บทที่ 349-350

บทที่ 349

รู้สึกไม่ชอบใจ

ท่ามกลางความมืด ทั้งสองจ้องตากัน

เซียวเฉินเยวียนถามขึ้นว่า “คุณเหนื่อยไหม?”

ถังซือซือส่ายหน้าแล้วตอบว่า “ไม่เหนื่อยค่ะ ฉันสบายมาก”

ดีขึ้นมากแล้ว เดี๋ยวก็ได้กลับไปเจอคุณแล้ว ประโยคนี้ ถังซือซือคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกมา

เซียวเฉินเยวียนพูดต่อว่า “งั้นพรุ่งนี้กลับบ้านกันเถอะ หยุดถ่ายหนังได้แล้ว”

ถังซือซือตกตะลึงไปครู่หนึ่ง อืม ไหงย้อนกลับมาเรื่องนี้อีกล่ะ เธอรีบตอบกลับว่า

“ไม่ได้หรอกค่ะ อีกนิดเดียวก็ถ่ายจะจบแล้ว”

เซียวเฉินเยวียนตอบ “แต่คุณไม่สบายนะ” น้ำเสียงฟังดูเป็นห่วงเธอมาก ๆ

เดิมทีเขาไม่ต้องการให้เธอมาตั้งแต่แรก เขาจึงเป็นกังวลอยู่ตลอด แต่เพื่อให้เธอมีความสุข เขาเลยอนุญาต กลับกลายเป็นว่าผ่านไปสองวันก็เกิดเรื่องซะแล้ว

ถังซือซือรีบอธิบายว่า “เรื่องนี้เป็นแค่อุบัติเหตุค่ะ เป็นอุบัติเหตุ นั่นก็ เป็นเพราะฉันไม่ได้ดูแลตัวเองดีพอเลยเป็นไข้ แต่จริง ๆ แล้วไม่มีปัญหาอะไรมากหรอกค่ะ ดูสิ ฉันดีขึ้นมากแล้ว เห็นไหมคะ?”

แรงจะเดินยังแทบไม่มีเนี่ยนะ? คุณแน่ใจเหรอ?           เซียวเฉินเยวียนนึกถึงตอนที่เธอเปิดประตูออกมาแล้วล้มลงในอ้อมกอดของเขา ยิ่งรู้สึกเป็นห่วงเธอมากกว่าเดิมเสียอีก

ถังซือซือสังเกตเห็นว่าบรรยากาศยังคงตึงเครียดอยู่บ้าง เธอจึงพิสูจน์ด้วยการลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า

“ฉันดีขึ้นแล้วจริง ๆ คุณทิ้งยาลดไข้ไว้ให้ฉันในยามฉุกเฉินแบบนี้ก็ได้ค่ะ นะคะที่รัก ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วง งั้นฉันจะรายงานความเรียบร้อยให้คุณฟังทุกวันเลย”

เงินห้าล้าน เงินห้าล้านยังอยู่ในมือฉันเหมือนเดิม แต่ถ้าเขาไม่ยอมแล้วพาฉันบินหนีไปล่ะ? ต้องเสียค่าปรับเยอะเลยนะนั่น!

เซียวเฉินเยวียนไม่คิดว่าเธอจะให้ข้อเสนอแบบนี้มา เขาครุ่นคิดอยู่สักครู่หนึ่ง ก่อนรีบพาเธอกลับมานอน

“ค่อยว่ากัน นอนกันเถอะ”

“อย่าเพิ่งสิคะ” ถังซือซือยังต้องการคำตอบแน่ชัด ไม่นาน เธอก็พูดเสริมขึ้นว่า

“เป็นแค่อุบัติเหตุจริง ๆ ค่ะ วันนี้ฉันต้องถ่ายฉากเดียวติดต่อกันตั้งสิบเอ็ดครั้ง ฉันก็เพิ่งเคยเจอผู้กำกับสั่งไม่ผ่านแบบนี้เป็นครั้งแรก”

เซียวเฉินเยวียน “สิบเอ็ดครั้ง?”

