บทที่ 21 ข่าวเศร้า! พ่อบุญธรรมเสียชีวิตแล้ว!

บทที่ 21 ข่าวเศร้า! พ่อบุญธรรมเสียชีวิตแล้ว!

ความจริงแล้ว...

ในเกมต้นฉบับ ไอเทมพิเศษอย่าง 【กระดิ่งนายน้อย (Young Lord's Bell Charm)】 ไม่ได้ถูกซ่อนไว้ลึกซึ้งอะไรนัก หญิงชราแค่ยืนอยู่ในบ้านพังๆ ที่ค่อนข้างสะดุดตา ผู้เล่นคนไหนที่เล่นผ่านด่านตามปกติแทบจะไม่มีทางพลาด

ทว่า...

เมื่อกลายมาเป็นเกมเสมือนจริง (Virtual Reality) เพื่อสร้างประสบการณ์ที่สมจริงยิ่งขึ้น อี้เมิ่งย่อมต้องการปรับปรุงส่วนที่วิดีโอเกมในอดีตไม่สามารถเก็บรายละเอียดได้ในการสร้าง เซคิโร: แชโดวส์ดายทไวซ์ (Sekiro: Shadows Die Twice)

กลุ่มแรกที่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงนี้คือชาวเมืองอาชินะ

เทียบกับชาวเมืองที่มีให้ปฏิสัมพันธ์เพียงน้อยนิดในเกมต้นฉบับ อี้เมิ่งได้ยกเครื่องพื้นที่เมืองปราสาทอาชินะใหม่ เพิ่มจำนวนชาวเมืองอาชินะทั่วไปลงไปเป็นจำนวนมาก

แต่...

เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ปัจจุบันของอาชินะที่กำลังจนตรอก ชาวเมืองที่ยังยอมอาศัยอยู่ที่นั่นส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้ที่มีใจภักดีต่ออาชินะ

ดังนั้นในการตั้งค่าของอี้เมิ่ง พวกเขาจึงมีความระแวดระวังสูงมากเมื่อต้องเผชิญหน้ากับวูล์ฟที่ผู้เล่นควบคุม ส่วนใหญ่จะหลีกเลี่ยงการปฏิสัมพันธ์ ในขณะที่ประชากรส่วนน้อยจะรีบหนีทันทีที่เห็นวูล์ฟเพื่อไปแจ้งทหารอาชินะที่ใกล้ที่สุดว่ามีคนนอกแปลกหน้าบุกรุกเข้ามาในปราสาทอาชินะ หลังจากนั้นตำแหน่งของวูล์ฟก็จะถูกเปิดเผยโดยตรง ดึงดูดทหารจำนวนมากเข้ามาค้นหาและปิดล้อม

จุดหนึ่งที่น่าสังเกตคือ ตั้งแต่ต้นจนจบ ชาวเมืองเหล่านี้จะไม่เริ่มโจมตีวูล์ฟก่อน พวกเขาเพียงแค่ทำหน้าที่พลเมืองดีเท่านั้น

หากผู้เล่นที่หงุดหงิดจากการถูกไล่ล่าและต้อนจนมุมไปลงกับชาวเมืองธรรมดาและเริ่มการสังหารหมู่ มันจะไปกระตุ้นฉากจบที่เลวร้ายของเกม หรือที่เรียกว่า ฉากจบชูร่า (Shura Ending) โดยตรงและแก้ไขไม่ได้

อี้เมิ่งรู้สึกว่าการออกแบบของเขาสมเหตุสมผลดี แต่การปรากฏตัวของชาวเมืองจำนวนมากก็นำมาซึ่งปัญหาอีกอย่าง

เข็ดขยาดจนขึ้นสมอง

สามวันหลังจาก เซคิโร: แชโดวส์ดายทไวซ์ เปิดให้บริการ ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดจากการถูกชาวบ้านแจ้งจับ ต่างพากันหลีกเลี่ยงประชากรอาชินะเป็นวงกว้าง

NPC สำคัญที่เป็นประโยชน์ต่อผู้เล่นอย่าง อานายามะ, อิโนะสุเกะ และหญิงชรา จึงโชคร้ายที่ถูกผู้เล่นมองข้ามไปด้วยเหตุนี้

