ตอนที่ 231 : เกาะคุจาหลบหนี

ตอนที่ 231 : เกาะคุจาหลบหนี

หลายวันต่อมา

เหตุการณ์อิมเพลดาวน์ถูกบิ๊กนิวส์ มอร์แกนส์ รายงานอย่างละเอียดตามคาด พาดหัวข่าวปลิวว่อนไปทั่ว สร้างความตกตะลึงให้ทุกขุมกำลัง

ครั้งนี้ กลุ่มโจรสลัดฮวงหลงตีแตกอิมเพลดาวน์ที่ได้ชื่อว่าเป็น 'ป้อมปราการเหล็กไหล' อย่างสมบูรณ์แบบ และพาตัวนักโทษโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ไปนับไม่ถ้วน

ผลกระทบของข่าวนี้ แม้จะไม่เวอร์วังเท่าเหตุการณ์เกาะเทพอสูร แต่ก็น่าตกตะลึงอย่างมหาศาล

กลุ่มโจรสลัดฮวงหลงจะขยายอิทธิพลไปถึงขั้นไหนกันนะ?

แทบไม่ต้องคิดเลย ความแข็งแกร่งของกลุ่มโจรสลัดฮวงหลงได้แซงหน้าสี่จักรพรรดิไปแล้วอย่างสิ้นเชิง

แม้แต่มอร์แกนส์เองก็คาดไม่ถึงว่ากลุ่มโจรสลัดฮวงหลงที่เพิ่งจบศึกใหญ่กับห้าผู้เฒ่าที่เกาะเทพอสูร จะหันกลับมาบุกคุกนรกใต้น้ำของรัฐบาลโลกได้ทันที

ความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ การวางแผนที่บ้าบิ่นนี้ แค่คิดก็ทำให้ผู้คนหวาดผวาไปถึงขั้วหัวใจ

จากนี้ไป นอกจากรัฐบาลโลก คงไม่มีขุมกำลังไหนกล้าแหยมกับกลุ่มโจรสลัดฮวงหลงอีกแล้ว ไม่เว้นแม้แต่สี่จักรพรรดิหรือกองทัพปฏิวัติ

แต่พอมอร์แกนส์นึกถึงกองทัพหลักของมารีนฟอร์ดที่แห่กันไปเกาะเทพอสูร แต่ดันปล่อยให้อิมเพลดาวน์ที่อยู่ข้างบ้านโดนกลุ่มโจรสลัดฮวงหลงถล่ม เขาก็อดตื่นเต้นไม่ได้

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง นี่มันเครื่องจักรผลิตข่าวเดินดินชัดๆ

"ก๊าฮ่าฮ่า! ฉายา 'จักรพรรดิคนที่ห้า' อะไรนั่น ไม่เหมาะกับฮิกาชิโนะ ฮวงหลงหรอก มีแต่ฉายา 'ผู้สังหารพระเจ้า' เท่านั้นแหละที่คู่ควรกับความบ้าคลั่งของเขาที่สุด"

ที่สำนักงานใหญ่หนังสือพิมพ์เศรษฐกิจโลก มอร์แกนส์หัวเราะลั่น เขาเคยอยากตั้งฉายาระดับจักรพรรดิให้ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง อีกสักชื่อ แต่ตอนนี้ดูเหมือนแม้แต่สี่จักรพรรดิก็ยังไม่คู่ควรจะเทียบชั้นกับฮิกาชิโนะ ฮวงหลง

"บ้าคลั่งต่อไปเถอะ เปิดโลกทัศน์ให้คนทั้งโลกเห็นกันไปเลย!"

มอร์แกนส์สั่งให้บรรณาธิการทำสกู๊ปพิเศษของฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ก่อนจะเอนหลังอย่างสบายใจ เฝ้ามองดูโลกที่กำลังปั่นป่วน

--- บนเรือรบยักษ์ กองทัพหลักของมารีนฟอร์ดกำลังเดินทางกลับจากโลกใหม่

เหล่าทหารเรือชั้นผู้ใหญ่ต่างเงียบกริบเหมือนเช่นเคย

ในเหตุการณ์เอนิเอสล็อบบี้ กลุ่มโจรสลัดฮวงหลงอาศัยจังหวะที่ทหารเรือแห่ไปช่วยเอนิเอสล็อบบี้ แอบไปลอบสังหารเผ่ามังกรฟ้าที่ซาบอนดี้ แถมยังไปถล่มมารีนฟอร์ด ทำลายตึกและธงไปบางส่วน

