สาว อย่างออกรส...

ส่วนทางด้านจางอวี่หนิง พอปิดไลฟ์ปุ๊บ เธอก็กดติดตามบัญชี 'เทพจุติ' ทันที เพราะเธอรู้สึกว่าไม่ว่าจะด้วยมารยาทหรือเพื่อแสดงความขอบคุณ เธอก็ควรจะติดตามพี่ใหญ่ที่เปย์ให้เธอตั้งสิบล้านคนนี้ไว้

ทันทีที่เธอกดติดตามบัญชีนั้น เธอก็ถึงกับชะงักค้าง... เศรษฐีลึกลับในโต่วอินคนนี้... พี่ใหญ่ที่เปย์สิบล้านคนนี้... บัญชีวีแชทที่ผูกไว้กับไอดีนี้... เป็นเพื่อนในวีแชทกับเธออยู่แล้ว!

นั่นหมายความว่า... อภิมหาเศรษฐีคนนี้ จริงๆ แล้วรู้จักกับเธอเป็นการส่วนตัวงั้นเหรอ!?

"เป็นไงบ้างหนิงหนิง วีแชทเศรษฐีลึกลับคนนั้นแอดได้รึยัง? ฉันบอกแกแล้วนะ พวกพี่ใหญ่ที่เปย์ทีละสิบล้านหน้าตาเฉยแบบนี้ ทรัพย์สมบัติที่เขามีมันต้องมหาศาลเกินจินตนาการแน่ๆ! ถ้าแกได้รับการสนับสนุนจากเขานะ ดังเปรี้ยงปร้างทั่วเน็ตไม่ใช่เรื่องยากเลย!"

"แอดแล้ว..." จางอวี่หนิงพึมพำอย่างเหม่อลอย

"ห๊ะ? เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ? เขาบอกวีแชทแกโดยตรงเลยเหรอ?" เจิ้งมู่จื่อดีใจ

"ไม่ใช่..." จางอวี่หนิงมองเจิ้งมู่จื่อตาค้าง "ฉันเพิ่งจะรู้เมื่อกี้นี้เองว่า เทพจุติคนนี้... เป็นเพื่อนในวีแชทฉันอยู่แล้ว..."

"อะไรนะ?!" เจิ้งมู่จื่อเบิกตากว้าง พูดเสียงดังอย่างตกใจ "ใคร?! ใครเป็นคนเปย์ให้แกเยอะขนาดนั้น?!" สมองของเจิ้งมู่จื่อเริ่มประมวลผลรายชื่อบรรดาลูกเศรษฐีที่กำลังตามจีบจางอวี่หนิงและมีวีแชทเธออยู่

"หลินเฟย... ผู้ชายที่เพิ่งมาขอวีแชทฉันเมื่อเช้านี้..."

"ใครนะ?!!! หลินเฟย?!" เจิ้งมู่จื่อผุดลุกขึ้นยืน เก้าอี้ล้มลงกับพื้นเพราะท่าทางตกใจของเธอ "แกดูไม่ผิดแน่นะ?! เขาคือเทพจุติงั้นเหรอ?! ไหนขอดูหน่อย!"

เจิ้งมู่จื่อคว้ามือถือของจางอวี่หนิงมาดูอย่างตกตะลึง ต่างจากจางอวี่หนิงที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องซุบซิบในมหา'ลัย เจิ้งมู่จื่อรู้ข่าวซุบซิบทุกเรื่องเป็นอย่างดี

"บ้าไปแล้ว! บ้าไปแล้ว! ไอ้ราชาหมาทาสรักคนนั้นคือเทพจุติงั้นเหรอ! ฉันนี่มันงงไปหมดแล้ว!" เจิ้งมู่จื่อตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำอีก ก่อนจะถอนหายใจออกมา