ถังซือซือพยักหน้า “อืม ก็นางเอกคนที่สามน่ะค่ะ แสดงได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แล้วฉันต้องเข้าฉากเดียวกับเธอด้วย เลยต้องถ่ายติดต่อกันหลายครั้ง”

เซียวเฉินเยวียนเข้าใจในทันที

จังหวะนั้น ถังซือซือนึกถึงเรื่องซุบซิบในกองถ่ายขึ้นมาทันที “ได้ยินมาว่า นางเอกคนที่สามดูเหมือนจะเป็นแฟนเก่าของหลินอี้ปินนะคะ”

ที่เธอบอกออกไปแบบนั้น เพราะว่าทุกคนในกองถ่ายต่างลือกันหนาหูว่าซ่งเนี่ยนหยานมีคนรักใหม่แล้ว

ในตอนแรกถังซือซือช่วยเสวี่ยจิ้งชูให้ผ่านเรื่องนี้ไปได้ ต่อมายิ่งรู้สึกยินดีเมื่อรู้ว่าในที่สุดหลินอี้ปินก็ถูกซ่งเนี่ยนหยานทิ้งอย่างฟ้าผ่า

เซียวเฉินเยวียน “เมื่อไหร่เหรอ?”

ถังซือซือไม่เข้าใจว่าเขาถามทำไม จึงตอบกลับอย่างไม่คิดอะไร “คุณหมายถึงเมื่อไหร่ที่พวกเขากลายเป็นแฟนเก่าเหรอคะ? อาจจะครึ่งเดือนที่แล้วมั้งนะ?”

เซียวเฉินเยวียนตอบ “งั้นอย่าไปใส่ใจเลย” ตอนนี้คุณนึกถึงผมแค่คนเดียวก็พอ

เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่องการถ่ายทำ ถังซือซือจึงพูดอย่างน่าสงสารขึ้นมาว่า

“ที่รักคะ ได้โปรดเถอะ ฉันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้ตัวเองป่วยอีก”

เซียวเฉินเยวียนวางฝ่ามือบนหัวของเธอแล้วลูบเบา ๆ “นอนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน”

ถึงตอนแรกอาจจะเป็นกังวลไม่น้อย แต่เมื่อได้ยินคำตอบและน้ำเสียงแบบนี้ เธอก็อุ่นใจขึ้นมาบ้าง

หลังจากถังซือซือได้ฟังคำตอบก็คิดว่า น้ำเสียงยังดีอยู่! ยังมีลุ้นน่า!

ด้วยความพอใจ เธอโน้มตัวไปจูบเซียวเฉินเยวียนแล้วพูดว่า “ได้ค่ะ”

เช้าวันรุ่งขึ้น

ทันทีที่เซียวเฉินเยวียนลืมตา เขาเห็นถังซือซือแต่งตัวเรียบร้อยต่อหน้าเขา ซึ่งดูสวยกว่าปกติมาก

เมื่อเห็นเซียวเฉินเยวียนตื่นขึ้นมา เธอแสดงรอยยิ้มอันสดใสก่อนรีบเดินเข้าไปพูดกับเขาว่า

“ดูสิที่รัก! ฉันสบายดี! ไหน ๆ คุณก็มาแล้ว ไปดูฉันแสดงดีไหมคะ? ตอนนี้ทุกคนกำลังรอฉันอยู่”

เซียวเฉินเยวียนแทบยกมือข้างหนึ่งขึ้นก่ายหน้าผาก ตอนนี้เขาคงไม่มีทางเลือกจริง ๆ พอม่องสบดวงตาอันสดใสของเธอ เขาไม่สามารถพูดหรือปฏิเสธอะไรเธอได้เลย ดังนั้นเขาจึงพยักหน้ารับอย่างช่วยไม่ได้

“ไปกันเถอะ”

“เยี่ยมมากค่ะ!” ถังซือซือกระโดดขึ้นสูงสามฟุต ก่อนยืดตัวไปจูบริมฝีปากของเซียวเฉินเยวียน แล้วหันหลังพลางดึงแขนเขาวิ่งออกจากห้องไป

เซียวเฉินเยวียน “...”