คราวนี้ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ก็ทำแบบเดิมอีก

เริ่มจากใช้เหตุการณ์เกาะเทพอสูรดึงความสนใจทัพหลัก แล้วตลบหลังไปถล่มอิมเพลดาวน์

มุกเดิมๆ แต่ก็ได้ผลชะงัดนัก

แม้แต่จอมพลเซนโงคุ ผู้ได้ฉายา 'อัจฉริยะด้านกลยุทธ์' และพลเรือโทซึรุ เสนาธิการใหญ่กองทัพเรือ ยังรู้สึกพ่ายแพ้ทางปัญญาอย่างย่อยยับ

บรรยากาศที่กดดันทำให้คิซารุที่ปกติขี้เล่น ต้องนั่งตัวตรงอ่านรายงานข่าวกรองล่าสุด

โดยเฉพาะตอนที่คิซารุเห็นว่า 'เซราฟิมฮวงหลง' ถูกสร้างขึ้นจากงานวิจัยของดร.เวก้าพังค์ เขาก็รู้สึกหดหู่ใจสุดๆ

ทั้งทหารจำลองไทแรนท์ คุมะ และเซราฟิมฮวงหลง ดูเหมือนจะใช้เทคนิคปืนใหญ่เลเซอร์ของเขาได้ด้วย

การที่เขาให้ความร่วมมือกับดร.เวก้าพังค์ในการวิจัยความสามารถผลแสง กลายเป็นว่าเขาช่วยศัตรูทางอ้อมใช่ไหมเนี่ย?

ตอนนี้คิซารุรู้สึกเหมือนเวก้าพังค์กำลังแก้แค้นรัฐบาลโลกที่กักบริเวณเขา

เวก้าพังค์สร้างฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ตัวทดลองที่ทรงพลังขึ้นมาก่อน แล้วให้ตัวทดลองนี้มาช่วยเขาหนีจากการควบคุมของรัฐบาลโลก จากนั้นก็ช่วยตัวทดลองนี้สู้กับรัฐบาลโลกอีกที

คิซารุส่ายหัว ขำกับความคิดแปลกๆ ของตัวเอง

เขาเชื่อว่าดร.เวก้าพังค์ไม่ใช่คนแบบนั้น

แต่ก็น่าแปลกที่หลังจากเวก้าพังค์ถูกฮิกาชิโนะ ฮวงหลง 'ลักพาตัว' ไป เขาก็สร้างของดีๆ ให้อารองตั้งเยอะ

ทั้งที่ตอนอยู่กับรัฐบาลโลก เวก้าพังค์ต่อต้านการสร้างอาวุธวิถีมนุษย์ที่มีพลังทำลายล้างสูงแบบนี้มาตลอดแท้ๆ

ดร.เวก้าพังค์เปลี่ยนไปจริงๆ

อาโอคิยิเองก็หน้าเครียดไม่แพ้กัน เด็นเด็นมูชิทองคำของเขาถูกพวกเผ่ามังกรฟ้าทุบพัง ทำให้เขาหลับไม่ค่อยสนิทมาหลายวัน

พอกลับไปถึงมารีนฟอร์ดคราวนี้ เขาก็ต้องขึ้นไปแมรี่จัวส์เพื่อรับคำด่าจากห้าผู้เฒ่าและเผ่ามังกรฟ้าอีก

แค่คิดก็อารมณ์เสียแล้ว

ตอนนี้เขาเข้าใจคำพูดของตาแก่การ์ปอย่างลึกซึ้งแล้ว ว่าถ้าอยากทำอะไรตามใจ ก็ไม่ต้องมียศสูงนักหรอก

เขาเคยคิดว่าการที่ตาแก่การ์ปปฏิเสธการเลื่อนยศเป็นพลเรือเอกซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันเท่ชะมัด พอนึกย้อนกลับไป มันคือการกระทำที่ฉลาดสุดๆ ต่างหาก

หลังจบเหตุการณ์เอนิเอสล็อบบี้ เกาะเทพอสูร และอิมเพลดาวน์ จอมพลเซนโงคุมีความคิดที่จะเกษียณอายุเป็นครั้งแรก

ในวัย 77 ปี เขารู้สึกชัดเจนว่าตัวเองไม่ไหวแล้ว เขาแบกรับแรงกดดันมหาศาลจากแมรี่จัวส์และกลุ่มโจรสลัดฮวงหลงไม่ไหวจริงๆ

ท่ามกลางใบหน้าที่เต็มไปด้วยความทุกข์ระทม กองทัพหลักของมารีนฟอร์ดก็กลับมาถึงฐานทัพอย่างปลอดภัย

จอมพลเซนโงคุรีบพา 'สามพลเรือเอก' ขึ้นไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรี่จัวส์ เตรียมรับคำด่าและข้อกล่าวหาจากห้าผู้เฒ่าและเผ่ามังกรฟ้า

