บทที่ 319-320

บทที่ 319

คนพลุกพล่านเหมือนตลาดนัด

“ฉันนี่นะ! ฉันซื้อแค่สองชิ้นได้ยังไง! แค่นี้ไม่พอหรอก! เสียดายจัง น่าจะซื้อให้มากกว่านี้ คราวหน้าฉันจะมาแต่เช้าและซื้อตุนไว้เยอะ ๆ เลย! อร่อยมาก! หยุดกินไม่ได้แล้ว!”

“สุดยอดเลยโว้ย! นี่มันขนมปังจากโลกไหนกันเนี่ย! อร่อยเกินกว่าจะเรียกว่าขนมปังแล้ว! ขนมปังชื่อดังเจ้าอื่นหรือตามอินเทอร์เน็ต เทียบขนมปังเจ้านี้ไม่ติดเลย!”

“เพิ่งเคยได้กินขนมปังแบบนี้ อร่อยมากจริง ๆ! พระเจ้า! ฉันอยากเป็นแฟนตัวยงของร้านนี้จัง! นี่แหละสวรรค์ของนักกินอย่างฉัน! คุณซือซือ ฉันรักขนมปังของคุณ!”

…

ไม่นาน ขนมปังภายในร้านขายหมดเกลี้ยง แต่หลายคนยังไม่จากไปไหน พวกเขาคอยกระตุ้นให้พ่อครัวภายในร้านอบขนมปังเพิ่มแล้วรีบเอาออกมาวางขาย

“ฉันอยากซื้อกลับไปให้ครอบครัวได้ลองกิน! นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะ ที่ยอมรอกินขนมปังแสนอร่อยแบบนี้!”

“ฉันรอได้! เพราะฉันต้องการขนมปังร้านนี้จริง ๆ ไม่ได้เร่งนะ! แต่ขอเร็ว ๆ แล้วกัน”

“นายนี่บ้าไปแล้ว แต่ว่า... ฉันก็คิดเหมือนกับนายนั่นแหละ รีบอบใหม่เดี๋ยวนี้เลย”

“คุณซือซือน่าทึ่งจริง ๆ! ไม่ใช่แค่หน้าตาดีอย่างเดียว แต่ยังคิดค้นสูตรขนมปังแสนอร่อยขึ้นมาอีก ไม่เคยเห็นขนมปังเจ้าไหนดีขนาดนี้มาก่อน ขนมปังอร่อยแบบนี้ เอาใจนักชิมของเราไปเลย ฉันยกให้หมดทั้งใจ!”

…

หลังจากหลายคนได้ทานขนมปังแล้ว พวกเขาแทบรอไม่ไหวที่จะเข้าไปใน Weibo เพื่อแสดงความคิดเห็นชื่นชมรสชาติของขนมปัง ไม่นานร้านเบเกอรี่ซือเปาต่าสาขาใหม่ก็ขึ้นแท่นอันดับหนึ่งในรายการค้นหาที่มาแรง นอกจากนี้ ที่หน้าร้านยังดึงดูดผู้คนรอบ ๆ ให้เข้ามาต่อคิวซื้อไม่ขาดสายอีกด้วย

ทางด้านดาราในแวดวงการบันเทิงคนอื่น ๆ เมื่อเห็นข่าวนี้

ดาราหลายคนต่างตกตะลึง เมื่อเห็นว่าถังซือซือที่เพิ่ง     เดบิวต์ได้ไม่นานและผลงานเต็มตัวยังไม่ออก กลับขึ้นแท่นติดโผในรายชื่อค้นหาที่มาแรงทุกสื่อโซเชียล ทำให้ตอนนี้พวกเขาแทบนั่งไม่ติด

หลายคนสงสัยว่าถังซือซือทุ่มเงินไปกับการสร้างกระแสมาแรงรึเปล่า แต่พอดูจากคำชมใต้คอมเม้นท์แล้ว คงไม่ใช่เรื่องหลอกลวงหรือสร้างกระแสแน่นอน

“เร็ว ไปซื้อขนมปังร้านนี้มากินกันเถอะ ฉันอยากลองกินบ้าง” ดาราหลายคนสั่งให้ผู้จัดการส่วนตัวออกไปซื้อ

เมื่อผู้จัดการส่วนตัวของดาราแต่ละคนเดินทางไปถึง ก็พบว่าที่นั่นเต็มไปด้วยผู้คนที่ยืนอยู่เต็มหน้าร้านอย่างพลุกพล่านเหมือนตลาดนัด แถวชำระเงินยาวเป็นหางว่าว

เมื่อเห็นว่าฝูงชนต่างยืนต่อคิวด้วยสีหน้ามุ่งมั่น พวกเขารู้ทันทีเลยว่านี่ไม่ใช่การสร้างกระแสหรือหลอกลวงเลย ก่อนเดินเข้าไปต่อคิวตรงท้ายแถว

เวลาผ่านไปจนแล้วจนเล่า พวกเขาก็ได้คิวซื้อขนมปังสักที หลังจากนั้นพวกเขาลองชิมขนมปังคนละชิ้น ก่อนตระหนักได้ว่ารสชาติของขนมปังนี้อร่อยมากสมคำร่ำลือ และยังหอมฟุ้งไปทั่วทั้งปากขนาดกัดแค่คำเดียว

เมื่อนำกลับมาให้ดาราแต่ละคนชิม พวกเขาต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ

เดิมทีมีดาราหลายคนที่ใช้เงินสร้างกระแสตอบรับในการเปิดร้านเพื่อทำธุรกิจ ซึ่งต่างจากถังซือซือที่แทบไม่ได้ลงทุนไปกับการโปรโมทอะไรเลย พวกเขาได้ยินมาว่าร้านเบเกอรี่นี้ นอกจากมีขนมปังรสชาติดีแล้ว ยังมีราคาไม่แพงอีกด้วย

ขนาดดาราบางคนที่ไม่ชอบหน้าถังซือซือในตอนแรก ตอนนี้พวกเขายังชื่นชมเธอจากใจจริง

แต่ถึงอย่างนั้น ยังมีบางคนที่คิดว่าถังซือซือใช้ความนิยมของตัวเองเพื่อกอบโกยรายได้จากแฟนคลับ และขนมปังร้านเธอไม่ได้พิเศษอะไรขนาดนั้นซะหน่อย

ในไม่ช้า วันแรกของการเปิดร้านเบเกอรี่ซือเปาต่าสาขารุ่ยลี่เฉวี่ยงโด่งดังเป็นพลุแตก เมื่อได้ยินลูกค้าบอกว่าจะมาอุดหนุนซ้ำอย่างแน่นอน พนักงานทุกคนก็ดีใจมาก

อีกด้านหนึ่ง มีบางคนไม่ค่อยพอใจกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของซือเปาต่าสักเท่าไหร่

ชั้นหนึ่งของรุ่ยลี่เฉวี่ยง ‘ร้านขนมปังสื่อรัก’ ทางฝั่งตะวันออกของถนน เจ้าของร้านกำลังนั่งฟังรายงานยอดขายของพนักงานอย่างเศร้าโศก

เดิมที ร้านขนมปังสื่อรักเป็นร้านเบเกอรี่เก่าแก่และเป็นที่รู้จักกันมานานที่สุดในเมืองหลวง แถมยังเป็นร้านดังในอินเทอร์เน็ตอีกด้วย และมีคนมาซื้อขนมปังทุกวันไม่ขาดสาย ถึงขั้นที่พูดได้ว่า ขายดิบขายดีจนเหนื่อยกันไปข้าง

บทที่ 320

ถ้ามีศัตรูเข้ามา ต้องรู้จักเขาก่อน

หลังจากขายดิบขายดีมานาน เจ้าของร้านรู้ว่ามีร้าน      เบเกอรี่ใหม่ที่ไม่เคยรู้จักเปิดอยู่ทางฝั่งตะวันตกของศูนย์การค้า และลูกค้าขาประจำทุกคนของเขาก็ถูกขโมยไป

