บทที่ 26 รังลูกมังกรและผู้เชี่ยวชาญตัวจริง!

บทที่ 26 รังลูกมังกรและผู้เชี่ยวชาญตัวจริง!

เมื่อเปิดช่องการค้า เจียงสวินก็ได้พบกับสินค้าแปลกประหลาดหลากหลายชนิดมากยิ่งขึ้น

แต่ทว่า ส่วนใหญ่ล้วนเป็นของจุกจิกไร้สาระ

ยกตัวอย่างเช่น เชิงเทียนพลังเวทที่สามารถเปลี่ยนสีเปลวไฟตามบรรยากาศห้องได้

หรือไม้แขวนเสื้อเวทมนตร์ที่ช่วยจัดระเบียบเสื้อผ้าอัตโนมัติ

สำหรับเจียงสวินแล้ว ของพวกนี้มันก็แค่ไฟสร้างบรรยากาศและเครื่องจัดระเบียบในเวอร์ชันโลกเวทมนตร์ไม่ใช่หรือไง?

เขาพูดไม่ออกอยู่บ้าง หากเป็นเมื่อก่อนบนดาวสีน้ำเงิน สิ่งของพวกนี้คงเป็นนวัตกรรมล้ำยุคที่ผู้คนคลั่งไคล้

และคงเป็นที่ต้องการของบรรดาชนชั้นสูงในสังคมอย่างแน่นอน

แต่ใน "โลกแดนร้างเวทมนตร์" ที่ซึ่งทุกอย่างเป็นสิ่งแปลกใหม่ ของพวกนี้กลับแทบไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

ในทางกลับกัน "อาหาร" และ "ความปลอดภัย" ซึ่งเคยเป็นสิ่งที่หาได้ง่าย กลับกลายเป็นสิ่งที่ทุกคนโหยหาที่สุด

เจียงสวินถอนหายใจแล้วเริ่มค้นหาสิ่งของที่ต้องการต่อ

เขาเพิ่งตรวจสอบช่องเก็บของ และพบว่าตัวเองยังมีไม้ดิบเหลืออยู่อีกเกือบพันชิ้น

เขาตั้งใจจะถลุงใช้พวกมันในช่วงที่วัสดุพื้นฐานยังมีค่าอยู่

เพราะทันทีที่วัสดุสำหรับสร้าง "เครื่องรวบรวมพลังเวท" มาถึง

เขาจะไม่ต้องกังวลเรื่องปัจจัยพื้นฐานเหล่านี้อีกต่อไป

ระหว่างวัสดุพื้นฐานกับผลึกเวทมนตร์ ใครๆ ก็รู้ว่าอะไรดีกว่ากัน!

เจียงสวินเริ่มค้นหาอาหารประเภท "เพิ่มค่าสถานะ" ก่อนเป็นอันดับแรก

มีอยู่บ้าง แต่ราคาสูงลิบลิ่ว

บางชิ้นถึงกับต้องใช้วัสดุระดับ "ดารา" มาแลกเปลี่ยน

พอลองคิดดูแล้วก็พอเข้าใจได้

ในโลกแดนร้างอันตรายแห่งนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือการรักษาชีวิตให้รอด

และรองลงมาคือการเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเอง!

ดังนั้น ในระยะนี้ ผู้คนจึงมักจะเก็บไอเทมเหล่านี้ไว้ใช้เอง หรือไม่ก็เก็บไว้เผื่อฉุกเฉิน

แทบไม่มีใครยอมนำออกมาแลกเปลี่ยนเว้นแต่จะจำเป็นจริงๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงสวินก็อดรู้สึกซาบซึ้งใจต่อ "วาลา" ไม่ได้

เขาแทบอยากจะพนมมือไหว้ฟ้าแล้วพึมพำว่า "ขอบคุณครับลูกพี่" เสียเดี๋ยวนี้

จากนั้นเขาก็ซื้อของเล่นชิ้นหนึ่งมาแบบส่งๆ—โครงปีนป่ายเวทมนตร์

หน้าตามันเหมือน "คอนโดแมว" ไม่มีผิด

ว่ากันว่าหากสัตว์เลี้ยงเล่นเป็นเวลานาน จะช่วยเพิ่มค่าความว่องไวได้เล็กน้อย

"ไม่รู้ว่า 'วาลา' จะชอบไหมนะ"

เจียงสวินเผยรอยยิ้มแบบคุณพ่อผู้เปี่ยมเมตตา

ตอนแรกเขากะว่าจะซื้อ "ที่นอนสุนัข" แต่พอลองคิดดูอีกที

กระรอกชอบปีนต้นไม้ คอนโดแมวน่าจะเหมาะกว่าเห็นๆ

อีกอย่าง ราคามันก็แค่ไม้ดิบ 10 หน่วยเอง

หลังจากซื้อโครงปีนป่ายเวทมนตร์มาแล้ว เจียงสวินก็นำไปวางชิดผนัง แล้วค้นหาคำว่า "เตียง" ต่อ

ทันใดนั้น ข้อมูลเตียงหลากหลายชนิดก็เด้งขึ้นมาจนลายตา

เจียงสวินไล่ดูอย่างอดทนอยู่นาน จนในที่สุดก็สะดุดตากับเตียงที่มีชื่อว่า [รังลูกมังกร]

[รังลูกมังกร]

ประเภท: เฟอร์นิเจอร์

ระดับ: ดารา (แสงสลัว - หิ่งห้อย - ดารา - จันทร์กระจ่าง...)

