ตอนที่ 131 : แหลมแฝดและลิตเติ้ลการ์เด้น

ตอนที่ 131 : แหลมแฝดและลิตเติ้ลการ์เด้น

หลังจาก อารอง จัดการเก็บเลือดของ อีริค เรียบร้อยแล้ว เขาก็โยนหมอนั่นทิ้งไป ก่อนจะหันไปมองตาแก่ที่ยังคงถือหนังสือพิมพ์ค้างอยู่

"หมอเรือของ ราชาโจรสลัด โรเจอร์ คุณคร็อกคัส สวัสดีครับ!" อารอง เดินเข้าไปหาตาแก่ที่กำลังตกใจเล็กน้อยอย่างเป็นกันเอง

"ครั้งนี้ ผมมาส่งข่าวแทนลูกน้องคนหนึ่งครับ"

"บรู๊ค ยังไม่ตาย ตอนนี้เขาทำงานให้ผมอยู่ครับ

เขาเคยตายไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ฟื้นคืนชีพด้วยพลังของผลคืนชีพตอนนี้เหลือแต่โครงกระดูกครับ"

อารอง ไม่สนสีหน้าตกตะลึงของ คร็อกคัส เขาหยิบ หอยทากสื่อสาร พิเศษออกมาเอง

"นี่คือ หอยทากสื่อสาร ส่วนตัวของ บรู๊ค ครับ ไว้ว่างๆ เขาจะติดต่อคุณไป"

หลังจากยื่น หอยทากสื่อสาร ให้ คร็อกคัส อารอง ก็เตรียมออกจาก แหลมแฝด ในสายตาของ อารอง วิชาแพทย์ของหมอเรือ ราชาโจรสลัด เทียบไม่ได้กับ เวก้าพังค์ นักวิทยาศาสตร์ที่เก่งที่สุดในโลก

ดังนั้น จึงไม่จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับตาแก่คนนี้มากนัก

ส่วนเรื่องที่ตาแก่นี่เคยไปเหยียบ เกาะสุดท้าย ลาฟเทล มาแล้ว อารอง ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่เหมือนกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งคือสัจธรรม ต่อให้รู้อดีตของ ร้อยปีแห่งความว่างเปล่า แล้วจะมีประโยชน์อะไร? ก็คงเหมือนกับ กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ ที่กลับมามือเปล่า

รอให้ เซราฟิม เติบโตเต็มที่สักสองสามรุ่น และ กลุ่มโจรสลัดฮวงหลง แข็งแกร่งขึ้น เขาถึงจะมีคุณสมบัติไปท้าทาย รัฐบาลโลก

"กัปตันกลุ่มโจรสลัดฮวงหลง เดี๋ยวก่อน..."

คร็อกคัส รีบลุกขึ้นตะโกนเรียก แต่ อารอง ขี้เกียจเสียเวลากับเขา คว้าตัว อีริค ที่สลบเหมือดแล้วบินขึ้นฟ้าไปทันที

"..."

คร็อกคัส มองดูมังกรยักษ์ที่จากไปอย่างพูดไม่ออก ช่างเป็นชายที่เด็ดขาดและน่าเกรงขามจริงๆ

"บรู๊ค นายยังไม่ตายสินะ!"

คร็อกคัส พูดด้วยความตื่นเต้น เขารีบไปเรียก ลาบูน ปลาวาฬเกาะ เตรียมจะบอกข่าวดีให้มันรู้ จะได้เลิกเอาหัวชน รีเวิร์สเมาน์เท่น สักที

ตอนนี้พวกเขาสามารถติดต่อ บรู๊ค ผ่าน หอยทากสื่อสาร ได้แล้ว

--- หลังจากออกจาก โล้กทาวน์ อารอง ได้เรียก คุมะ ให้ขับ เรืออาร์กแมคซิม ไปยัง เกาะดึกดำบรรพ์ ลิตเติ้ลการ์เด้น แล้ว

เขาวางแผนจะมาที่นี่เพื่อเก็บตัวอย่างสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์ ใช้ ปัจจัยแห่งสายเลือด ของไดโนเสาร์เหล่านี้ในการเพาะเลี้ยง ผลปีศาจเทียม สายโซออน สัตว์โบราณ ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ด้วยความสามารถของ คุมะ และความเร็วของ เรืออาร์กแมคซิม พวกเขาน่าจะถึง ลิตเติ้ลการ์เด้น แล้ว เพราะ สกายเปียร์ กับ ลิตเติ้ลการ์เด้น ก็ไม่ได้ไกลกันมากนัก

เมื่อ อารอง บินมาถึง ลิตเติ้ลการ์เด้น พร้อมกับ อีริค กลุ่มโจรสลัดฮวงหลง ก็เริ่มงานกันแล้ว พวกเขากำลังไล่จับไดโนเสาร์หรือเก็บเลือดพวกมันขนานใหญ่

เมื่อ อารอง ปรากฏตัว หนูน้อย บอนนี่ ก็รีบวิ่งเข้ามาหาทันที

"ท่านฮวงหลง หนูย่างขาไทแรนโนซอรัสไว้ให้แล้ว มาทานสิคะ!"