"ราชาหมาทาสรักอะไร?" ใบหน้างดงามของจางอวี่หนิงเต็มไปด้วยความสงสัย

"หนิงหนิง เมื่อเช้าฉันนึกว่าแกแค่สงสัยอยากรู้เลยแอดเขาไป ก็เลยยังไม่ได้เล่าให้ฟัง ไอ้หลินเฟยนี่มันก็ตัวประหลาดคนนึงเลยนะ ก่อนหน้านี้มันตามจีบผู้หญิงคนนึง ชื่อโจวซินอี๋ ได้ยินว่าตามจีบมาตั้งสามปีเต็มก็ยังไม่ติด แถมยังชอบไปส่งข้าวเช้าใต้หอหญิง เฉลี่ยเดือนละครั้งต้องมีมาคุกเข่าขอเป็นแฟน จุดเทียน วางรูปหัวใจ ร้องเพลง ส่งของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ตลอด แต่โจวซินอี๋ก็ไม่เคยตกลงเลยสักครั้ง! ลับหลังทุกคนเลยเรียกมันว่าราชาหมาทาสรักไง"

จริงๆ แล้ว เจิ้งมู่จื่อไม่รู้ว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อนหลินเฟยจีบโจวซินอี๋ติดแล้ว แต่โจวซินอี๋ขอให้เขาเก็บเป็นความลับ ห้ามโพสต์ลงโซเชียล ห้ามอวดใคร และในมหา'ลัยก็ต้องพยายามทำตัวห่างๆ กัน คนที่รู้ว่าสองคนนี้คบกันจึงมีไม่มากนัก

"จริงเหรอ? หลินเฟยรวยขนาดนั้น หน้าตาก็ไม่ได้แย่ ทำไมถึงตามจีบผู้หญิงคนเดียวตั้งนานแล้วยังไม่ติด?" จางอวี่หนิงคิดอย่างสงสัย ผู้หญิงที่ชื่อโจวซินอี๋คนนี้ เธอพอจะจำได้ลางๆ เคยเห็นในห้องเรียนสองสามครั้ง หน้าตาก็ถือว่าใช้ได้ แต่ก็ไม่ได้สวยเด่นอะไรมากมาย ในมหา'ลัยนี้ คนที่สวยกว่าเธอมีเยอะแยะไป

กลับกันคือหลินเฟยคนนี้... จางอวี่หนิงก็รู้จักพวกลูกเศรษฐีอยู่บ้าง พวกที่ขับรถหรูราคาหลายล้าน ใส่นาฬิกาเรือนละเป็นล้านก็เห็นบ่อยๆ แต่คนที่ควักเงินสิบล้านมาเปย์ของขวัญง่ายๆ แบบนี้ เธอยังไม่เคยเจอ หรือเคยได้ยินมาก่อนเลย นี่มันต้องมีฐานะร่ำรวยมหาศาลขนาดไหนกัน?

จางอวี่หนิงมั่นใจว่าในบรรดาคนที่เธอรู้จัก นอกจากหลินเฟยแล้ว ไม่มีใครที่มีปัญญาเปย์สิบล้านหน้าตาเฉยแบบนี้ได้

เจิ้งมู่จื่อยกเก้าอี้ขึ้นมานั่งลง ทำหน้าครุ่นคิดวิเคราะห์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตบเข่าฉาด "ฉันเข้าใจแล้ว! ที่หลินเฟยจีบโจวซินอี๋ไม่ติด ก็เพราะเขาแกล้งจนมาตลอดไง! ไอ้เด็กนี่มันซ่อนตัวตนเก่งจริงๆ ปกติยังแอบไปทำงานพิเศษส่งของอีกต่างหาก! ในมหา'ลัยไม่มีใครรู้เลยว่าเขารวยขนาดนี้! โจวซินอี๋ถึงได้เลือกจางเจียหมิงที่ทั้งหล่อทั้งรวย ทิ้งไอ้หนุ่มจนๆ อย่างหลินเฟยไปไง! ใครจะไปรู้ว่าจริงๆ แล้วเธอพลาดอภิมหาลูกเศรษฐีไป! ฉันเคยได้ยินมานะว่าพวกคุณชายตระกูลใหญ่ๆ บางคนก็มีนิสัยแปลกๆ ชอบตามหารักแท้ ไม่อยากให้ผู้หญิงมาคบเพราะเงิน เลยปลอมตัวเป็นคนธรรมดา เศรษฐีปลอมเป็นไอ้กระจอก ไอ้หลินเฟยนี่ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!"

