บทที่ 22 สัญญาพนัน

บทที่ 22 สัญญาพนัน

ฉู่เหิงและหยางหว่านหรงเดินทางมาถึงชั้นสำนักงานของห้างสรรพสินค้าอู๋เซียง

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหยางหว่านหรง นัดพบผู้จัดการใหญ่เฉินไว้ค่ะ" หยางหว่านหรงแจ้งแก่พนักงานต้อนรับสาวสวย

"ท่านผู้จัดการใหญ่เฉินสั่งไว้แล้วค่ะ เชิญทั้งสองท่านตามดิฉันมาได้เลยค่ะ" พนักงานต้อนรับผายมือเชื้อเชิญพร้อมรอยยิ้มแบบมืออาชีพ

ไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงห้องประชุมที่มีชายวัยกลางคนสวมสูทกำลังนั่งตรวจเอกสารอยู่

"ผู้จัดการใหญ่เฉินคะ คุณหยางมาถึงแล้วค่ะ"

ผู้จัดการใหญ่เฉินหมิงจื้อเงยหน้าขึ้น มองหยางหว่านหรงและฉู่เหิงแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบรับด้วยท่าทีเฉยชา "อืม รู้แล้ว"

เขานั่งไขว่ห้าง ยกมือขึ้นโบกเป็นเชิงเชื้อเชิญแบบขอไปที "เชิญนั่งครับ"

เห็นท่าทีหยิ่งยโสของผู้จัดการใหญ่เฉิน หยางหว่านหรงขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เพราะมาเพื่อเจรจาธุรกิจ เธอจึงต้องเก็บความไม่พอใจไว้ในใจ

ต่างจากฉู่เหิงที่มีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้สนใจท่าทีวางก้ามของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

ชีวิตที่แล้วเขาผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก คนประเภทนี้เขาเจอมาจนชินชาแล้ว

"บอสคะ นี่คือคุณเฉินหมิงจื้อ ผู้จัดการใหญ่ฝ่ายส่งเสริมการลงทุนของห้างอู๋เซียงค่ะ"

"ส่วนนี่คือบอสของทางเรา คุณฉู่เหิงค่ะ" หยางหว่านหรงแนะนำให้ทั้งสองฝ่ายรู้จักกัน

เฉินหมิงจื้อลุกขึ้นยืน กวาดตามองฉู่เหิงตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วแอบส่ายหน้าในใจ

คงเป็นพวกลูกเศรษฐีรุ่นสองไร้น้ำยาอีกตามเคย

เขาเจอคนประเภทนี้มาเยอะ พวกมีเงินถุงเงินถังแต่ไร้ความสามารถ ดีแต่ผลาญเงินที่บ้านไปวันๆ

ความรู้สึกดูแคลนผุดขึ้นในใจ แต่ด้วยมารยาททางธุรกิจ เขาจึงยอมจับมือทักทายกับฉู่เหิงตามธรรมเนียม

ทั้งสองฝ่ายนั่งลงประจำที่

เฉินหมิงจื้อเปิดประเด็นทันที "ข้อเสนอความร่วมมือที่คุณหยางส่งมาคราวก่อน ผมอ่านแล้วนะครับ อย่างที่คุณทราบ ห้างอู๋เซียงของเราเป็นห้างระดับไฮเอนด์ แบรนด์เครื่องดื่มที่เข้ามาล้วนเป็นแบรนด์ระดับโลกอย่างสตาร์บัคส์ ไม่เคยมีกรณีให้แบรนด์ชานมเข้ามาเปิดมาก่อน"

"เดิมทีความร่วมมือครั้งนี้คงเป็นไปไม่ได้ แต่ท่านประธานฉินของเราบอกว่าลองดูก็ไม่เสียหาย ผมเลยจะจัดการตามระเบียบการเช่าพื้นที่ของทางห้าง"

"ค่าแรกเข้า 300,000 หยวน พื้นที่เช่าต้องไม่ต่ำกว่า 200 ตารางเมตร ค่าเช่าเดือนละ 100,000 หยวน จ่ายมัดจำ 3 เดือน ล่วงหน้า 1 ปี สัญญา 1 ปี ค่าส่วนกลางเดือนละ 20,000 หยวน จ่ายรวดเดียวทั้งปี"

"รวมเบ็ดเสร็จแล้วก็ประมาณ 2 ล้านกว่าหยวนครับ"

หยางหว่านหรงได้ยินตัวเลขถึงกับสูดหายใจลึก

เงื่อนไขโหดหินเกินไปแล้ว!

แค่ค่าเช่าอย่างเดียวก็ปาเข้าไปล้านห้า!

แถมดูท่าทางแล้วคงไม่ยอมลดหย่อนให้แม้แต่แดงเดียว กะจะขูดรีดกันชัดๆ!