จนกระทั่งตอนนี้ เล็กซ์อาศัยสัญชาตญาณอันเหนือชั้นของเขาหาพวกเขาจนเจอ

อี้เมิ่งที่ได้รับผลตอบรับจากระบบสังเกตการณ์ผู้เล่น จึงเปิดไลฟ์สตรีมให้เล็กซ์เป็นรางวัลสำหรับการค้นพบเควสต์เสริมที่สำคัญ เพื่อกระตุ้นให้ผู้เล่นออกสำรวจ

————

ลานไลฟ์สตรีม

คำพูดของเล็กซ์สร้างความฮือฮาในคอมมูนิตี้ผู้เล่นอย่างไม่ต้องสงสัย

จากการชักชวนของเพื่อนและครอบครัว ผู้เล่นบางคนถึงกับล็อกเอาท์ออกจากเกมตรงดิ่งมาที่ลาน เพื่อดูว่าพื้นที่ลับแห่งใหม่นี้หน้าตาเป็นอย่างไร

เล็กซ์เองก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง หลังจากอธิบายลำดับเหตุการณ์แล้ว เขาก็ใช้พลังของ เทวรูปมาร (Sculptor's Idol) ที่อยู่ใกล้เคียงวาร์ปกลับไปยังวัดร้างที่ ช่างแกะสลัก อาศัยอยู่

"หลังจากได้ 【กระดิ่งนายน้อย】 มาแล้ว คำอธิบายไอเทมในหน้าระบบจะบอกให้เราไปหาช่างแกะสลัก ซึ่งจะกระตุ้นเนื้อเรื่องพิเศษ"

"เนื่องจากผมกระตุ้นไปแล้ว ทุกคนเลยจะไม่เห็นฉากนั้น แต่ใจความคร่าวๆ คือช่างแกะสลักจะสอนวิธีใช้กระดิ่งให้ เดี๋ยวผมจะเริ่มสาธิตให้ดูเลยครับ"

"ขั้นแรก ทุกคนต้องหาพระพุทธรูปที่มีใบหน้าอ่อนโยนในวัด ซึ่งหาไม่ยากครับ ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่ตื่นขึ้นมาที่นี่หลังจากถูก อาชินะ เก็นอิจิโร่ ตัดแขน น่าจะสังเกตเห็นกันอยู่แล้ว"

เมื่อเดินผ่านประตูวัดที่เปิดอ้า เล็กซ์ก็เผลอเหลือบมองช่างแกะสลักลึกลับที่ยังคงก้มหน้าก้มตาแกะสลักพระพุทธรูปอยู่อย่างต่อเนื่อง

แม้จะใช้ประสาทสัมผัสของวูล์ฟในฐานะนินจา เขาก็สัมผัสได้เพียงว่าช่างแกะสลักตรงหน้าเป็นแค่ชายชราธรรมดาที่ใกล้จะลงโลงแล้ว

ทว่า...

ไม่มีผู้เล่นที่มีสติปัญญาคนไหนจะปฏิบัติต่อเขาเหมือนคนธรรมดาได้ลงคอ

เหตุผลนั้นง่ายมาก

หลังจากแขนของวูล์ฟถูกเก็นอิจิโร่ตัดขาด ดูเหมือนจะเป็นชายชราผู้นี้ที่ติดตั้งแขนเทียมพิเศษที่เรียกว่า แขนกลนินจา (Prosthetic Tool) ให้กับวูล์ฟ

มันไม่เพียงใช้งานได้ไม่ต่างจากแขนปกติ แต่ยังมีความสามารถวิเศษหลากหลาย ตัวอย่างเช่น ตะขอเกี่ยว (Grappling Hook) ที่ติดตั้งมาตั้งแต่แรก ทำให้ผู้เล่นเปิดเส้นทางใหม่ได้แม้ในที่ที่ดูเหมือนจะไปต่อไม่ได้ การปีนป่ายกำแพงและกระโดดข้ามหลังคาจึงไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป!

คนที่มีของแบบนี้ในครอบครองจะเป็นคนธรรมดาไปได้อย่างไร?

ต่อให้เป็นคนโง่ก็คงไม่เชื่อ!

แม้แต่ตัวช่างแกะสลักเองก็ไม่ได้จงใจปกปิด เขาย้ำเสมอว่าตนเป็นคนบาปหนา และพระพุทธรูปทุกองค์ที่เขาแกะสลักล้วนมีใบหน้าเกรี้ยวกราด ราวกับเกิดจากจิตใจของเขาเอง

ดังนั้น...

พระพุทธรูปที่มีใบหน้าอ่อนโยนเพียงองค์เดียวในวัดที่ถูกประดิษฐานไว้อย่างพิเศษ จึงกลายเป็นของหายาก

"วิธีการใช้งานก็ง่ายมาก วางกระดิ่งถวายต่อหน้าพระพุทธรูป จากนั้นหลับตาและฟังเสียงกระดิ่งอย่างเงียบสงบ"

เล็กซ์ทำหลายอย่างพร้อมกัน อธิบายไปพลางควบคุมวูล์ฟให้นั่งสมาธิ

ไม่นานนัก...

เสียงกระดิ่งกังวานใสแผ่วเบาลอยล่องมา

ผู้ชมในลานเห็นเพียงหน้าจอแสงดับวูบลง และเมื่อสว่างขึ้นอีกครั้ง ทิวทัศน์ในภาพก็เปลี่ยนไปราวกับคนละโลก

วัดร้างผุพังที่วูล์ฟเคยอยู่หายไป แทนที่ด้วยหน้าผาสูงชัน

มองออกไป...

ดวงดาวและดวงจันทร์หม่นหมอง ป่าไผ่มืดมิด และแม่น้ำคดเคี้ยวสะท้อนแสงไฟที่พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า

คฤหาสน์ฮิราตะ (Hirata Estate) ที่เคยเงียบสงบและร่มเย็น บัดนี้สูญเสียบรรยากาศเดิมไปสิ้น ท่ามกลางบ้านเรือนที่ลุกไหม้ เสียงกรีดร้องของชาวบ้าน และเสียงหัวเราะบ้าคลั่งของผู้รุกราน

ซากศพเกลื่อนกลาดตามถนนตรอกซอกซอย และพวก โจรป่า (Bandits) กำลังกอบโกยทรัพย์สินอย่างตามอำเภอใจท่ามกลางซากปรักหักพัง

นี่มันนรกบนดินชัดๆ!

"ก่อนจะเริ่มสำรวจอย่างเป็นทางการ ผมมีเรื่องอยากคุยกับทุกคนหน่อยครับ"

เล็กซ์พูดเร็วๆ ขณะสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบ

"เมื่อเร็วๆ นี้ ในคอมมูนิตี้เซคิโร มีผู้เล่นยอดฝีมือสรุปทฤษฎีหนึ่งเรียกว่า วิธีการสวมบทบาท (Role-Playing Method) หมายความว่าตราบใดที่ผู้เล่นทำความเข้าใจในตัววูล์ฟให้ลึกซึ้งขึ้นและเพิ่มระดับการอินกับบทบาทขณะเล่นเซคิโร พวกเขาจะเอาชนะศัตรูต่างๆ ในเกมได้ง่ายขึ้น"

"ทฤษฎีนี้ไม่มีปัญหาแน่นอนครับ และสิ่งที่ผมจะทำในวันนี้คือใช้เนื้อเรื่องของ คฤหาสน์ฮิราตะ ช่วยให้ทุกคนเข้าใจวูล์ฟและดินแดนลึกลับแห่งอาชินะได้ดียิ่งขึ้น"

"อย่างที่ทุกคนรู้ ก่อนเนื้อเรื่องจะเริ่มอย่างเป็นทางการ ความทรงจำของวูล์ฟมีปัญหาหนักมาก องค์ชายรัชทายาท (Divine Heir) ที่เรารับใช้, เอ็มมะ (Emma) ที่ถูกส่งมาจากบุคคลลึกลับเพื่อช่วยเรา, ช่างแกะสลัก, หรือแม้แต่ อานายามะ และ อิโนะสุเกะ ต่างก็บอกเป็นนัยหรือบอกตรงๆ ว่าความทรงจำของวูล์ฟขาดหายไปบางส่วน"

"และผมมั่นใจว่าทุกคนคงรู้แล้วว่าส่วนไหนที่หายไป"

"ใช่ครับ คือตอนนี้นี่แหละ ในคืน เทศกาลแสวงบุญมังกร (Dragonspring Pilgrimage) นี้ ต้องมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นแน่ๆ ซึ่งส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อวูล์ฟและแม้กระทั่งรากฐานของอาชินะ!"

