ตอนที่ 14 สายตาพันลี้

ตอนที่ 14 สายตาพันลี้

ในใจอดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัย ตามปกติแล้วเป็นไปไม่ได้เลยที่คนอย่างหลินหลินจะมีหยกชนิดนี้ เมื่อวานเขายังไม่ได้ใช้ทักษะ จึงไม่ทันได้ดูข้อมูลอย่างละเอียด เพียงแค่มองเห็นมันแค่ชั่วพริบตาจึงไม่สามารถรู้ได้ แต่ว่าตอนนี้พึ่งจะเอามาวางไว้บนมือและสังเกตอย่างละเอียด กลับคิดไม่ถึงว่ามันจะมีมูลค่าสูงขนาดนี้

ในความเป็นจริง ด้วยตาเปล่าของซ่งลุ่ยนั้นมองไม่ออกหรอก แต่ว่าเขาได้แอบใช้พลังพิเศษของเขาเพื่อดูข้อมูลของหยกชิ้นนี้  ดังนั้นข้อมูลรายละเอียดของหยกก็เหมือนกับแจกันใบก่อนหน้านี้ก็โผล่ขึ้นมาในรูปแบบของหน้าต่าง

เดิมที่หยกนี้มาจากราชวงศ์ชาง มีชื่อว่าวงแหวนมังกรหยก สีของมันออกเทา ๆ เขียว ๆ พื้นผิวเป็นทรายเล็กน้อย วัสดุมีน้ำหนักมาก ทั้งสองด้านของหยกถูกแกะสลักเป็นหัวรูปมังกรและหางขดเชื่อมต่อกันเป็นรูปวงกลม

ขดมังกรทั้งสองมุมคล้ายรูปเห็ด ดวงตาแคบและยาว ในเวลาเดียวกันเขี้ยวมังกรก็ปรากฎออกมาลายเส้นของตัวมังกรนั้นถูกแกะสลักด้วยลายคลื่น กระดูกสันหลังอยู่ด้านหลังถูกดึงขยายออกมาจากคอ ลายเส้นนั้นดูคุ้นเคยราบรื่นและเป็นเครื่องประดับรูปมังกรทั่วไปในช่วงปลายราชวงศ์ชาง

คิดไม่ถึงเลย ครั้งนี้ซ่งลุ่ยคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าหยกที่หลินหลินใส่จะมีมูลค่ามากมายขนาดนี้ ! ในขณะที่คิ้วของซ่งลุ่ยขมวดเป็นปมยับย่นมากขึ้นเรื่อย ๆ สายตาก็มองไปที่หลินหลินซึ่งกำลังนอนหลับอยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไร ส่วนในใจก็กำลังติดสินบางอย่างอยู่เงียบ ๆ

ไม่ว่าชีวิตของหลินหลินจะเป็นเช่นไร เธอจะมีความลับอะไรซุกซ่อนอยู่ ฉันไม่สนใจ ฉันรู้แค่ว่าฉันควรจะใช้ตลอดชีวิตที่เหลือของฉันดูแลและปกป้องให้ชีวิตของเธอมีแต่ความสุข

เมื่อคิดได้ถึงตรงนี้ หยกอันล้ำค่าในมือของเขาก็ถูกโยนทิ้งไปที่ด้านข้าง เขายื่นมือออกไปโอบกอดไหล่ของหลินหลินและลูบไล้เบา ๆ เมื่อมองไปด้านนอก ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว หลินหลินกลับไม่มีท่าทางที่ว่าจะตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย แต่ว่าตัวเขาต้องออกไปแล้ว  อีกไม่นานพนักงานก็จะเริ่มทำงาน ถ้าออกไปในเวลานั้นแล้วถูกคนอื่นเห็นเข้ามันจะดูไม่ดี

ซ่งลุ่ยจูบไปที่หน้าผากของหลินหลินและกระซิบไปที่ข้าง ๆ หูของหลินหลิน ไม่ว่าเธอจะได้ยินหรือไม่ได้ยินก็ตาม

“หลินหลิน ฉันต้องไปแล้ว หลังจากนี้ไม่ว่าจะเกิดเรื่องยากลำบากอะไรขึ้น ฉันจะใช้ชีวิตที่เหลือของฉันเพื่อชดใช้ให้เธอ” หลังจากพูดจบ ก็จูบไปที่หน้าผากของหลินหลินอีกครั้งอย่างยาวนาน เขาพลิกตัวลงจากเตียงและไม่ได้กล่าวถึงเรื่องหยกแม้แต่น้อย