ทำไมจู่ ๆ ฉันถึงรู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมาล่ะเนี่ย?

บทที่ 350

คู่ขวัญในวงการก็เทียบไม่ติด

ในกองถ่าย สตาฟทุกฝ่ายรีบจัดฉากอย่างขยันขันแข็ง ก่อนเตรียมถ่ายทำฉากในวันนี้

การต่อสู้อย่างดุเดือดและรุนแรงเริ่มต้นขึ้น

ท่ามกลางการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยฝุ่นทราย ผู้คนเข้าปะทะกันด้วยท่วงท่ากลยุทธ์และเพลงดาบต่าง ๆ สาดใส่กันไม่ขาดสาย รวมถึงเสียงตะโกนข่มขู่ศัตรูที่ดังต่อเนื่องไม่หยุด

ซ่งเนี่ยนหยานมองถังซือซืออย่างอิจฉาริษยา ราวกับทั้งหัวใจมีแต่ความเกลียดชัง

เมื่อวานนังนี่ยังลุกจากเตียงไม่ได้ด้วยซ้ำ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น? ไปเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนกันนังบ้า?

ถ้าให้ฉันเดาคงมีอย่างเดียว ที่จู่ ๆ แกถึงฟื้นตัวได้เร็วขนาดนี้! คงแกล้งป่วยให้ดูน่าสงสารเพื่อเรียกร้องความสนใจน่ะสิ

ที่จริงแล้ว ฉันต่างหากที่ต้องเป็นคนชนะใจผู้ชายคนนั้นซึ่งไม่ใช่คนอย่างแก!

อย่าคิดนะว่าเพิ่งมีชื่อเสียงแล้วจะอวดดียังไงก็ได้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้ชายคนนี้ไปหลงเสน่ห์แก รอให้เขาได้หลงเสน่ห์ฉันเข้าจัง ๆ สักทีก่อนเถอะ

เมื่อคืนเธอถูกปฏิเสธจึงรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ในวันนี้ และดูเหมือนว่าเธอยังคงหวังจะแย่งผู้ชายคนนั้นอยู่

ซ่งเนี่ยนหยานครุ่นคิดอยู่สักพักใหญ่ ในไม่ช้าเธอก็คิดกลยุทธ์ใหม่ขึ้นมาได้

ไม่นาน นักแสดงตัวประกอบสาวคนหนึ่งเหลือบไปเห็นใครบางคน จึงรีบพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้นว่า

“ดูนั่นสิทุกคน! ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?”

ผู้ชายคนนั้น?

ซ่งเนี่ยนหยานตกใจเมื่อหันไปมองตามเสียงนั้น

เป็นผู้ชายคนนั้นจริง ๆ ด้วย!

ตอนนี้ ชายหนุ่มยืนตัวตรงราวกับรูปปั้นเทพบุตร ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาและโดดเด่นรวมถึงบุคลิกต่าง ๆ ทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจในทันที

แต่ดวงตาสีน้ำทะเลลึกของเขา จดจ้องไปที่หญิงสาวเพียงคนเดียวในฉาก

เธอคือถังซือซือ!

เขามองถังซือซือไม่ละสายตาเลย

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ซ่งเนี่ยนหยานรู้สึกริษยาจนแทบจะขาดใจ

เนื่องจากเธอไม่เคยเห็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้มาก่อน ซึ่งเธอพยายามยั่วยวนเต็มที่ แต่เขากลับไม่ชายตามองเธอเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่เธอต้องเสียหน้า เธอจึงคาดเดาว่าถังซือซืออาจแกล้งทำเป็นป่วยหนัก และจงใจให้ชายหนุ่มมองซ่งเนี่ยนหยานเป็นคนไม่ดีรึเปล่า?

ยิ่งนึกก็ยิ่งแค้นใจ เธอรู้สึกอับอายและเกลียดชัง ตอนนี้ในหัวของเธอคิดเพียงอย่างเดียวว่า ถ้าดาบในมือเป็นของจริง เธออยากแทงถังซือซือให้จบชีวิตซะเดี๋ยวนั้น

ทางตรงกันข้าม ถังซือซือไม่ได้ใส่ใจเลยว่าซ่งเนี่ยนหยานกำลังคิดอะไรอยู่ เธอยังคงตั้งใจทำงานต่อไป

เมื่อรู้สึกว่าถูกใครบางคนจ้องมองอย่างเข้มงวด ถังซือซือจึงหันกลับไปดู ก่อนพบว่าเซียวเฉินเยวียนยังคงมองมาที่เธออย่างจดจ่อ จึงอดหันไปยิ้มให้เขาไม่ได้ แล้วกลับมาจริงจังกับงานตรงหน้าต่อไป

โดยวันนี้เธอตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะแสดงให้                  เซียวเฉินเยวียนดู ให้เขารู้ว่าเธอตั้งใจมากแค่ไหนเพื่อถ่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ให้จบเร็ว ๆ ดังนั้นท่าทีของเธอวันนี้เรียกได้ว่า     ท็อปฟอร์มมาก

สตาฟหลายคนต่างประหลาดใจ และพยายามคาดเดาว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นใคร เพราะจู่ ๆ เขาก็ปรากฏตัวขึ้นในกองถ่ายกลางทะเลทรายแบบนี้ อีกทั้งรูปร่างหน้าตายังไม่ธรรมดาอีก

ดาราหญิงบางคนเริ่มสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พวกเธอมักแอบมองเซียวเฉินเยวียนเป็นครั้งคราว

“ไม่ผ่าน!” ความฟุ้งซ่านของพวกเธอถูกทำลายลงให้กลับมาสู่การทำงาน

หลังจากซินฮั่นไห่ตะโกนคำนี้ออกมา เขารู้สึกกดดันเล็กน้อย เหมือนมีใครมองเขาอย่างไม่พอใจ

น่ากลัวอะไรขนาดนี้? เขาอดตั้งคำถามกับตัวเองไม่ได้ เพราะนับตั้งแต่ชายหนุ่มคนนั้นปรากฏตัว เขากลับแสดงสีหน้าไม่พอใจจนตัวเองยังต้องหวาดหวั่น

เขาแอบเช็ดเหงื่อบนหน้าผากอย่างเงียบ ๆ ก่อนครุ่นคิดสักพักแล้วตะโกนขึ้นว่า

“ทำงานให้เร็วขึ้นอีก! ส่วนนักแสดง อย่าให้วันนี้มีการถ่ายซ้ำเพราะความไม่พร้อมของตัวคุณเองนะครับ!”

หลังจากพูดแบบนี้ ซินฮั่นไห่ก็รู้สึกว่าความกดดันนั้นเริ่มลดลงไปบ้างพอให้หายใจสะดวก

โชคดีที่การถ่ายทำฉากล่าสุดผ่านไปด้วยดี และถังซือซือก็แสดงฉากของตัวเองเสร็จก่อนเวลา

“ดูสิคะที่รัก ฉันไม่เป็นอะไรแล้วจริง ๆ” ถังซือซือไม่สนใจสายตาของทุกคน เธอเดินเข้าไปหาเซียวเฉินเยวียนตามปกติ ก่อนคว้าแขนของเขาแล้วกระซิบเบา ๆ

หลายคนแอบเหลือบมองทั้งสอง ทันใดนั้นพวกเขาพากันตกตะลึงจนตาค้าง

นี่ใช่แฟนหนุ่มของถังซือซือที่ให้คนรับใช้มาคอยดูแลที่สตูดิโอรึเปล่านะ? เขาหล่อมากเลย...

เมื่อสองคนนี้ยืนอยู่ด้วยกัน ช่างเหมาะสมกันยิ่งกว่าคู่ขวัญในวงการซะอีก

หมินฮวาจือเห็นดังนั้น เธอรู้ได้ทันทีว่าตัวเองคาดเดาได้อย่างถูกต้อง ถังซือซือและแฟนหนุ่มไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ...