เกิดใหม่เป็นทารก ก็ฟาร์มจนเป็นเทพตอนที่24

บทที่ 24: มีคนวางยาพิษตัวเอง!

หลังจากพูดคุยกับคนสองสามคนครู่หนึ่ง เฉินผิงอันก็กลับไปที่ห้องของเขา

เขานอนลงบนเตียงและหลับไปอย่างสนิท

เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาถึงมิติแห่งฝันแล้ว

【ชื่อ: เฉินผิงอัน】

【อายุ: 5 ขวบ】

【นักรบขัดเกลาร่างกาย: ขอบเขตทงลี่ระดับสิบ (ขอบเขตขีดสุด)】

【ผู้ฝึกยุทธ์วิถีกระบี่: ขอบเขตทงลี่ระดับสิบ (ขอบเขตขีดสุด)】

【ผู้ฝึกยุทธ์สายพลังปราณ: ขอบเขตทงลี่ระดับสิบ (ขอบเขตขีดสุด)】

【อิทธิฤทธิ์เทวะ: พลังมหาศาล (ไม่สมบูรณ์ 1/10)】

【ทักษะขั้นสูง เข้าสู่ฝัน LV2: (100,000 / 200,000)】

【ทักษะขั้นสูง กายเนื้อ LV1: (80,000 / 100,000)】

【ทักษะขั้นสูง กลืนกินวิญญาณ LV1: (80,000 / 100,000)】

【ทักษะขั้นสูง ความเร็วเสียง LV1: (23,000 / 100,000)】

【ทักษะขั้นสูง วิถีกระบี่ LV1: (29,000 / 100,000)】

【ทักษะขั้นสูง แม่นมั่น LV1: (22,000 / 100,000)】

【ทักษะขั้นสูง การหลอมรวม LV1: (5,000 / 100,000)】

【ทักษะเริ่มต้น ต้านทานพิษ LV1: (100 / 300)】

...ข้อมูลบนหน้าต่างทักษะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก

ยกเว้นการเพิ่มช่องทักษะอิทธิฤทธิ์เทวะ และทักษะขั้นสูง 'กายเนื้อ' และ 'กลืนกินวิญญาณ'

เดิมที พวกมันมีค่าประสบการณ์ทักษะเพียงสองหมื่นกว่าแต้ม

แต่เพราะเขาได้กินโลหิตแก่นแท้ของราชาปีศาจหมีชาดเมื่อเช้านี้ ค่าประสบการณ์ทักษะของทั้งสองทักษะนี้จึงเพิ่มขึ้นเป็น 80,000

เพิ่มขึ้นทั้งหมดกว่า 60,000 แต้ม

เมื่อดูจากสถานการณ์นี้ คงใช้เวลาไม่ถึงสองเดือนเขาก็จะสามารถเพิ่มระดับทักษะขั้นสูงทั้งสองนี้เป็น LV2 ได้

สำหรับทักษะขั้นสูง 'เข้าสู่ฝัน' อาจกล่าวได้ว่าเป็นทักษะขั้นสูงที่สำคัญที่สุดของเฉินผิงอันในปัจจุบัน

ทักษะนี้ได้เลื่อนขั้นไปแล้วตั้งแต่เฉินผิงอันอายุสามขวบ

ปัจจุบัน อยู่ที่ระดับ LV2

ในการอัปเกรดเป็น LV3 เขายังต้องการค่าประสบการณ์ทักษะอีกครึ่งหนึ่ง

คงต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งปีในการสะสมค่าประสบการณ์ให้เพียงพอ

ความสามารถของ 'เข้าสู่ฝัน' นั้นสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับความแตกต่างของเวลาในความเป็นจริง

สำหรับเฉินผิงอัน ความสามารถด้านความแตกต่างของเวลาของ 'เข้าสู่ฝัน' ทำให้เขามีเวลามากขึ้นในการบำเพ็ญเพียรทักษะอื่น ๆ

ส่วนสาเหตุที่เฉินผิงอันกระตือรือร้นที่จะอัปเกรดทักษะ 'เข้าสู่ฝัน' มากนัก?

โดยธรรมชาติแล้ว เป็นเพราะเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ซึ่งเริ่มคุกคามตัวเขาแล้ว

เฉินหยุนหู่และเจ้าเด็กเหลือขออีกสี่คนนั้น เฉินผิงอันไม่ได้ให้ความสำคัญเลย

คนที่สำคัญที่สุดคือเฉินหยางหลง

พรสวรรค์ของเด็กคนนี้แข็งแกร่งมากจนแม่ของเขา สวีชิงหลัน สตรีใจอำมหิตคนนั้น มองว่าเขาเป็นความหวังในการแข่งขันชิงตำแหน่งมังกรที่แท้จริงของตระกูลเฉินในอนาคต

และเจ้าหมอนี่ก็มีพรสวรรค์มหาศาลจริง ๆ

หลังจากต่อสู้กับเขา เขากลับฝึกฝนกระบี่ของตัวเองได้!