โดยวันนี้หลังจากเปิดร้านมาทั้งวัน มีลูกค้าไม่กี่คนเองที่เข้ามาอุดหนุนขนมปังร้านของเขา พอเห็นผลกระทบที่คาดไม่ถึงแบบนี้ จึงทำให้เขาแอบกังวลเล็กน้อยถึงความมั่นคงของธุรกิจตัวเอง

ถึงอย่างนั้น วันนี้เป็นแค่วันแรกของการเปิดร้านขนมปังร้านใหม่ คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่แน่ เพราะเขารู้การตลาดดีว่าลูกค้าทุกคนต้องการซื้อขนมปังสดใหม่และรวดเร็ว แล้วทีนี้ลูกค้าจะเห็นร้านใหม่นั้นดีกว่าร้านเก่าแก่ของเขาได้ยังไงกัน?

ท้ายที่สุดเขายังคงเลือกเชื่อมั่นในร้านขนมปังสื่อรักของตัวเอง ซึ่งมีชื่อเสียงดี เป็นที่รู้จักกันมานานจากรุ่นสู่รุ่น จะมาแพ้ร้านเปิดใหม่จากการโปรโมทของดาราคงไม่มีทางเป็นไปได้ เพียงแต่ตอนนี้ยังเห็นไม่ชัดว่าใครกันแน่ที่มีจุดอ่อนหรือจุดแข็งมากกว่า?

เมื่อคิดมาถึงขั้นนี้ เถ้าแก่หวังผู้เป็นเจ้าของธุรกิจก็สงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว ก่อนรอดูสถานการณ์ว่าใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

พนักงานภายในร้านเริ่มรู้สึกเบื่อ จึงพากันมานั่งซุบซิบที่หลังร้านถึงสถานการณ์ล่าสุดนี้

ไม่คิดไม่ฝันจริง ๆ เห็นแบบนี้แล้วมันก็น่าตกใจอยู่หรอก ฝูงชนหน้าร้านซือเปาต่าน่ากลัวเกินไปรึเปล่า? ถึงห้าวันก่อนร้านขนมปังสื่อรักจะมีลูกค้าล้นหลามก็ตาม แต่ก็ไม่ขนาดนี้! ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป จะไม่มีคนมารอซื้อเป็นหมื่นหรอกเหรอ?

“นี่! คนแห่ไปซื้อขนมปังร้านใหม่เยอะมาก! เธอคิดเหมือนฉันไหมว่าอีกหน่อยเราอาจจะตกงานเข้าสักวัน?”

พนักงานหญิงสาวตัวเล็กถามเพื่อนอีกคนเบา ๆ

“คิดบ้าบออะไรแบบนั้น? เราเป็นแค่พนักงานพาร์ทไทม์นะยัยบ๊อง ร้านนี้ปิดเราก็แค่ไปทำร้านอื่น แต่เถ้าแก่น่ะสิ... ฉันเดาว่าเขาคงรู้สึกเจ็บใจมาก สาขาใหม่นี้ก็เพิ่งเปิดได้ไม่นานเอง จะปิดตัวเร็วแบบนี้ก็ยังไง ๆ อยู่หรอก...”

“ก็จริง ดูจากกระแสตอบรับวันนี้แล้ว ขนมปังสื่อรักของเราเทียบไม่ติดเลย! ขนาดฉันยังอยากซื้อมาลองกินเลย แต่กลัวเถ้าแก่เห็นแล้วจะรับไม่ได้ และหนีไปเป็นลมในห้องน้ำน่ะสิ แค่คิดก็น่าสงสารแล้ว”

“อย่าเพิ่งคิดมากกันไปเลย งั้นใครสักคนรีบแอบออกไปซื้อ! ยังไงเถ้าแก่ก็ไม่รู้หรอกถ้าเราไม่ให้เขาเห็น”

“จริงของเธอ มานี่ มานี่ งั้นเธอรีบออกไปช่วยดูต้นทางให้หน่อยนะ เดี๋ยวรอฉันสักพักหนึ่ง เดี๋ยวไปซื้อเอง”

พนักงานหญิงสาวตัวเล็กย่องออกไปซื้อขนมปังร้านใหม่ด้วยความเร่งรีบ ขณะที่พนักงานหญิงสาวตัวสูงกว่ายืนอยู่ตรงมุมห้องและคอยดูสถานการณ์ให้

หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ในที่สุด พนักงานหญิงสาวตัวเล็กฝ่าฝูงชนวิ่งกลับมาอย่างยากลำบาก และโบกมือให้พนักงานตัวสูงด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“นี่ไง! ฉันซื้อมาแล้ว!”

