ตอนที่ 40 : มนุษย์ลูกโป่ง คิเบอร์คุง

ตอนที่ 40 : มนุษย์ลูกโป่ง คิเบอร์คุง

“อ๊าก!”

ชายสวมหน้ากากในชุดเหลืองถูกสายฟ้าฟาดกลางอากาศ เขากรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและชาไปทั้งตัว

ฮาคิเกราะ ของเขาไม่สามารถป้องกันพลังอันน่าสะพรึงกลัวของสายฟ้าได้อย่างสมบูรณ์

‘โลหะสายฟ้าสังเคราะห์!’

“ฉันเองก็พอจะมี ฮาคิเกราะ อยู่บ้างเหมือนกัน!”

กระบองทองคำของ เอเนล เปลี่ยนรูปเป็นหอกทองคำอย่างรวดเร็ว เคลือบด้วย ฮาคิเกราะ บางๆ แล้วแทงทะลุร่างที่ชาจนขยับไม่ได้ของชายสวมหน้ากาก

ฮาคิเกราะ ธรรมดาไม่สามารถป้องกันพลังสาย โลเกีย ระดับท็อปได้อย่างสมบูรณ์ โดยเฉพาะสายฟ้าและแมกมาที่มีพลังโจมตีและอำนาจทะลุทะลวงสูง

“ท่าน เนตาฮู!!”

ชายสวมหน้ากากในชุดทำงานบนเรือสิงโตเหลืองต่างทิ้งกล่องเงิน ชักเคียวมรณะที่ด้านหลังออกมา แล้วพุ่งเข้าหา เอเนล ที่อยู่บนท้องฟ้า

“ยาฮ่าฮ่าฮ่า!! ตายซะให้หมด!”

‘30 ล้านโวลต์ · อสรพิษสายฟ้า!’

เอเนล ดึงหอกทองคำออกจากร่างชายสวมหน้ากาก เตะร่างนั้นร่วงลงไป แล้วกางนิ้วทั้งห้าออก สายฟ้าห้าสายกลายสภาพเป็นงูสายฟ้า ก่อตัวเป็นตาข่ายไฟฟ้าพุ่งเข้าใส่เหล่ามดปลวกที่กระโดดเข้ามา

“ความแข็งแกร่งของหมอนั่นไม่ด้อยไปกว่า โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ ที่มีค่าหัว 500 ล้านเลย!”

คิเบอร์คุง ที่ถือเข็มยาวสองเมตรครึ่ง ก้าวถอยหลังไปหลายก้าว ปกป้องลูกน้องไว้ด้านหลัง พลางกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

มนุษย์สายฟ้าคนนี้ทำให้เขานึกถึง เอส หมัดอัคคี กัปตันคนใหม่ของ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ทั้งไฟและสายฟ้าต่างก็เป็นพลังสาย โลเกีย ที่ทรงพลัง การปรากฏตัวของพวกเขาย่อมไม่ธรรมดา

“เขาจัดการ เนตาฮู ได้จริงๆ เหรอเนี่ย?”

รูม่านตาแนวตั้งของ อุมิโอะ จ้องมองชายชุดเหลืองที่ถูกมนุษย์สายฟ้าแทงทะลุและเตะร่วงลงมาด้วยความไม่อยากเชื่อ

หลังจากเกิดความวุ่นวายในท่าเรือใต้ดิน ผู้บริหาร ดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ ก็ทยอยกันลงมาหมายจะกำจัดตัวปัญหา

พิก้า ผู้บริหารสูงสุดของ กองทัพสเปดปรากฏตัวเป็นคนแรกบนผนังหิน ดวงตาเปี่ยมด้วยจิตสังหาร จ้องมองมนุษย์สายฟ้าที่เล่นงานคนของ ตระกูลดรากู

ผู้ใช้ ผลสายฟ้า สาย โลเกีย งั้นเหรอ?

เขาชักดาบยาวขนาดใหญ่ออกมา เคลือบด้วย ฮาคิเกราะ สีดำอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เขาได้แต่หวังว่ามนุษย์สายฟ้าคนนี้จะเป็นพวกหน้าใหม่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว เขาถึงจะมีโอกาสฆ่าผู้ใช้พลังสาย โลเกีย ได้

“ยาฮ่าฮ่าฮ่า! จำใส่กะลาหัวไว้ซะเจ้าพวกมดปลวก ฉันคือ เทพเจ้าสายฟ้า เอเนล จงจดจำชื่ออันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าผู้นี้ไว้ซะ!”

