บทที่ 9 ฮาคิสามรูปแบบ

แน่นอนว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการเรียนรู้ฮาคิเกราะและฮาคิสังเกต

ต้องเข้าใจว่าคุณไม่มีทางประสบความสำเร็จในโลกใหม่ได้เลยหากปราศจากพลังฮาคิ

"บูเด็ค คุณช่วยสอนฮาคิทั้งสองรูปแบบให้ผมอีกครั้งได้ไหม?"

เฉินฟานรู้สึกโชคดีอยู่บ้างที่ได้มาอยู่ชั้นที่ 6 ซึ่งเป็นที่คุมขังเหล่ายอดฝีมือ

เมื่อได้ยินว่าเฉินฟานจะเริ่มเรียนรู้ฮาคิ บูเด็คก็ไม่ได้แปลกใจมากนัก

ท้ายที่สุด ด้วยสภาพร่างกายปัจจุบันของเขา เขาได้ก้าวข้ามธรณีประตูสำหรับการฝึกฝนฮาคิแล้ว

"ได้สิ แค่จำไว้ว่า ถ้าแกมีโอกาสหนีออกไปได้ แกต้องล้างแค้นให้ฉัน"

บูเด็คเองก็หวังว่าความแข็งแกร่งของเฉินฟานจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพื่อให้โอกาสในการหนีของเขามีมากขึ้น

จากนั้น บูเด็คก็เตรียมที่จะอธิบายวิธีการฝึกฝนฮาคิให้เฉินฟานฟัง

แต่ในตอนนั้นเอง ประตูสู่ชั้นที่ 6 ก็เปิดออกอีกครั้ง

ร่างที่คุ้นเคยสามร่างปรากฏขึ้นในสายตาของเฉินฟาน แต่สามคนนี้จำเฉินฟานไม่ได้อย่างแน่นอน

คนหน้าสุดคือชายสวมหมวกสีขาว ชุดเครื่องแบบอิมเพลดาวน์ และเสื้อคลุมสีขาวพาดหลัง มีคางที่กว้างมาก

ทว่าเขากลับเต็มไปด้วยบาดแผลและสวมกุญแจมือ ทำให้ดูเหมือนนักโทษ

คนผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ชิริวแห่งสายฝน

ส่วนสองคนที่อยู่ด้านหลัง คนทางซ้ายสวมเสื้อคลุมสีดำ หน้าตาดูดุร้าย และมีเขาดูคล้ายปีศาจสองเขาบนหัว

คนทางขวาสวมเครื่องประดับศีรษะคล้ายฟาโรห์อียิปต์ มีพุงพลุ้ยและใบหน้าเหมือนปีศาจ

ทางซ้ายและขวาคือ แมกเจลแลน และ ฮันนิบาล

ในเวลานี้ ทั้งสองคนดูเหมือนกำลังคุมตัวชิริวเดินเข้ามา

"ชิริว คราวนี้แกเข้าไปสงบสติอารมณ์ข้างในสักพักเถอะ แกรู้ไหมว่าคราวนี้มีผู้คุมตายเพราะแกไปกี่คนแล้ว?"

แมกเจลแลนกล่าวกับชิริวด้วยความโกรธ

"แล้วไง? เดี๋ยวอีกไม่กี่วันฉันออกไปได้ ฉันจะซัดแกให้น่วมแน่"

ชิริวแห่งสายฝนไม่แสดงความสำนึกผิดเลยแม้แต่น้อย แถมยังขู่ว่าจะอัดแมกเจลแลนอีกต่างหาก

แมกเจลแลนทำหน้าเอือมระอา

"ฮันนิบาล ขังหมอนี่ไว้"

"ทำไมฉันต้องฟังแก? แกเป็นแค่รองพัศดี ไม่ใช่พัศดี และเมื่อพัศดีเกษียณ ตำแหน่งพัศดีแห่งอิมเพลดาวน์ต้องเป็นของฉันแน่ๆ"

"ทำไมแกไม่ลองเอาใจฉันตอนนี้ดูล่ะ บางทีในอนาคตฉันอาจจะช่วยดูแลแกก็ได้นะ?"

ฮันนิบาลที่ยืนอยู่ด้านข้างไม่แสดงท่าทีว่าจะปฏิบัติตามคำสั่งของแมกเจลแลน แถมยังทำท่าดูถูกอีกด้วย

แมกเจลแลนโกรธจัดเมื่อเห็นสองคนนี้ แต่ก็ระบายอารมณ์ไม่ได้ เขาแทบจะสบถในใจว่าทำไมเขาถึงโชคร้ายขนาดนี้ที่ต้องมาทำงานร่วมกับสองคนนี้

คนหนึ่งก็แยกแยะมิตรศัตรูไม่ออกเวลาสู้ แถมดูเหมือนจะจงใจทำด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะพละกำลังมหาศาล ป่านนี้คงถูกขังลืมในเลเวล 6 นรกนิรันดร์กาลไปนานแล้ว

อีกคนก็เอาแต่ป่าวประกาศอยากเป็นพัศดีต่อหน้าเขา แถมยังคุยโวว่าอนาคตจะได้เป็นพัศดีแน่นอน

เรื่องนี้ทำให้แมกเจลแลนปวดหัวอย่างหนัก และเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องจับชิริวขังในห้องขังด้วยตัวเอง

แมกเจลแลนไม่อยากเห็นหน้าสองคนนี้แม้แต่วินาทีเดียวจึงรีบเดินจากไป สาเหตุหลักคือเขารู้สึกปวดท้องขึ้นมาอีกแล้ว

