บทที่ 110 : กระแสประชาสัมพันธ์ และการเริ่มต้นของการประมูล
บทที่ 110 : กระแสประชาสัมพันธ์ และการเริ่มต้นของการประมูล
บทที่ 110 : กระแสประชาสัมพันธ์ และการเริ่มต้นของการประมูล
หลังจากที่ได้หารือรายละเอียดเกี่ยวกับการประมูลกับเถิงซานแล้ว เขาก็ได้ให้คนพาโจวฉางชิงและราชินีเมดูซ่าไปพักผ่อน
ในห้องโถงนั้น เหลือเพียงแค่หยาเฟยที่กำลังเล่าเรื่องราวการพบเจอและทำความรู้จักกับโจวฉางชิงให้เถิงซานฟัง
"..."
เมื่อได้ยินว่าโจวฉางชิงใช้เวลาไม่ถึงสองปี ก็สามารถทะลวงจากระดับคุรุยุทธ์ขึ้นมาเป็นยอดฝีมือระดับราชันย์ยุทธ์ในปัจจุบันได้ เถิงซานก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออก
ยิ่งไปกว่านั้น...อีกฝ่ายยังสามารถบุกเบิกเส้นทางใหม่จากอาชีพช่างตีเหล็ก จนกลายเป็น 'นักหลอมศาสตรา' ที่สามารถเทียบเคียงกับนักปรุงยาได้อีก
คนที่มีพรสวรรค์อันน่าทึ่งราวกับหลุดออกมาจากความฝันเช่นนี้ กลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาจริงๆ
ก่อนหน้านี้...การประเมินของเขาต่อโจวฉางชิง...ยังถือว่าต่ำไป
เมื่อเทียบกันแล้ว...อายุที่ผ่านมาของเขาคงจะสูญเปล่าไปเสียแล้ว!
"ฟู่..."
เขาถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง
เถิงซานกดอารมณ์ที่สับสนวุ่นวายลง แล้วหันไปมองหยาเฟย พลางกล่าวอย่างจริงจัง
"หยาเฟย...ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อาวุโสฝ่ายตรวจสอบอย่างเป็นทางการ...รับผิดชอบดูแลเรื่องราวทั้งหมดที่เกี่ยวกับสหายหนุ่มฉางชิง”
“ในเรื่องนี้...ข้าอนุญาตให้เจ้ามีอำนาจสูงสุด”
"จำไว้! ห้ามทำให้สหายหนุ่มฉางชิงกับตระกูลหมี่เท่อเอ่อของเราเกิดความขุ่นเคืองกันแม้แต่น้อย!"
"เจ้าค่ะ! หยาเฟยเข้าใจแล้ว!"
หยาเฟยได้ยินเช่นนั้น...ในใจก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นเช่นนั้น...เถิงซานก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ
ก่อนหน้านี้...เรื่องเกี่ยวกับโจวฉางชิง เขาไม่ได้ให้ความสนใจ ทำให้เกือบต้องพลาดอัจฉริยะเช่นนี้ไป
ตอนนี้...อีกฝ่ายได้เติบโตขึ้นมาแล้ว...แม้จะไม่ได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือในยามยาก แต่การช่วยส่งเสริมในยามรุ่งเรืองก็ยังทำได้
ยิ่งไปกว่านั้น...อีกฝ่ายยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับหยาเฟย…
หากสามารถรักษาสัมพันธ์นี้ไว้ได้...สำหรับตระกูลหมี่เท่อเอ่อแล้ว ย่อมเป็นโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่ด้อยไปกว่าการได้ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิยุทธ์มาเพิ่มอีกหนึ่งคนเลยทีเดียว!
"เอาล่ะ...ลงไปพักผ่อนให้ดีเถอะ การประมูลระดับลึกลับในครั้งนี้ ยังต้องให้เจ้าช่วยดูแลอีกมาก ห้ามให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆขึ้นเด็ดขาด"
"หยาเฟยจะทำอย่างสุดความสามารถ”
“ท่านผู้นำตระกูล...หยาเฟยขอตัวก่อนนะเจ้าคะ”
...
วันรุ่งขึ้นมีข่าวหนึ่งแพร่สะพัดออกมาจากโรงประมูลหมี่เท่อเอ่อ
การประมูลระดับลึกลับ...กำลังจะเริ่มต้นขึ้น!
กองกำลังระดับจ้าวยุทธ์เกือบทั้งหมดในเมือง ต่างก็ได้รับบัตรเชิญและรายการสินค้าที่จะประมูลในการประมูลระดับลึกลับครั้งนี้
แม้กระทั่งเมืองใหญ่ๆที่อยู่ใกล้เคียงกับเมืองหลวงก็ได้รับข่าว...กองกำลังจำนวนมากกำลังมุ่งหน้ามายังนครศักดิ์สิทธิ์
ในชั่วขณะนั้น...ในเมืองก็เกิดกระแสความตื่นตัวขึ้นมาไม่น้อย
"รายการประมูลระดับลึกลับของตระกูลหมี่เท่อเอ่อในครั้งนี้...พวกท่านเห็นกันหรือยัง?"
"จะไม่เห็นได้อย่างไร? ครั้งนี้ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่การประมูลระดับลึกลับ...แต่ความเคลื่อนไหวของตระกูลหมี่เท่อเอ่อนั้น ยิ่งใหญ่กว่าครั้งไหนๆที่ผ่านมา...แต่ถ้าหากมีสินค้าตามที่อยู่ในรายการจริงๆ ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ"
"การประมูลระดับลึกลับ...โดยพื้นฐานแล้วจะจัดขึ้นเดือนละครั้ง...ถึงแม้จะเทียบกับการประมูลระดับปฐพีหรือสวรรค์ไม่ได้...แต่สินค้าที่ปรากฏขึ้นมาก็ไม่ใช่ของธรรมดา...ข้ายังไม่เคยเห็นรายการเลย...พี่ชายทั้งสอง พอจะให้ข้ายืมดูหน่อยได้หรือไม่?"
"เอาไปดูเองเถอะ...ตอนที่ข้าเห็นครั้งแรก ถึงกับตกใจเลยล่ะ"
"นี่มันอะไรกัน? ศาสตราแกนอสูรขั้นสี่? ชื่อแปลกดีจริงๆ”
“เดี๋ยวก่อน! อะไรกันเนี่ย! อาวุธชิ้นนี้...สามารถทำให้ผู้ที่มีพลังสูงกว่าระดับผู้ฝึกยุทธ์แต่ต่ำกว่าระดับจ้าวยุทธ์...มีพลังต่อสู้เทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับจ้าวยุทธ์ได้ชั่วคราว? นี่เรื่องจริงหรือ?”
"เหอะๆ...ตกใจล่ะสิ? ส่วนจะจริงหรือเท็จก็ไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปสนใจได้หรอก...อย่างไรเสียเราก็ซื้อไม่ไหว”
“แต่ด้วยชื่อเสียงของตระกูลหมี่เท่อเอ่อก็คงจะไม่ใช่เรื่องโกหกหรอก...มิเช่นนั้นแล้วจะไม่เท่ากับว่ากำลังทำลายชื่อเสียงของตัวเองหรอกหรือ?”
"นั่นก็จริง...แต่ถึงแม้จะซื้อไม่ไหว อย่างไรเสียก็ต้องไปดูให้ได้...สมบัติเช่นนี้ หากไม่ได้เห็นกับตาสักครั้ง...จะไม่น่าเสียดายแย่หรือ?"
"มีเหตุผล...เพียงแต่ว่าการประมูลระดับลึกลับนั้นต้องมีการตรวจสอบทรัพย์สิน...ต้องมีทรัพย์สินอย่างน้อยหนึ่งล้านเหรียญทอง...พวกท่านมีกันหรือ?"
"เอ่อ..."
"เมื่อเทียบกับอาวุธที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้แล้ว...จริงๆแล้วข้าสงสัยมากกว่าว่าใครกันที่เป็นคนสร้างมันขึ้นมา”
“พวกท่านดูสิ...ในรายการนี้เขียนไว้ว่าอาวุธที่จะประมูลในครั้งนี้...ล้วนมาจากนักหลอมศาสตราผู้หนึ่ง”
"นักหลอมศาสตรา? ไม่ใช่ปรมาจารย์ช่างตีเหล็กหรอกหรือ?"
"เจ้าโง่เอ๊ย...นักหลอมศาสตรา...นักหลอมศาสตรา...เจ้าไม่รู้สึกคุ้นๆบ้างหรือ?"
"อืม...ชื่อนี้...ทำไมถึงต่างจากนักปรุงยาแค่ตัวอักษรเดียว? หรือว่าจะเป็นการลอกเลียนแบบมา?"
"น่าจะใช่...แต่ถ้านักหลอมศาสตราผู้นี้สามารถสร้างอาวุธที่เรียกว่าศาสตราแกนอสูรตามที่อยู่ในรายการได้จริงๆ...เช่นนั้นแล้ว เขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่านักปรุงยาเลย...สมกับชื่อนักหลอมศาสตรา"
"นั่นก็จริง...อาวุธเช่นนี้ เมื่อเทียบกับโอสถระดับสี่แล้ว...ก็อาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ"
….
นอกจากนี้...สำหรับกองกำลังระดับจ้าวยุทธ์บางส่วน
หลังจากที่พวกเขาได้เห็นรายการสินค้าที่จะประมูลแล้ว...ก็เริ่มรวบรวมวัตถุดิบตีเหล็กที่ล้ำค่าต่างๆทันที
อาวุธเพียงชิ้นเดียว...สามารถมอบพลังทำลายล้างระดับจ้าวยุทธ์ให้แก่ผู้คนได้ และยังสามารถเพิ่มพลังต่อสู้ให้กับยอดฝีมือระดับจ้าวยุทธ์ได้อย่างน่าสะพรึงกลัว...จะบอกว่าเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวก็ไม่เกินเลยไปนัก
หากได้มาครอบครองแล้ว...ไม่ว่าจะเป็นกองกำลังระดับจ้าวยุทธ์ใด ก็จะสามารถทิ้งห่างจากกองกำลังระดับเดียวกันได้ในทันที!
แล้วพวกเขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร?
...
ณ พระราชวังเจียหม่า
ในห้องบรรทมอันหรูหราแห่งหนึ่ง...มีสตรีสองนางกำลังตรวจสอบรายการสินค้าที่จะประมูลที่ตระกูลหมี่เท่อเอ่อส่งมา
คนหนึ่งมีรูปร่างงดงาม...ส่วนอีกคนหนึ่งมีรูปร่างเล็กกระทัดรัด
"นักหลอมศาสตรา? ศาสตราแกนอสูร? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย...เเต่ก็น่าสนใจดี บางทีข้าอาจจะไปดูสักหน่อย"
"เชอะ...มีอะไรน่าดู”
“ยิ่งชื่อนักหลอมศาสตรา...นี่ไม่ใช่ว่ากำลังจะมาเกาะชื่อเสียงของพวกเรานักปรุงยาหรอกหรือ”
“ก็แค่พวกชอบสร้างชื่อเสียงจอมปลอม...ถ้าอาวุธชิ้นนี้มันดีขนาดนั้น...แล้วทำไมที่ผ่านมาถึงไม่เคยมีใครเอาออกมาเลย”
"เจ้านี่นะ...โลกกว้างใหญ่นักมีเรื่องแปลกๆมากมาย...ที่ผ่านมาไม่มี ไม่ได้หมายความว่าตอนนี้ไม่มี และก็ไม่ได้หมายความว่าในอนาคตจะไม่มี”
“คนเก่งคนมีความสามารถมีมากมายนัก...จะเหมารวมได้อย่างไร? ยิ่งไปกว่านั้น...ตระกูลหมี่เท่อเอ่อคงไม่ถึงกับต้องมาปล่อยข่าวโกหกเช่นนี้ เพื่อทำลายชื่อเสียงของตัวเองหรอก”
"หยุดๆๆ...พี่หญิงอย่าบ่นเลย...ข้าจะไปฝึกปรุงยาแล้ว! แบร่ๆๆ~"
...
นอกจากราชวงศ์เจียหม่าแล้ว...กองกำลังชั้นนำอื่นๆในเมืองหลวงก็ต่างได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับการประมูลในครั้งนี้
ถึงแม้ว่าผู้กุมอำนาจที่มีพลังระดับราชันย์ยุทธ์ของกองกำลังเหล่านี้จะไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก...แต่บรรดาผู้บริหารระดับสูงอย่างจ้าวยุทธ์และมหาคุรุยุทธ์ รวมถึงลูกศิษย์และคนในตระกูลรุ่นใหม่กลับให้ความสนใจไม่น้อย
คุณชายคุณหนูหลายคน...ต่างนัดแนะว่าในวันที่การประมูลจะเริ่มต้นจะไปดูเพื่อสนองความอยากรู้อยากเห็นของตนเอง
...
หลังจากที่ผ่านไปหลายวัน
กระแสความร้อนแรงของการประมูลระดับลึกลับในครั้งนี้ก็ได้พุ่งสูงขึ้นถึงระดับที่ไม่ธรรมดา
ในขณะที่กระแสความร้อนแรงใกล้จะถึงจุดสูงสุดนั้น
การประมูลที่น่าจับตามองนี้...ในที่สุดก็ได้เริ่มต้นขึ้น ณ สำนักงานใหญ่ของโรงประมูลหมี่เท่อเอ่อ!
ในชั่วขณะนั้น...ผู้คนจำนวนมากก็หลั่งไหลเข้ามาในโรงประมูล...มุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดการประมูลอย่างคึกคัก
ส่วนบุคคลที่มีฐานะสูงส่ง...มาจากกองกำลังที่ไม่ด้อยไปกว่าตระกูลหมี่เท่อเอ่อ ก็ล้วนได้เข้าสู่โรงประมูลผ่านทางช่องทางพิเศษ
โรงประมูลระดับลึกลับ...ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของกลุ่มอาคารสำนักงานใหญ่
ที่นี่มีพื้นที่กว้างขวาง ไม่เล็กไปกว่าสนามกีฬาที่ใช้จัดงานกีฬาในชาติก่อนของโจวฉางชิงเลย…หรืออาจจะยิ่งใหญ่กว่าด้วยซ้ำ
โรงประมูลที่มีลักษณะคล้ายชาม...นอกจากเวทีประมูลที่อยู่ตรงกลางแล้ว ด้านข้างทั้งหมดก็เป็นที่นั่งชม
นอกจากนี้...ด้านบนสุดยังมีห้องส่วนตัวที่หรูหราอีกมากมาย ใช้สำหรับต้อนรับบุคคลจากกองกำลังชั้นนำหรือระดับสูงสุด
….
ในโรงประมูล...ภายในห้องส่วนตัวแห่งหนึ่ง
โจวฉางชิงมองลงไปยังสถานการณ์เบื้องล่างผ่านกระจกทางเดียวขนาดใหญ่...พลางทึ่งในใจ
"สมแล้วที่เป็นสำนักงานใหญ่ของโรงประมูลหมี่เท่อเอ่อ...ความคึกคักระดับนี้ ที่อื่นเทียบไม่ติดเลยจริงๆ"
"ก็พอใช้ได้...การประมูลระดับลึกลับในครั้งนี้คึกคักกว่าครั้งก่อนๆอยู่บ้าง...แต่ถ้าเป็นการประมูลระดับปฐพีหรือสวรรค์ที่สูงขึ้นไปอีกก็จะเป็นอีกแบบ”
“มันจะเงียบกว่านี้มาก”
(จบตอน)