68 สงฮ่าวเจีย

68 สงฮ่าวเจีย

"อย่างน้อยที่สุดถ้าคุณมั่นใจว่ามีความกล้า ผมจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง" หลิวเหลียงหลงเห็นถังเอี๋ยนจ้องมองมาและยอมรับอย่างมั่นใจ

"โค้ช!" เมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของหลิวเหลียงหลงพวกนักมวยก็รู้สึกโกรธ

การทดสอบเอเชียนเกมส์เป็นโอกาสสุดท้ายที่จะเข้าสู่เอเชียนเกมส์ ในแต่ละประเทศจะได้รับการจัดสรรจำนวนที่จำกัด แม้แต่โควต้าแต่ละจังหวัดที่สามารถส่งเข้าไปทดสอบก็มีน้อยกว่าน้อย แต่ตอนนี้หลิวเหลียงหลงกำลังให้โอกาสคนนอกนั่นหมายถึงการปล้นโอกาสของพวกเขาไปต่อหน้าต่อตาซึ่งไม่ยุติธรรมอย่างยิ่งกับคนอื่น ๆ

"สงฮ่าวเจีย!"

อย่างไรก็ตามประโยคต่อไปของหลิวเหลียงหลงก็ปิดปากทุกคนทันที

คราวนี้ลู่หยุนหันมาพูดว่า: "โค้ช!"

“ครับโค้ช” ในขณะนี้นักมวยใต้สังเวียนทำการเปิดทางอย่างมีสติให้นักมวยที่มีรูปร่างความคล้ายคลึงกับหลิวเหลียงหลงเขาลุกขึ้นมาและยิ้มมองไปที่ถังเอี๋ยน

“เขาคือเอซรุ่นฟลายเวท 51 กก. สำหรับทีมชาติในครั้งนี้ ผมจะให้เวลาคุณเตรียมตัว 1 วันพรุ่งนี้ตราบใดที่คุณสามารถเอาชนะเขาได้ผมรับประกันได้ว่าคุณจะมีตำแหน่งในการทดสอบ 100%” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

คราวนี้ฝูงชนเงียบลงอย่างน่าประหลาดไม่มีนักมวยคนไหนไม่พอใจอีกต่อไป แต่บางคนก็รู้สึกยินดีในใจด้วยซ้ำ

สงฮ่าวเจียเป็นนักมวยทีมชาติ ไม่ต้องพูดถึงชัยชนะแต่ควรถามว่าถังเอี๋ยนจะอยู่ครบยกหรือไม่

หลิวเหลียงหลงพูดทั้งหมดนี้ แต่จริงๆแล้วเขาหวังว่าถังเอี๋ยนจะยอมถอยหลัง

"ตกลงตามนั้นครับโค้ช" จากความคาดหวังของทุกคนถังเอี๋ยน ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล

ลู่หยุนมองไปที่ถังเอี๋ยนกำลังจะพูดบางอย่าง แต่แล้วก็รีบปิดปากลงทันที

"พูดตามตรงนะ"หลิวเหลียงหลงยังรอยยิ้มในเวลานี้ "ผมรอคอยที่จะได้เห็นสิ่งที่คุณทำในวันพรุ่งนี้"

“ผมจะพยายามไม่ทำให้คุณประหลาดใจมากเกินไป” ถังเอี๋ยน กล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลิวเหลียงหลงส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มจากนั้นไม่พูดอะไรและหันไปที่เวทีมวยต่อทันที

.....

เมื่อพวกเขาออกมาจากศูนย์มวยกวางสีถังเอี๋ยนยังคงมีสีหน้าผ่อนคลาย แต่ลู่หยุนแสดงสีหน้าหนักใจออกมา

"ดูเหมือนว่าพรุ่งนี้ฉันจะต้องสู้กับพี่ชายของนาย"ถังเอี๋ยนกล่าวกับลู่หยุนด้วยรอยยิ้ม

"พี่ยังอยู่ในอารมณ์ที่จะตลกอยู่อีกเหรอ" ลู่หยุนไม่ได้หัวเราะกับคำพูดของถังเอี๋ยน แต่เขากล่าวด้วยใบหน้าที่อึดอัดอย่างมาก “ พี่รู้ไหมว่าสงฮ่าวเจียเป็นน้องชายของสงเชาจง?

“สงเชาจง?” ถังเอี๋ยนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในครั้งนี้

ในประวัติศาสตร์การชกมวยจีนชื่อสองชื่อที่โดดเด่นและมีอิทธิพลอย่างมาก หนึ่งคือซูชีหมิงผู้ชนะเลิศเหรียญทองโอลิมปิก 2 สมัยส่วนอีกคนหนึ่งคือสงเชาจงที่ป้องกันแชมป์ WBC สองสมัย

แม้ว่าจะเป็นเพียงปี 2010 และตอนนี้สงเชาจงยังไม่ได้คว้าเข็มขัดเส้นแรกของเขา แต่เขาก็โด่งดังในประเทศจีนแล้ว ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าเขาอยู่ยงคงกระพันในจีน

สงฮ่าวเจียคนนี้เป็นน้องชายของเขา

"ตอนนี้พี่รู้แล้วหรือยังว่าพี่มีปัญหาอะไรถึงแม้ว่าเขาจะเทียบไม่ได้กับกับสงเชาจง แต่โดยพื้นฐานแล้วเขามีคู่ต่อสู้เพียงไม่กี่คนในประเทศจีนนับประสาอะไรกับพี่ที่มีน้ำหนักเพียง 49 กิโลกรัม." ลู่หยุนพูดด้วยน้ำเสียงจืดชืด

ถังเอี๋ยนยิ้มและพูดว่า: "นี่ค่อยน่าสนใจ"

"น่าสนใจ ... " ลู่หยุนมองไปที่ถังเอี๋ยนโดยไม่พูดอะไร "โค้ชกำลังบอกใบ้ให้พี่ถอย?"

