ตอนที่ 27 : สยบตระกูลวินสโมค

ตอนที่ 27 : สยบตระกูลวินสโมค

คำพูดของ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ทำให้รูม่านตาของ เรจู หดเกร็ง!

เขาต้องการสังหารผู้บัญชาการสูงสุดและกษัตริย์ของ ประเทศสมาชิก อย่าง อาณาจักรเจอร์ม่า จริงๆ งั้นหรือ?

"อึก~"

"ไม่!"

เรจู กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กล่าวด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก กลิ่นอายและสายตาของผู้ชายคนนี้ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมาก

ดวงตาเลเซอร์ที่เปล่งแสงสีทองของเขาทำให้ผิวหนังของเธอรู้สึกชาหนึบ

"น่าเสียดายจังนะ!"

"แล้วเธอคิดว่ายังไง? ถ้าฉันขอให้ จัดจ์ ยกเธอให้ฉันเพื่อแลกกับชีวิตของเขา เขาจะตกลงไหม?"

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เดินเข้าไปใกล้ เรจู เชยคางพี่สาวผมสีชมพูขึ้นมา แล้วถามด้วยรอยยิ้มขี้เล่น

"ฉันไม่รู้... ฉันจะยอมรับทุกคำสั่งของเขา!"

เรจู กำหมัดแน่น หันหน้าหนี และตอบด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

"ฉันรู้ว่า ซันจิ อยู่ที่ไหน เธอสนใจจะติดตามฉันไหมล่ะ? ฉันจะช่วยเธอให้หลุดพ้นจากการควบคุมของ จัดจ์"

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง หยิกแก้ม เรจู แล้วยิ้ม จากนั้นก็หันหลังเดินตรงไปยังเรือหอยทาก มองดู จัดจ์ ที่กำลังลาก ยงจิ ขึ้นฝั่ง

"ตูม!!"

อาคารบนเรือหอยทากพังทลายเป็นซากปรักหักพังด้วยคลื่นกระแทกจากอุ้งเท้าหมีขนาดยักษ์ สปาร์คกิ้งเรด อิจิจิ ถูก คุมะ ตบจนร่วงลงไปกองกับพื้น

รอยประทับรูปอุ้งเท้าหมีขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนพื้นดิน กดร่างของ อิจิจิ จมลึกลงไปใต้ดิน

ในขณะนี้ อิจิจิ เลือดอาบศีรษะ แว่นตากันลมแตกกระจาย เผยให้เห็นแววตาที่ไม่ยอมจำนน

แต่เมื่อต้องเผชิญกับพลังและแรงผลักอันน่าสะพรึงกลัวของ คุมะ แขนขวาของเขาบิดเบี้ยวจนผิดรูป และสูญเสียความสามารถในการต่อต้านไปเกือบหมด

ในอีกด้านหนึ่ง คาโปเน่ เบจจ์ มนุษย์ปราสาท กำลังรับการโจมตีของ อิเล็กทริกบลู นิจิ แบบซึ่งหน้า ในขณะที่ ลอว์ และ ลาฟฟิตต์ คอยสร้างบาดแผลให้ นิจิ จากด้านข้างอย่างต่อเนื่อง สร้างรอยกรีดมากมายบนชุดต่อสู้ที่ทำจากโลหะความจำ

"ฉันไม่เชื่อว่าฉันจะฟันแกไม่เข้า!"

'รูม : คัท!'

ลอว์ ถือ ดาบมาร คิโคคุ ไว้ในมือ ชาร์จพลังอย่างต่อเนื่อง ฉวยโอกาสตอนที่ นิจิ เตะ เบจจ์ กระเด็น ฟันฉับเข้าที่ขายาวๆ ของ นิจิ

'เคร้ง!'

เมื่อประกายดาบวาบผ่าน น่องข้างหนึ่งก็ลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของหลายคน นิจิ เองก็มองดูขาที่ขาดของตัวเองด้วยความช็อก

"เป็นไปได้ยังไง! เป็นไปไม่ได้!"

'หมัดสายฟ้า!'

นิจิ ระเบิดพลังไฟฟ้าจำนวนมหาศาลออกมา ชก ทราฟัลการ์ ลอว์ กระเด็นไปด้วยความโกรธ

เมื่อเสียขาไปข้างหนึ่ง นิจิ ก็ทรงตัวได้ไม่ดีนัก แถมขาที่ขาดไปก็ถูกปีกของ ลาฟฟิตต์ พัดกระเด็นไปไกลลิบ

"ฉันจะฆ่าแก!"

'ลูกเตะสายฟ้าเหินเวหา!'

นิจิ ที่กำลังเดือดดาล พุ่งเข้าใส่ ลอว์ ตัวต้นเหตุอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่ เบจจ์ และ ลาฟฟิตต์ ต่างเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม โอกาสมาถึงแล้ว

"ลอว์!"

ทั้งสองพุ่งเข้าไปด้านหลัง นิจิ โจมตีไซบอร์กผู้ทรงพลังผู้นี้จากด้านหลัง

"รู้แล้วน่า!"

'รูม : สลับที่!'

'รูม : คัท!'

ลอว์ เข้าใจเจตนาของพวกเขาดี เขาสลับตำแหน่งกับ เบจจ์ ในพริบตา ปล่อยให้ เบจจ์ มนุษย์ปราสาท รับการโจมตีซึ่งหน้าของ นิจิ ไป ส่วนเขาที่อยู่ด้านหลัง ก็ฟันแขนขวาของ นิจิ ขาดสะบั้นอีกครั้ง

จากนั้น ลอว์ ก็สลับตำแหน่งกับ ลาฟฟิตต์ อีกรอบ และฟันแขนซ้ายของ นิจิ ขาดกระเด็นตามไป

เมื่อ นิจิ เตะ เบจจ์ กระเด็นไปได้ เขาก็กลายเป็นสัตว์ร้ายที่ไร้ทางสู้ เหลือเพียงขาข้างเดียว

"ต่อไป แกคือของเล่นของพวกเรา!"

คาโปเน่ เบจจ์ เช็ดเลือดที่มุมปาก พละกำลังของ นิจิ มหาศาลจริงๆ ขนาดปราสาทของเขายังเกือบรับมือไม่ไหว

แต่ตอนนี้ ถึงเวลาที่พวกเขาสามคนจะใช้ นิจิ เป็นกระสอบทรายระบายแค้นแล้ว

เมื่อเห็นว่าผลแพ้ชนะในแต่ละคู่ขาดลอยแล้ว ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง และ คุมะ ก็พยักหน้าเล็กน้อย

เจ้าสามคนนี้ยังมีฝีมืออยู่บ้าง ไม่ได้อ่อนแอขนาดจัดการไซบอร์กแค่ตัวเดียวไม่ได้

ในทางกลับกัน ใบหน้าของ จัดจ์ เคร่งเครียดมากเมื่อเห็นกองทัพโคลนจำนวนมากล้มลง

"ฮาคิราชัน!"

จัดจ์ กัดฟันพูด ทหารของเขาต้านทาน ฮาคิราชัน ธรรมดาได้ชัดๆ เมื่อเจ็ดแปดปีก่อน พวกมันยังทน ฮาคิราชัน ของ โดฟลามิงโก้ ได้เลย

ทำไมภายใต้ ฮาคิราชัน ของ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เจ้าตัวทดลองนี้ ถึงได้ล้มระเนระนาดกันขนาดนี้?

หรือว่า ฮาคิราชัน ของ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง จะแข็งแกร่งกว่าของ โดฟลามิงโก้ มาก?

ถ้าเป็นอย่างนั้น แผนการใช้จำนวนเข้าสู้ก็ไร้ความหมาย

"ทำไมแกถึงโจมตีพวกเรา!"

จัดจ์ ลุกขึ้นยืน ถือหอกแม่เหล็กไฟฟ้า โยน ยงจิ ที่บาดเจ็บสาหัสไปด้านข้าง และจ้องมอง ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เขม็งพลางเอ่ยถาม

เขาไม่ได้ยกสถานะกษัตริย์ของ ประเทศสมาชิก มาอ้าง และไม่ได้ขู่ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ด้วย รัฐบาลโลก หรือ กองทัพเรือ เพราะไอ้หมอนี่มันเป็นพวกบ้าระห่ำที่กล้าประกาศสงครามกับ เผ่ามังกรฟ้า มาแล้ว

"พวกเราต้องการอุปกรณ์การทดลองนิดหน่อย ฉันกลัวว่าแกจะไม่ให้ความร่วมมือ ก็เลยให้แกเห็นความแข็งแกร่งของพวกเราก่อน"

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง กล่าวเรียบๆ และ ดร.เวก้าพังค์ ภายใต้การคุ้มกันของ เลโอ และ เบโปะ ก็เดินขึ้นมาบนเรือ เซนต์ เจอร์แมน

"แกเองเหรอ! เวก้าพังค์! แกหนีจากการควบคุมของ รัฐบาลโลก มาได้จริงๆ ด้วย!!"