"ผู้จัดการเฉินคะ เงื่อนไขนี้สูงเกินไปไหมคะ พอลดหย่อนให้หน่อยได้ไหม?" หยางหว่านหรงกัดฟันถาม

เฉินหมิงจื้อแสยะยิ้ม "ยอมให้เข้ามาเปิดได้ก็นับว่าเป็นกรณีพิเศษมากแล้ว นี่เป็นมาตรฐานของห้างเรา ถ้าสู้ราคาไม่ไหว ผมก็ช่วยไม่ได้ครับ"

สำหรับพวกลูกเศรษฐีแบบนี้ วิธีการของเขาคือ 'ฟัน' ให้ยับ

ยังไงซะ ธุรกิจของพวกลูกคนรวยส่วนใหญ่ก็ไปไม่รอดอยู่แล้ว เป็นแค่การค้าครั้งเดียว ยิ่งฟันกำไรได้มาก ค่าคอมมิชชั่นของเขาก็ยิ่งสูง

หยางหว่านหรงเริ่มรู้สึกโกรธ นี่มันดูถูกกันเกินไปแล้ว!

ขณะที่เธอกำลังจะอ้าปากเถียง ฉู่เหิงก็ยกมือห้ามไว้

ฉู่เหิงยิ้มอย่างใจเย็น "ผู้จัดการเฉินใช่ไหมครับ? วิธีความร่วมมือแบบนี้ ผมคงไม่ตกลง"

"งั้นผมก็ช่วยไม่ได้" เฉินหมิงจื้อยักไหล่

เขาผายมือไปทางประตู เป็นเชิงบอกว่าเชิญกลับได้ทุกเมื่อ

ห้างอู๋เซียงยังไงก็เป็นห้างดัง แม้จะมีแบรนด์ถอนตัวไปบ้าง แต่ก็ไม่ขาดแบรนด์ใหม่ๆ ที่อยากจะเข้ามาเสียบแทน

เขาไม่สนแบรนด์ชานมพวกนี้หรอก เผลอๆ การมีร้านชานมอาจจะทำให้ภาพลักษณ์ห้างดูโลว์ลงด้วยซ้ำ

ฉู่เหิงพูดต่อ "แต่ว่า... เราเปลี่ยนวิธีความร่วมมือได้นะครับ อย่างเช่น 'ข้อตกลงเดิมพัน' เป็นไง?"

เดิมพัน?

หยางหว่านหรงชะงัก หันขวับไปมองฉู่เหิงด้วยความตกใจ

นี่เหรอวิธีที่เขาบอก?

เธอไม่เคยได้ยินวิธีร่วมมือแบบนี้มาก่อนเลย

เฉินหมิงจื้อเลิกคิ้วสูง เอ่ยอย่างประหลาดใจ "คุณฉู่รู้จักวิธีนี้ด้วยเหรอครับ?"

'ข้อตกลงเดิมพัน' เป็นรูปแบบความร่วมมือที่น่าสนใจระหว่างผู้เช่าและห้างสรรพสินค้า

การที่ห้างจะทำกำไรและเติบโตได้ จำเป็นต้องมีลูกค้า และร้านค้าแบรนด์ดังต่างๆ ในห้างก็คือแม่เหล็กดึงดูดลูกค้าชั้นดี

ลูกค้าเข้ามาจับจ่ายใช้สอยก็เพราะร้านค้าเหล่านี้

สำหรับแบรนด์ใหม่บางแบรนด์ ค่าแรกเข้าแบบปกติอาจจะสูงเกินเอื้อม เพื่อบริหารต้นทุน พวกเขาจึงเลือกใช้วิธีทำข้อตกลงเดิมพันกับห้าง

ร้านค้าสามารถเข้ามาเปิดในห้างได้ด้วยต้นทุนที่ต่ำมาก แต่ต้องเดิมพันยอดขายกับทางห้าง ถ้ายอดขายถึงเป้า ห้างก็ต้องให้สิทธิพิเศษตามตกลง

แต่ถ้าทำยอดไม่ได้ตามเป้า ร้านค้าจะต้องจ่ายค่าแรกเข้าเป็นสองเท่า และถูกเฉดหัวออกจากห้างทันที

ภายใต้ข้อตกลงนี้ ถ้าทำยอดได้ ก็วิน-วินทั้งสองฝ่าย แต่ถ้าล้มเหลว ร้านค้าจะต้องแบกรับต้นทุนมหาศาลเพียงลำพัง

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับวิธีปกติแล้ว แรงกดดันเรื่องเงินทุนก้อนแรกจะเบากว่ามาก

ดวงตาของเฉินหมิงจื้อฉายแววเจ้าเล่ห์ เขาหัวเราะในลำคอ "ถ้าคุณฉู่อยากใช้วิธีเดิมพัน ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้..."

ในเกมเดิมพันแบบนี้ ห้างเป็นฝ่ายได้เปรียบเห็นๆ มีหรือที่จะปฏิเสธ

"เพียงแต่ว่า เป้าเดิมพันของเราไม่ต่ำนะครับ!"

"อ้างอิงจากยอดขายเฉลี่ยของร้านค้าในห้าง ซึ่งอยู่ที่ประมาณ 1 ล้านหยวน เราคงต้องตั้งเป้ายอดขายต่อเดือนไว้ที่ 1 ล้านหยวนครับ!"

"ตัวเลขนี้ไม่ง่ายเลยสำหรับแบรนด์ใหม่ คุณต้องคิดให้ดีนะ!"

"ถ้าภายในสองเดือน คุณทำยอดขายไม่ถึงเดือนละ 1 ล้านหยวน คุณจะต้องจ่ายค่าแรกเข้าให้เราเป็นสองเท่า!"

เฉินหมิงจื้อแทบจะรอให้ฉู่เหิงตกหลุมพรางนี้ไม่ไหวแล้ว!

หึๆ พอลูกเศรษฐีคนนี้ไปไม่รอด ห้างก็จะได้ค่าแรกเข้าฟรีๆ สองเท่า แถมเขายังได้ค่าคอมมิชชั่นก้อนโตอีกต่างหาก!

ฉู่เหิงยิ้มกว้าง ยอดขาย 1 ล้าน?

ตลกน่า นั่นมันแค่ยอดขาย 3 วันของร้านที่ถนนคนเดินเองนะ

"ยอดขาย 1 ล้าน ค่าแรกเข้าสองเท่า ไม่ใช่ปัญหาครับ แต่ผมก็มีเงื่อนไขเหมือนกัน"

"ถ้าเราทำยอดขายเพิ่มขึ้นได้อีกทุกๆ 1 ล้านต่อเดือน ค่าเช่าของคุณต้องลดลง 10% และไม่มีเพดานจำกัด" ฉู่เหิงยิ้มตาหยี

"ฮ่าๆ! ไม่มีปัญหา ได้เลย ไม่มีปัญหาแน่นอน!" เฉินหมิงจื้อหัวเราะร่า

ขายชานมให้ได้ยอดเดือนละล้านเนี่ยนะ? บ้าไปแล้วหรือเปล่า?

ปกติร้านชานมดังๆ ขายได้วันละพันแก้ว ยอดขายเดือนนึงเต็มที่ก็สี่ห้าแสน

แบรนด์โนเนมจะมาขายให้ได้เดือนละล้าน ฝันกลางวันชัดๆ

เฉินหมิงจื้อยิ่งมั่นใจว่าฉู่เหิงคือลูกเศรษฐีหน้าโง่ที่ทำธุรกิจไม่เป็น ได้แต่เอาเงินที่บ้านมาละลายเล่น

โอกาสทองที่จะได้ค่าแรกเข้าสองเท่า ได้เงินฟรีๆ 6 แสนหยวนแบบนี้ มันลาภลอยชัดๆ!

เฉินหมิงจื้อพอใจกับเหยื่ออันโอชะรายนี้มาก รีบพูดตัดบท "ฮ่าๆ ในเมื่อคุณฉู่มั่นใจขนาดนี้ งั้นเรารีบเซ็นสัญญากันเลยดีกว่าครับ!"

เขากลัวฉู่เหิงจะเปลี่ยนใจ เลยรีบเร่งรัดให้จบๆ ไป

ประกายวาววับพาดผ่านดวงตาของฉู่เหิง "ได้เลยครับ"

ไม่นาน เฉินหมิงจื้อก็ให้คนร่างสัญญาเดิมพันขึ้นมา

ฉู่เหิงต้องจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าแค่ 2 เดือนเพื่อเข้าพื้นที่ แต่มีข้อแม้ต้องทำยอดขายให้ได้เดือนละ 1 ล้านหยวน ถ้าทำไม่ได้ ต้องจ่ายค่าแรกเข้าสองเท่า

แต่ถ้าทำได้ นอกจากจะได้ลดค่าเช่า 10% แล้ว ทุกๆ ยอดขายที่เพิ่มขึ้น 1 ล้าน จะลดค่าเช่าให้อีก 10% ตามที่ตกลง

ทั้งสองฝ่ายจรดปากกาเซ็นชื่อ

ตอนนี้ในสายตาเฉินหมิงจื้อ ฉู่เหิงคือหมูอ้วนพีที่รอวันเชือด เขาเดินเข้าไปจับมือกับฉู่เหิงด้วยความยินดีปรีดา

"ฮ่าๆ ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ คุณฉู่!"

"ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ"

ฉู่เหิงหัวเราะเบาๆ

ความรู้สึกตอนต้มตุ๋นคนโกงเนี่ย... มันสะใจดีพิลึกแฮะ!