ตอนที่ 305 : จุดจบของโดฟลามิงโก้

ตอนที่ 305 : จุดจบของโดฟลามิงโก้

"ฮี่ฮี่ฮี่ เจ้าหนอนขี้มูกน่ารังเกียจ ยังมีกะจิตกะใจไปห่วงคนอื่นอีกเหรอ? คุกเข่าลงซะ!"

เห็นอารองเดินเข้ามาใกล้ เก็กโค โมเรีย ก็รีบระเบิดพลังเต็มที่จัดการกับผู้บริหารดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่ กลัวอารองจะตำหนิว่าเขาอู้งาน

เทรโบล ผู้ใช้ผลเบตะ เบตะ ไม่มีทางสู้เก็กโค โมเรีย อดีตเจ็ดเทพโจรสลัดได้ ไม่นานก็ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

"มิงโก้ ช่วยฉันด้วย!"

เทรโบลที่หวาดกลัว ร้องขอความช่วยเหลือจากโดฟลามิงโก้ไม่หยุด

แต่โดฟลามิงโก้เองก็ตกที่นั่งลำบาก ถูกเอเนลพัวพัน แถมยังถูกทรราชคุมะเล็งเป้าอยู่ ไม่มีทางปลีกตัวมาช่วย 'คนในครอบครัว' และผู้บริหารสูงสุดที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมากว่า 20-30 ปีคนนี้ได้เลย

"อารอง!! แกต้องการฆ่าพวกเราให้หมดจริงๆ เหรอ!! ต้องทำยังไงแกถึงจะหยุด! แกอยากได้อะไรฉันยกให้หมด!"

โดฟลามิงโก้เปิดใช้งานพลังตื่น เปลี่ยนพื้นดินให้กลายเป็นด้าย และสร้างแส้ด้ายจำนวนมหาศาลเคลือบฮาคิเกราะ เพื่อต้านทานสายฟ้าอันบ้าคลั่งของเอเนล

ยิ่งสู้เขาก็ยิ่งตื่นตระหนก เหงื่อกาฬผุดเต็มหน้าผาก

ภายใต้ขุมกำลังสุดหรูของกลุ่มโจรสลัดฮวงหลง เขาไม่มีหวังที่จะหนีรอดไปได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น เสียงโครมครามยังดังมาจากด้านบน และยอดฝีมือที่ทรงพลังกำลังบุกทะลวงลงมา

ออร่ามหาศาลขนาดนี้ น่าจะเป็นทายาทอสูร บาร์เร็ต ในตำนานแน่

ผู้สังหารพระเจ้า ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง, ทายาทอสูร บาร์เร็ต, ทรราช คุมะ, เทพเจ้าสายฟ้า เอเนล, จักรพรรดินีโจรสลัด โบอา แฮนค็อก... ไลน์อัพสุดสยองในโรงงานใต้ดินตอนนี้ ต่อให้พลเรือเอกมาสองคนก็ต้องคุกเข่า

เขาเป็นแค่เจ็ดเทพโจรสลัดคนเดียว กลุ่มโจรสลัดฮวงหลงจำเป็นต้องยกมาทั้งกองทัพขนาดนี้เลยเหรอ!

บัดซบเอ๊ย!

โดฟลามิงโก้สบถในใจอย่างบ้าคลั่ง

ยอดฝีมือในกลุ่มโจรสลัดฮวงหลงพวกนี้ สามารถกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิได้เลยนะ

"อย่าเสียเวลา"

อารองเมินเฉยต่อโดฟลามิงโก้โดยสิ้นเชิง พูดเรียบๆ ไม่รู้ว่าพูดกับเอเนลหรือเก็กโค โมเรีย กันแน่

"เยฮ่าฮ่าฮ่า! โดฟลามิงโก้ ถ้าเราจัดการแกได้ ทุกอย่างที่แกมีก็เป็นของพวกเราอยู่ดี จะตะโกนหาพระแสงอะไร!"