ถังเอี๋ยนหุบรอยยิ้มของเขาและมองไปที่ลู่หยุน: "นายไม่เชื่อในตัวฉันเหรอ?"

"ผม .... " ลู่หยุนมองไปที่การแสดงออกที่จริงจังของถังเอี๋ยน พอนึกถึงฉากที่สิงคโปร์เขาก็พยักหน้า

"ดีแล้วไอ้น้องชาย" ถังเอี๋ยนยิ้มอีกครั้งทันทีตามด้วยต่อยหมัดเบาๆ ที่ไหล่ของลู่หยุนเขาพูด "กลับกันเถอะฉันไม่ได้กินอาหารจีนมาสักพักแล้วฉันคิดถึงมันใจจะขาด"

ลู่หยุนถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ทำตามอย่างรวดเร็ว

...

ในวันถัดไปถังเอี๋ยนไปที่ศูนย์มวยกวางซีอีกครั้ง

นักมวยของเมื่อวานทุกคนอยู่ครบแม้แต่จ้าวลี่ที่ถูกน็อคเมื่อวานก็อยู่ด้วย

เมื่อเขาเห็นถังเอี๋ยนเขาก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟัน

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทุกคนรอดูถังเอี๋ยนแพ้

ถังเอี๋ยนสังเกตเห็นที่ด้านข้างของหลี่เหลียงหลงคือชายคนหนึ่งที่สวมชุดวอร์มด้วยความสูง 5 ฟุต 11 นิ้วหรือมากกว่านั้นเล็กน้อยกำลังมองมาที่เขาเช่นกัน

"สงฮ่าวเจียไม่เพียงแต่มีหมัดหนักๆเท่านั้น แต่ยังมีฟุตเวิร์คที่ยอดเยี่ยมอีกด้วยพี่ต้องใส่ใจกับมัน" ก่อนเกมลู่หยุนเตือนถังหยานอีกครั้ง

ถังเอี๋ยนพยักหน้าสงเชาจงเป็นสาวกตัวยงในสไตล์ของมูฮัมหมัดอาลีและน้องชายของเขาก็คงได้เรียนรู้ลักษณะที่ยอดเยี่ยมนั้น

หลังจากลู่หยุนช่วยเขาใส่อุปกรณ์ป้องกันแล้วเขาก็กระโดดขึ้นไปบนเวที

“ฉันคิดว่านายจะไม่มาซะอีก อย่างน้อยมันก็พิสูจน์ได้ว่านายเป็นผู้ชายตัวจริง”สงฮ่าวเจียพูดกับเขา

"ฉันไม่เคยหนีจากการต่อสู้" ถังเอี๋ยนกล่าวอย่างแผ่วเบา

สงฮ่าวเจียพยักหน้าด้วยความชื่นชม

"นายมีศักยภาพที่ดีถ้านายได้รับฝึกฝนที่เพียงพอนายจะมีอนาคตที่ดีอย่างแน่นอนเพียงแต่ตอนนี้ ... "

"สู้กันเถอะอย่าเสียเวลาต่อไปเลย ฉันตัดสินใจแล้ว"

ถังเอี๋ยนไม่รอให้สงฮ่าวเจียพูดจบเขาจึงรีบตัดบทไปตรงๆ เขากำลังคิดที่จะไปเอเชียนเกมส์เขาไม่สนใจที่จะเสียน้ำลายที่นี่.

"ดีดี!" คำพูดของสงฮ่าวเจียถูกขัดจังหวะและน้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไป "ฉันจะไว้ชีวิตนายเพราะลู่หยุน แต่ฉันจะสอนบทเรียนให้นายและกำจัดทัศนคติที่หยิ่งผยองในตอนนี้!"

ถังเอี๋ยนไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของสงฮ่าวเจียและยื่นมือออกไปแตะกัน

สงฮ่าวเจียก็เอื้อมมือออกไปและก้าวไปข้างหน้า หลังจากที่พวกเขาสัมผัสถุงมือพวกเขาก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

"สงฮ่าวเจีย,น็อคเขา!"

"สงฮ่าวเจียรีบทำให้มันจบๆไป!"

หลังจากเห็นท่าทีของถังเอี๋ยนพวกเขาก็ทนไม่ได้

ถังเอี๋ยนไม่สนใจการรบกวนจากผู้ชมเขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างมั่นคง

สงฮ่าวเจียอยู่ในท่าทางเตรียมพร้อมโดยให้เท้าซ้ายอยู่ข้างหน้า เท้าขวาอยู่ข้างหลักเล็กน้อย แขนของเขาตั้งขึ้นในตำแหน่งป้องกันที่สูงทั้งสองข้างของใบหน้า แต่อยู่ข้างหน้าเล็กน้อยในท่าโจมตี

ดูเหมือนว่าเขาพร้อมจริงๆที่จะทำให้ถังเอี๋ยนล้มลงไปนอนกับพื้นแล้ว