บทที่ 35 บ้าคลั่งหลุดโลก

บทที่ 35 บ้าคลั่งหลุดโลก

หน้าเส้นเริ่มกระโดด ชายหนุ่มตัดผมเกรียน รูปร่างบึกบึนคนหนึ่งยืนนิ่ง เอียงคอเหลือบมองเหรินเจี๋ย

สายตาเต็มไปด้วยความท้าทาย

เหรินเจี๋ยเลิกคิ้ว: (??～??) “หมอนี่ใครอะ? ทำหน้ากวนตีนชะมัด”

เถียนอวี่เดาะลิ้น: “นี่คือ ‘ชิงหวา’ จากกลุ่มหก พ่อเป็นหัวหน้ากองร้อยที่เจ็ด บ้านแม่งรวย พ่อแม่สปอยล์ ถึงจะไม่มีพรสวรรค์ แต่อัดยาพันธุกรรมไม่อั้น!”

“เมื่อครึ่งเดือนก่อนเพิ่งตื่นรู้พลังได้ ได้ยินว่าเป็นสายกลายพันธุ์ ‘กบเมฆา’ ร่างกายแข็งแกร่งไม่พอ ยังมีพลังพิเศษอีก การสอบครั้งนี้ เขาแทบจะล็อกที่หนึ่งไว้แล้ว มาเข้ากองร้อยที่เจ็ดเพื่อชุบตัวเข้ากองทัพนั่นแหละ”

“พี่น้องเจี๋ย ถึงนายจะเป็นนักรบพันธุกรรมแล้ว แต่เพิ่งตื่นรู้ได้สองวัน นายจะไปแย่งที่หนึ่งกับเขานี่ เหนื่อยหน่อยนะ”

เหรินเจี๋ยชะงัก หมอนี่ก็เป็นนักรบพันธุกรรมเหรอ?

เห็นเพียงชิงหวายิ้มมุมปาก ย่อตัวลงเล็กน้อย วินาทีถัดมา กล้ามเนื้อต้นขาปูดโปน ผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้ม เส้นเลือดปูดขึ้นเป็นเส้นๆ

ได้ยินเสียง “ปัง” พื้นดินสะเทือน ชิงหวาพุ่งออกไปเหมือนบั้งไฟ ท่ามกลางเสียงร้องตกใจของทุกคน เขากระโดดข้ามบ่อทรายไปเลย ลงพื้นอย่างมั่นคง

“ชิงหวา สถิติยืนกระโดดไกล 18.88 เมตร! อันดับหนึ่งชั่วคราว”

รอบข้างมีเสียงสูดปากด้วยความตกใจ ขาไอ้หมอนี่ติดสปริงมาหรือไง?

แบบนี้จะไปแข่งด้วยยังไงไหว?

เห็นเพียงชิงหวาทำหน้าลำพอง เดินมาตรงหน้าเหรินเจี๋ย ทิ้งคำพูดไว้ว่า:

(? ?° ? ?°)? “การสอบวันนี้ ไม่มีใครแย่งซีนฉันได้ ต่อให้เป็นนาย เหรินเจี๋ย นายก็ทำไม่ได้!”

นักข่าวสัมภาษณ์มัน แต่ไม่สัมภาษณ์ฉัน ในใจชิงหวาไม่เปรี้ยวปากก็แปลกแล้ว

เหรินเจี๋ยตาโต ยกมือขึ้นทันที:

?(???～????) “กรรมการครับ ผมขอรายงานยูสเซอร์อันดับหนึ่ง เขาโกง ใช้พลังเหนือธรรมชาติ”

กรรมการตอบเสียงแข็ง: “ไม่ถือว่าโกง ยืน-กระโดด-ไกล! เข้าใจไหม? พลังที่ตื่นรู้ ก็ถือเป็นความสามารถของตัวเอง”

“นี่มันไม่ยุติธรรม!”

“โลกนี้ เดิมทีก็ไม่มีความยุติธรรมอยู่แล้ว ไม่ใช่เหรอ? ในพื้นที่ภัยพิบัติปีศาจ ไม่มีใครมาคุยเรื่องความยุติธรรมกับนายหรอก”

เจอคำคมบาดจิตเข้าไป เหรินเจี๋ยถึงกับหงอย

(??? ) “ก็ได้ ผมเข้าใจแล้ว”

ชิงหวาแค่นหัวเราะ:

“ทำไม? ไม่พอใจเหรอ? ถ้านายทำได้ นายก็เอาสิ มา!”

เหรินเจี๋ยเบ้ปาก: “มาก็มา กลัวที่ไหน?”

พูดจบ เหรินเจี๋ยก็ถอดรองเท้าออกท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน ยืนเท้าเปล่าบนเส้นเริ่ม

ชิงหวามุมปากกระตุก: “นายทำบ้าอะไร?”

เหรินเจี๋ยทำหน้าจริงจัง:

(? ?°? ?°) “เพราะเท้าเปล่าไม่กลัวคนใส่รองเท้าไง คอยดูฉันถอดรองเท้าโชว์เทพฆ่านายในวิเดียว!”

(สำนวน 光脚不怕穿鞋的 หมายถึง คนที่ไม่มีอะไรจะเสีย ย่อมไม่กลัวคนที่มีทุกอย่างต้องห่วงกังวล ตรงตัวคือ คนเท้าเปล่าไม่กลัวคนใส่รองเท้า)

ชิงหวา: (?益??)…

แกกำลังดูถูกสติปัญญาฉันอยู่ใช่ไหม?

สำนวนนี้เขาใช้กันแบบนี้เรอะ?

เห็นเพียงเหรินเจี๋ยย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วดีดตัวขึ้น ในจังหวะที่เท้าลอยจากพื้น ได้ยินเสียงระเบิด “ตูม” ดังสนั่น

สกิลแผดเผาสองครั้งพ่นออกมาจากฝ่าเท้าของเหรินเจี๋ย เปลวไฟร้อนระอุพัดม้วนไปทั่วสนาม คนที่ยืนข้างๆ ร้อนจนร้องจ๊าก วิ่งหนีตายกันอลหม่าน

แรงผลักมหาศาลจากการแผดเผาดันร่างเหรินเจี๋ยลอยขึ้นฟ้า ท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน เขาพุ่งเป็นวิถีโค้งสวยงามอยู่กลางอากาศ

ลอยไปตั้งสามสิบกว่าเมตร ถึงจะเริ่มตกลงมา

ทุกคนตาถลนออกมานอกเบ้า

(??口?) แบบนี้ก็ได้เหรอ?

แต่ยังไม่จบแค่นั้น วินาทีถัดมาคางของพวกเขาก็กระแทกพื้น

เห็นเพียงตอนที่เหรินเจี๋ยกำลังจะตก สกิลแผดเผาที่ฝ่าเท้าก็พ่นออกมาอีกครั้งราวกับท้ายเครื่องยนต์จรวด

แรงผลักเกิดขึ้นอีกครั้ง ดันร่างเหรินเจี๋ยพุ่งไปข้างหน้าอีกสามสิบกว่าเมตร!

เถียนอวี่เอามือกุมหัว:

?(°口°?)? “แม่งเอ๊ย! กระโดดสองจังหวะกลางอากาศ? พี่น้องเจี๋ยเล่นเกมโดดๆ มากไปเปล่าเนี่ย? แม่งเรียกสิ่งนี้ว่ายืนกระโดดไกลเรอะ!?”