เอเนล ถือหอกทองคำ ร่อนลงบนยอดเสากระโดงเรือสิงโตเหลืองอีกครั้ง ตะโกนลั่นใส่ทุกคนอย่างบ้าคลั่ง

“เทพเจ้าสายฟ้า เอเนล? อวดดีชะมัด!”

“กล้าเรียกตัวเองว่าพระเจ้าเชียวเหรอ? ไม่กลัวโดน เผ่ามังกรฟ้า ฆ่าตายหรือไง!”

“เป็นผู้ใช้ ผลสายฟ้า สาย โลเกีย จริงๆ ด้วย!”

--- ผู้คนทั่วทั้งท่าเรือใต้ดินต่างตกตะลึงกับการประกาศศักดาอันโอหังของ เอเนล

“กล้ามาป่วนในถิ่นของ ดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ งั้นเหรอ? ตายซะ!”

พิก้า แยกตัวออกมาจากผนังหิน กระโดดลงมาจากด้านบน ฟันใส่ เอเนล ผู้ใช้ ผลสายฟ้า อย่างดุดัน

“เสียงน่ารำคาญชะมัด เป็นผู้หญิงหรือไง?”

“ช้าไป!”

‘คำพิพากษาของพระเจ้า!’

เอเนล แคะหูพลางบ่นอุบ จากนั้นก็ปล่อยเสาสายฟ้าขนาดมหึมาหนาสามเมตรใส่ พิก้า ที่พุ่งเข้ามา

เสาสายฟ้าขนาดใหญ่กลืนกินร่างยักษ์ของ พิก้า เข้าไปเต็มๆ

แต่ พิก้า ที่คลุมร่างด้วย ฮาคิเกราะ จนมิด กัดฟันฝ่าดงสายฟ้าเข้ามา ฟันใส่ เอเนล อย่างไม่ลดละ

“ฮึ่ม ฮาคิเกราะ แข็งแกร่งใช้ได้นี่!”

เอเนล เห็นว่า ฮาคิเกราะ ของเจ้านี่แข็งแกร่งกว่าของเขาเสียอีก จิตสังหารก็พุ่งพล่านขึ้นมาทันที

เขาไม่เชื่อหรอกว่า ฮาคิเกราะ จะชนะทางผู้ใช้พลังสาย โลเกีย เสมอไป

ความสามารถที่พัฒนาไปไกลกว่าย่อมทะลวงการป้องกันของ ฮาคิเกราะ ได้

‘เปรี้ยง!’

ทันทีที่ พิก้า ฟันลงมาอย่างสุดแรง เอเนล ก็เปลี่ยนร่างเป็นสายฟ้าและหายวับไปจากจุดเดิม

เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็อยู่บนหลังของ พิก้า แล้ว

‘100 ล้านโวลต์ · หอกสายฟ้า!’

เอเนล ถือหอกทองคำ แววตาฉายแววดุร้าย แทงลงไปที่ร่างเคลือบ ฮาคิ ของ พิก้า สายฟ้ามหาศาลปะทุออกมา ส่องสว่างไปทั่วท่าเรือใต้ดิน

“อึก ~”

พิก้า กัดฟันแน่น พยายามป้องกันอย่างสุดชีวิต แต่ก็ยังถูกพลังของหอกสายฟ้าเล่นงานจนกระอักเลือดออกมา

ความเร็วของผู้ใช้ ผลสายฟ้า นั้นเร็วเกินไป เทียบเท่ากับ พลเรือเอก คิซารุ เขาตามความเร็วของ เอเนล ไม่ทันและทำได้เพียงเป็นฝ่ายถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว

“ชัคเคิล ฮ่าฮ่า! ดูเหมือนผู้บริหารสูงสุดของ โดฟลามิงโก้ จะรับมือ เทพเจ้าสายฟ้า ไม่ไหวนะ รีบชิ่งดีกว่า!”

คิเบอร์คุง หัวเราะร่า ไม่ดูการต่อสู้ต่อแล้ว รีบไปดูแลความปลอดภัยของสินค้าตัวเองดีกว่า ขืนผู้ใช้ ผลสายฟ้า ทำลายข้าวของเสียหายขึ้นมาคงแย่แน่

คิเบอร์คุง ถือเข็มยาวสองเมตรครึ่ง วิ่งตรงไปยังกองสินค้าของเขา

‘ปุ้ง!’

ด้วยเสียงเหมือนลูกโป่งแตก กล่องสินค้าแฟบลงเหมือนลูกโป่งทีละใบ ลูกน้องด้านหลังเขารีบเก็บรวบรวมสินค้าที่แฟบลงเหล่านี้ยัดใส่กระเป๋าเอกสารอย่างรวดเร็ว

มนุษย์ลูกโป่ง คิเบอร์คุง ลูกพี่ลูกน้องของ สตัชเชอร์ กิเบอร์สัน ผู้ใช้พลัง ผลปุ้งปุ้ง สายพารามีเซีย ค่าหัว 233 ล้านเบรี

ความสามารถ ผลปีศาจ ของเขาทำให้เขาสามารถทำให้สิ่งของทุกอย่างพองลมและแฟบลงเหมือนลูกโป่ง ยิ่งวัตถุใหญ่ยิ่งใช้พลังงานมาก แม้แต่สิ่งมีชีวิตอย่างคนและสัตว์ก็ไม่เว้น

หมอนี่นิสัยเสียสุดๆ ได้ยินมาว่าในห้องนอนของเขามีคอลเลกชันสัตว์หายาก สาวสวย โจรสลัด และแม้แต่ทหารเรือ ในสภาพมนุษย์ลูกโป่งอยู่เพียบ

“ฮึ่ม พวกเราก็ไปกันเถอะ!”

อุมิโอะ เห็น คิเบอร์คุง รีบเก็บของ ก็ตัดสินใจเลิกสนใจธุรกิจกับ อาณาจักรมัลเบอร์รี่ ใน เวสต์บลู รีบสั่งลูกน้องให้ออกจากท่าเรือใต้ดินที่เริ่มอันตรายนี้ทันที

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า ดรากู แพ็คโล สัปเหร่อมือฉมัง จะหาเรื่อง โดฟลามิงโก้ ไหม หลังจากที่คนบ้า ตระกูลดรากู มาเกิดเรื่องในถิ่นของ โจ๊กเกอร์

และผู้ใช้ ผลสายฟ้า ที่โผล่มานี้เป็นใครกัน เป็นหมาป่าเดียวดายหน้าใหม่ หรือคนของขั้วอำนาจไหน?

ดูเหมือนจะมีผู้ใช้ โลเกีย ตัวป่วนอย่าง เอส หมัดอัคคี โผล่มาใน แกรนด์ไลน์ อีกคนแล้วสินะ

ขณะที่ผู้คนจากหลากหลายกลุ่มกำลังจะขนของหนีออกจากท่าเรือ มังกรยักษ์สีแดงชาดก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบกลางอากาศเหนือท่าเรือใต้ดิน

“ดูเหมือนฉันจะเจอความสามารถดีๆ เข้าให้แล้วสิ!”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง คลายสภาพล่องหน โยน คาโปเน่ เบจจ์ ลงไปบนเรือสิงโตเหลือง แล้วพุ่งตรงเข้าหาชายร่างผอมสูงถือเข็มยาว

“มังกร!!??”

“ไคโด ร้อยอสูร? ไม่ใช่ นั่นมัน ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง!!”

“เกิดอะไรขึ้น! มันกล้ามาโจมตีถิ่นของ โจ๊กเกอร์ เชียวเหรอ!”

“หนีเร็ว! เจ้านี่มันกล้าฆ่าแม้กระทั่ง เผ่ามังกรฟ้า นะเว้ย!”

“นี่มันสัตว์ประหลาดค่าหัวพันล้าน!”

--- ฝูงชนในท่าเรือใต้ดินกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว หนีตายกันจ้าละหวั่น สงสัยเหลือเกินว่าสัตว์ประหลาดอย่าง ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง หาที่นี่เจอได้ยังไง

ผู้บริหาร ดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ คนอื่นๆ ก็ทยอยมาถึงในที่สุด กลาดิอุส มนุษย์ระเบิด, ซินญอร์ พิงค์ มนุษย์ว่ายน้ำ และ เลา จี ต่างปรากฏตัวขึ้น

แต่ เดียมานเต้ ผู้บริหารสูงสุด ยังคงดูแลความเรียบร้อยอยู่ที่โคลอสเซียม จึงมาไม่ทัน และ เทรโบล ก็ต้องปกป้อง ชูการ์ จึงไม่ได้โผล่มาเช่นกัน

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง พุ่งเข้าหา มนุษย์ลูกโป่ง ด้วยสีหน้าตื่นเต้น ความสามารถสาย พารามีเซีย นี้น่าสนใจเกินไปแล้ว

อุมิโอะ เห็น ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง คนบ้าที่ฆ่า เผ่ามังกรฟ้า พุ่งเข้าใส่ คิเบอร์คุง เขาก็หัวเราะออกมา ในที่สุดเจ้าโรคจิตนั่นก็เจอดีเข้าให้แล้ว

“แกจะไล่ตามฉันทำไมฟระ!!??”

คิเบอร์คุง มองมังกรยักษ์ที่พุ่งเข้ามา แล้วกรีดร้องลั่น หน้าถอดสีทันที