หนูน้อย บอนนี่ รีบวิ่งมาเอาหน้า โดยไม่สนใจ อีริค ที่สภาพดูน่าเวทนา ลาฟฟิตต์ ก็บินเข้ามารับตัวเชลยไปอย่างรู้หน้าที่

"งั้นขอบใจที่เหนื่อยนะ"

อารอง หัวเราะ ลูบหัวหนูน้อย บอนนี่ แล้วเดินไปที่กองไฟขนาดใหญ่

"กัปตันกลุ่มโจรสลัดฮวงหลง!" xN

"บอสฮวงหลง!"

--- ทุกคนทักทาย อารอง ซึ่งเขาก็โบกมือทักทายกลับด้วยรอยยิ้ม

"ช่วงเวลาสงบสุขที่หายากจริงๆ!"

อารอง นั่งลงอย่างสบายใจ กัดกินเนื้อไดโนเสาร์คำโต ตั้งแต่ก่อตั้ง กลุ่มโจรสลัดฮวงหลง พวกเขาถ้าไม่สู้รบ ก็กำลังเดินทางไปสู้รบ

ไม่ค่อยมีโอกาสได้ลงจอดบนเกาะเพื่อสำรวจและผจญภัยสักเท่าไหร่

นอกจาก ดวงจันทร์ แล้ว ลิตเติ้ลการ์เด้น ดูเหมือนจะเป็นเกาะพักผ่อนหย่อนใจที่หายากสำหรับพวกเขา แม้จะมีภารกิจเก็บเลือดไดโนเสาร์ แต่ก็ไม่ได้มีอันตรายและศัตรูมากมายนัก

"เผ่ายักษ์ บนเกาะรู้เรื่องการมาถึงของพวกเราแล้วครับ เผ่ายักษ์ สองคนที่มาจาก เอนิเอสล็อบบี้ ก็อยู่บนเกาะด้วย พวกเขาบอกว่าอยากมาเยี่ยมบอสด้วยตัวเองครับ"

คุมะ พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รายงานข้อมูลให้ อารอง ทราบ

บอนนี่ ไม่ได้เล่นสนุกสุดเหวี่ยงแบบวันนี้มานานแล้ว การได้ไปล่าไดโนเสาร์กับ เอเนล และ เบจจ์ มันน่าตื่นเต้นพอๆ กับตอนไป สกายเปียร์ และ ดวงจันทร์ ครั้งแรกเลย

บางทีนี่อาจเป็นเสน่ห์ของการผจญภัย ที่เต็มไปด้วยความคาดหวังต่อเกาะที่ไม่รู้จัก

และสำหรับ คุมะ ถ้า บอนนี่ มีความสุข เขาก็มีความสุข

"พวกเขายังไม่ไปอีกเหรอ? งั้นเดี๋ยวฉันจะไปหาพวกเขาหน่อย!"

อารอง กัดเนื้อสะโพกไทแรนโนซอรัสคำโต เคี้ยวตุ้ยๆ จนแก้มป่อง ต้องยอมรับว่าเนื้อไดโนเสาร์นี้มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์จริงๆ

เขาไม่คิดว่า เผ่ายักษ์ คาชิ และ โออิโม ที่เขาหลอกไว้ที่ เอนิเอสล็อบบี้ จะยังเกลี้ยกล่อม ดอร์รี่ และ โบรกี้ สองหัวร้อนนั่นให้กลับ เอลบัฟ ไม่สำเร็จ

ดูเหมือนว่าอดีตกัปตัน กลุ่มโจรสลัดนักรบยักษ์ สองคนนี้จะหัวแข็งและดื้อรั้นจริงๆ!

แต่จะโทษ คาชิ และ โออิโม ก็ไม่ได้ เพราะพวกเขาก็เป็นแค่สมาชิกธรรมดา

เมื่อร้อยปีก่อน กัปตันสองคนนี้ถึงขนาดยอมยุบ กลุ่มโจรสลัดนักรบยักษ์ ทั้งกลุ่มเพราะการดวลกัน นับประสาอะไรกับตอนนี้ที่มีสมาชิกแค่สองคนมากล่อม

กล่อมไม่ได้ ก็คือกล่อมไม่ได้!