เมื่อ จัดจ์ เห็นหัวโตๆ ของ เวก้าพังค์ เขาก็ร้องอุทานออกมาทันที เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าผู้อยู่เบื้องหลัง ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง คือ เวก้าพังค์

เขาสงสัยมาตลอดว่าทำไมข่าวของ รัฐบาลโลก ช่วงนี้ถึงดูแปลกๆ เหมือนกำลังขัดแย้งกับ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ที่แท้ เวก้าพังค์ ก็หนีออกมาแล้วนี่เอง

"เพื่อนเก่า ฉันมายืมอุปกรณ์โคลนนิ่งกับวัสดุหน่อย หวังว่านายคงไม่ปฏิเสธนะ"

เวก้าพังค์ ชำเลืองมอง ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง แล้วยิ้มพูดกับ จัดจ์

สมัยก่อน ทีม MADs ของพวกเขาก็เคยปล้นธนาคารเพื่อหาทุนวิจัยเหมือนกัน

จะว่าไป เวก้าพังค์ ก็เคยเป็นโจรมาก่อนนี่นะ

"แกอยากได้อุปกรณ์ แล้วทำไมต้องโจมตีพวกเราด้วย!"

จัดจ์ โกรธจนกัดฟันกรอด ตอนนี้ลูกชายสามคนของเขาบาดเจ็บสาหัส ทหารโคลนจำนวนมากบาดเจ็บ และเรือหอยทากหลายลำก็ถูกทำลายเสียหาย เขาต้องเสียเงินไปตั้งเท่าไหร่เนี่ย!

"ก็ฉันกลัวแกจะไม่ยอมไงล่ะ?"

เวก้าพังค์ หัวเราะแห้งๆ เขาช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะตอนนี้เขาก็ทำงานให้ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เหมือนกัน และไม่มีอำนาจตัดสินใจมากนัก

"แกต้องใช้เทคโนโลยีในตัวหมอนั่นมาแลกเปลี่ยน!"

จัดจ์ ชำเลืองมอง ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง แล้วหันไปพูดกับ เวก้าพังค์ เขาอิจฉา ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ตัวทดลองผู้นี้จริงๆ

ถ้าเขามีตัวทดลองที่แข็งแกร่งอย่าง ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง อยู่ใต้บังคับบัญชาสักสองสามคน อาณาจักรเจอร์ม่า ของเขาคงแข็งแกร่งเทียบเท่า สี่จักรพรรดิ ได้ในไม่กี่นาที

เมื่อนั้น ตระกูลวินสโมค ของพวกเขาจะสามารถครอบงำ นอร์ธบลู ได้อย่างเบ็ดเสร็จ และเติมเต็มความฝันในการรวม นอร์ธบลู ให้เป็นปึกแผ่น

"ตอนนี้แกมีต้นทุนมาต่อรองด้วยหรือไง?"

ในตอนนั้นเอง ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ก้าวเข้ามาคว้าคอ จัดจ์ และกล่าว

"เวก้าพังค์ พา ทีมวิทยาศาสตร์ มาที่นี่ เห็นอะไรถูกใจก็ขนไปให้หมด"

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง กล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แล้วโยน จัดจ์ ไปด้านข้าง

"อีกอย่าง ถ้าแกไม่กลัว รัฐบาลโลก ฉันจะมอบโอกาสในการร่วมมือให้แก

แกลักลอบรวบรวมเสบียงให้พวกเรา แล้วฉันจะมอบเงินทุนและเทคโนโลยีล้ำสมัยให้แก แถมยังจะช่วยแกสร้าง อาณาจักรเจอร์ม่า ให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นด้วย!"

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง กล่าวกับ จัดจ์ ที่หน้าซีดเผือด และยังสั่งให้ เรจู เข้ามานวดให้เขาอีกด้วย

เมื่อเห็นทั้งพ่อและน้องชายอยู่ในกำมือของ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เรจู ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินไปข้างหลัง อารอง อย่างว่าง่าย บีบนวดไหล่และทุบหลังให้ชายผู้โหดเหี้ยมคนนี้

"แกมีเทคโนโลยี ผลปีศาจเทียม และเทคโนโลยีการผสาน ปัจจัยแห่งสายเลือด งั้นเหรอ? ฉันต้องการพวกมัน!"

สีหน้าของ จัดจ์ แสดงความขัดแย้งอยู่นาน ราวกับกำลังตัดสินใจเลือกระหว่าง รัฐบาลโลก กับ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง

ถ้าเป็นแค่การแอบร่วมมือกับ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เพื่อรวบรวมเสบียงให้ ธุรกิจนี้ก็ยังพอทำได้

อย่างน้อยเบื้องหน้า เขาก็ยังคงรักษาสถานะ ประเทศสมาชิก ไว้ได้ แล้วค่อยใช้ช่องทางสีเทา สีดำ สีขาว ในการรวบรวมทรัพยากรต่างๆ