จอมพลเซนโงคุและคนอื่นๆ โดนตระกูลเผ่ามังกรฟ้ากว่าโหลรุมด่าอยู่ครึ่งค่อนวัน ก่อนจะได้รับคำสั่งสูงสุดจากห้าผู้เฒ่า ให้ค้นหาเกาะแห่งท้องฟ้าต่างๆ และสั่งบัสเตอร์คอลถล่มเกาะอเมซอนลิลลี่ ให้สิ้นซาก

จอมพลเซนโงคุถึงขั้นสั่งให้อาคานุและอาโอคิยิเป็นผู้นำทีม พาพลเรือโทชั้นยอดอีกห้าคน ไปกวาดล้างอเมซอนลิลลี่ด้วยกัน

อาโอคิยิที่ยังไม่ได้พัก จำใจต้องออกเดินทางพร้อมอาคานุ นำกองเรือบัสเตอร์คอลมุ่งหน้าสู่อเมซอนลิลลี่ในคามเบลท์

--- ในขณะเดียวกัน ที่เกาะอเมซอนลิลลี่ อารองและคนอื่นๆ ได้มาถึงก่อนหน้าหนึ่งถึงสองวันแล้ว

เซราฟิมวิถีเทวะและวิถีมนุษย์ ที่การพัฒนาความสามารถยังอยู่ในขั้นเริ่มต้น ต้องใช้ความสามารถผลแรงโน้มถ่วงและผลลอยต่อเนื่องกันกว่าหนึ่งวัน ถึงจะยกเกาะอเมซอนลิลลี่ให้ลอยขึ้นได้สำเร็จ

เมื่ออเมซอนลิลลี่ค่อยๆ ลอยขึ้น โบอา แฮนค็อก และ ยายเนียว ต่างดีใจจนน้ำตาไหล

ภูเขาที่หนักอึ้งในอกถูกยกออกไปได้เสียที

จากนี้ไป พวกเธอไม่ต้องกังวลว่าเรือรบหินไคโรของกองทัพเรือจะมาบุกประเทศอีกแล้ว

"ท่านอารอง!!"

โบอา แฮนค็อก อดไม่ได้ที่จะโผเข้าสู่อ้อมกอดของอารอง กอดชายที่เธอรักไว้แน่น

"ย้ายไปที่อื่นกันก่อนเถอะ"

อารองโอบเอวบางของแฮนค็อก จูบแก้มเนียนของเธอ แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม

หลังจากอารองหารือกับยายเนียว และพิจารณาปัจจัยต่างๆ แล้ว พวกเขาตัดสินใจให้เกาะอเมซอนลิลลี่ลอยไปอยู่ในตำแหน่งปลอดภัยบนท้องฟ้าสูงเสียก่อน

เพราะในช่วงที่โบอา แฮนค็อก ดำรงตำแหน่งเจ็ดเทพโจรสลัด รัฐบาลโลกน่าจะสร้างล็อกโพสถาวรของอเมซอนลิลลี่ไว้แล้ว

เพื่อป้องกันไม่ให้ตำแหน่งเกาะลอยฟ้าถูกพบเร็วเกินไป อารองจึงเลือกที่จะทำอย่างรอบคอบ

อารองแปลงร่างเป็นมังกรยักษ์บินได้ ใช้เมฆเปลวเพลิงดันเกาะอเมซอนลิลลี่ให้ลอยไปในคามเบลท์

สุดท้ายพวกเขาเลือกน่านน้ำที่เจ้าทะเลชุกชุมเป็นพิเศษ ต่อให้เรือรบหินไคโรมาที่นี่ ก็มีโอกาสสูงที่จะถูกคลื่นยักษ์และเจ้าทะเลถล่มจนเละ

กว่าครึ่งวันหลังจากพวกเขาจากไป กองเรือบัสเตอร์คอลของมารีนฟอร์ดก็เริ่มเข้าสู่คามเบลท์

แต่ทว่า ต้นหนเรือดันพบว่าล็อกโพสถาวรที่ชี้ไปอเมซอนลิลลี่กลับรวน หมุนติ้วไม่หยุด และชี้ขึ้นฟ้าตลอดเวลา

ทำเอาทั้งอาคานุและอาโอคิยิรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

สุดท้าย พวกเขาทำได้แค่ใช้ตำแหน่งบนแผนที่คร่าวๆ ของแกรนด์ไลน์ บวกกับประสบการณ์การเดินเรืออันโชกโชน มุ่งหน้าไปสู่น่านน้ำของอเมซอนลิลลี่

แต่พวกเขาค้นหาอยู่วันเต็มๆ ก็ไม่เจอเกาะอเมซอนลิลลี่

สุดท้าย พวกเขาต้องยอมรับความจริงว่า อเมซอนลิลลี่ หนีไปแล้ว