เขาก้าวแรกของการเป็นผู้ฝึกยุทธ์วิถีกระบี่!

หลังจากวันนี้ พรสวรรค์ของเขาจะก้าวหน้าไปอย่างก้าวกระโดด พลังของเขาจะทะลวงผ่าน และความก้าวหน้าของเขาจะรวดเร็ว

แต่เขาก็เป็นเพียงภัยคุกคามเล็กน้อยต่อเขาเท่านั้น

ด้วยการมีอยู่ของหน้าต่างทักษะ เฉินผิงอันไม่กลัวเขาเลย

สิ่งที่ทำให้เขาปวดหัวอย่างแท้จริงคือสวีชิงหลัน

หลังจากพบกับนางในวันนี้ เขาก็พอจะเข้าใจความแข็งแกร่งที่แท้จริงของนางได้คร่าว ๆ

แข็งแกร่งมาก!

ฝ่ายตรงข้ามเป็นอย่างน้อยก็ยอดฝีมือขอบเขตสุริยันเจิดจ้า ซึ่งเป็นขอบเขตที่ห้าของวิถียุทธ์

ยิ่งไปกว่านั้น นางไม่ใชยอดฝีมือขอบเขตสุริยันเจิดจ้าธรรมดา

ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตสุริยันเจิดจ้าธรรมดา ด้วยภูมิหลังครอบครัวของสวีชิงหลัน ย่อมต้องบำเพ็ญเพียรเคล็ดวิชาที่เหนือกว่าอย่างแน่นอน ผู้ฝึกยุทธ์เช่นนี้

นางคนเดียวสามารถเอาชนะได้เป็นร้อย!

แต่ก็ไม่ยกเว้นว่านางอาจจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตพลังเทวะ ซึ่งเป็นขอบเขตที่หกของวิถียุทธ์ก็เป็นได้

กล่าวโดยสรุป เฉินผิงอันประเมินความแข็งแกร่งของตนเอง

แม้ว่าเขาต้องการจะล้างแค้นในตอนนี้ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำสำเร็จ

วันนี้เขาได้แสดงการบำเพ็ญเพียรของวิถียุทธ์สายขัดเกลาร่างกายขอบเขตทงลี่ขีดสุด

ฝ่ายตรงข้ามอาจจะเกิดความคิดที่ไม่เป็นผลดีต่อเขาก็เป็นได้

“มีเรื่องยุ่งยากมากมายจริง ๆ”

“ข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวของข้าที่มีต่อสวีชิงหลัน สตรีใจอำมหิตคนนี้”

“บางทีอาจเป็นเพราะข้าอยู่ในที่มืด และนางอยู่ในที่สว่าง”

“นางไม่รู้เลยว่าความทรงจำที่นางบังคับให้ข้ากินโอสถทำลายสวรรค์นั้นไม่ได้ถูกลบไป”

เฉินผิงอันวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียของการกระทำของเขาในวันนี้

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดหัวเพราะเรื่องนี้

แต่ในการวิเคราะห์สุดท้าย หากต้องการล้างแค้น ก็ต้องมีพลังที่แข็งแกร่ง!

ตราบใดที่เขามีพลังที่แข็งแกร่ง ฝ่ายตรงข้ามก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้!

และหน้าต่างทักษะคือความมั่นใจของเขา เฉินผิงอัน!

เฉินผิงอันเริ่มการฝึกฝนแบบปีศาจในมิติแห่งฝัน!

เขาฝึกฝนเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรสายขัดเกลาร่างกายทั้งหมดที่เขาเคยบำเพ็ญเพียรในโถงยุทธ์ ขัดเกลากายเนื้อของเขา!

จากนั้นก็เป็นวิถีกระบี่, แม่นมั่น, ความเร็วเสียง!

เฉินผิงอันแทบจะลืมตัวตน มุ่งเน้นไปที่การเก็บค่าประสบการณ์ทักษะเพียงอย่างเดียว!

...สามวันต่อมา

“นายน้อย ได้เวลาตื่นแล้วขอรับ”

เสียงหนึ่งดังขึ้น ดึงเฉินผิงอันจากมิติแห่งฝันกลับสู่ความเป็นจริง

“นายน้อย นี่คืออาหารเช้าที่ข้าเตรียมไว้ให้ท่านในวันนี้ขอรับ”

ชายหนุ่มแต่งกายเรียบง่าย ถือชามอาหารโลหิตสัตว์อสูรใบใหญ่ มาที่ข้างเตียงของเฉินผิงอันและกล่าวอย่างเคารพ

ไม่กี่วันก่อน เสี่ยวกุ้ยรู้สึกไม่สบายกะทันหัน

เฉินผิงอันย่อมไม่พูดอะไรมาก

เขารีบให้สาวใช้ของเขาหยุดพักร้อนทันที

และชายหนุ่มในวันนี้คือคนรับใช้คนใหม่ของเฉินผิงอัน

เมื่อมองไปที่ชายหนุ่มตรงหน้า เฉินผิงอันกล่าวว่า “เจ้าชื่ออะไรอีกครั้งนะ?”