ถึงแม้เจิ้งมู่จื่อจะแต่งตัวทอมบอย แต่จริงๆ แล้วเธอเป็นแฟนพันธุ์แท้ละครแนวแมรี่ซู ดูพล็อตเรื่องประธานบริษัทสุดหล่อรักยัยสาวใช้มานับไม่ถ้วน

"อย่างนั้นเหรอ~" จางอวี่หนิงขมวดคิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงเห็นใจ "งั้นเขาก็คงเสียใจมากสินะ เขาถึงได้ตัดสินใจเลิกแกล้งจนต่อไป... เฮ้อ..." จางอวี่หนิงดูเหมือนจะอินไปกับบทบาทของหลินเฟย ใบหน้าสวยงามเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย

เธอรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าผู้ชายคนนี้ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน เกิดในตระกูลสูงศักดิ์ เป็นถึงคุณชายใหญ่ ต้องถูกเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายแน่นอน แต่กลับอยากจะใช้ความพยายามของตัวเองเพื่อเอาชนะใจหญิงสาวที่ชอบ ถึงกับยอมลดตัวไปคุกเข่าขอความรักใต้หอพัก ไปส่งของ ทำเรื่องที่ไม่สมฐานะตั้งมากมาย แถมยังอดทนทำมาตั้งสามปี...

นี่มันโรแมนติกเกินไปแล้ว! จางอวี่หนิงผู้ไร้เดียงสาเริ่มจินตนาการเรื่องราวต่างๆ นานา แถมยังใส่เพลงประกอบให้ภาพในหัวตัวเองเสร็จสรรพ

สงสัยจะจริงที่ว่า คบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบคนติดละคร ก็จะกลายเป็นนางเอกละครไปด้วย ดูท่าเธอจะเป็นโรคแมรี่ซูขั้นรุนแรงไปอีกคนแล้ว

ในสายตาคนอื่น จางอวี่หนิงอาจจะเป็นดาวมหา'ลัยที่สูงส่งเกินเอื้อม เป็นสาวน้อยผู้เพียบพร้อมไปทุกด้าน เป็นเทพธิดาในสายตาแฟนคลับ แต่ลึกลงไปแล้ว เธอก็เป็นแค่นักศึกษาสาวธรรมดาๆ คนหนึ่ง มีความคิดเล็กๆ น้อยๆ มีความฝันแบบเจ้าหญิงเหมือนคนอื่น และเธอก็หวังว่าจะได้เจอ 'เจ้าชาย' ที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าเธอเช่นกัน

และตอนนี้ ในสายตาเธอ หลินเฟยก็ดูเหมือนจะยอดเยี่ยมเอามากๆ

[ ชื่อ: จางอวี่หนิง, ค่าความประทับใจ +5, ผลรวม 10 ] (จาก 5 เป็น 10)

"เสี่ยวจื่อ แล้วฉันควรจะขอบคุณเขายังไงดีล่ะ ก็เขาอุตส่าห์ส่งของขวัญให้ฉันตั้งเยอะ แถมผู้ติดตามก็เพิ่มขึ้นมาตั้งหลายหมื่น ฉันรู้สึกว่าของขวัญพวกนี้มันหนักเกินไปจริงๆ" จางอวี่หนิง ตอนนี้รู้แล้วว่าคนที่ส่งของขวัญให้คือคนที่เธอรู้จัก ก็รู้สึกเกรงใจและละอายใจอยู่บ้าง

"ฉันว่านะ หมอนั่นคงตั้งใจจะจีบแกจริงๆ แล้วแหละ ไม่งั้นไม่ทุ่มหนักขนาดนี้หรอก แต่หนิงหนิง แกต้องใจแข็งไว้นะ อย่าเผลอใจอ่อนยอมให้เขาจีบติดง่ายๆ ล่ะ!" เจิ้งมู่จื่อเตือน

"อืม ฉันรู้แล้ว แต่ในเมื่อฉันรู้แล้วว่าเขาเป็นคนส่งของขวัญให้ จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ก็คงไม่ได้ ฉันส่งวีแชทไปหาเขาดีกว่า"

จากนั้นเธอก็หยิบมือถือขึ้นมา ภายใต้การกำกับและแนะนำของเจิ้งมู่จื่อ เธอได้ส่งข้อความวีแชทแรกไปหาหลินเฟย

"คุณหลินเฟย ขอบคุณมากนะคะสำหรับของขวัญที่ส่งมาให้ ไม่รู้จะขอบคุณยังไงจริงๆ ค่ะ พรุ่งนี้เย็นหกโมงครึ่ง ฉันขอเลี้ยงข้าวคุณนะคะ เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของคุณค่ะ"

'จางอวี่หนิงชวนกูกินข้าวเองเลยเหรอวะ?!' หลินเฟยมองข้อความในวีแชท 'เธอรู้ได้ยังไงว่ากูคือเทพจุติ? มิน่าล่ะเมื่อกี้ค่าความประทับใจถึงเพิ่มมา 5 แต้ม'

ดาวมหา'ลัย คนที่ใครๆ ต่างก็หมายปอง แค่ได้วีแชทเธอก็ทำให้คนมากมายดีใจจนนอนไม่หลับ แต่วันนี้เธอกลับมาชวนเขากินข้าวเองเลยเนี่ยนะ?

'เงินเอ๋ยเงิน! มึงนี่มันเป็นพระเจ้าหรือปีศาจกันแน่วะ!' หลินเฟยยอมศิโรราบต่ออำนาจเงินอีกครั้ง

"ได้สิครับ เป็นเกียรติอย่างยิ่ง" หลินเฟยตอบกลับทันที

"งั้นตกลงตามนี้นะคะ หกโมงครึ่ง ประตูตะวันตกมหา'ลัย ห้ามเบี้ยวนะคะ"

"บอกไว้ก่อนนะ ผมกินจุมาก"

"คิกๆ... บอกไว้ก่อนเหมือนกันค่ะ ที่บ้านฉันเปิดร้านอาหาร รับรองว่าเลี้ยงไหวแน่นอน"

หลินเฟยไม่คิดว่าจางอวี่หนิงที่ดูสูงส่งราวกับคุณหนูในตระกูลผู้ดี ปกติจะน่ารักสดใสขนาดนี้ แถมดูเหมือนเธอจะเป็นคนคุยเก่งมาก คุยไปคุยมาหลินเฟยรู้สึกตามจังหวะเธอไม่ทันแล้ว บางทีเขาพิมพ์ไปประโยคเดียว เธอตอบกลับมาสองสามประโยค แถมยังตอบเร็วมากอีกต่างหาก นึกถึงสมัยก่อนที่ต้องนั่งจ้องมือถือรอโจวซินอี๋ตอบข้อความแล้ว ช่างเหมือนคนละชาติภพจริงๆ!

พริบตาเดียวก็ถึงบ่ายวันรุ่งขึ้น ช่วงเวลานี้โจวซินอี๋ก็ส่งข้อความมาหาหลินเฟย ทำเป็นหยั่งเชิงถามว่าเขาจะตัดขาดกับเธอจริงๆ เหรอ หลินเฟยขี้เกียจจะสนใจเธอ

บ่ายหกโมงยี่สิบห้า ที่หน้าประตูตะวันตก จางอวี่หนิงผมยาวสลวยมายืนรออยู่สิบกว่านาทีแล้ว เธอใส่ชุดเดรสเจ้าหญิงสีขาวแขนสั้นสไตล์นักเรียน ทับด้วยเสื้อกั๊กสีเหลืองอ่อนตัวสั้นน่ารัก ถุงเท้าข้อสั้นสีขาวขอบลูกไม้ รองเท้าหนังหัวมนสีน้ำตาล บวกกับใบหน้าขาวอมชมพูราวกับนางฟ้า เธองดงามเหมือนแสงแรกของรุ่งอรุณ แค่มองแวบเดียวก็เหมือนได้รับการชำระล้างจิตใจ

เวลานี้มีนักศึกษาเข้าออกมากมาย อัตราการเหลียวมองเธอเกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์

"นั่นจางอวี่หนิงนี่นา โคตรนางฟ้าเลยว่ะ!"

