บทที่ 3 ระบบเช็คอินสู่ชีวิตอันสมบูรณ์แบบ

บทที่ 3 ระบบเช็คอินสู่ชีวิตอันสมบูรณ์แบบ

"ติ๊ง! เปิดใช้งานระบบเช็คอินสู่ชีวิตอันสมบูรณ์แบบเรียบร้อยแล้ว!"

"ติ๊ง! ผูกบัญชีกับโฮสต์ 'ฉู่เหิง' สำเร็จ!"

"ติ๊ง! โฮสต์ต้องการตอบรับคำเชิญของ 'หวังปิงปิง' หรือไม่?"

"1. ตอบรับคำเชิญ เพื่อรับถุงของขวัญมือใหม่จากระบบเช็คอิน!"

"2. ปฏิเสธคำเชิญ เพื่อรับเงินสดรางวัลมูลค่า 1,000,000 หยวน!"

เมื่อได้ยินเสียงที่ดังก้องขึ้นในหัว ฉู่เหิงถึงกับตะลึงงัน อะไรนะ?

ระบบเช็คอินสู่ชีวิตอันสมบูรณ์แบบ?!

แม่เจ้า! เขาเกิดใหม่มาตั้งนานแล้ว ทำไมระบบถึงเพิ่งจะโผล่หัวมาเอาป่านนี้!

แต่มาช้าก็ยังดีกว่าไม่มา มีไว้ก็ย่อมดีกว่าไม่มี!

แล้วระบบนี้มันใช้งานยังไงล่ะ?

"ติ๊ง! ระบบนี้คือระบบเช็คอิน ระบบจะสุ่มมอบหมายสถานที่เช็คอินหรือภารกิจเช็คอิน หากโฮสต์ทำการเช็คอินสำเร็จ จะได้รับโอกาสทางธุรกิจมหาศาลและทักษะความสามารถหลากหลาย เพื่อก้าวสู่การมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ!"

เมื่อฟังคำอธิบายจากระบบ ฉู่เหิงก็เข้าใจในทันที ขอแค่เช็คอินสำเร็จ เขาก็จะได้ช่องทางทำมาหากิน ได้เงินเป็นกอบเป็นกำ และได้สกิลเทพๆ มาครอง เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าจะมีทักษะอะไรบ้าง

แต่นี่ต้องเป็นระบบที่จะพาเขาพุ่งทยานสู่จุดสูงสุดของชีวิตอย่างแน่นอน!

ฉู่เหิงดีใจจนเนื้อเต้น ในที่สุดเขาก็มีระบบกับเขาบ้างแล้ว ทีนี้แหละเขาจะได้เป็นผู้กลับชาติมาเกิดอย่างเต็มภาคภูมิเสียที

"ติ๊ง! กรุณาเลือกโดยเร็วที่สุดครับโฮสต์!"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังเร่งเร้า

ฉู่เหิงมองดูตัวเลือกทั้งสอง แม้เงินสดหนึ่งล้านหยวนจะเย้ายวนใจแค่ไหน แต่ถุงของขวัญมือใหม่จากระบบย่อมต้องดีกว่าแน่นอน!

ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วหันไปพูดกับหวังปิงปิงว่า "เอาล่ะครับ ในเมื่อรุ่นพี่ให้เกียรติเชิญผมขนาดนี้ งั้นผมขอเต้นเป็นเพื่อนสักเพลงแล้วกัน"

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับถุงของขวัญมือใหม่จากระบบ ของรางวัลถูกจัดเก็บไว้ในช่องเก็บของของระบบแล้ว สามารถเปิดใช้งานได้ตลอดเวลา!"

เปิดเลย!

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับทักษะการเต้นระดับพระเจ้า 'ระบำพลิกจักรวาล สื่อสารจิตวิญญาณ'!"

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับน้ำยาปรับสภาพร่างกาย 1 ขวด!"

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับค่าเสน่ห์ +5!"

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นรัวๆ อย่างต่อเนื่อง

ฉู่เหิงยิ้มแก้มปริ เขาเลือกถูกจริงๆ ด้วย!

คุ้มค่าสุดๆ!

