บทที่ 85 - ต้องทุบสถานเดียว? (ตอนแถมฟรี!)

บทที่ 85 - ต้องทุบสถานเดียว?

"เชี่ย! อะไรวะเนี่ย?"

จ้าวซานเหอยืนงง

"หรือว่าสมบัติไม่ได้อยู่บนเกาะ ไม่ได้อยู่ในทะเล แต่อยู่ในแนวโขดหินน้ำตื้นพวกนี้? ต้องรอน้ำลงสุดๆ ถึงจะเจอ?"

ความคิดนี้ทำเอาเขาขนลุก

รีบสำรวจโขดหินยักษ์

ภายนอกดูเหมือนหินธรรมดา

น้ำกำลังจะขึ้น ท่วมโขดหินอีกครั้ง ต้องรีบจำพิกัดไว้

ขึ้นฝั่ง วิทยุเรียกทุกคน

"รวมพล! กูว่ากูเจอสมบัติแล้ว!"

"จริงดิ?" พี่เป่าตะโกนถาม

"จริง! มาเจอกันที่กระท่อม!"

ห้าคนมารวมตัวกัน จ้าวซานเหอเล่าสิ่งที่เจอ

"วันนี้ตอนน้ำลงใหญ่ ผมไปเดินเก็บหอย เจอจุดที่ฮวงจุ้ยเหมาะกับการซ่อนสมบัติเป๊ะ! ถ้าบรรพบุรุษเมียผมรู้เรื่องฮวงจุ้ย เขาต้องซ่อนไว้ตรงนั้นแน่!" (อ้างฮวงจุ้ยอีกแล้ว)

"ชัวร์ป้าบนะ?" จ้าวซานเฟิงถาม

"อย่าสงสัยในความมืออาชีพของผม!"

"ใช่! อย่าปากเสีย ไอ้รองว่าเจอ ก็ต้องเจอ!" พี่เป่าดุ

"วันนี้ทำไรไม่ได้แล้ว น้ำขึ้น พรุ่งนี้เช้าน้ำลงกี่โมงซุนโป?"

"แปดโมงเช้าเริ่มลง"

"โอเค! บอกลุงจางไม่ต้องมารับ เราจะอยู่ต่ออีกสองสามวัน!"

คืนนั้นทุกคนตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ

แปดโมงเช้าวันรุ่งขึ้น ห้าหนุ่มพร้อมอุปกรณ์ มายืนรอที่ชายหาด

แปดโมงสี่สิบ น้ำลดจนถึงจุดเป้าหมาย

จ้าวซานเหอชี้เป้า ระบบร้องยืนยัน

"ตรงนี้แหละ! หาดูซิมีปากถ้ำหรือรูอะไรไหม?"

ช่วยกันหา แป๊บเดียวก็เจอ

ข้างๆ โขดหินยักษ์ มีเศษหินกองอยู่ พอกะเทาะออก เจอโพรง!

แต่โพรงนั้น... ถูกปิดตายด้วยคอนกรีต!

"มีพิรุธ! ชัดเลย! ข้างในต้องมีของแน่!" พี่เป่าตัวสั่น

เริ่มทุบ!

แต่คอนกรีตหนามาก แถมเสริมเหล็กเส้นข้ออ้อย (Bamboo Steel - เหล็กสมัยก่อน) แข็งโป๊ก!

แรงคนทุบไม่เข้า!

ไม่งั้นป่านนี้โดนน้ำทะเลเซาะพังไปนานแล้ว

"ทุบไม่ไหวว่ะ แข็งเป๊ก! ต้องใช้สว่านเจาะกระแทกแล้วมั้ง" จ้าวซานเฟิงเหงื่อแตก

"ให้ลุงจางซื้อมาส่งไหม?"

"ไม่ได้! เดี๋ยวลุงแกสงสัย เรื่องนี้ต้องระวัง!" พี่เป่าห้าม

"แล้วทำไง?"

"เดี๋ยวนะ... เราจำเป็นต้องทุบคอนกรีตเหรอ? เราเจาะหินข้างๆ คอนกรีตอ้อมเข้าไปไม่ได้เหรอ?" ซุนโปเสนอไอเดีย

"เออว่ะ! ฉลาด!"

ทุกคนตาสว่าง เปลี่ยนแผน เจาะหินข้างๆ แทน

ได้ผล!

หินธรรมชาติเปราะกว่าคอนกรีตเยอะ

ใช้ชะแลงงัด ค้อนทุบ ไม่นานก็เปิดช่องได้สำเร็จ!