มีปริศนามากมายเหลือเกินในดินแดนอาชินะ

ทำไมวูล์ฟถึงฟื้นคืนชีพได้, สายเลือดมังกร (Dragon's Heritage) คืออะไรกันแน่, ทำไมองค์ชายรัชทายาทถึงพิเศษนัก, งูยักษ์ (Great Serpent) ที่โจมตีวูล์ฟในหุบเขาคือตัวอะไร, และอาชินะกำลังเผชิญกับสถานการณ์แบบไหน... เล็กซ์รู้สึกว่าเขาอาจจะหาคำตอบได้บ้างใน คืนเทศกาลแสวงบุญมังกร เมื่อสามปีก่อนนี้

"เอาล่ะ งั้นมาเริ่มการผจญภัยของผมกันเลย"

ด้วยการกระโดด เล็กซ์มองหาจุดยึดเกาะขณะร่วงหล่น ใช้ฟังก์ชัน ตะขอเกี่ยว ของแขนกลนินจาเพื่อโหนตัวและกระโดดอย่างต่อเนื่อง มุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของคฤหาสน์ฮิราตะอย่างรวดเร็ว

【โคตรเท่เลย แขนกลนินจาเนี่ย! ตอนเก็นอิจิโร่ตัดแขนเขา ฉันยังคิดอยู่เลยว่าจะบังคับนินจาแขนเดียวได้ยังไง ไม่นึกว่าจะได้ของเจ๋งขนาดนี้มา เหาะเหินเดินอากาศรู้สึกสุดยอดไปเลย!】

【สิ่งที่แขนกลนินจาช่วยเสริมให้วูล์ฟนั้นมหาศาลจริงๆ ถ้าไม่มีผู้เล่น วูล์ฟตัวจริงคงต้องพึ่งพาความสามารถของแขนกลนินจาเพื่อชนะเก็นอิจิโร่ในการล้างตาแน่ๆ】

【คลาสเหนือมนุษย์อย่างนินจานี่คนละเรื่องเลยระหว่างมีกับไม่มีแขนกล ตอนนี้ฉันเริ่มลังเลแล้วว่าจะมุ่งไปทางคลาสนินจาในชีวิตจริงดีไหม】

【พี่ชาย อยากตัดมือตัวเองเหรอ? เลิกคิดเถอะ ถึงตัดไปก็หาแขนกลนินจาในชีวิตจริงไม่ได้หรอก มีแต่พระเจ้าเท่านั้นแหละที่รู้วิธีสร้างของพรรค์นี้ เราคงหวังให้ช่างแกะสลักดรอป วิญญาณอัคคี (Spirit Embers) ให้ไม่ได้หรอก】

【นินจามันกับดักคลาสชัดๆ เล่นซามูไรหรือพระไปเถอะเชื่อฉัน】

【ฉันสงสัยจัง เดินทางโจ่งแจ้งขนาดนั้น ไม่กลัวพวกโจรป่าข้างล่างเห็นเหรอ?】

และแล้วก็เป็นจริง

โจรป่าสามคนที่ลาดตระเวนบนสะพานสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวและเรียกพวกพ้องทันที รีบวิ่งไปยังทิศทางที่เล็กซ์ลงพื้น

ฟุ่บ!

ดาวกระจาย (Shuriken) แหวกอากาศ กลายเป็นแสงสีเงินวาบในยามค่ำคืน เจาะทะลุลำคอของโจรคนหนึ่งโดยตรง

"แกแส่หาที่ตาย!"

การกระทำนี้ไม่ได้ทำให้โจรคนอื่นกลัว แต่กลับจุดไฟโทสะให้พวกมัน พวกมันคำรามและเหวี่ยงดาบเข้าใส่เล็กซ์

เคร้ง! เคร้ง!

ท่ามกลางประกายไฟที่สาดกระเซ็น ภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที เหลือเพียงศพสดๆ หกศพนอนเกลื่อนพื้น

【เก่งเวอร์!】

【พระเจ้าช่วย รับมือการโจมตีพร้อมกันจากศัตรูห้าคน แต่เคลื่อนไหวพลิ้วไหวราวกับมังกรว่ายน้ำ สวนกลับฆ่าพวกมันได้ง่ายๆ แค่ใช้การปัดป้อง ฝีมือเขาเข้าขั้นสูงจริงๆ】

【ดูเหมือนที่เรากังวลจะเสียเปล่า สตรีมเมอร์ที่ชื่อ ดาบสวรรค์ คนนี้จงใจทำแบบเมื่อกี้เหรอ?】

เมื่อเผชิญกับความทึ่งในช่องแชท เล็กซ์อธิบายพร้อมรอยยิ้ม

"จริงๆ แล้วเมื่อกี้ผมจงใจล่อพวกโจรให้มารวมตัวกันครับ อย่างแรก ผมอยากทดสอบขีดจำกัดของตัวเองหลังจากเรียนรู้ วิธีการสวมบทบาท อย่างที่สอง ในเมื่อนี่เป็นไลฟ์สตรีมและทุกคนกำลังดูอยู่ ผมเลยอยากเปิดตัวการต่อสู้ครั้งแรกให้ดูเท่หน่อย ดูจากปฏิกิริยาของทุกคนแล้ว ผลลัพธ์น่าจะโอเคใช่ไหมครับ?"

ผู้ชมจำนวนมากในลานแสดงสีหน้าประหลาดใจ แล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

เห็นได้ชัดว่า

เล็กซ์กำลังปรับตัวเข้ากับจังหวะการสตรีมอย่างรวดเร็วและจงใจดึงดูดผู้ชม ช่วยให้พวกเขาคุ้นเคยกับรูปแบบปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่างสตรีมเมอร์และผู้ชม

"แต่จะพูดยังไงดี..."

เล็กซ์มองศพบนพื้น ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"วิธีการสวมบทบาททำให้ผมแข็งแกร่งขึ้นจริง แต่ผมรู้สึกว่าพวกโจรที่นี่ก็อ่อนแอมากจริงๆ อ่อนกว่าทหารที่ผมเจอในปราสาทอาชินะเยอะเลย"

"ผมเลยสงสัยมากว่าพวกมันบุกเข้าไปในคฤหาสน์ฮิราตะได้ยังไง ต้องรู้นะครับว่าตามการตั้งค่าในเนื้อเรื่อง ตระกูลฮิราตะไม่ได้อ่อนแอเลย ถือเป็นตระกูลใหญ่ในอาชินะ มีซามูไรในสังกัดมากมาย การรับมือกับโจรระดับแค่นี้ไม่น่าจะพ่ายแพ้ยับเยินขนาดนี้..."

ผู้ชมในลานไลฟ์สตรีมต่างตกอยู่ในห้วงความคิดตามการชักนำของเขา

แต่ส่วนใหญ่งงเป็นไก่ตาแตกและคิดไม่ออก มีเพียงผู้เล่นจำนวนน้อยที่เล่นไปจนใกล้ถึงบอสหลัก เกียวบุ มาซาทากะ โอนิวะ (Gyoubu Masataka Oniwa) เท่านั้นที่แสดงสีหน้าครุ่นคิด

เล็กซ์ไม่ได้จมอยู่กับความคิดนั้นนานเกินไป

สัญชาตญาณเตือนเขาตลอดเวลาว่าคำตอบของคำถามเหล่านี้อยู่ในคฤหาสน์ฮิราตะแน่นอน

และก็เป็นไปตามคาด

ยิ่งสำรวจลึกเข้าไป การค้นพบของเล็กซ์ก็ยิ่งมากขึ้น

อย่างแรก

ไม่ใช่แค่แก๊งโจรป่าเท่านั้นที่บุกรุกตระกูลฮิราตะ จากคำบอกเล่าของชาวบ้านที่รอดชีวิตในคฤหาสน์ฮิราตะ กลุ่มพระนักรบพิเศษที่มีลักษณะคล้ายทหารรับจ้าง—สำนักมิยามะ (Miyama-ryu)—ก็ได้เข้าร่วมการรุกรานครั้งนี้ด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น

ขณะสำรวจเจดีย์สามชั้น เล็กซ์บังเอิญเจอนินจาชุดม่วงที่มีการแต่งกายแปลกประหลาดและแข็งแกร่งมาก

ตามข้อมูลในหัวของวูล์ฟ นินจาชุดม่วงมาจากกลุ่มที่เรียกว่า 【เงาเดียว (Lone Shadows)】 ซึ่งรับใช้อำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าอาชินะมาก—กระทรวงภายใน (Interior Ministry)!