"ใช่จริงๆ ด้วย รอดูก่อนๆ เห็นหน้าเธอแล้วอารมณ์ดีขึ้นมาเลย"

"ถ่ายรูปๆ เอาไปทำวอลเปเปอร์มือถือ"

"เหมือนเธอกำลังรอใครอยู่นะ ไม่รู้รอผู้ชายหรือผู้หญิง..."

"ผู้หญิงดิโว้ย! ใครมันจะคู่ควรกับเทพธิดาของกู!"

ขณะที่ฝูงชนขาเผือกกำลังเริ่มมุงดูจางอวี่หนิงอยู่ห่างๆ รถเฟอร์รารี่ 488 สีแดงคันหนึ่งก็แล่นมาจอดที่หน้าประตูมหา'ลัยกะทันหัน

"ว้าว! เฟอร์รารี่ซุปเปอร์คาร์นี่หว่า! รถหรูสี่ล้านกว่าบาท!" (ประมาณ 20 ล้านบาท!)

"บนรถเหมือนจะมีหนุ่มหล่อนั่งอยู่นะ ท่าทางขับเฟอร์รารี่มือเดียวนี่มันโคตรเท่เลย!" ชายหนุ่มร่างสูงประมาณเมตรแปดสิบสอง อายุราวๆ ยี่สิบห้า ยี่สิบหกปี ก้าวลงจากรถ เดินมาหาจางอวี่หนิง

"อวี่หนิง จะไปไหนเหรอ ให้พี่ไปส่งไหม?"

"ไม่เป็นไรค่ะพี่หวังฮ่าว วันนี้ฉันนัดคนไว้แล้วค่ะ!" จางอวี่หนิงส่ายหน้าปฏิเสธ

"นัดใครไว้ล่ะ ชวนไปด้วยกันสิ พอดีพี่รู้จักร้านอาหารส่วนตัวร้านนึง อร่อยมากเลยนะ!"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ไม่สะดวก" จางอวี่หนิงตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่ได้หวั่นไหวไปกับรถหรูของเขาเลยสักนิด

ก็แน่ล่ะ เจอของขวัญสิบล้านของหลินเฟยเข้าไปแล้ว รถหรูแค่สี่ล้านกว่าบาท มันจะไปพอให้มองได้ยังไง?

หวังฮ่าวหน้าเสียเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าจางอวี่หนิงจะจีบยากขนาดนี้ ตั้งแต่เจอจางอวี่หนิงในงานเลี้ยงครั้งก่อน หวังฮ่าวก็ตั้งใจว่าจะต้องพิชิตเทพธิดาผู้บริสุทธิ์งดงามคนนี้ให้ได้ แถมยังไปพนันกับเพื่อนฝูงไว้ด้วยว่าจะจีบจางอวี่หนิงให้ติดภายในหนึ่งเดือน!

ตอนนี้ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว ยังไม่มีความคืบหน้าแม้แต่น้อย วันนี้เขาอุตส่าห์ขับรถสปอร์ตสุดหรูที่ปกติใช้จีบสาวได้ผลเสมอมานัดจางอวี่หนิง ไม่คิดว่าจะต้องหน้าแตกกลับไปอีก

