ตอนที่ 7: เส้นทางสู่การไลฟ์สดจากทวีปทมิฬ

ภายในห้องโดยสารอันหรูหราของเมย์บัค จีแอลเอส 600 ส่องสว่างนวลตาด้วยไฟสร้างบรรยากาศ

เบาะหนังแท้กว้างขวางและนุ่มสบาย พร้อมฟังก์ชันอุ่นเบาะ ระบายอากาศ และนวดตัว

บนคอนโซลกลาง หน้าจอโค้งแผ่นเดียวแสดงสถานะรถและข้อมูลการนำทาง

หลังคาซันรูฟแบบพาโนรามาเหนือศีรษะเปิดโหมดท้องฟ้าจำลอง แสงดาวเทียมระยิบระยับนุ่มนวล ให้ความรู้สึกราวกับอยู่ใต้ทางช้างเผือก

ฉินเหยานั่งอยู่เบาะหลัง นิ้วมือลูบไล้รอยเย็บหนังบนเบาะเบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้นั่งรถหรูขนาดนี้ หรือจะพูดให้ถูกคือ ครั้งแรกที่เธอได้เห็นภายในรถที่หรูหราขนาดนี้

"พี่คะ..." เธอหันไปมองฉินเฟิงที่นั่งอยู่ข้างๆ "ตกลงพี่ทำอะไรที่แอฟริกากันแน่คะ?"

ฉินเฟิงยิ้มบางๆ ขยับตัวเล็กน้อย

ชุดลำลองสีเทาเข้มที่เขาสวมอยู่ตัดเย็บเข้ารูปพอดีตัว ชัดเจนว่าเป็นเสื้อผ้าสั่งตัดระดับไฮเอนด์

เมื่อเทียบกับชายหนุ่มที่ดูอ่อนหัดในวิดีโอคอลเมื่อก่อน ตอนนี้ฉินเฟิงดูสุขุมนุ่มลึก และมีกลิ่นอายแห่งอำนาจที่อธิบายไม่ถูกแผ่ออกมาจากหว่างคิ้ว

"ก็แค่บริษัทที่พี่เปิดในแอฟริกาน่ะ" เขาตอบเรียบๆ "ชื่อว่าฮหวนอวี่กรุ๊ป"

"ฮหวนอวี่กรุ๊ป..." ฉินเหยาทวนชื่อ ขมวดคิ้วครุ่นคิด "ทำไมหนูไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย บริษัทนี้ทำเกี่ยวกับอะไรคะ?"

"ทำหลายอย่างเลยแหละ" ฉินเฟิงเลี่ยงประเด็นหลัก "เหมืองแร่ บริการรักษาความปลอดภัย ก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน การค้าระหว่างประเทศ... ที่แอฟริกานี่โอกาสเยอะมาก ขอแค่กล้าทำ ก็หาช่องทางทำธุรกิจได้เสมอ"

สายตาของฉินเหยากวาดมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถ

เวลานี้ ขบวนรถได้ออกจากตัวเมืองนโฌเมนาและเข้าสู่ถนนหลวงชานเมืองแล้ว

ผ่านกระจกทางเดียว สามารถมองเห็นรถหุ้มเกราะเมิ่งซื่อสามคันนำหน้าขบวน ปืนกลหนักบนหลังคาสะท้อนแสงจันทร์เย็นเยียบ

รถคุ้มกันทั้งสองข้างและด้านหลังรักษารูปขบวนแน่นหนา ทำให้ทั้งขบวนรถดูเหมือนกองทัพขนาดย่อมที่กำลังปฏิบัติภารกิจคุ้มกัน

"รถพวกนี้... แล้วก็คนพวกนี้..." ฉินเหยาชี้ไปที่ขบวนรถหุ้มเกราะด้านนอก "เป็นรถของบริษัทหมดเลยเหรอคะ?"

"รถเป็นทรัพย์สินของบริษัท ส่วนเจ้าหน้าที่ติดอาวุธพวกนี้เป็นพนักงานบริษัทรักษาความปลอดภัยในเครือ" น้ำเสียงของฉินเฟิงราบเรียบราวกับกำลังแนะนำอุปกรณ์สำนักงาน "ทำธุรกิจในแอฟริกา ความปลอดภัยต้องมาก่อน ถ้าไม่มีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีพอ อย่าว่าแต่ทำเหมืองหรือสร้างโรงงานเลย แค่ออกไปซื้อกับข้าวก็อาจเจออันตรายได้แล้ว"

ฉินเหยากะพริบตาปริบๆ สมองยังพยายามประมวลผลข้อมูลนี้

สองปีก่อน ตอนที่พี่ชายบอกว่าจะไปทำงานแอฟริกา ที่บ้านคิดว่าเขาไปเป็นพนักงานธรรมดาในบริษัททุนจีน กินนอนในหอพักและรับเงินเดือนสูงกว่าอยู่จีนนิดหน่อย

ใครจะไปคิดว่าพอมาเจอกันอีกทีในสองปีให้หลัง พี่ชายจะมีบริษัทเป็นของตัวเอง แถมยังมีกองรถและกองกำลังติดอาวุธมหึมาขนาดนี้?

"แต่พี่คะ... แค่สองปีเองนะ" เสียงของฉินเหยาเต็มไปด้วยความสับสน "พี่ทำได้ยังไง? ต่อให้แอฟริกาโอกาสเยอะกว่า ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างตัวได้ขนาดนี้ในเวลาแค่สองปี..."

จู่ๆ เธอก็ชะงัก ตาเป็นประกายเหมือนนึกอะไรสนุกๆ ออก "พี่คะ พี่คงไม่ได้ได้ระบบอะไรมาหรอกนะ? ขอเดา... ระบบขุนศึก? หรือระบบ 'ฉันเป็นขาใหญ่ในทวีปทมิฬ' อะไรเทือกนั้น?"

ฉินเฟิงสะดุ้งในใจ แต่ภายนอกยังคงนิ่งเฉย เพียงแค่ยิ้มแล้วส่ายหน้า "คิดอะไรของเธอน่ะ? อ่านนิยายมากไปแล้วมั้ง? ในโลกความเป็นจริงจะมีระบบได้ยังไง?"

"ก็ไม่แน่นะ" ฉินเหยาขยิบตาอย่างซุกซน "เดี๋ยวนี้ในนิยายออนไลน์เขาก็เขียนกันแบบนี้ไม่ใช่เหรอ? พระเอกจู่ๆ ก็ได้ระบบ แล้วก็เทพทรู สร้างกองกำลัง กลายเป็นราชา... พี่คะ เส้นทางชีวิตพี่เหมือนพระเอกในนิยายเปี๊ยบเลยนะ"

"แค่บังเอิญน่า" ฉินเฟิงเปลี่ยนเรื่อง หยิบขวดน้ำแร่จากตู้เย็นในรถส่งให้น้องสาว "ดื่มน้ำหน่อย ที่แอฟริกาอากาศแห้ง ต้องดื่มน้ำเยอะๆ"

ฉินเหยารับขวดน้ำมา แต่ยังไม่ได้เปิดดื่มทันที

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเวลา แต่กลับพบว่าหน้าจอขึ้นสถานะ 'ไม่มีสัญญาณ'

"อ้าว? ไม่มีสัญญาณเหรอ?" เธอเขย่าโทรศัพท์ "เพิ่งออกจากตัวเมืองมาเองนะ"

ฉินเฟิงเตรียมการไว้แล้ว เขาหยิบโทรศัพท์เครื่องหนึ่งจากช่องเก็บของข้างตัวส่งให้เธอ "ใช้เครื่องนี้สิ โทรศัพท์เครื่องนี้ใช้เครือข่ายสัญญาณพิเศษของบริษัท"

ฉินเหยารับโทรศัพท์มา ความรู้สึกแรกคือมันเบามาก—เบาจนเหลือเชื่อ

รูปลักษณ์ภายนอกของโทรศัพท์คล้ายกับแบรนด์ 'ชั้นนำ' ในประเทศมาก แต่วัสดุแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด ผิวสัมผัสเรียบลื่นและให้ความรู้สึกอุ่นเหมือนหยกหรือโลหะพิเศษบางชนิด