ผลลัพธ์นั้นชัดเจนแล้ว

"กระทรวงภายในน่าจะเป็นตัวการเบื้องหลังเหตุการณ์นี้ พวกเขาเล็งเป้าไปที่ องค์ชายคุโร่ ผู้มีสายเลือดมังกร เพื่อการนั้น พวกเขาจึงรวบรวมโจรป่าและจ้างพระนักรบมาทำการก่อการร้าย"

เล็กซ์สูดหายใจลึกและเหลือบมองศพพระนักรบที่ล้มอยู่แทบเท้า

"แต่ก็ยังรู้สึกแปลกๆ อยู่ดี..."

ตามข้อมูลจากผู้รอดชีวิต พระนักรบสำนักมิยามะยังเป็นที่รู้จักในนาม 【นักล่าชิโนบิ (Shinobi Hunters)】 จากการต่อสู้เมื่อครู่ เขาสัมผัสได้ว่าเจ้านี่รู้เรื่องวิชานินจาดีมาก ถ้าไม่ใช่เพราะการโจมตีทีเผลอของแขนกลนินจา เล็กซ์อาจจะพลาดท่ากลางไลฟ์สตรีมไปแล้วก็ได้

กลับมาที่ประเด็น

ทำไมกระทรวงภายในต้องลงทุนจ้างพระนักรบที่เชี่ยวชาญการจัดการกับนินจาโดยเฉพาะมาเพื่อบุกคฤหาสน์ฮิราตะด้วย?

"หรือจะเป็นอย่างที่ผู้รอดชีวิตคนก่อนบอกจริงๆ ว่ามีคนทรยศในตระกูลฮิราตะ? คนทรยศคนนี้บอกข้อมูลการป้องกันของตระกูลฮิราตะให้กระทรวงภายในรู้จนหมดเปลือก ทำให้กลุ่มโจรป่ากระจอกๆ เจาะแนวป้องกันของคฤหาสน์ฮิราตะได้ง่ายๆ..."

ยิ่งคิด เล็กซ์ก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปได้

แต่ทันใดนั้น

เมื่อเล็กซ์ข้ามเส้นทางภูเขาที่มีโจรเฝ้าหนาแน่นและมาถึงเขตที่พักอาศัยหลักที่กำลังจะถูกทะเลเพลิงกลืนกิน สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็คือร่างใหญ่ที่คุ้นเคย ตอนนี้เขากำลังพิงหินก้อนยักษ์ ลมหายใจรวยริน ดูเหมือนกำลังจะสิ้นใจ

【พระเจ้าช่วย นี่มัน พ่อบุญธรรม (Foster Father) ของวูล์ฟไม่ใช่เหรอ!?】

【แย่แล้ว แย่แล้ว มิน่าล่ะความทรงจำของวูล์ฟถึงมีปัญหา สาเหตุไม่ใช่แค่บ้านเจ้านายถูกบุกทำลาย แต่แม้กระทั่งพ่อบุญธรรมของตัวเองก็ตายในเหตุจลาจลนี้ ประสบการณ์เลวร้ายขนาดนี้—เป็นเรื่องปกติที่ความเศร้าโศกเสียใจอย่างหนักจะทำให้สูญเสียความทรงจำ】

【การตัดสินใจของสตรีมเมอร์น่าจะถูกต้อง นี่เป็นการรุกรานที่ไตร่ตรองไว้ก่อนแน่นอน ต้องมีคนทรยศแน่ๆ และดูเหมือนพวกพระนักรบพวกนั้นจะถูกใช้เพื่อจัดการกับพ่อบุญธรรม!】

【ที่เกริ่นนำตอนต้นบอกว่าวูล์ฟสูญเสียพ่อบุญธรรมที่เลี้ยงดูเขามา คือตอนนี้นี่เองสินะ...】

【น่าเสียดายจัง พ่อบุญธรรมดูหุ่นล่ำบึ้กแค่มองก็รู้ว่าเก่ง ไม่นึกว่าจะต้องมาจบชีวิตก่อนที่เราจะได้เห็นเขาโชว์ฝีมือซะอีก】

ลานไลฟ์สตรีมตกอยู่ในความโกลาหล

เล็กซ์เองก็อดขมวดคิ้วไม่ได้

"เป็นฝีมือของพวกมิยามะจริงๆ เหรอที่เล่นงานพ่อบุญธรรม..."