ผลลัพธ์: การนอนในรังลูกมังกรจะช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าทางจิตใจได้อย่างมาก การใช้งานระยะยาวอาจช่วยเพิ่มขีดจำกัดค่าพลังเวท และมีโอกาสเล็กน้อยที่จะกระตุ้นเอฟเฟกต์ปริศนา

หมายเหตุ: เจือไปด้วยกลิ่นอายของลูกมังกร ทำให้ผู้ใช้รู้สึกราวกับอยู่ภายใต้การคุ้มครองของเผ่าพันธุ์มังกร

เมื่อเห็นว่าเตียงนี้อยู่ในระดับ "ดารา" เจียงสวินก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

แต่เมื่อเหลือบมองราคาที่สูงถึง 500 หน่วยวัสดุพื้นฐาน เขาก็เริ่มลังเล

ทว่าสุดท้าย เขาก็กัดฟันซื้อมาจนได้

เหตุผลเดียวคือชื่อของมันฟังดูสบาย่านอนสุดๆ

เจียงสวินทนกับเสื่อหญ้าเก่าๆ ขาดๆ นั่นมามากพอแล้ว!

แถมเตียงนี้ยังเป็นเตียงระดับสูงสุดเท่าที่เขาจะหาได้อีกด้วย!

ผู้ขายบอกว่าเธออยู่กับลูกสาว เลยมีความจำเป็นต้องอัปเกรดที่หลบภัย

ไม่อย่างนั้น เธอไม่มีวันขายมันแน่!

เจียงสวินเพิ่งตระหนักได้ว่าเด็กที่ยังดูแลตัวเองไม่ได้ จะถูกส่งตัวมาพร้อมกับพ่อแม่

เขาอดเดาะลิ้นไม่ได้ เมื่อความคิดประหลาดแวบเข้ามาในหัว:

ถ้าการตัดสินใจวาร์ปของโลกเวทมนตร์อ้างอิงจากความสัมพันธ์ทางสายเลือด...

จะมีเด็กบางคนถูกส่งไปอยู่กับเพื่อนบ้านหรือเพื่อนสนิทแบบงงๆ บ้างไหมนะ...

เขาไม่กล้าจินตนาการเลยว่าภาพนั้นจะ "งดงาม" ขนาดไหน...

คงจะเขียวขจีไปทั้งทุ่ง! (หมายถึงถูกสวมเขา)

...

เมื่อการแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น แสงสว่างวาบขึ้น แล้วเตียงขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงสวิน

เจียงสวินเพ่งมอง!

คุณพระช่วย!

สมแล้วที่ชื่อ "รังลูกมังกร"!

ตัวเตียงหลักคือเปลือกไข่ขนาดยักษ์ที่เหลืออยู่ประมาณ 3 ใน 4 ส่วน

เปลือกไข่ทั้งใบดูเหมือนถูกยกมาจากรังมังกรโบราณ เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งกาลเวลา

ลวดลายเวทมนตร์จางๆ ยังคงหลงเหลืออยู่บนเปลือกไข่ เปล่งแสงระยิบระยับอ่อนๆ

ส่วนที่ยาวที่สุดของเปลือกไข่ยาวถึง 3 เมตร และส่วนที่แคบที่สุดก็ยังกว้างถึง 2 เมตร

ขอบที่แตกหักถูกขัดจนเรียบเนียนอย่างประณีต

ตรงกลางบุด้วยวัสดุนุ่มๆ ที่ไม่รู้จักจนเต็ม

สิ่งเดียวที่ทำให้เจียงสวินรู้สึกเสียดายนิดหน่อยคือไม่มีชุดเครื่องนอนแถมมาให้ในเปลือกไข่

เขายังต้องควักเงินซื้อชุดเครื่องนอนครบเซ็ตอีก

ทันทีที่เตียงรูปไข่ยักษ์ถูกวางลงในห้อง ห้องเล็กๆ ก็ดูคับแคบลงถนัดตา

แต่เจียงสวินไม่สน

คนกินไม่อิ่มนอนไม่หลับจะมีอารมณ์ไปทำอย่างอื่นได้ไง?!

เขาจึงกระโดดขึ้นเตียงด้วยความคาดหวัง

เมื่อสัมผัสถึงพลังเวทที่แฝงอยู่ใน "ไข่มังกร" เขาก็แอบดีใจว่าได้ของดีมาแล้ว!

แม้จะไม่มีเครื่องนอน แต่โครงสร้างภายในกลับนุ่มสบายอย่างน่าประหลาด

เมื่อเอนตัวลงนอน พลังงานอันอบอุ่นและอ่อนโยนก็แผ่ซ่านออกมาจากเตียง ห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ทั้งหมด

ราวกับถูกโอบกอดด้วยพลังเวทมนตร์อย่างอ่อนโยน!

นี่มัน... นี่มัน... สุดยอด!

เจียงสวินน้ำตาซึม!

จริงอย่างที่เขาว่า! คนมีเงินและมีอำนาจจะกินหรูอยู่สบาย นอนหลับฝันดีที่ไหนก็ได้!

เจียงสวินจำใจลุกจากเตียง เขารู้ดีว่าภารกิจสำคัญยังไม่จบ

ในบรรดาปัจจัยพื้นฐานสามประการคือ "กินอิ่ม ดื่มดี นอนหลับสบาย" เขาเพิ่งตอบสนองได้เพียงข้อเดียว

การมีแหล่งอาหารที่มั่นคงคือสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้

ดังนั้น เขาจึงเปิดช่องย่อยของ "สภาดาวสีน้ำเงิน" และเริ่มตรวจสอบข้อความขอเป็นเพื่อนที่เพิ่งได้รับ

เขาไม่รู้ตัวเลยจนกระทั่งได้เห็น และเมื่อเห็นแล้ว หัวของเขาก็ปวดตุบๆ จนแทบระเบิด!

จำนวนคำขอเป็นเพื่อน: 18,372!

เกือบสองหมื่นคน!

ต้องรู้ก่อนนะว่าช่องสื่อสารระดับพื้นที่ที่เขาโพสต์ข้อความลงไปมีคนไม่ถึงหมื่นคนด้วยซ้ำ

แล้วไอ้คนหมื่นกว่าคนนี้โผล่มาจากไหนกัน?!

โดยไม่ต้องคิดให้มากความ เจียงสวินเริ่มค้นหาด้วยคีย์เวิร์ด: ผู้เชี่ยวชาญ!

หลังจากกรองแล้ว ก็ยังเหลืออีกหมื่นสามพันรายการ!

แบบนี้ค่อยง่ายขึ้นหน่อย!

เจียงสวินยิ้มมุมปาก!

จากนั้นเขาก็กดบล็อกข้อความทั้งหมดที่มีคำว่า "ผู้เชี่ยวชาญ" ทิ้งไปอย่างไม่ไยดี!

เป็นที่รู้กันดีว่าอะไรก็ตามที่แปะป้ายว่า "ผู้เชี่ยวชาญ"...

ความน่าเชื่อถือมักจะลดฮวบลงทันที!

เพราะคนเก่งจริงมักไม่เรียกตัวเองว่าผู้เชี่ยวชาญหรอก...

เจียงสวินไล่ดูต่อ รายการที่เหลืออีกห้าพันกว่ารายการยังคงทำให้ตาลายอยู่ดี

หลังจากกรองด้วยคีย์เวิร์ดเพิ่มเติมอีกสองสามคำ ในที่สุดเขาก็เห็นข้อมูลที่กำลังตามหา

ข้อความนั้นไม่ใช่คำบรรยายสรรพคุณที่เชื่อถือไม่ได้

แต่เป็นเพียงประโยคสั้นๆ ประโยคเดียว:

"ในโลกเวทมนตร์ ทุกสิ่งถูกขับเคลื่อนด้วยพลังเวท หากใช้วิธีที่เหมาะสม เราสามารถผสานพลังเวทลงในดินและน้ำ ซึ่งจะช่วยเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของพืชผลได้อย่างมหาศาล"

และข้อความนั้นยังแนบวิธีผสมมาให้โดยตรงอีกด้วย

ใจของเจียงสวินเต้นแรง!

เนื่องจากเขาใช้นามแฝง เขาจึงมองไม่เห็นข้อมูลเฉพาะของอีกฝ่าย

แต่ดูจากความรู้และความสามารถที่ไม่เหมือนใครนี้ คนคนนี้ต้องเป็นผู้มีความรู้ความสามารถตัวจริงอย่างแน่นอน!

เจียงสวินรีบบล็อกข้อความอื่นทิ้งแล้วตอบกลับไปว่า:

"ข้อมูลของคุณมีค่ามาก คุณต้องการอะไรจากผมเป็นการแลกเปลี่ยน?!"

ก่อนที่จะรู้ภูมิหลังของอีกฝ่าย เขาไม่อยากเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวเร็วเกินไป

ข้อความตอบกลับจากอีกฝ่ายมาถึงอย่างรวดเร็ว: "ผมไม่ต้องการอะไร แค่ได้ส่งต่อความรู้นี้และช่วยให้ผู้คนรอดชีวิตได้มากขึ้นก็ดีพอแล้ว"

เมื่อได้ยินน้ำเสียงของอีกฝ่าย หัวใจของเจียงสวินก็สั่นไหววูบ

ฟังจากน้ำเสียงแล้ว สถานการณ์ปัจจุบันของอีกฝ่ายดูท่าจะไม่ค่อยดีนัก!

เผลอๆ อาจกำลังเผชิญกับอันตรายถึงชีวิตอยู่ก็ได้!

...