เอเนลยิ่งบ้าคลั่งขึ้น แม้เขาจะไม่มีฮาคิราชัน และฮาคิเกราะจะด้อยกว่าโดฟลามิงโก้นิดหน่อย

แต่ด้วยพลังผลโกโรโกโร่และฮาคิสังเกตทำให้เขาไม่กลัวโดฟลามิงโก้เลย

พลังสายฟ้าของเขา เมื่อปะทะกับพลังผลด้ายที่ตื่นแล้ว กลับได้เปรียบเล็กน้อยด้วยซ้ำ

นี่คือความน่ากลัวของพลังสายโลเกียระดับท็อป

หลังจากอารองพูดจบ เก็กโค โมเรีย ก็จัดการเทรโบลจนบาดเจ็บสาหัสและจับกุมตัวได้ในที่สุด

ถ้าเขา อดีตเจ็ดเทพโจรสลัดที่มีศักดิ์ศรีพอๆ กับโดฟลามิงโก้ ต้องใช้เวลาตั้งนานกว่าจะชนะแค่ผู้บริหารดอนกิโฆเต้คนเดียว

ต่อให้อารองไม่ด่าว่าไร้ประโยชน์ ตัวเขาเองก็คงอับอายขายขี้หน้าแย่

"ฮี่ฮี่..."

เก็กโค โมเรีย เดินกลับมา มือหนึ่งหิ้วร่างเทรโบล หัวเราะแห้งๆ ให้อารอง

เห็นอารองไม่ได้โกรธหรือมีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ เขาก็รีบพาเทรโบลไปส่งให้คาโปเน่ เบจจ์ ที่กำลังขนของอยู่ เพื่อล่ามโซ่หินไคโรและขังไว้ในคุกปราสาท

เขาปล่อยให้เจ้าหนอนขี้มูกเทรโบลอยู่แถวนี้ไม่ได้ เดี๋ยวจะไปกระทบการเกลี้ยกล่อมชูการ์ของโมเน่

ภายใต้แรงกดดันมหาศาลจากอารอง และคำเกลี้ยกล่อมอย่างจริงใจจากพี่สาวโมเน่ ในที่สุดชูการ์ก็เม้มปากและยอมตกลงไปกับโมเน่

แต่เธอก็ยังมองไปทางโดฟลามิงโก้ด้วยความอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย

ภายใต้การจัดการของอารอง โมเน่และชูการ์กลับไปที่เรืออาร์กแมคซิมผ่านประตูมิติก่อน

การต่อสู้ที่นี่ไม่เหมาะให้โลลิน้อยคนนี้ดู

ภายใต้การโจมตีอย่างดุเดือดของเอเนล โดฟลามิงโก้ทำได้แค่มองดูเทรโบลถูกจับและชูการ์ถูกพาตัวไปอย่างหมดหนทาง

ทำเอาเขากัดฟันกรอดด้วยความโกรธแค้น

และไม่นานหลังจากชูการ์หายไป เพดานโรงงานใต้ดินก็ถูกเจาะทะลุ และร่างอันทรงพลังก็ร่วงหล่นลงมา

"อยู่นี่เองสินะ!"

บาร์เร็ตกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น เกิดหลุมยักษ์และรอยแตกร้าว เขาแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอารองมาถึงที่นี่เร็วกว่าเขาซะอีก

เขาจำได้ว่าตอนเขาลงมา อารองและคนอื่นๆ ยังอยู่บนเมฆขาวโฮมี่ ดูยักษ์หินกับยักษ์เกาะจิกตีกันอย่างกะไก่ชนอยู่เลย

แต่เขาก็ขี้เกียจจะคิดมาก หันไปมองการต่อสู้ดุเดือดระหว่างเอเนลกับโดฟลามิงโก้

เห็นพื้นที่กว้างใหญ่กลายเป็นทะเลด้ายสีขาว บาร์เร็ตหรี่ตาลงด้วยความสนใจ

นี่สินะการตื่นของผลปีศาจ

"เอเนล ไอ้หนู ไหวเปล่า?"

มองดูทั้งสองคนสู้กันไปมา บาร์เร็ตหักนิ้วกรอบแกรบ แสยะยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายด้วยความอยากสู้

"ฮึ่ม! อย่ามายุ่ง!"

'สองร้อยล้านโวลต์ · อามารุ!'

เอเนลตะโกนลั่น เข้าสู่ร่างเทพสายฟ้าสูงหลายสิบเมตรทันที ทำลายพื้นดินที่ตื่นตัวของโดฟลามิงโก้อย่างต่อเนื่อง

"อารอง! แกไม่อยากรู้ความลับของเผ่ามังกรฟ้าเหรอ! ปล่อยฉันไป! ฉันจะบอกความลับสมบัติชาติของเผ่ามังกรฟ้าให้"

โดฟลามิงโก้ตื่นตระหนกสุดขีด ถ้าบาร์เร็ตเข้าร่วมวง เขาต้านไม่ไหวแน่ๆ

ยังไงซะ บาร์เร็ตก็เป็นผู้ใช้ผลปีศาจตื่นและฮาคิสามรูปแบบเหมือนกัน แถมได้ข่าวว่าใช้การเคลือบฮาคิราชันได้ด้วย

สู้ไม่ได้เลย!