“เอ๊ะ?”

ชายหนุ่มรู้สึกสับสนเล็กน้อยกับคำถามกะทันหันของเฉินผิงอัน และพูดตะกุกตะกักว่า “ระ... รายงาน... นายน้อย บ่าวผู้นี้มีนามว่าหวังเสี่ยวเอ้อขอรับ”

“โอ้ หวังเสี่ยวเอ้องั้นหรือ?”

เฉินผิงอันพยักหน้า เอ่ยชื่อของอีกฝ่าย และกล่าวอย่างสงบว่า “เจ้ามาที่จวนแม่ทัพตระกูลเฉินของข้าเมื่อไหร่?”

“ทำไมเจ้าถึงมาเป็นคนรับใช้ที่ตระกูลเฉินของข้า?”

“ตระกูลเฉินของข้าปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไรบ้าง?”

“รายงานนายน้อย บ่าวผู้นี้... เข้าร่วมตระกูลเฉิน... เมื่อสามปีก่อนขอรับ”

“พ่อแม่ของข้าเสียชีวิตตั้งแต่ข้ายังเด็ก และข้าถูกลุงกับป้ารับไปเลี้ยง ลุงกับป้าของข้าเห็นว่าข้าน่ารำคาญเกินไปจึงขายข้าเข้ามาในจวนแม่ทัพ”

“ตระกูลเฉินปฏิบัติต่อข้าเหมือนคนในครอบครัว”

“พวกเขาไม่เคยทุบตีหรือดุด่าพวกเรา ไม่เคยหักเงินเดือนของพวกเราในฐานะคนรับใช้ และไม่มีข้อจำกัดใด ๆ ในการออกจากจวนตระกูลเฉิน”

หวังเสี่ยวเอ้อพูดความจริง ชี้แจงประวัติของตน และรู้สึกขอบคุณตระกูลเฉินอย่างสุดซึ้ง

หลังจากฟังคำพูดของหวังเสี่ยวเอ้อ เฉินผิงอันก็พยักหน้า

เขามองไปที่อีกฝ่ายอย่างมีความหมายและกล่าวอย่างขี้เล่นว่า “ถ้าเช่นนั้น ตระกูลเฉินของข้าปฏิบัติต่อเจ้าดีถึงเพียงนี้ แล้วเหตุใดเจ้าถึงวางยาพิษข้า?”

“เอ๊ะ—!”

“ตุ้บ!”

“นายน้อย ท่านพูดอะไรอยู่ขอรับ? บ่าวจะกล้าวางยาพิษท่านได้อย่างไร?!”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินผิงอัน ใบหน้าของหวังเสี่ยวเอ้อก็ซีดเผือดทันที

เขารีบคุกเข่าลงกับพื้น ร่างกายสั่นเทา ปฏิเสธอย่างแข็งขันว่าตนไม่เคยวางยาพิษเขา

【ทักษะเริ่มต้น ต้านทานพิษ LV9: (9000 / 10000)】

เฉินผิงอัน: ...หากไม่ใช่เพราะทักษะเริ่มต้นต้านทานพิษของข้าเพิ่มจาก LV1 เป็น LV9

ข้าก็เกือบจะเชื่อเจ้าแล้ว!

นับตั้งแต่เสี่ยวกุ้ยจากไปและหวังเสี่ยวเอ้อมารับหน้าที่แทน เฉินผิงอันหลังจากกินอาหารมื้อแรกที่อีกฝ่ายนำมาให้ ก็พบว่าทักษะเริ่มต้นต้านทานพิษของเขาได้รับค่าประสบการณ์ทักษะจริง ๆ

เขาก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายใส่ยาพิษลงในอาหารของเขา!

แต่เนื่องจากเป็นโอกาสที่หายากในการปรับปรุงทักษะต้านทานพิษของเขา เฉินผิงอันจึงไม่ได้เปิดโปงอีกฝ่าย

จนกระทั่งวันนี้ เมื่อเห็นว่าถึงเวลาอันควรแล้ว เขาจึงซักถามอีกฝ่าย

“เจ้าคิดว่าข้าจะเชื่อสิ่งที่เจ้าพูดหรือ?”

“บอกข้ามา ใครกันแน่ที่สั่งให้เจ้าใส่ยาพิษลงในอาหารของข้า?!”

เฉินผิงอันมองไปที่อีกฝ่ายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร