โต้วหลัว ตรีเทพท่องกาลตอนที่29

บทที่ 29: เส้นทางสู่ขีดสุด

เขาซ่อมมันไม่ได้?

จะเป็นไปได้อย่างไร?

"ในฐานะหมีช่างตีเหล็ก เจ้าซ่อมแท่นตีเหล็กไม่เป็นได้อย่างไร?" ซูหมิงพูดกับเสี่ยวจิน

"โฮก?" (ข้าไปเป็นหมีช่างตีเหล็กตั้งแต่เมื่อไหร่?)

"เสี่ยวจิน เจ้าเพิ่งจะร่วมมือกับข้าทำการหลอมพันครั้งสำเร็จไปนะ เจ้ารู้หรือไม่ว่าการหลอมวิญญาณพันครั้งคืออะไร? ในทวีปโต้วหลัวปัจจุบัน มีเพียงสามคนเท่านั้นที่สามารถทำได้ และพวกเขาทั้งหมดคือช่างฝีมือเทวะ!"

เสี่ยวจินตกใจทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้

"โฮก!" (ช่างฝีมือเทวะมันเกลื่อนกลาดขนาดนี้เลยเหรอ!)

"ไม่ใช่ แต่เป็นเพราะเสี่ยวจิน เจ้ามีพรสวรรค์ที่ดี" ซูหมิงกล่าว "แน่นอนว่ามันเป็นเพราะเราร่วมมือกันได้ดีด้วย ไม่อย่างนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะสำเร็จในครั้งเดียว"

ซูหมิงมั่นใจว่าทักษะการตีเหล็กของเขานั้นไม่มีปัญหา มันเป็นวิธีการหลอมวิญญาณที่ถูกต้องตามแบบฉบับของคนรุ่นหลัง สิ่งสำคัญคือเขามีประสบการณ์ที่ประสบความสำเร็จจริง การใช้ประสบการณ์ที่ประสบความสำเร็จของคนรุ่นหลังเพื่อเปิดระบบการหลอมวิญญาณของยุคนี้ ควบคู่ไปกับการชี้นำทางไกลของเจิ้นหัว นำไปสู่ความสำเร็จในครั้งเดียว

แน่นอนว่า การมีส่วนร่วมของเสี่ยวจินก็ขาดไม่ได้เช่นกัน ความสามารถของเขาในการอดทนจนถึงที่สุดโดยไม่ยอมแพ้กลางคันก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง

"โฮก!" (ถ้าอย่างนั้น ท่านปรมาจารย์วิญญาณ สอนข้าเร็วเข้า!)

ซูหมิงยิ้มอย่างพึงพอใจ

เสี่ยวจินนั้นหลอกง่ายไม่เบา

"นี่ ตีมันด้วยค้อน แล้วก็ถือโอกาสฝึกทักษะการเหวี่ยงค้อนพื้นฐานของเจ้าไปด้วย แท่นตีเหล็กนี้ก็ทำจากเหล็กเหมือนกัน แค่ใช้แรงทุบส่วนนี้ให้เรียบก็พอ"

ดวงตาของเสี่ยวจินสว่างขึ้น

มันง่ายขนาดนั้นเลย!

เมื่อรู้ว่าตัวเองได้กลายเป็นช่างฝีมือเทวะแล้ว ตอนนี้เสี่ยวจินก็เต็มไปด้วยแรงจูงใจที่จะตีเหล็ก

เขาเหวี่ยงค้อนด้วยตัวเองโดยตรง

ปัง!