ทันทีที่ซึมซับทักษะการเต้นระดับพระเจ้า ฉู่เหิงก็เปิดหน้าต่างสถานะส่วนตัวขึ้นมาดู

"โฮสต์: ฉู่เหิง

ร่างกาย: 10 (คนปกติ 10, ค่าร่างกายยิ่งสูง สุขภาพกายยิ่งแข็งแกร่ง)

เสน่ห์: 15 แต้ม (คนปกติ 10 แต้ม, ค่าเสน่ห์ยิ่งสูง แรงดึงดูดต่อผู้คนยิ่งมาก)

ทักษะที่มี: ทักษะการเต้นระดับพระเจ้า

เงินสด: 1001 หยวน"

เมื่อเห็นช่องเงินสดที่มีอยู่เพียง 1001 หยวนอันน่าเวทนา ฉู่เหิงก็ตระหนักได้ว่าเขาต้องขยันหาเงินให้มากกว่านี้เสียแล้ว

"เยี่ยมไปเลย! ฉู่เหิง พวกเราไปกันเถอะ!" หวังปิงปิงคว้ามือนุ่มของเขาไปจับอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วจูงเดินตรงไปยังฟลอร์เต้นรำ

เหล่านักศึกษาใหม่ต่างพากันอ้าปากค้าง!

เชี่ย! จับมือกันด้วย!

เทพธิดาปิงปิงเป็นฝ่ายเริ่มจับมือนักศึกษาใหม่ก่อน!

เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!

เสียงหัวใจของใครหลายคนแตกสลายละเอียดเป็นผุยผง!

บ้าเอ๊ย! กลิ่นความรักมันเหม็นจนฉุนจมูกไปหมดแล้ว!

ท่ามกลางสายตาประชาชี ทั้งสองเดินเข้าสู่ฟลอร์เต้นรำ

"ฮือออ! ไอ้หมอนั่นมันโชคดีชะมัด!"

"แม่งเอ๊ย! ฉันว่าไม่ใช่แค่โชคดีแล้วมั้ง สองคนนั้นรู้จักกันมาก่อนรึเปล่า?"

"เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเด็ดขาด! ขนาดลูกเศรษฐีตามจีบ เทพธิดาปิงปิงยังปฏิเสธแบบไม่ไยดี แล้วจะมาชอบไอ้หมอนั่นได้ไง เป็นไปไม่ได้!"

"ฉันก็ไม่เชื่อ! อ๊ากกก! ปิงปิงเมียผม!"

เหล่านักศึกษาใหม่โอดครวญกันระงม หลายคนถึงกับแสดงอาการอิจฉาตาร้อนออกมาอย่างปิดไม่มิด

แม้แต่หลิวต้าจ้วงยังพูดด้วยความอิจฉาว่า "บ้าจริง พี่ฉู่ไม่ยุติธรรมเลย เขาต้องรู้จักกับดาวคณะหวังมาก่อนแน่ๆ!"

"เหอะๆ เป็นอะไรไป อิจฉาเหรอ?" เสียงเย็นยะเยือกของสวีหลานดังขึ้นข้างหู

หลิวต้าจ้วงรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน "ไม่ใช่นะ ไม่ใช่! เค้าจะไปอิจฉามันทำไม เค้ามีหลานหลานอยู่แล้วทั้งคน ไม่มีทางอิจฉาแน่นอน! อืม จริงๆ นะ!"

สวีหลานเห็นสีหน้าเมื่อครู่ของเขาที่ฟ้องความอิจฉาเต็มประดา จึงหยิกหมับเข้าให้ด้วยความหมั่นไส้

"โอ๊ยยย! เจ็บจ้า!!!"

...

บนฟลอร์เต้นรำ ฉู่เหิงและหวังปิงปิงยืนเผชิญหน้า สบตากัน

"ฉู่เหิง นายเต้นลีลาศเป็นไหม?" หวังปิงปิงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ดวงตาหยีโค้งด้วยรอยยิ้ม

"อืม... ก็พอได้นิดหน่อยครับ" ฉู่เหิงเกาหัวตอบอย่างถ่อมตัว

"คิกคิก ไม่เก่งก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องเกร็งนะ~" หวังปิงปิงเอ่ยปลอบใจ

สายตาที่เธอมองฉู่เหิงนั้นเปี่ยมไปด้วยความหวานซึ้ง

ฉู่เหิงนะฉู่เหิง การได้เต้นรำกับนาย คือเรื่องที่ฉันมีความสุขที่สุดแล้ว!

ฉู่เหิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ได้ครับ ผมไม่ตื่นเต้นหรอก"

"ไม่ตื่นเต้น งั้นเรามาเริ่มกันเลยไหม?" หวังปิงปิงยิ้ม

"เริ่มเลยเหรอ?"

ฉู่เหิงยกมือขวาขึ้น เตรียมจะวางลงบนเอวของเธอ แต่จู่ๆ ก็ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ

เมื่อเห็นเอวคอดกิ่วบางร่างน้อยของหวังปิงปิง ฉู่เหิงก็ยังมีความลังเลอยู่บ้าง

ทันใดนั้น หวังปิงปิงก็จับมือของเขาอีกครั้ง แล้วดึงไปวางทาบลงบนเอวของเธออย่างแนบแน่น

"ฮิฮิ ปากบอกไม่ตื่นเต้นแต่มือแข็งทื่อเลยนะ ผ่อนคลายหน่อยสิ นายต้องโอบเอวฉันไว้นะ~" หวังปิงปิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มหวานหยด

ภายใต้แสงสปอตไลต์ ทุกคนเห็นฉากนี้กันเต็มสองตา!

"เชี่ย! ปิงปิงเป็นฝ่ายรุกก่อน!"

"คุณพระช่วย! นี่ใช่เทพธิดาน้ำแข็งคนเดิมแน่เหรอ?!"

"ฮือออ~ เหม็นความรักชะมัด!"

"บ้าจริง! ฉันชักจะจิ้นคู่นี้แล้วสิ!! หวานเจี๊ยบเลย!"

นักศึกษาชายทุกคนมองตาละห้อย ราวกับกำลังกินมะนาวเข้าไปทั้งลูก

นี่ใช่ดาวคณะหวัง เทพธิดาน้ำแข็งผู้สูงส่งคนนั้นจริงๆ หรือ?

ปกติแค่ผู้ชายเข้าใกล้ เธอยังรังเกียจแทบแย่!

ผู้ชายบางคนแทบไม่มีโอกาสได้เฉียดใกล้เธอด้วยซ้ำ!

แต่วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น?

ทำไมเธอถึงจับมือผู้ชายไปวางบนเอวของตัวเอง แถมยังให้โอบเอวอีก!

มันช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

หลายคนรีบหยิบมือถือขึ้นมาบันทึกวิดีโอฉากเหลือเชื่อนี้เอาไว้ ถ้าคลิปนี้หลุดออกไป รับรองว่าคนทั้งมหาลัยต้องอ้าปากค้างแน่!

หลิวต้าจ้วงเองก็อึ้งจนพูดไม่ออก พึมพำว่า "พี่ฉู่ นายมันวาสนาเรื่องผู้หญิงดีจริงๆ!"

สวีหลานที่อยู่ข้างๆ ถามขึ้น "เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ?"

"อ๊ะ! เปล่าจ้ะ ไม่ได้พูดอะไรเล้ย!" หลิวต้าจ้วงรีบแก้ตัว

สวีหลานจึงยอมปล่อยเขาไป แล้วถามด้วยความสงสัยว่า "รูมเมทของเธอที่ชื่อฉู่เหิงนั่น มีแฟนแล้วจริงๆ เหรอ?"

"เค้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่เคยเห็นมันพูดถึงเลยนะ" หลิวต้าจ้วงส่ายหน้า

บนฟลอร์เต้นรำ หวังปิงปิงวางมือข้างหนึ่งบนไหล่ของฉู่เหิง ส่วนอีกข้างจับมือเขาไว้

นิ้วมือของทั้งสองประสานกันแน่น

ฉู่เหิงสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มเนียนละเอียดของฝ่ามือเธอ ราวกับไร้กระดูก

วินาทีนี้ ทั้งสองอยู่ใกล้ชิดกันมาก จนแทบสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของอีกฝ่าย

ฉู่เหิงสูดจมูกฟุดฟิด

หอมจัง!

หวังปิงปิงมีกลิ่นกายหอมละมุนเฉพาะตัว กลิ่นนั้นจางๆ แต่ติดตรึงใจ ทำให้รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

หวังปิงปิงเห็นท่าทางของเขา แก้มของเธอก็แดงระเรื่อขึ้นมาทันทีด้วยความเขินอาย แววตาสั่นไหวระยิบระยับดุจผิวน้ำ

"ฉู่เหิง เมื่อกี้ที่นายบอกว่ามีแฟนแล้ว เรื่องจริงเหรอ?" จู่ๆ หวังปิงปิงก็ถามขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

ฉู่เหิงพยักหน้าด้วยท่าทีจริงจัง

"เธอชื่ออะไรเหรอ?" หวังปิงปิงยังคงถามต่อด้วยรอยยิ้ม

ฉู่เหิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เอาจริงๆ เขาก็ไม่รู้ชื่อจริงของกระต่ายน้อยเหมือนกัน แต่ก็ยังตอบไปว่า "เธอชื่อ 'กระต่ายน้อย' ครับ เธอเป็นผู้หญิงที่จิตใจดีและน่ารักมากๆ"

"ผมชอบเธอมากครับ"

เมื่อได้ยินคำตอบ ดวงตาของหวังปิงปิงก็หยีโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างห้ามไม่อยู่

ฉู่เหิง ฉันก็ชอบนายมากๆ เหมือนกัน!