เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 21 เงื่อนไขพร้อม

ตอนที่ 21 เงื่อนไขพร้อม

ตอนที่ 21 เงื่อนไขพร้อม


ตอนที่ 21 เงื่อนไขพร้อม

ซ่งลุ่ยเก็บของทุกอย่างบนโต๊ะไปในครัวและเริ่มต้นล้างทำความสะอาด ซ่งลุ่ยล้างจานไปด้วยพลางคิดถึงปัญหาไปด้วยว่าจะชาร์จแบตให้ระบบของเขายังไง จะทำให้หลินหลินมาอยู่ในแผนของเขาได้ยังไง ? นี่เป็นปัญหาที่รบกวนจิตใจจริง ๆ

ซ่งลุ่ยที่เก็บกวาดเรียบร้อยแล้วก็เดินออกมาจากห้องครัว มองดูหลินหลินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ โต๊ะกินข้าว เขาปลดกระดุมผ้ากันเปื้อนและเช็ดมือทั้งสองข้างแล้วนั่งลงตรงข้ามหลินหลิน เมื่อเขามองดูหลินหลิน หลินหลินก็มองมาที่เขาเช่นกัน ทั้งสองก็มองหน้ากันไปกันมาเช่นนี้โดยไม่ยอมพูดอะไรเลย

ในเวลานี้หลินหลินรู้สึกว่าเธอควรพูดอะไรบางอย่าง ดังนั้นเธอจึงพูดขึ้นว่า

“เอ่อ ซ่งลุ่ย งานใหม่ที่ทำเป็นยังไงบ้าง ต้องสบายมากแน่ ๆ ใช่ไหม !”

ซ่งลุ่ยได้ยินหลินหลินพูดอย่างนี้ ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มที่ขมขื่นก่อน จากนั้นก็พูดว่า

“งานใหม่อะไรกัน เธอก็รู้ว่าเมื่อก่อนฉันทำงานอะไร ? ก็แค่พนักงานรักษาความปลอดภัย และตอนนี้ฉันก็ทำงานอยู่ในตำแหน่งนี้ ฉันก็ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่จ้องมองฉันเพราะอยากจะเห็นฉันเป็นตัวตลก สบายอะไรกันล่ะ !”

หลินหลินได้ยินซ่งลุ่ยพูดอย่างนี้กับตัวเองจึงถามอย่างห่วงใย

“พบเจอเรื่องอะไรที่ไม่ราบรื่นหรือเปล่า ?”

“เจอเรื่องอะไรก็ไม่มีเรื่องไหนราบรื่นทั้งนั้นแหละ” พูดจบ ซ่งลุ่ยก็ถอนหายใจออกมา ต่อมาเขาก็นึกอะไรบางอย่างได้และถามหลินหลิน

“ร่างกายของเธอดีขึ้นบ้างหรือยัง ?” หลังจากพูดจบเขาก็เดินไปหาหลินหลินและนั่งลงข้าง ๆ หลินหลิน

หลินหลินตอบว่า “ฉันไม่รู้จะพูดยังไง เวลานั่งมันไม่เจ็บ แต่เวลาเดินเวลาขยับมันเจ็บ”

เมื่อซ่งลุ่ยได้ยินหลินหลินพูดแบบนั้น สีหน้าก็ฉายแววไม่ดีนักแล้วพูดกับหลินหลินด้วยความรู้สึกผิด

“โทษฉันเลย มันเป็นความผิดของฉันเอง”

ในเวลานี้หลินหลินก็ขยับคอของเธอ และพูดเปรย ๆ กับตัวเองว่า

“คอก็เมื่อยอีก ไม่สบายตัวซะเลยจริง ๆ”

ซ่งลุ่ยได้ยินหลินหลินพูดอย่างนี้และรู้ว่าโอกาสของเขามาถึงแล้ว ! จากนั้นเขาก็พูดว่า

“หลินหลิน ให้ฉันนวดให้เธอ และให้เธอสัมผัสฝีมือการนวดของฉันว่าเป็นอย่างไร !”

หลินหลินมองไปที่ซ่งลุ่ยด้วยความประหลาดใจและกล่าวด้วยสายตาที่เหลือเชื่อว่า

“นายนวดเป็นด้วยเหรอ ? ฉันดูไม่ออกเลย !”

เมื่อซ่งลุ่ยได้ยินหลินหลินพูดแบบนี้ เขาก็ทำไม้ทำมือและพูดด้วยความน่าเชื่อถือและจริงใจ กับหลินหลินว่า

“วิธีการของฉัน เพียงแค่กดครั้งเดียวจะทำให้เธอคิดถึงมันเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน”

หลินหลินดูซ่งลุ่ยพูดอย่างมั่นอกมั่นใจเช่นนั้น เธอร้องด้วยความไม่พอใจว่า “ชิ” แล้วพูดกับซ่งลุ่ยว่า

“มา มา มา ฉันอยากจะรู้แล้วว่านายจะมีฝีมือขนาดไหน” หลังจากพูดแล้ว เธอก็หันหลังให้ซ่งลุ่ย

"เฮ้ ตาเฒ่าคนนี้ สามารถรักษาความปวดเมื่อยได้ทุกอย่างแน่นอน ! " ซ่งลุ่ยพูดประโยคนี้พลางเหยียดมือของเขาออกมาสัมผัสคอและนวดอย่างช้า ๆ นวดไปได้สักพัก ซ่งลุ่ยก็แอบมองหลินหลินก็เห็นเธอพึงพอใจกับการนวดแบบนี้ เขาก็ค่อย ๆ ดีใจและคิดหาผลประโยชน์ให้ตัวเองอย่างเงียบ ๆ เมื่อเห็นว่าหลินหลินเริ่มเพลิดเพลินกับการนวดแล้ว เขาก็ควรทำตามแผนของเขาด้วย ! เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของซ่งลุ่ยก็ปรากฏรอยยิ้มชั่วร้ายออกมาและเริ่มแผนการของตัวเอง

ซ่งลุ่ยมองที่หลินหลินและพบว่าหลินหลินยังหลับตาอยู่และไม่แสดงอาการแปลกใจอะไรเลย เขาก็แอบชะโงกหน้ามามองหน้าอกของหลินหลิน แต่ว่ามือของเขาก็ไม่ยอมหยุด ยังดีที่ในครั้งนี้เสื้อผ้าของหลินหลินดูบางเบาและสบาย ๆ แค่มองก็เห็นข้างในแล้ว หน้าอกหน้าใจของหลินหลินนั้นใหญ่จริง ๆ ทั้งสวยทั้งเต่งตึง ดูเหมือนเธอจะเป็นคนที่มีแรงดึงดูดทางด้านนี้จริง ๆ !

ซ่งลุ่ยมองไปที่หน้าอกของหลินหลินทั้งซ้ายและขวาด้วยความเอ็นดู ! มันช่างใหญ่จริง ๆ เหมือนกับชามสองใบที่คว่ำอยู่บนหน้าอกเลย แต่ว่าดูอ่อนนุ่มสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าอ่อนนุ่ม  ซ่งลุ่ยกลืนน้ำลายและเริ่มใช้มือนวดไปที่บ่าช้า ๆ พลางพูดกับหลิน ๆ ไปด้วย

“หลินหลิน ฉันนวดที่ไหล่ไปเยอะแล้ว ให้ฉันนวดที่อื่นบ้างสิ”

หลินหลินรู้สึกลังเลเล็กน้อย แต่เธอคิดในใจว่าร่างกายของเธอซ่งลุ่ยก็ได้ไปแล้ว เรื่องอื่นจะไปใส่ใจอีกทำไม เขาอยากทำอะไรก็แล้วแต่เขาเลย ! เมื่อคิดแล้วก็พูดกับซ่งลุ่ยว่า

“นายจัดการเถอะ ฉันก็แค่อยากผ่อนคลายไปกับมัน” พูดจบ เธอก็หลับตาลง

ซ่งลุ่ยเอื้อมมือไปกดที่ไหล่ก่อน หลังจากกดที่ไหล่แล้วก็กดต่ำลงมาไปจนถึงฝ่ามือเพราะว่ากดที่ไหล่มามากพอแล้ว

ซ่งลุ่ยพูดว่า “หลินหลินหน้าอกของเธอมันใหญ่มาก ธรรมชาติไหม หรืออะไร ?”

หลินหลินที่ได้ยินซ่งุล่ยพูดเช่นนั้น ใบหน้าของเธอก็แดงทันที เธอพูดกับซ่งลุ่ยแบบลวก ๆ ว่า

“นายมีเรื่องถามอะไรกันนักหนา ช่างสงสัยจริง ๆ !”

หลังจากพูดจบ เธอเหลือบมองไปที่ซ่งลุ่ย เธอมองซ่งลุ่ยด้วยสีหน้าอย่างจริงจัง ในใจอดไม่ได้ที่จะสงสัย ดังนั้นเธอจึงถามซ่งลุ่ยว่า

“นายเป็นอะไรหรือเปล่า ? มีปัญหาอะไร ?”