ตอนนั้นเอง หลินเฟยก็ขี่จักรยานแชร์ริ่งคันหนึ่งค่อยๆ มาจอดข้างๆ คนทั้งสอง

"ขอโทษทีนะคุณอวี่หนิง ผมมาช้าไปหน่อยรึเปล่า ไม่คิดว่าคุณจะมาก่อน ขอโทษจริงๆ ครับ" หลินเฟยเหลือบมองนาฬิกา เพิ่งจะหกโมงครึ่งพอดี เมื่อก่อนตอนเขานัดโจวซินอี๋ เธอมักจะมาสายครึ่งชั่วโมงตลอด เขาเลยเรียนรู้ที่จะไปถึงที่นัดช้ากว่าเวลาเสมอ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขานัดทานข้าวกับจางอวี่หนิง เขาเลยไม่ได้คิดอะไรมาก มาถึงตรงเวลาเป๊ะ

เขาคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าจางอวี่หนิงจะมาก่อนเวลาเพื่อรอเขา

"ไม่เป็นไรค่ะ ไม่สายเลย" จางอวี่หนิงยิ้มหวาน จากนั้น ท่ามกลางสายตาตกตะลึงจนอ้าปากค้างของทุกคน เธอก็ก้าวขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายจักรยานของหลินเฟย

"งั้นฉันไปก่อนนะคะพี่หวังฮ่าว" จางอวี่หนิงกล่าวลา หลินเฟยก็ปั่นจักรยานพาเธอจากไปอย่างสบายๆ

"โอ้พระเจ้า~ นี่สิพี่อวี่หนิงตัวจริง! ยอมนั่งจักรยาน แต่ไม่ยอมขึ้นเฟอร์รารี่! ฉันกลับมาเชื่อในรักแท้อีกครั้งแล้ว..." เด็กอ้วนคนหนึ่งน้ำตาคลอ

"รักเลยๆ สมแล้วที่เป็นดาวมหา'ลัยจางอวี่หนิงของเรา! ความหยิ่งในศักดิ์ศรีแบบนี้ ตบหน้าพวกผู้หญิงบ้าวัตถุไปกี่คนแล้วเนี่ย!"

"ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันขอเปลี่ยนจากเฉยๆ เป็นแฟนคลับพี่อวี่หนิงเลย..."

"เดี๋ยวนะ... ไอ้คนที่ขี่จักรยานเมื่อกี้ เหมือนจะเป็นราชาหมาทาสรักหลินเฟยนี่หว่า...?"

"ห๊ะ?..."

มองแผ่นหลังของหลินเฟยที่พาจางอวี่หนิงลับหายไป หวังฮ่าวโกรธจนหน้าเขียวคล้ำ

ถ้าแพ้ให้กับพวกลูกเศรษฐีหรือลูกข้าราชการที่รวยกว่า หรือมีอำนาจมากกว่า เขาก็ยังพอรับได้ แต่นี่แพ้ให้กับไอ้กระจอกขี่จักรยาน! แถมเมื่อกี้ดูเหมือนตัวเองจะโดนเมินใส่ด้วย!

"แม่งเอ๊ย! ไม่เจียมตัว!!" หวังฮ่าวด่าทอออกมา ขับรถจากไปด้วยสีหน้าถมึงทึง

เขาไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ แน่! หมอนั่นชื่อหลินเฟยสินะ? ต้องสั่งสอนให้มันรู้จักรเจียมเนื้อเจียมตัวซะบ้าง! ผู้หญิงระดับจางอวี่หนิงไม่ใช่คนที่มันจะอาจเอื้อมได้!

"คุณอวี่หนิง วันนี้เราไปกินอะไรกันดีครับ?" หลินเฟยปั่นจักรยานไปพลาง นึกถึงชัยชนะเหนือไอ้หนุ่มเฟอร์รารี่เมื่อครู่ เขาก็รู้สึกดีใจจนตัวลอย รู้สึกว่าอากาศที่หายใจเข้าไปมันสดชื่นเป็นพิเศษ

"แถวนี้มีร้าน 'สุดยอดล็อบสเตอร์' (Yi Pin Long Xia) อยู่ไม่ใช่เหรอคะ วันนี้เรากินนี่กันเถอะค่ะ" เสียงหวานๆ ของจางอวี่หนิงดังมาจากด้านหลัง