"มีคนอื่นอีกไหม?"

อารอง ถามเผื่อๆ เขาจำได้ว่าพวก บาร็อกเวิร์คส์ ก็เล็งค่าหัวของ เผ่ายักษ์ สองคนนี้อยู่เหมือนกัน สงสัยว่าพวกมันจะส่งคนมาดูลาดเลาที่เกาะแล้วหรือยัง

บาร็อกเวิร์คส์ ถึงขนาดเล็ง ลาบูน ปลาวาฬเกาะ กะจะล่าเอาเนื้อจำนวนมหาศาล

เจ้าพวกนี้ทำทุกอย่างที่ได้เงินจริงๆ

ครึ่งแรกของ พาราไดซ์ แทบจะเป็นอาณาเขตของ บาร็อกเวิร์คส์ เกาะเริ่มต้นหลายเกาะในเส้นทางต่างๆ มีนักล่าค่าหัวของ บาร็อกเวิร์คส์ คอยดักล่า กลุ่มโจรสลัด หน้าใหม่ที่เพิ่งเข้า แกรนด์ไลน์

ครอคโคไดล์ ก็กลายเป็นเศรษฐีใหญ่ คอยซื้ออาวุธและ ผงเต้นรำ จำนวนมากจาก โดฟลามิงโก้ เพื่อสนับสนุนกองทัพกบฏ อลาบา สต้า ในการก่อการ

แม้แต่หลังจากที่เขาพ่ายแพ้และถูกปลดจากตำแหน่ง เจ็ดเทพโจรสลัด หมอนี่ยังมีเงินเหลือเฟือให้ บากี้ ยืมไปตั้ง บริษัทส่งของบากี้

ตอนที่ ครอคโคไดล์ ทวงหนี้ บากี้ เขาก็ฉวยโอกาสใช้รากฐานของ บริษัทส่งของ เพื่อก่อตั้ง ครอสเกิลด์ แต่ด้วยความโชคดีจากใบประกาศจับ บากี้ ที่ดันไปอยู่ตรงกลาง เลยกลายเป็น สี่จักรพรรดิ คนใหม่ซะงั้น

--- "ตอนนี้ยังไม่พบใครครับ"

คุมะ ตอบอย่างจริงจัง เขาได้สำรวจ ลิตเติ้ลการ์เด้น คร่าวๆ แล้วรอบหนึ่ง น่าจะไม่มีภัยคุกคามอื่น

"ช่างเถอะ ก็แค่พวกปลาซิวปลาสร้อย"

อารอง พูดอย่างไม่ใส่ใจ ตอนนี้แม้แต่ ครอคโคไดล์ ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ในสายตาเขาแล้ว เขาจะจัดการเมื่อไหร่ก็ได้

ในบรรดาลูกน้องของ ครอคโคไดล์ มีแค่ความสามารถ ผลระเบิดเท่านั้นที่พอมีศักยภาพและพัฒนาเทคนิคที่แข็งแกร่งกว่านี้ได้

ถ้ามีเวลา อารอง ก็ไม่รังเกียจที่จะทำให้ เจ็ดเทพโจรสลัด หายไปสักคน!

ก่อนที่ อารอง จะแทะขาไทแรนโนซอรัสย่างจนหมด เสียงฝีเท้าหนักๆ ทึบๆ ก็ค่อยๆ ดังใกล้เข้ามาจากระยะไกล

เผ่ายักษ์ ทั้งสี่คนเดินเข้ามาหาเองเลย ยังไงซะ การลงจอดด้วยร่างมังกรยักษ์ของ อารอง ก่อนหน้านี้ก็ดึงดูดความสนใจของ เผ่ายักษ์ เหล่านี้อยู่แล้ว

"วู้วฮู้ว เจอ เผ่ายักษ์ อีกแล้ว! แมนเชอรี่ ดูสิ เผ่ายักษ์ ที่ตรงข้ามกับ เผ่าทอนตัตต้า ของเธอไง!"

หนูน้อย บอนนี่ ตะโกนอย่างดีใจ แถมยังจับเจ้าหญิง แมนเชอรี่ นั่งบนไหล่และแนะนำอย่างภูมิใจ

ถ้า กลุ่มโจรสลัดฮวงหลง สามารถรับสมัครสมาชิก เผ่ายักษ์ ได้สำเร็จ คงจะเท่ระเบิดไปเลย