ความจริงพิสูจน์แล้วว่า เหรินเจี๋ยไม่เพียงแต่กระโดดสองจังหวะได้ ห้าหกเจ็ดแปดจังหวะเขาก็ทำได้ เพราะหมอนี่ไม่ยอมลงพื้นสักที กระโดดดึ๋งๆ อยู่กลางอากาศไม่หยุด

พริบตาเดียวก็กระโดดไปจนสุดขอบสนามฝึก เกือบจะพุ่งเข้าไปในอัฒจันทร์คนดูแล้ว เขากระโดดหยองๆ อยู่กลางอากาศ หันกลับมามองกรรมการ

“รอบนี้ว่าไงครับ? ทำลายสถิติยัง? หรือให้ผมโดดออกไปอีกหน่อย?”

กรรมการหางคิ้วกระตุก ถ้าฉันไม่บอกให้หยุด มันคงกระโดดรอบโลกโชว์แน่ๆ ใช่ไหม?

“เหรินเจี๋ย สถิติยืนกระโดดไกล ∞ (อินฟินิตี้)! อันดับหนึ่ง...”

ชิงหวาเอ๋อแดก นี่... นี่มันก็นับเป็นยืนกระโดดไกลด้วยเหรอวะ?

“รายงานกรรมการครับ มัน... มัน...”

(′-益-｀?) “ไม่ผิดกติกา!”

หน้าเขาเขียวปั้ด เมื่อกี้ตัวเองเพิ่งพูดไปหยกๆ ว่าใช้พลังตื่นรู้ได้ ถ้าบอกว่าเหรินเจี๋ยโกง งั้นก็เท่ากับตบหน้าตัวเองน่ะสิ?

ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะทำแบบนี้ได้ทุกรายการ

“เหรินเจี๋ย! รายการต่อไปแกเจอฉันแน่!”

ทดสอบดึงข้อ

เห็นเพียงเหรินเจี๋ยห้อยตัวอยู่บนบาร์เดี่ยว สองเท้าจุดไฟสลับกัน อาศัยแรงผลักดันตัวเองขึ้นไปอย่างบ้าคลั่ง ดึงข้อแต่ละทีขึ้นสุดลงสุด แถมยังต้องคอยจับบาร์เหล็กไว้แน่นๆ กันตัวเองบินหลุดออกไปเพราะแรงเยอะเกิน

เสียงจุดไฟ “บึ้มๆๆ” ดังไม่ขาดสาย เหรินเจี๋ยทำไม่หยุดหย่อน ดูเหมือนจะเริ่มเมื่อย เขาเลยใช้แขนซ้ายจับบาร์เดี่ยว แขนกลออกแรง ดึงข้อด้วยมือเดียว เร็วซะจนเห็นเป็นภาพติดตา

ความเร็วระดับนรกแตก!

ชิงหวาเหนื่อยจนเหงื่อท่วมหัว:

(￢益￢?) “ชิ~ รายการต่อไป!”

หมุนตัวรอบบาร์เดี่ยว

สองเท้าของเหรินเจี๋ยเหมือนเครื่องยนต์จรวด พ่นไฟไปด้านหลัง ดันร่างตัวเองหมุนติ้วรอบบาร์เดี่ยว

หมุนเร็วกว่าล้อรถ กลายเป็นกงล้อไฟมนุษย์ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

ชิงหวาคำรามลั่น: “รายการต่อไป!”

ปีนเชือกมือเปล่า เหรินเจี๋ยเปิดโหมดปีนเชือกของแขนกล ใช้มือเดียวจับเชือก มอเตอร์ในมือหมุนจี๋ ดึงตัวเหรินเจี๋ยขึ้นไปปรู๊ดเดียวถึงยอด

วิ่งแบกน้ำหนักห้าพันเมตร เหรินเจี๋ยใช้ปืนใหญ่ที่ฝ่ามือแขนกลทรงตัว สองเท้าพ่นไฟขับเคลื่อน น็อกรอบชิงหวาไปสามรอบ...

รายการทดสอบต่างๆ เหรินเจี๋ยเหมือนเปิดโปรโกง บดขยี้เด็กฝึกงานทุกคนอย่างราบคาบ คะแนนหลายรายการเป็นบวกอนันต์

เรียกได้ว่า บ้าคลั่งหลุดโลก!

โม่จี้ถือไมโครโฟน เธอไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้ว สายตาทั้งสนามถูกเหรินเจี๋ยดึงดูดไปหมดแล้วเนี่ย?

พลังนี้อยู่กับนายมันเสียของจริงๆ ว่ะ?

ขอให้นายเก่งขึ้นไปอีกเถอะนะพ่อคุณ!

เจียงจิ่วหลีมองภาพนี้แล้วหางคิ้วกระตุก ถ้าจำไม่ผิด เหรินเจี๋ยเพิ่งปลดล็อกยีนได้สองวันใช่ไหม?

ใช้พลังได้คล่องขนาดนี้แล้วเหรอ? นี่ไม่ใช่แค่คล่อง สกิลพ่นไฟแค่อันเดียวมันเอามาพลิกแพลงซะคุ้มเลยสินะ?

ทำไมมันไม่เหมือนนักเวทไฟสายระยะไกลในจินตนาการของฉันเลยล่ะ?

โม่หว่านโหรวหัวเราะจนแผ่นดินสะเทือน:

?( ?? ? ??｀) “อุ๊ฮ่าๆๆๆ~ นี่ๆๆ คนคนนี้เปิดโปรโกงในการสอบ ไม่มีใครจัดการเลยเหรอ?”

“เขาถึงกับติดแขนกลด้วย ฟังก์ชันครบเครื่องขนาดนี้? เสี่ยวหลี ยี่ห้อของบ้านเธอหรือเปล่า?”

เจียงจิ่วหลีกุมขมับ...

ก็ฉันนี่แหละที่ให้คนไปติดให้เขาอะ?

ในตอนนี้สภาพจิตใจของชิงหวาพังทลายไปแล้ว

“บัดซบเอ๊ย! ไม่แข่งแม่งแล้ว! เชิญแกเล่นคนเดียวไปเถอะ!”

พลังกบเมฆา สายกลายพันธุ์ของเขา เน้นสมรรถภาพร่างกาย การทดสอบร่างกายรวมดันแพ้นักเวทไฟกระจอกๆ คนหนึ่งเนี่ยนะ?

เว่ยผิงเซิงมองดูเหรินเจี๋ยที่โชว์เทพตลอดการสอบด้วยความงุนงง

“ฮ่าๆๆ เยี่ยม! ไอ้หนูนี่เยี่ยมมาก! กู้หน้าให้ฉันได้จริงๆ!”

พูดจบก็ทำหน้ายืดใส่หัวหน้ากองร้อยคนอื่นๆ

หัวหน้ากองร้อยพวกนั้นกัดฟันกรอด เป็นนักรบพันธุกรรมแล้วยังมาตบเด็กใหม่ในกองร้อยเยาวชนทำซากอะไร?

นี่มันโรคจิตชัดๆ

แต่เจ้าหน้าที่ซือเหยาไม่ได้วัดกันที่ผลงานส่วนตัวอย่างเดียว ยังมีผลงานทีมด้วย เพราะเจ้าหน้าที่ซือเหยาเน้นการทำงานเป็นทีมและความสามัคคี

ไม่เชื่อหรอกว่าพวกแกจะหัวเราะไปได้จนจบ

ไม่นาน การทดสอบเดี่ยวก็จบลง เข้าสู่การทดสอบแบบทีม

วิ่งกู้ภัยแบกน้ำหนักพันเมตร

ไม่ใช่แค่หิ้วสายดับเพลิง แบกบันได ข้ามสิ่งกีดขวาง แต่ยังต้องแบกหุ่นจำลอง หามเปลพยาบาล ขนย้ายผู้บาดเจ็บ รายการนี้เหนื่อยไม่ใช่เล่น

แต่เหรินเจี๋ยกลับมั่นใจเต็มเปี่ยม

ไม่มีใครขวางทางรวยของป๋าได้!