ค้อนหนึ่งอันกระแทกลงบนทั่ง และทั่งก็แทบไม่มีการเปลี่ยนแปลง

เมื่อเห็นเช่นนี้ ซูหมิงก็หัวเราะอย่างร่าเริง

"เจ้าต้องให้ความร้อนมันก่อน แบบนั้นจะตีง่ายขึ้น"

เมื่อพูดเช่นนั้น เขาก็เปิดเตาหลอม วางทั่งกลับหัวลงบนเตา ให้ความร้อนเฉพาะส่วนที่เสียหายของทั่งเท่านั้น หลังจากให้ความร้อนแล้ว เขาก็เอามันกลับไปวางในตำแหน่งเดิม ปล่อยให้เสี่ยวจินทุบบนทั่งโดยตรง

เขาหาเครื่องมืออื่นๆ จากในห้องและไปซ่อมกำแพงที่เสียหายเพราะเสี่ยวจิน

การที่ร้านตีเหล็กของเขามีเสียงหมีคำรามก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร นี่คือโลกของวิญญาจารย์ และก็มีวิญญาจารย์ที่มีวิญญาณยุทธ์สายหมีอยู่จริงๆ วิญญาณยุทธ์สายหมีมอบพละกำลังมหาศาลให้กับวิญญาจารย์ ดังนั้นจึงมีช่างตีเหล็กที่เป็นวิญญาจารย์สายหมีอยู่ไม่น้อย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่จะมีเสียงหมีคำรามดังออกมาจากร้านตีเหล็ก

"โฮก โฮก?" (ทำไมข้าทุบมันไม่ได้?)

"วัสดุของทั่งนั้นแข็งแรง ดังนั้นเจ้าต้องใช้แรง และมันก็ไม่ใช่ว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลง แค่การเปลี่ยนแปลงมันเล็กน้อย ตีต่อไปอีกสักพันหรือสองสามร้อยครั้งก็น่าจะใช้ได้"

เสี่ยวจินห่อเหี่ยวลงทันที

มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?

"แค่คิดว่ามันเป็นการสัมผัสอย่างใกล้ชิดกับโลหะ เจ้ายังจำตอนที่จิตวิญญาณของเฉินอิ๋น (เงินจม) ปะทุออกมาได้ไหม? ทำไมข้าถึงสามารถหลอมโลหะชิ้นหนึ่งออกมาแบบนั้นได้? นั่นเป็นเพราะข้าสื่อสารกับโลหะอย่างลึกซึ้ง การสื่อสารแบบนี้สำคัญที่สุดสำหรับเจ้า มีเพียงการรู้สึกถึงโลหะอย่างลึกซึ้งเท่านั้นเจ้าถึงจะเข้าใจมันได้ดีขึ้น ซึ่งจะเสริมสร้างการควบคุมธาตุโลหะของเจ้าให้แข็งแกร่งขึ้น เจ้ายังสามารถทำให้สายเลือดของเจ้าบริสุทธิ์ขึ้นโดยไม่รู้ตัวระหว่างการตีเหล็กได้ด้วย"

"โฮก" (พูดมากเกินไป ไม่เข้าใจ)

"มันหมายความว่าถ้าเจ้าสามารถเชี่ยวชาญเทคนิคการตีเหล็กที่เราเพิ่งใช้ไปได้ด้วยตัวเอง เจ้าก็จะสามารถวิวัฒนาการเป็นหมีทองคำทมิฬเขี้ยวเล็บน่าสะพรึงได้"

"โฮก!" (ข้าหมีจะทำงานหนัก!)

เสี่ยวจินมีแรงจูงใจอีกครั้ง

ถ้าเขาสามารถวิวัฒนาการได้ จะมีอะไรต้องพูดอีก? ลุยเลย!

แคร๊ง, แคร๊ง, แคร๊ง!

เสียงค้อนที่ร้านตีเหล็กของเสี่ยวหมิงดังอยู่หนึ่งวันหนึ่งคืน

ซูหมิงรู้สึกว่าพลังวิญญาณของเขาเกือบจะหมดลงและอดไม่ได้ที่จะเตือนเสี่ยวจิน: "เสี่ยวจิน เจ้าจะใช้แต่พลังวิญญาณโดยไม่ฟื้นฟูไม่ได้นะ"

เสี่ยวจินหันหัวมา สีหน้าของเขาในขณะนี้ดูตื่นเต้นเล็กน้อย เขาเกือบจะทุบทั่งให้เรียบอีกครั้งแล้ว ขาดเพียงส่วนนูนเล็กๆ สุดท้ายเท่านั้น

