บทที่ 306 จอมเซียนไท่ซวี!

บทที่ 306 จอมเซียนไท่ซวี!

ท้ายที่สุดแล้ว ซูอวี่ในยามนี้ก็มีสถานะทัดเทียมกับตนแล้ว

หรืออาจกล่าวได้ว่า... ในด้านสถานะยังเหนือกว่าตนไปมาก

อย่าได้คิดว่านิกายกระบี่ชมสมุทรจะมีสิ่งมีชีวิตแห่งธารดาราเพียงแค่ผู้เฒ่าชมสมุทรเช่นตนผู้เดียว แต่หากต้องปะทะกับซูอวี่จริงๆ... ต่อให้เป็นผู้เฒ่าชมสมุทรพร้อมกับสิ่งมีชีวิตแห่งธารดาราอีกตนหนึ่งของนิกายกระบี่ชมสมุทร ก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซูอวี่

พลังที่ซูอวี่แสดงออกมาที่เผ่ามนุษย์ซิงไห่ก่อนหน้านี้... ได้ข่มขวัญเหล่าสิ่งมีชีวิตแห่งธารดาราทั่วทั้งสหพันธ์มนุษย์ไปแล้ว

ซูอวี่ติดตามผู้เฒ่าชมสมุทรไป พุ่งทะยานไปยังทิศทางหนึ่งในทันที

ทั้งสองล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งธารดาราขอบเขตยุทธ์อุดร ความเร็วของพวกเขาย่อมสูงส่งอย่างยิ่ง เพียงชั่วเวลาไม่กี่ลมหายใจ ก็มาถึงห้วงดาราที่อบอวลไปด้วยไอเซียน

ภายในห้วงดารานี้... กระแสลมสีขาวนับไม่ถ้วนสอดประสานกัน ทั้งยังมีแสงสว่างเจิดจ้าอาบไล้ไปทั่วทุกตารางนิ้ว

แสงเรืองรองเปล่งประกายออกมา เมฆาเจ็ดสีถักทออยู่บนฟากฟ้า

ทั้งที่เป็นห้วงดาราอันมืดมิด แต่กลับถูกพลังอันแข็งแกร่งบางอย่างรังสรรค์ขึ้นจนกลายเป็นดินแดนแห่งเซียนโดยแท้จริง

สายตาของซูอวี่จับจ้องไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของห้วงดารา ที่นั่นมีร่างในชุดคลุมสีขาวนั่งขัดสมาธิอยู่อย่างเงียบงัน

แม้จะไม่ได้กระทำการใด แต่คลื่นพลังชีวิตอันแข็งแกร่งที่แผ่ซ่านออกมา ก็ทำให้แม้แต่ซูอวี่ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอยู่บ้าง

นี่คือแรงกดดันที่มาจากระดับชั้นของชีวิต

และตัวตนของร่างในชุดคลุมสีขาวเบื้องหน้านี้... ย่อมเป็นที่ประจักษ์ชัดแล้ว

จอมเซียนไท่ซวี!

สิ่งมีชีวิตแห่งธารดาราขอบเขตคืนสู่ห้วงบรรพกาลแห่งเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตร

“ไม่ทราบว่าจอมเซียนไท่ซวี ตามหาข้าด้วยเรื่องอันใด?”

ดวงตาของซูอวี่หรี่ลงเล็กน้อย จ้องมองจอมเซียนไท่ซวีเบื้องหน้า สำหรับซูอวี่แล้ว เขาไม่ได้หวาดกลัวอีกฝ่าย เพียงแต่เขาสงสัยอย่างยิ่งว่า เหตุใดจอมเซียนไท่ซวีจึงตามหาตน

ตามหลักแล้ว ด้วยความหยิ่งทระนงของเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตร ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะติดต่อสื่อสารกับสามเผ่าพันธุ์ระดับล่าง แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งธารดาราก็ตาม

อย่าได้คิดว่าพลังของเผ่ามนุษย์ซิงไห่จะแข็งแกร่งอย่างยิ่ง จนสามารถจัดอยู่ในสามเผ่าพันธุ์ระดับกลางของสหพันธ์มนุษย์ได้ เพราะถึงอย่างนั้นเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรก็ยังไม่เคยเห็นพวกเขาอยู่ในสายตา

สำหรับเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรแล้ว มีเพียงเผ่าเทียนเหรินและเผ่ามนุษย์โบราณเท่านั้นที่คู่ควรแก่การเอาใจใส่

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง... เผ่ามนุษย์เทียนซิงเลย

เผ่ามนุษย์เทียนซิงในปัจจุบัน แม้จะมีอิทธิพลอย่างมหาศาลทั่วทั้งสหพันธ์มนุษย์ ก็ล้วนเป็นเพราะซูอวี่

แต่ท้ายที่สุดแล้วทั้งหมดก็เป็นเพราะซูอวี่เพียงผู้เดียว หากปราศจากซูอวี่... เผ่ามนุษย์เทียนซิงก็ไม่นับเป็นอะไรได้เลย

ด้วยเหตุนี้ ตามหลักแล้ว... ด้วยความหยิ่งทระนงของเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตร ไม่น่าจะเห็นซูอวี่อยู่ในสายตา

ดังนั้น นี่จึงเป็นจุดที่ซูอวี่สงสัย

เมื่อได้ยินคำพูดของซูอวี่ จอมเซียนไท่ซวีที่นั่งขัดสมาธิอยู่ท่ามกลางแสงเซียนสีขาวก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในดวงตาทั้งสองของเขาราวกับมีพลังแห่งกฎเกณฑ์สถิตอยู่ภายใน

ดวงตาทั้งสองคู่ ราวกับสามารถมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่างได้ จับจ้องมาที่ร่างของซูอวี่โดยตรง

“เทพยุทธ์ไท่ชู...”

“ช่างกล้าหาญยิ่งนัก!”

“ใช้เทคโนโลยีพันธุกรรมเพื่อถือกำเนิดใหม่... ไม่คาดคิดว่าจะสามารถก้าวหน้าไปได้อีกขั้น ในสหพันธ์มนุษย์ทั้งมวลในปัจจุบัน นอกจากพวกเราสามสิ่งมีชีวิตแห่งธารดาราขอบเขตคืนสู่ห้วงบรรพกาลแล้ว เกรงว่าคงไม่มีผู้ใดเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าอีกแล้วสินะ!”

จอมเซียนไท่ซวีเอ่ยขึ้นช้าๆ น้ำเสียงนั้นราวกับเสียงสวรรค์ที่ลอยลงมาจากเก้าชั้นฟ้า ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะคุกเข่าคารวะ

เพียงแต่... คลื่นพลังเช่นนี้สำหรับซูอวี่แล้ว กลับไร้ผลโดยสิ้นเชิง

ซูอวี่เพียงหรี่ตาลงเล็กน้อย “เช่นนั้น... ท่านจอมเซียนต้องการจะทำข้อตกลงอันใดกับข้า?”

จอมเซียนไท่ซวีมองซูอวี่อย่างล้ำลึก จากนั้นก็ยิ้ม “สมแล้วที่เป็นเทพยุทธ์ไท่ชู นิสัยยังคงเหมือนเดิม ใจร้อนนัก!”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกัน... เผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรของพวกเราต้องการจะร่วมมือกับเผ่ามนุษย์เทียนซิงของพวกเจ้า!”

“ร่วมมือ?”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ใบหน้าของซูอวี่ก็ฉายแววประหลาดใจออกมา พูดตามตรงเขาคิดมาหลายอย่าง แต่กลับไม่เคยคิดว่าเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรจะต้องการร่วมมือกับเผ่ามนุษย์เทียนซิง

ต้องเข้าใจว่า... นั่นคือเผ่ามนุษย์เทียนซิง!

ไม่ใช่ตัวเขา ซูอวี่!

และด้วยเหตุนี้เอง ซูอวี่จึงเริ่มคาดเดาความคิดของจอมเซียนไท่ซวีไม่ออกแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว... สำหรับสิ่งมีชีวิตแห่งธารดาราขอบเขตคืนสู่ห้วงบรรพกาลอย่างจอมเซียนไท่ซวี แม้แต่เทพยุทธ์ไท่ชูในอดีตก็ไม่ได้มีความสำคัญควรค่าแก่การจดจำมากนัก

หรืออาจจะกล่าวได้ว่า... เทพยุทธ์ไท่ชูในอดีต ไม่เคยอยู่ในสายตาของจอมเซียนไท่ซวีเลยด้วยซ้ำ

“ร่วมมือกันอย่างไร?”

ซูอวี่เริ่มสนใจขึ้นมา มองไปยังจอมเซียนไท่ซวี

จอมเซียนไท่ซวีก็ไม่อ้อมค้อม เพียงกล่าวโดยตรงว่า “ก็คือการร่วมมือตามความหมายตรงตัว... นับจากนี้ไป เผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรของพวกเราและเผ่ามนุษย์เทียนซิงจะเป็นพันธมิตรกันตลอดไป สิ่งที่เผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรของพวกเรามี เผ่ามนุษย์เทียนซิงสามารถแลกเปลี่ยนไปได้ด้วยต้นทุนที่ต่ำที่สุด!”

“แน่นอนว่า... หากเผ่ามนุษย์เทียนซิงประสบปัญหา เผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรของพวกเราก็จะสนับสนุนอย่างเต็มกำลังโดยไม่ลังเล!”

“เจ้าคิดว่า... เช่นนี้เป็นอย่างไร?”

ดวงตาของซูอวี่หรี่ลงเล็กน้อย พูดตามตรง ผลประโยชน์ที่จอมเซียนไท่ซวีมอบให้ ช่างยั่วยวนใจอย่างยิ่ง

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตร!

ของล้ำค่าในเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรนั้นมีมากมายเหลือคณานับ ในอดีตหากเผ่ามนุษย์เทียนซิงต้องการจะได้สิ่งใดจากเงื้อมมือของเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตร ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแม้แต่น้อย

หรือกระทั่งต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาล หรืออาจจะต้องทนรับความอัปยศอดสูบางประการ จึงจะได้รับมันมา

จุดนี้... ซูอวี่ซาบซึ้งเป็นอย่างดี

หากไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์ระหว่างตนกับหลี่ฉางเฟิงแล้ว เพียงแค่ภารกิจจัดหาทองเทพไท่ซวี ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาต้องทนรับความอัปยศอดสูมากมายในนิกายกระบี่ชมสมุทร

แต่ทว่า... เผ่ามนุษย์เทียนซิงก็จำต้องทนรับความอัปยศอดสูเหล่านี้ มิเช่นนั้นแล้ว ทรัพยากรบางอย่างสำหรับเผ่ามนุษย์เทียนซิง ก็คงจะห่างไกลเกินเอื้อม

เพียงแต่... แม้สิ่งล่อใจนี้จะยิ่งใหญ่เพียงใด ซูอวี่ก็ดูออกว่าจอมเซียนไท่ซวีย่อมมีสิ่งที่ต้องการอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นแล้ว อีกฝ่ายคงไม่มอบผลประโยชน์มากมายให้ตนง่ายๆ เช่นนี้

“เช่นนั้น... เผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรต้องการสิ่งใดกันแน่?”

ดวงตาของซูอวี่หรี่ลงเล็กน้อย ดวงตาทั้งสองคู่จับจ้องไปที่จอมเซียนไท่ซวีโดยตรง ซูอวี่ไม่คิดว่าข้อตกลงนี้จะได้มาโดยง่าย!

จอมเซียนไท่ซวียิ้มเล็กน้อย “ข้าไม่ได้บอกไปแล้วหรือ เป็นมิตรกันตลอดไป นับจากนี้ไป หากเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรของข้าประสบปัญหา เผ่ามนุษย์เทียนซิงต้องช่วยเหลืออย่างสุดกำลัง ในทางกลับกันก็เช่นกัน!”

ความคิดของซูอวี่ในตอนนี้ อดไม่ได้ที่จะพลุ่งพล่านขึ้นมา

“เพียงเท่านี้เองรึ? ข้าไม่คิดว่า นี่จะเป็นผลดีต่อเผ่ามนุษย์เซียนพันธมิตรเลยนะ!”

ซูอวี่มองจอมเซียนไท่ซวีด้วยรอยยิ้มที่มิใช่รอยยิ้ม

จอมเซียนไท่ซวียิ้มเล็กน้อย “ดูท่าว่าจะปิดบังเจ้าไม่ได้เสียแล้ว เช่นนั้นข้าก็จะพูดตามตรง...”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่า... ในบรรดาสามเผ่าพันธุ์ระดับบนของสหพันธ์มนุษย์พวกเรา ก็มีการแข่งขันกันอยู่เช่นกัน?”