ใบหน้าของซ่งลุ่ยเต็มไปด้วยความงงงวย เขาจึงถามหลินหลิน “เมื่อก่อนเธอเคยนวดหน้าอกเองมั้ย ? ”

หลินหลินคิดในใจกับตัวเองว่าวันนี้ซ่งลุ่ยเป็นอะไร ? ถามแต่ละคำถามที่ทำให้น่าอายทั้งสองฝ่าย แต่เธอก็ยังตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “ฉันแอบนวดมัน !”

ซ่งลุ่ยตบไปที่ต้นขาของเขาแล้วพูดกับหลินหลิน

“นี่ไง ! หน้าอกของเธอมันดูใหญ่ แต่มันอันตรายมากนะ หลังจากนี้มันอาจจะเกิดปัญหาได้นะ”

หลินหลินตกใจกับคำพูดของซ่งลุ่ยและพูดกับซ่งลุ่ยด้วยความตื่นตระหนกว่า

“งั้นฉันต้องทำอย่างไรล่ะ !” พูดจบเธอก็มองซ่งลุ่ยด้วยสายตาที่อ้อนวอนขอความช่วยเหลือ

ซ่งลุ่ยเองแกล้งมองหลินหลินด้วยสายตาที่ตื่นตระหนกและพูดกับหลินหลินด้วยสีหน้าจริงจังว่า

“ดูสิยังดีนะที่ฉันอยู่ที่นี่ โชคดีที่ฉันได้ถามเธอแล้ว ถ้าไม่อย่างนั้นคืนนี้เธอคงจบเห่ไปแล้ว ?”

หลินหลินถามกลับว่า “ฉันควรทำอย่างไรดี ?”

ซ่งลุ่ยตอบกลับหลินหลินความความมั่นใจว่า  “เธอมั่นใจได้เลย เพราะว่าฉันจะใช้เทคนิคการนวดที่ไม่เหมือนใคร เพื่อช่วยให้เธอผ่านพ้นวิกฤตินี้ของเธอไปได้”

พอหลินหลินได้ยินว่ามีวิธีแก้ปัญหา เธอก็หันหน้าไปหาซ่งลุ่ยอย่างรวดเร็ว ซ่งลุ่ยก็หยุดการกระทำทุกอย่างในตอนนี้ เขาถูมือของเขาไปมา การนวดเมื่อกี้ที่ไหล่เป็นเวลานานทำให้ไหล่ของเขามีอาการปวดเมื่อย ซ่งลุ่ยยื่นมือออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จับไปที่หน้าอกของหลินหลิน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันอุ่น ช่างเป็นส่วนที่อบอุ่นยิ่งนัก

ก็ไม่รู้ว่าซ่งลุ่ยกำลังนวดอย่างสุ่มสี่สุ่มห้านั้นหรือได้เรียนมาจริง ๆ หรือเปล่า ซ่งลุ่ยที่กดอยู่นั้นก็ลูบหาจุดต่าง ๆ เช่น จุดฝังเข็มตามเข็มนาฬิกา จุดฝังทวนเข็มนาฬิกาหรือแม้แต่เสียงลมหายใจของหลินหลินที่แตกต่างกัน แต่เธอก็ยังคงไม่หยุดการกระทำของเขา ยังคงปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจเหมือนเดิม บางทีการนวดแบบนี้ทำให้หลินหลินค่อนข้างพึงพอใจก็ได้ ซึ่งซ่งลุ่ยก็คิดแบบนี้

ซ่งลุ่ยนวดหลินหลินไปด้วย และสังเกตปฏิกิริยาของหลินหลินไปด้วย หลังจากนั้นไม่นานใบหน้าของหลินหลินก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงและดวงตาของเธอก็คล้ายกับกำลังละลาย แฝงไปด้วยความต้องการที่ปกปิดไว้ไม่อยู่ ดังแสงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ผลิ ซ่งลุ่ยมองลักษณะแบบนี้ของหลินหลิน ในใจก็สั่นไหวและรู้ว่าโอกาสของตัวเองมาถึงแล้ว ดังนั้นเขาจึงยื่นมือทั้งของข้างออกไปจับที่ใบหน้าของหลินหลินและมองหลินหลินด้วยใบหน้าที่เอาจริงเอาจัง

หลินหลินทำตามความต้องการของซ่งลุ่ยและหลับตาอย่างไม่รู้ตัว ถ้าในตอนนี้ซ่งลุ่ยยังคงไม่รู้ว่าความรู้สึกที่สัมผัสได้มีความหมายอย่างไร ? แบบนั้นเขาก็คงโง่เง่ามากจริง ๆ ดังนั้นซ่งลุ่ยจึงจูบปากของหลินหลินและสอดลิ้นเข้าไปในปากของเธอ

จบบทที่ ตอนที่ 21 เงื่อนไขพร้อม

คัดลอกลิงก์แล้ว