เธอกดปุ่มด้านข้าง หน้าจอก็สว่างวาบทันที ไม่มีแอนิเมชันตอนเปิดเครื่อง เข้าสู่หน้าจอหลักเลย—เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ แถบสัญญาณขึ้นเต็ม และมีสัญลักษณ์ 5G+ กำกับอยู่

"นี่เป็นโทรศัพท์รุ่นสั่งทำพิเศษของบริษัท ใช้เครือข่ายสัญญาณที่เราสร้างขึ้นเอง" ฉินเฟิงอธิบาย "หลายพื้นที่ในแอฟริกา สัญญาณของผู้ให้บริการแย่มาก เราเลยสร้างระบบสื่อสารขึ้นใช้เอง"

ฉินเหยาลองเล่นโทรศัพท์ดู พบว่าอินเทอร์เฟซระบบคล้ายกับแอนดรอยด์ทั่วไป แต่ความเร็วในการทำงานเร็วกว่าคนละเรื่อง

เธอเปิดการตั้งค่าเพื่อดูสเปกเครื่อง แต่กลับพบว่าข้อมูลฮาร์ดแวร์ถูกซ่อนไว้ มีเพียงข้อความ "ฮหวนอวี่กรุ๊ป รุ่นสั่งทำพิเศษ" แสดงอยู่

"พี่คะ หนูขอไลฟ์ได้ไหม?" เธอเงยหน้าถามฉินเฟิง "หนูบอกแฟนคลับไว้แล้วว่าจะไลฟ์ให้ดูตอนถึงแอฟริกา"

ฉินเฟิงพยักหน้า "เอาสิ อยากทำก็ทำเลย ไม่เห็นมีอะไรน่าอาย ถือเป็นโอกาสดีให้แฟนคลับได้เห็นแอฟริกาจริงๆ ด้วย จะได้ไม่เดามั่วไปเรื่อย"

"เยี่ยมไปเลย!" ฉินเหยาเปิดแอป TikTok อย่างตื่นเต้นและล็อกอินเข้าบัญชี

การไลฟ์เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว หลังคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พิมพ์ชื่อหัวข้อ: "ถึงแอฟริกาแล้ว! พี่ชายมารับ พาดูคืนแรกในแอฟริกา!"

ตอนแรกมีแฟนคลับขาประจำเข้ามาดูแค่ไม่กี่สิบคน แต่จำนวนก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

"เหยาเหยาอยู่แอฟริกาแล้ว?!"

"ไปจริงดิ? ระวังตัวด้วยนะ!"

"ที่นี่ที่ไหน? ในรถเหรอ? ดูหรูจัง"

ฉินเหยาหมุนกล้องโทรศัพท์ไปรอบๆ รถ ให้แฟนคลับเห็นภายในรถเมย์บัค "สวัสดีตอนเย็นทุกคน! ฉันถึงแอฟริกาแล้ว ตอนนี้อยู่บนรถพี่ชาย นี่พี่ชายฉันเอง ทักทายทุกคนหน่อย!"

เธอหันกล้องไปทางฉินเฟิง ฉินเฟิงยิ้มให้กล้องอย่างอ่อนโยน "สวัสดีครับทุกคน ผมฉินเฟิง พี่ชายของเหยาเหยา ยินดีต้อนรับสู่ทริปแอฟริกาของเหยาเหยานะครับ"

ช่องแชทระเบิดทันที:

"พี่ชายหล่อมาก!!!"

"รถคันนี้... เมย์บัคเหรอ? พระเจ้ารวยขนาดนี้เลยเหรอเหยาเหยา?"

"ไหนบอกว่าเหยาเหยามาจากอำเภอเล็กๆ ไง? รถคันนี้ต้องมีสองสามล้านหยวนไม่ใช่เหรอ?"

"พี่ชายทำงานอะไรที่แอฟริกาเนี่ย? ถึงขนาดซื้อรถแบบนี้ได้?"

เห็นคอมเมนต์พวกนี้ ฉินเหยาก็ยิ้มแหยๆ "จริงๆ แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันได้นั่งรถหรูขนาดนี้เหมือนกัน นี่รถบริษัทพี่ชายน่ะ ไม่ใช่รถบ้านเราหรอก"