โดฟลามิงโก้ใช้เวลาตั้งนานก็ยังฝึกการเคลือบฮาคิราชันไม่สำเร็จสักที

การได้พลังนี้มาครอบครอง ก็แทบจะการันตีการเป็นยอดฝีมือระดับสี่จักรพรรดิแล้ว

ถ้าเขาใช้การเคลือบฮาคิราชันเป็น ป่านนี้เขาคงได้เป็นจักรพรรดิคนที่ห้าไปนานแล้ว ไม่ต้องมาดิ้นรนเอาตัวรอดอยู่ระหว่างช่องว่างของสี่จักรพรรดิกับรัฐบาลโลกแบบนี้หรอก

"งั้นยอมจำนนก่อนสิ ใส่กุญแจมือหินไคโรซะ แล้วฉันจะค่อยๆ คุยกับแก"

อารองกอดอก ยิ้มมุมปาก มองโดฟลามิงโก้ด้วยสายตาชั่วร้าย

จักรพรรดินีโจรสลัดที่ยืนแนบชิดอารอง มอง 'อดีตเพื่อนร่วมงานเจ็ดเทพโจรสลัด' คนนี้ด้วยสายตาดูแคลน สีหน้าเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

"แก!!"

โดฟลามิงโก้กัดฟันกรอดด้วยความโกรธ นี่มันจงใจปั่นหัวชัดๆ จักรพรรดิโลกมืดผู้ยิ่งใหญ่อย่างเขาจะยอมมัดมือชกตัวเองรอความตายได้ยังไง?

"แกนี่มันโอหังจริงๆ กล้าดูถูกสมบัติชาติที่แข็งแกร่งที่สุดของรัฐบาลโลกและเผ่ามังกรฟ้า อีกไม่นานแกก็จะเป็นร็อคส์คนต่อไป"

โดฟลามิงโก้โกรธจัด เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมอารองถึงยอมทิ้งตัวกลางโลกมืดอย่างเขา เพื่อแลกกับทราฟัลการ์ ลอว์ แค่คนเดียว

รู้ไหมว่าดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่ สร้างมูลค่าได้ปีละหลายหมื่นล้านเบรีเชียวนะ

พวกเขามีช่องทางเฉพาะในการหาวัสดุหายากและผลปีศาจ

ของพวกนี้มีค่ามหาศาลทั้งนั้น

"โดฟลามิงโก้ แก อดีตเผ่ามังกรฟ้า ลึกๆ ในใจแกอยากกลับไปเป็นเผ่ามังกรฟ้าใจจะขาด

ถ้าห้าผู้เฒ่าประกาศว่าแกกลับไปเป็นเผ่ามังกรฟ้าได้ ฉันพนันได้เลยว่าแกจะรีบแจ้นกลับไปทันที ไม่มีใครห้ามอยู่

แกคิดว่าฉันจะทนเก็บอดีตเผ่ามังกรฟ้าอย่างแกไว้ได้ยังไง?"

อารองหุบยิ้มและอธิบายอย่างจริงจัง จริงๆ แล้วเขาค่อนข้างชื่นชมวิธีการและความสามารถของโดฟลามิงโก้

แต่ไม่ว่าจะเป็นสถานะอดีตเผ่ามังกรฟ้าของโดฟลามิงโก้ หรือความแค้นของทราฟัลการ์ ลอว์

อารองและโดฟลามิงโก้ ถูกกำหนดมาแล้วว่าอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้

โดฟลามิงโก้เกลียดเผ่ามังกรฟ้าที่ไม่ยอมรับเขากลับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่อย่าได้สงสัยในความยึดติดที่อยากจะกลับไปเป็นเผ่ามังกรฟ้าอีกครั้งของมันเลย

"อดีตเผ่ามังกรฟ้า?!"

สายตาของโบอา แฮนค็อก และ คุมะ ที่มองมาทางโดฟลามิงโก้เปลี่ยนไป แฝงความเย็นชาและจิตสังหารเพิ่มขึ้น

เดิมที พวกเขาแค่ทำภารกิจตามปกติ จัดการโดฟลามิงโก้ในฐานะเจ็ดเทพโจรสลัด

แต่ตอนนี้ อดีตเผ่ามังกรฟ้าคนนี้ จะปล่อยให้หนีรอดไปไม่ได้เด็ดขาด!