บทที่ 453 - แปดเมตรใต้พิภพ (ฟรี)

บทที่ 453 - แปดเมตรใต้พิภพ

พอปีนขึ้นมาถึง จ้าวซานเหอก็พบว่าถ้ำนี้ซ่อนตัวได้เนียนกริบจริงๆ

ถ้าพวกโจรไม่เสนอหน้าออกไปให้จับเอง ต่อให้รู้ว่ามันอยู่แถวนี้ ก็คงหาที่ซ่อนนี้ไม่เจอในเร็วๆ นี้แน่

เดินเข้าไปในโพรงหิน พอเลี้ยวโค้งหนึ่ง ก็จะเจอปากถ้ำ

ปากถ้ำไม่ใหญ่มาก คนจะเข้าต้องก้มตัวมุดเข้าไป

แต่พอมุดเข้าไปแล้ว ข้างในกลับกว้างขวางโอ่โถง และมีร่องรอยการอยู่อาศัยชัดเจน

มีกองไฟที่มอดแล้ว กองฟืนที่เรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ และเสบียงอาหารจำนวนหนึ่ง

บนผนังถ้ำ พวกมันยังสลักอะไรบางอย่างทิ้งไว้

มันคือ "แผนที่ภูมิประเทศ" ของพื้นที่แถบนี้

มีเครื่องหมายกากบาท (X) ทำไว้หลายจุด น่าจะเป็นจุดที่พวกมันไปสำรวจมาแล้วไม่เจอคลังทอง เลยทำตำหนิไว้เตือนความจำ

ลึกเข้าไปด้านใน มีเตียงไม้ปูด้วยเสื่อหญ้า

มุมห้องมีเนื้อตากแห้งและผลไม้ป่าตุนไว้

ดูออกเลยว่าพวกมันใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มานาน และมีความเป็นอยู่ที่สุขสบายใช้ได้เลยทีเดียว

พื้นที่ถูกจัดระเบียบไว้อย่างดี ไม่สกปรก และไม่มีกลิ่นเหม็นอับ

เดินลึกเข้าไปตามทาง จ้าวซานเหอพบว่ายังมีทางเดินเล็กๆ ที่ไม่สะดุดตาอยู่อีกเส้นหนึ่ง

ทางนี้แคบเหมือนตอนขาเข้า ต้องย่อตัวเดินหรือคลานเข้าไป

แต่พอคลานไปได้ไม่ไกล ก็เจอกับทางตัน... เป็นกำแพงหินเย็นเฉียบตั้งขวางหน้า!

และ ณ จุดนี้นี่เอง... จ้าวซานเหอก็ตาเป็นประกายวาวโรจน์ ตัวสั่นเทิ้มขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย!

ในขณะเดียวกัน พี่เป่าที่คลานตามหลังมาเริ่มบ่นอุบอิบ ทิ้งตัวลงนั่งพิงหลังจ้าวซานเหอ

"น้องรองเอ๊ย! ที่นี่ก็แค่รังโจรธรรมดาๆ ไม่มีอะไรพิเศษหรอก เราอย่ามาเสียเวลากับที่นี่เลย"

พี่เป่าพูดไม่ทันขาดคำ จ้าวซานเหอก็ชี้ไปที่กำแพงหินข้างหน้า แล้วกระซิบเสียงสั่น

"พี่เป่า! ผมว่า... ผมเจอแล้วว่ะ!"

"เจอ? เจออะไร? แกหมายถึง... ตำแหน่งคลังทอง!?" พี่เป่าตาถลนแทบหลุดจากเบ้า

"ใช่พี่! ตรงหน้ากำแพงนี้ ลึกเข้าไปประมาณ 8 เมตร แล้วขุดลงไปอีก 2 เมตร... มีเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่รออยู่แน่นอน!" จ้าวซานเหอยืนยันหนักแน่น

เพราะตอนนี้เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวๆ ในหัวเขาจนแทบระเบิด!

ตรงจุดนั้น... มันคือดงทองคำที่มีน้ำหนักมากกว่า 50 กรัม อัดแน่นเป็นพืด!

"เชี่ยเอ๊ย! น้องรอง! ถ้าเป็นอย่างที่แกพูดจริง ไอ้โจร 6 ตัวนั่น มันก็นั่งทับภูเขาทองแต่ดันเสือกไม่รู้ตัวเลยสิเนี่ย!"

"พวกมันไม่มีวิชาฮวงจุ้ยหาทองแบบผม ก็คงไม่รู้วิธีหาจุดซ่อนที่แท้จริงหรอก ผมว่าแล้วเชียวถ้ำนี้มันต้องมีอะไร ไม่นึกว่าจะแจ็คพอตแตกที่นี่! พี่เป่า สั่งลูกน้องทำงานด่วน ตรงนี้แหละ เชื่อผม!"

"ต้องเชื่ออยู่แล้ว! ถ้าไม่เชื่อแก พี่คงไม่ได้เป็นเศรษฐีพันล้านหรอกโว้ย!"

ได้ยินแบบนั้น พี่เป่าก็ดีดเหมือนโดนฉีดยาม้า รีบสั่งให้ลูกน้องขนเครื่องมือลงมาเริ่มงานทันที

พริบตาเดียว สว่านกระแทก เครื่องเจาะหิน เครื่องปั่นไฟ ถูกลำเลียงเข้ามาในถ้ำ

พี่น้องที่อยู่ข้างล่างพอเห็นข้าวของเครื่องใช้ถูกขนขึ้นไป ก็รู้ทันทีว่า "งานเข้า" แล้ว ทุกคนตื่นเต้นจนตัวสั่น แววตามีประกายแห่งความหวัง

เนื่องจากพื้นที่หน้างานแคบมาก เข้าไปทำงานพร้อมกันได้แค่ 2 คน

ไม้แรกเลยเป็นหน้าที่ของ "พี่เป่า" และ "จ้าวซานเฟิง"

สองคนนี้แรงเยอะสุด เปิดงานก่อน

เริ่มจากใช้สว่านกระแทกหินให้แตก แล้วค่อยๆ ขุด ค่อยๆ เคลียร์เศษหิน

หินที่ขุดได้ก็ส่งต่อเป็นทอดๆ ให้คนข้างหลังลำเลียงออกไปทิ้ง

พอสองคนนี้หมดแรง ก็เปลี่ยนคิวให้อีกสองคนเข้าไปทำต่อ สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปไม่หยุดพัก

เพราะทีมจ้าวซานเหอคนเยอะ งานนี้เลยเดินหน้าตลอด 24 ชั่วโมง!

อย่าคิดว่าระยะทาง 8 เมตรจะง่าย จริงๆ แล้วการเจาะหินแข็งในที่แคบๆ แถมต้องขุดลึกลงไปอีก 2 เมตร เป็นงานหินสุดๆ

หินที่นี่แข็งผิดปกติ!

ช่วงหลังๆ พอพวกพี่น้องเริ่มหมดแรง ทีมทหารของเฉาจวินก็วางปืนมาช่วยจับเสียมขุดด้วยอีกแรง

และแล้ว... หลังจากผ่านการต่อสู้อย่างทรหด 1 วัน 2 คืน ในที่สุดพวกเขาก็ขุดไปถึงจุดที่จ้าวซานเหอบอก!

และทันทีที่ขุดถึง พวกเขาก็ได้ค้นพบสิ่งที่น่าตกตะลึงอีกอย่างหนึ่ง!

การค้นพบที่ทำให้ขนแขนของทุกคนลุกชันด้วยความตื่นเต้น...