เมื่อได้ยินคำบ่นของซูหมิง เสี่ยวจินก็เกาหัว เขินอายเล็กน้อย

"โฮก" (ตีเพลินไปหน่อย)

"ตอนนี้ข้าไม่มีพลังวิญญาณแล้ว เจ้าควรกลับไปพักผ่อนในทะเลวิญญาณสักพักนะ"

"โฮก" (ก็ได้)

ซูหมิงรับค้อนมา มองไปที่ส่วนที่นูนขึ้นสุดท้ายบนทั่ง และทำงานต่อ

พลังวิญญาณของเขาย่อมไม่สามารถอยู่ได้ทั้งวันทั้งคืน เหตุผลที่มันเพิ่งจะหมดลงก็เป็นเพราะว่าเขากำลังทำสมาธิและฟื้นฟูอยู่ตลอดเวลา

"พูดตามตรง การที่เสี่ยวจินช่วยข้าใช้พลังวิญญาณในขณะที่ข้าทำสมาธิและฟื้นฟูตัวเองนั้นมีผลอย่างมากต่อการเติบโตของพลังวิญญาณ" เมื่อรู้สึกถึงสภาพของเสี่ยวจินที่กำลังนอนหลับอย่างสบายหลังจากกลับสู่ทะเลวิญญาณ ซูหมิงก็ตัดสินใจอย่างลับๆ: "จากนี้ไป เวลาข้าตีเหล็ก ข้าจะให้เสี่ยวจินช่วยให้จิตวิญญาณเท่านั้น และเวลาข้าพักผ่อนและทำสมาธิ ข้าจะให้เสี่ยวจินฝึกตีเหล็ก"

ส่วนเรื่องการพักผ่อน—

"การนอนหลับนั้นไม่มีประสิทธิภาพเกินไป เสี่ยวจินก็ต้องเรียนรู้ที่จะทำสมาธิเพื่อการฟื้นฟูที่มีประสิทธิภาพสูงด้วย ครั้งนี้ ปล่อยไปก่อนแล้วกัน ให้เขานอนหลับให้สบาย"

【ยุคโต้วหลัวภาค 2】

"สำเร็จ!"

ซูหมิงถอนหายใจอย่างโล่งอก

นี่หมายความว่าเขาสามารถดึงเทคโนโลยีเกราะยุทธ์และหุ่นรบเมคในอนาคตมาใช้ได้

ด้วยเกราะยุทธ์และหุ่นรบเมค แม้จะไม่มีเทียนเหมิ่งและหญ้าแปดเหลี่ยมน้ำแข็งลึกลับ เขาก็สามารถผงาดขึ้นมาในยุคนี้ได้

"วิญญาณภูตคือกุญแจสำคัญ ข้ามีพลังวิญญาณยี่สิบระดับแล้ว ข้าต้องรีบเรียนรู้วิธีควบแน่นแก่นวิญญาณ จะช้าไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว"

ซูหมิงตั้งตารอคอยที่จะสร้างระบบการหลอมวิญญาณขึ้นในยุคนี้อย่างมาก

"อดีตไม่สามารถแก้ไขได้ อิทธิพลทั้งหมดของข้าในยุคโต้วหลัวภาค 1 ไม่สามารถสะท้อนมาถึงคนรุ่นหลังได้ แต่ อิทธิพลทั้งหมดที่ข้าสร้างขึ้น ณ จุดปัจจุบันนี้ จะถูกฉายภาพไปยังอนาคต"

การสร้างระบบการหลอมวิญญาณ ช่างเป็นตำแหน่งที่ยิ่งใหญ่เสียนี่กระไร

เมื่อตัวตนนี้ได้รับการยืนยันแล้ว การควบแน่นตำแหน่งเทพก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

"และเกราะยุทธ์, หุ่นรบเมค, สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นผลิตภัณฑ์ที่เหนือกว่ายุคปัจจุบัน ตราบใดที่ข้าพัฒนาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดอย่างสมเหตุสมผล การเป็นบิดาแห่งเกราะยุทธ์, บิดาแห่งปรมาจารย์การหลอม, และบิดาแห่งเมคก็ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน!"

เพื่อให้ทั้งหมดนี้สมเหตุสมผล เขาจำเป็นต้องสร้างภาพลักษณ์ของอัจฉริยะปรมาจารย์เครื่องมือวิญญาณ โชคดีที่นี่ไม่ใช่เรื่องยากที่จะสร้างขึ้น เพราะโดยเนื้อแท้แล้วเขาเป็นอัจฉริยะ

"อืม ด้วยวิญญาณภูต ข้าสงสัยว่ามันจะกลายเป็นกุญแจสำคัญในการดึงดูดหญ้าแปดเหลี่ยมน้ำแข็งลึกลับได้หรือไม่..."

ซูหมิงครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ในใจ

เขารู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

"ไม่ใช่แค่หญ้าแปดเหลี่ยมน้ำแข็งลึกลับ แต่ยังรวมถึงเทียนเหมิ่งด้วย วงแหวนวิญญาณปัญญาของเทียนเหมิ่งเป็นต้นแบบของวิญญาณภูต ถ้าข้าพัฒนาระบบวิญญาณภูตขึ้นมาก่อนเวลา เทียนเหมิ่งก็จะกระตือรือร้นเช่นกันเมื่อเขาสัมผัสได้"

"ข้อกังวลคือการไม่มีคุณสมบัติทางจิตวิญญาณและถูกเทียนเหมิ่งครอบงำ และยังมีการแลกเปลี่ยนความทรงจำอีกด้วย"

"ในส่วนของหญ้าแปดเหลี่ยมน้ำแข็งลึกลับ ถ้าวิญญาณภูตไม่เพียงพอ มีดแกะสลักกลืนวิญญาณก็จะถูกจัดเตรียมไว้เช่นกัน"

คิ้วของซูหมิงขมวดเล็กน้อย

อันที่จริงเขาได้ล้มเลิกความคิดที่จะได้เทียนเหมิ่งไปครึ่งหนึ่งแล้ว การแลกเปลี่ยนความทรงจำในระหว่างกระบวนการหลอมรวมเป็นอุปสรรคสำหรับเขาอย่างแท้จริง

"อีกอย่าง การเลือกวิญญาณภูตก็สำคัญมาก"

เสี่ยวจินไม่เพียงแต่เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะทำหน้าที่เป็นวงแหวนวิญญาณ แต่บุคลิกของเขาก็ดีมากเช่นกัน เขาหลอกง่ายมาก ร่วมมือกับการตีเหล็กเมื่อถูกขอ มีศักยภาพสูง และสามารถวิวัฒนาการเป็นหมีทองคำทมิฬเขี้ยวเล็บน่าสะพรึงได้

หากเขาจะหลอมรวมกับวิญญาณภูต มันก็ต้องไม่ด้อยกว่า จะดีที่สุดถ้ามันสามารถชดเชยข้อบกพร่องทางจิตวิญญาณของเขาได้

"ข้าควรจะหาสัตว์วิญญาณชนิดไหนดี?"

ซูหมิงตกอยู่ในภวังค์ความคิด

วงแหวนวิญญาณวงแรกของเขาถูกเลือกให้โดยซูคาน และทักษะวิญญาณของมันก็บริสุทธิ์มาก: การขยายพลังวิญญาณ

ตามแผนของซูคานสำหรับเขา ทักษะวิญญาณที่สองคือการขยายพลังวิญญาณต่อไป ซ้อนทับวิญญาณยุทธ์ของเขาให้ถึงขีดสุด อันที่จริง ไม่ใช่แค่ซูคาน แม้แต่หลังจากที่เขาเข้าร่วมนิกายกายาและตู้ปู้ซื่อรับเขาเป็นศิษย์ ท่านก็ให้คำแนะนำนี้เช่นกัน