ทันทีที่เปิดดูขนมปัง ต่างคนต่างยืนถือขนมปังด้วยสายตาเปล่งประกาย ก่อนทานอย่างมีความสุข

“อะ... อร่อยจริง ๆ ด้วย! ไม่น่าแปลกใจเลยที่คนรอซื้อเยอะขนาดนั้น!” พนักงานหญิงสาวตัวเล็กยัดขนมปังเข้าปาก ราวกับว่าเพิ่งเคยกินขนมปังอร่อยขนาดนี้ ก่อนพูดอย่างตื่นเต้นต่อไปว่า

“ไม่น่าเชื่อ อยากรู้จริง ๆ ว่าคิดค้นรสชาติแบบนี้มาได้ยังไง? นี่มันมากกว่าคำว่าอร่อยแล้ว!” พนักงานหญิงสาวตัวสูงประหลาดใจมากเมื่อได้ทานขนมปัง

“อร่อยแบบนี้ต้องซื้อเพิ่มแล้ว! แค่นี้มันไม่พอหรอก! ยิ่งกินยิ่งอร่อย! ขนาดกินเสร็จกลิ่นขนมปังยังติดอยู่ในปากอยู่เลย! ไม่น่าแปลกใจที่ร้านนี้จะมีชื่อเสียงโด่งดังอย่างรวดเร็วขนาดนี้...”

พนักงานหญิงสาวตัวเล็กเคี้ยวขนมปังแล้วพูดวิเคราะห์ไปด้วย

“อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ?”

อีกเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง

“แน่นอน! คุณสามารถซื้อแล้วลองกินดู...” พนักงานหญิงสาวตัวเล็กหันหน้ามาหาขณะพูดอย่างตื่นเต้นไปด้วย ทันใดนั้นเธอก็หยุดเคี้ยวต่อในทันที เมื่อหันไปสบตากับคนที่เดินเข้ามา

ปรากฏว่าเถ้าแก่หวังยืนอยู่ข้างหลังทั้งสองคนตอนไหนไม่รู้ เขาจ้องมองทั้งสองคนด้วยใบหน้าไม่พอใจ พร้อมกับส่งสายตาเย็นชาน่ากลัว

พนักงานหญิงสาวตัวสูงดูเหมือนอดใจไม่อยู่ ก่อนก้มหน้าลงไปกัดขนมปังอีกคำ แล้วยืนเคี้ยวอย่างช้า ๆ

พนักงานหญิงสาวตัวเล็กชี้นิ้วไปที่พนักงานหญิงสาวตัวสูง

“อะไรเนี่ย?” พนักงานหญิงสาวตัวสูงอุทานออกมาเสียงดัง ก่อนขมวดคิ้วไม่ตอบอะไร แล้วก้มหน้าลงทันที

“เถ้าแก่คะ!”

“เถ้าแก่คะ ฉันผิดเอง!”

“พวกเธอลืมไปแล้วเหรอว่าฉันเป็นเจ้าของร้านนี้?!”

“แต่... เถ้าแก่คะ ได้โปรดฟังคำอธิบายของพวกเราก่อน... เราไปซื้อขนมร้านนั้นมาชิมเพื่อการเรียนรู้ค่ะ! สิ่งนี้เรียกว่า ‘รู้ตัวเอง รู้ศัตรู ก็จะชนะทุกการต่อสู้ได้!’” พนักงานหญิงสาวตัวเล็กรีบพูดแก้ตัวเพื่อเบี่ยงเบนประเด็น