ฮันนิบาลไม่อยากอยู่ในนรกนิรันดร์กาลตลอดไป จึงเดินตามแมกเจลแลนออกไป

เมื่อมองดูร่างทั้งสองเดินจากไป เฉินฟานก็ตกอยู่ในห้วงความคิด

จากการโต้เถียงของทั้งสามคนเมื่อครู่ เขาตระหนักได้ว่าพัศดีคนปัจจุบันไม่ใช่แมกเจลแลน

แมกเจลแลนตอนนี้เป็นแค่รองพัศดี

อย่างไรก็ตาม นี่ก็สมเหตุสมผลกับเส้นเวลาปัจจุบัน ที่โรเจอร์ยังไม่ตาย และซากาซุกิกับคนอื่นๆ ยังไม่ได้ขึ้นเป็นสามพลเรือเอก

เป็นเรื่องปกติที่แมกเจลแลนจะยังไม่ได้เป็นพัศดีในตอนนี้ เพราะพวกเขาทุกคนดูเหมือนจะเพิ่งอายุยี่สิบต้นๆ

คาดว่าความแข็งแกร่งของเขายังไม่ถึงจุดสูงสุดด้วยซ้ำ

แล้วใครคือพัศดีคนปัจจุบันล่ะ?

เฉินฟานคิดไม่ออกเหมือนกัน เพราะต้นฉบับไม่ได้ระบุไว้ว่าใครเป็นพัศดีก่อนหน้าแมกเจลแลน

ทว่าเฉินฟานมั่นใจเรื่องหนึ่ง เขาต้องเป็นยอดฝีมือระดับพลเรือเอกหรือใกล้เคียงอย่างแน่นอน

ไม่อย่างนั้น คงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะขึ้นเป็นพัศดีแห่งอิมเพลดาวน์

"โอ้ นี่มันหัวหน้าผู้คุมอิมเพลดาวน์ผู้โด่งดังไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงโดนจับมาขังซะเองล่ะ?"

"นั่นสิ ดาบที่มีชื่อเสียงของแกไปไหนซะล่ะ? หายไปแล้วเหรอ! น่าขายหน้าชะมัด"

"เป็นเกียรติของพวกเราจริงๆ ที่หัวหน้าผู้คุมอิมเพลดาวน์ถูกจับมาขังเหมือนพวกเรา"

..................

เหล่าโจรสลัด เมื่อเห็นชิริวแห่งสายฝนถูกขัง ก็เริ่มเยาะเย้ยทันที

ชิริวแค่นเสียงตอบกลับ "ไอ้พวกสวะ คอยดูเถอะ ถ้าฉันออกไปได้เมื่อไหร่ พวกแกจะได้เห็นดีกัน"

เหล่าโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย ท้ายที่สุด ในความโดดเดี่ยวและอ้างว้างอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ พวกเขาสิ้นหวังจนไม่กลัวความตายอีกต่อไปแล้ว

นี่คือความน่ากลัวของชั้นที่ 6 นรกนิรันดร์กาล!

เฉินฟานไม่ได้สนใจการโต้เถียงของพวกเขามากนัก เขาสนใจวิธีฝึกฝนฮาคิมากกว่า

"บูเด็ค เชิญต่อเลย เรายังไม่ได้เริ่มพูดถึงวิธีฝึกฮาคิเลยนะ"

เฉินฟานกล่าวเนิบๆ

บูเด็คไม่ปิดบังและเริ่มอธิบาย

"คนส่วนใหญ่รู้ว่าฮาคิมีสามประเภท: ฮาคิสังเกต ฮาคิเกราะ และสุดท้ายคือฮาคิราชันย์"

"ฮาคิเกราะและฮาคิสังเกต ต่างเป็นพลังแฝงในร่างกายมนุษย์ สิ่งที่เราต้องทำคือชักนำมันออกมา"

"ถ้าจะพูดให้ถูกคือ ทุกคนมีพลังนี้อยู่ในตัว แต่ต้องมีสมรรถภาพทางกายถึงระดับหนึ่งก่อนจึงจะสามารถปลดปล่อยมันออกมาได้"

"แน่นอนว่าการดึงพลังฮาคิออกมาเป็นเพียงก้าวแรก ก้าวที่สองคือการใช้พลังนั้นให้เป็นประโยชน์ต่อตนเอง"

"ส่วนฮาคิราชันย์ มันคือกลิ่นอายแห่งราชาที่มีเพียงหนึ่งในหมื่นคนแม้แต่ในโลกใหม่ และอาจกล่าวได้ว่าเป็นพรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิด"

"ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้แกมีศักยภาพที่จะปลดปล่อยฮาคิราชันย์ แกก็อาจจะไม่สามารถใช้มันได้"

"ผู้ใช้ฮาคิราชันย์ส่วนใหญ่จะเชี่ยวชาญมันหลังจากได้รับแรงกระตุ้นอย่างรุนแรง หรืออยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความเป็นความตาย"

"ผู้ที่ครอบครองฮาคิราชันย์สามารถปลดปล่อยแรงกดดันมหาศาลที่คนธรรมดาไม่สามารถต้านทานได้ ทำให้หมดสติหรือถึงขั้นเสียชีวิต"

"แน่นอนว่าฮาคิราชันย์มีอะไรมากกว่านั้น ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับการใช้งานขั้นสูงกว่านี้ แต่ฉันไม่รู้รายละเอียด"

เมื่อได้ยินคำว่า "ฮาคิราชันย์" เฉินฟานก็สงสัยว่าเขามีศักยภาพที่จะเป็นราชาหรือไม่