หลังจากจัดการอะไรเสร็จแล้ว ก็เดินไปที่ประตูแล้วเหลียวกลับมามองหลินหลินด้วยความอาวรณ์ ก่อนจะเปิดประตูออกไป ผ่านไปครู่นึง หลินหลินที่นอนอยู่บนเตียงก็ลืมตาขึ้นมามองเพดานด้วยสายตาที่ไร้ชีวิตชีวา

ในความเป็นจริง ตอนที่ซ่งลุ่ยตื่น เธอเองก็ตื่นแล้วเหมือนกัน แต่เธอแค่ไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องใช้สีหน้าท่าทางแบบไหนเผชิญหน้ากับซ่งลุ่ย ดังนั้นเธอก็เลยแกล้งทำเป็นหลับไปเลย รอตอนที่ซ่งลุ่ยออกไปแล้ว เธอจึงลืมตาขึ้น แต่ว่าคำพูดของซ่งลุ่ยก็ทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้งใจจริง ๆ

เฮ้อ หลินหลินถอนหายใจยาว นี่อาจเป็นโชคชะตา ตั้งแต่ซ่งลุ่ยช่วยเธอครั้งนั้น จนถึงครั้งนี้ที่เขาช่วยเธออีกครั้ง ราวกับว่าชะตาชีวิตได้ถูกกำหนดไว้แล้ว หรือนี่อาจเป็นบุพเพสันนิวาสกันแน่นะ

หลินหลินลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงและไม่อยากคิดอะไรให้มากมายอีกต่อไป แต่การกระทำทั้งหมดในคืนที่ผ่านมาทำให้ร่างกายส่วนล่างของเธอเจ็บปวดราวกับถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ หลินหลินคิดในใจ ดูท่าแล้วเช้าวันนี้เธอคงไปทำงานไม่ไหวแล้ว

ไม่ว่าจะรู้สึกเจ็บปวดมากมายเท่าไหร่ก็ต้องยอมปล่อยให้เขาทำไป หลินหลินหลับตาและเริ่มคิดย้อนกลับไป เมื่อคืนเธอเกือบจะนอนไม่หลับ และมันก็ไม่ง่ายเลยที่จะข่มตานอนได้ในช่วงเช้า แต่เธอกลับถูกปลุกโดยซ่งลุ่ย ตอนนี้ ในเมื่อข่มความเจ็บปวดลงแล้วก็พยายามนอนหลับให้ได้สักทีเถอะ !

ซ่งลุ่ยที่เพิ่งออกมาจากห้องหลินหลิน บนใบหน้าก็มีแต่ความสุขใจ ! คิดไปถึงความรู้สึกเมื่อคืนนี้ที่ได้อยู่ด้วยกันมันดีมาก ไม่เลวเลยทีเดียว ! เหอะเหอะเหอะ ในใจของซ่งลุ่ยยิ้มแย้มราวกับดอกไม้บาน จากนั้น ระบบก็ส่งเสียงขึ้นมาอีกครั้ง

“ขอแสดงความยินดีกับลูกค้าที่ทำภารกิจสำเร็จเป็นครั้งแรกและจะได้รับรางวัลของภารกิจ !”

"สุ่มรางวัลจากระบบ ! ติ้ง, ติ้ง, ติ้ง, ติ้ง, สุ่มเลือกได้สำเร็จ ! "

“ขอแสดงความยินดีกับทักษะที่ลูกค้าได้รับ ทักษะสายตาพันลี้ !”

เมื่อซ่งลุ่ยได้ยินระบบพูดในหูของเขาอย่างนี้ ก่อนอื่นเขาตกตะลึง ! จากนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความปิติยินดี หัวเราะออกมา เขาก้าวเท้าเร็วขึ้นเพราะอยากจะรีบไปให้ถึงห้องทำงานเร็ว ๆ เพื่อศึกษาทักษะนี้ให้ละเอียด !

กำลังเดิน ๆ อยู่ ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามียุงตัวหนึ่งบินอยู่ข้างหน้าเขา จิตใต้สำนึกสั่งว่าให้หลบ แต่มันก็ไม่ได้อยู่ใกล้เขา เขาจึงยังคงเดินต่อไป แต่เดินไปได้ไม่นาน ยุงก็บินเข้ามาอีก ห่างไปแค่ไม่กี่เมตร คาดไม่ถึงว่าเขาจะมองเห็นแม้กระทั่งปีกของมัน  นี่มันบ้าไปแล้ว !

ในใจของซ่งลุ่ยอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าทำไมเมื่อก่อนเขาถึงมองไม่เห็น หรือว่าจะเป็นเพราะทักษะสายตาพันลี้  แต่ถ้าจะให้พูดก็คือเขาเพิ่งจะได้รับมันมา ประสิทธิภาพที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เขายังไม่ค่อยเข้าใจมันสักเท่าไหร่ มันก็ติดอยู่ในดวงตาเขาอย่างกะทันหันไปแล้ว !

ในเวลานี้ซ่งลุ่ยรู้สึกสงสัยและอยากรู้อยากเห็นมาก  แต่ลางสังหรณ์บอกเขาว่าเรื่องนี้จะต้องไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร ! บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องที่สะดวกสบายสำหรับตัวเขาเองก็เป็นได้ !

เมื่อซ่งลุ่ยคิดถึงตรงนี้ก็รีบเร่งฝีเท้าไปที่ห้องทำงานของเขา ตลอดทางไม่หยุดพูดคุยกับใคร ๆ เลย หลังจากที่เดินไปถึงห้องทำงานก็รีบเปิดประตูแล้วเข้าไปข้างใน และล็อคประตูอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้ามารบกวน หลังจากนั้นก็นั่งลงบนเก้าอี้ในห้องทำงาน สูดลมหายใจลึก ๆ สองทีและทำจิตใจของตัวเองให้มั่นคงแน่วแน่ และมองออกไป

เนื่องจากแต่ละทักษะจะมีไอคอน “รายละเอียด” อยู่ข้าง ๆ ซึ่งมันเป็นการแนะนำคุณสมบัติพื้นฐานของทักษะและยังมีวิธีการใช้งาน แค่นี้ก็นับว่าเป็นการแนะนำโดยสังเขปแล้ว เขารำพึงเบา ๆ อยู่ในใจ

“เปิดใช้งานทักษะสายตาพันลี้ รายละเอียด !”

ในเวลานี้กล่องข้อความก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าของซ่งลุ่ย ภายในเป็นการแนะนำรายละเอียดเกี่ยวกับทักษะสายตาพันลี้ มีรายละเอียดดังนี้

ความหมายของสายตาพันลี้ ในช่วงระดับสูงสุดสามารถมองเห็นได้ไกลในระยะหนึ่งพันลี้ ในระดับแรก ๆ อาจจะมองเห็นแค่ตารางนิ้ว แต่ว่ายิ่งสิ่งของมีขนาดเล็กมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมองเห็นรายละเอียดมันมากขึ้นเท่านั้น สามวันสามารถใช้ทักษะได้หนึ่งครั้ง หนึ่งครั้งสามารถมองได้ไกลหนึ่งพันลี้ แต่ถ้าหากอยากบรรลุถึงการมองพันลี้แบบตามใจนึก จำเป็นต้องฝึกฝนให้เยอะขึ้น ถึงแม้ว่าปกติจะไม่ได้เปิดการใช้งานสายตาพันลี้ แต่สายตาพันลี้ก็จะปรากฏอยู่ในสายตาอยู่ดี ก็คือจะมีสายตาดีขึ้นนั่นเอง

หลังจากที่ซ่งลุ่ยอ่านดูคำแนะนำสายตาพันลี้แล้ว ในใจก็หลีกเลี่ยงอาการจิตตกไม่ได้  เฮ้อ ดูเหมือนว่าเขาจะคาดหวังกับทักษะนี่สูงเกินไป ! ทักษะนี้ไม่ได้มีค่าอะไรมากนัก สายตาดีขึ้นมานิดหน่อย สายตาพันลี้ ชื่อก็ฟังดูไม่เลว ไม่งั้นเขาคงไม่ตั้งความหวังสูงหรอก  แต่ก็ยังดี ถึงแม้จะไม่ได้แข็งแกร่งแต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

ซ่งลุ่ยปลอบใจตนเองและออกจากหน้าจอของระบบ เขาหลับตาแล้วนวดขมับของตัวเอง ก่อนที่จะยืนขึ้นแล้วเดินไปที่หน้าต่างแล้วบิด ยืดเอวของเขาไปมา การทำงานวันนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว !