บทที่ 31 - จุดพลุฉลอง

บทที่ 31 - จุดพลุฉลอง

ในที่สุดฟ้าก็เปิดฝนก็หยุดตก

เหมืองร้างเงียบเหงา มีแค่สองพี่น้องตระกูลจ้าว

แต่ก็ดี ได้ความสงบ

สองพี่น้องขุดหาของกันจนตะวันตกดิน แล้วค่อยกลับไปที่รถ

ช่วงหลังจ้าวซานเหอขุดได้ทองคำเม็ดละประมาณ 3 กรัม อีกหนึ่งเม็ด พร้อมกับเม็ดเงินอีกจำนวนหนึ่ง

ส่วนพี่ชาย จ้าวซานเฟิง ไม่ได้อะไรเลย เหมือนจะเปิดตัวแรงแต่แผ่วปลาย

แต่แค่ได้ทองชิ้นนั้น จ้าวซานเฟิงก็พอใจสุดๆ แล้ว...

สามวันต่อมา สองพี่น้องปักหลักอยู่ที่เหมืองทองหัวจิน

ตลอดสามวันนี้ จ้าวซานเฟิงไม่ได้ดวงดีเหมือนวันแรก นอกจากเม็ดเงินไม่กี่เม็ด ก็คว้าน้ำเหลว

ส่วนจ้าวซานเหอ อาศัยระบบเทพ กวาดทองมาได้ประมาณ 30 กว่ากรัม

แต่เขาไม่ได้โชว์ให้พี่ชายดูทั้งหมด เอาออกมาให้ดูแค่บางส่วน!

ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังพี่ชาย แต่ถ้าโชว์หมด เดี๋ยวจะดูเวอร์เกินมนุษย์ไปหน่อย

แค่ทำให้พี่ชายรู้สึกว่าเขาเก่งกว่าปกตินิดหน่อยก็พอ

เสบียงที่เตรียมมาใกล้หมด จ้าวซานเหอคิดว่าถึงเวลากลับบ้านแล้ว

สองพี่น้องขับรถออกจากเหมืองทองหัวจิน

ตรงดิ่งเข้าเมือง ไปขายของที่ร้านทองของเสี่ยสาม

ที่ร้านนี้ จ้าวซานเหอขายแค่ส่วนที่โชว์ให้พี่ชายดู

ส่วนที่เหลือ เขาหาข้ออ้างว่าจะไปซื้อของอย่างอื่น แยกตัวจากพี่ชาย แล้วแอบไปขายที่ร้านทองอีกร้านจนหมดเกลี้ยง

ทริปเหมืองหัวจินรอบนี้ สองพี่น้องกอบโกยกันไปเต็มเป๋า

เริ่มที่พี่ชาย จ้าวซานเฟิง ได้ทองคำรวม 17 กรัม ราคาทองวันนี้พุ่งไป 900 หยวนต่อกรัม ขายได้ 15,300 หยวน เงินอีก 22 กรัม ขายได้ 209 หยวน รวมทริปนี้ ขายได้ 15,509 หยวน!

จ้าวซานเฟิงดีใจจนหน้าบานเป็นจานเชิง

ส่วนจ้าวซานเหอ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง สองร้านรวมกัน ขายทองได้ 84 กรัม เป็นเงิน 75,600 หยวน! เงินอีก 316 กรัม ขายได้ 3,002 หยวน รวมทั้งหมด 78,902 หยวน เกือบแปดหมื่น!

พอได้เงิน จ้าวซานเหอก็บอกพี่ชายว่าไม่ต้องประหยัดแล้ว ให้ซื้อของในเมืองกลับไปเยอะๆ รอบนี้ต้องเล่นใหญ่ ต้องแสดงให้ชาวบ้านเห็นว่าพวกเขาไปรวยมาจากต่างถิ่น เป็นเศรษฐีใหม่ที่กลับบ้านเกิดอย่างสมศักดิ์ศรี

ซื้อของกันเต็มรถ จ้าวซานเหอกับจ้าวซานเฟิงก็ขับรถกลับบ้าน

ระหว่างทาง เขาโทรหาพ่อ จ้าวซื่อไห่

ให้พ่อเตรียม "สร้างบรรยากาศ" ตามแผนที่วางไว้!

จ้าวซื่อไห่ก็งานดีไม่มีตก เตรียมการล่วงหน้ามาวันนึงแล้ว ไปซื้อพลุชุดใหญ่มาจากในตัวตำบล

พอได้สัญญาณ ก็จุดพลุฉลองหน้าบ้านทันที!

เสียงพลุดังสนั่นหวั่นไหว ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านงงเป็นไก่ตาแตก...

"จ้าวซื่อไห่เป็นบ้าอะไร? ไม่ใช่เทศกาลสักหน่อย จุดพลุทำไม?"

"หรือว่าเมื่อคืนถูกหวยใต้ดิน? ถูกรางวัลใหญ่เหรอ?"

"เป็นไปไม่ได้ จ้าวซื่อไห่ไม่เคยเล่นของพรรค์นั้น แกเป็นคนอยู่ในกรอบจะตาย!"

"จุดพลุมันต้องมีเรื่องมงคล... เชี่ย! หรือว่าไอ้รองกับพวกมันไปรวยที่เหมืองต่างถิ่นจริงๆ จ้าวซื่อไห่เลยดีใจจุดพลุฉลอง?"

"ไม่น่าจะเป็นไปได้มั้ง?"

"ทำไมจะเป็นไปไม่ได้? ไม่งั้นเอ็งลองบอกเหตุผลอื่นมาซิว่าจ้าวซื่อไห่จะจุดพลุทำสากกะเบืออะไร?"

"ไปถามให้รู้เรื่องกันดีกว่า!"

"ไปๆ! ไปถามดู!"

...

ชาวบ้านขาเผือกกลุ่มใหญ่แห่กันไปที่หน้าบ้านจ้าวซื่อไห่

"ลุงจ้าว อยู่ดีๆ จุดพลุทำไมเนี่ย มีเรื่องดีอะไรเหรอ?" ชาวบ้านคนหนึ่งถามจ้าวซื่อไห่ที่ยืนยิ้มหน้าบานอยู่

พวกเขาสังเกตเห็นว่าในบ้าน โจวลี่หัว ซิ่วเหยียน และจ้าวจิ่นซิ่ว กำลังง่วนอยู่กับการเชือดไก่เชือดห่าน บรรยากาศเหมือนมีงานมงคลชัดๆ

"อ๋อ ลุงถาน! ไม่มีอะไรมากหรอก ก็แค่ลูกๆ มันไปขุดเหมืองข้างนอก ได้ของติดไม้ติดมือกลับมา ทำเงินได้เยอะพอสมควร ข้าก็เลยจุดพลุฉลองหน่อย!"

"เชี่ย! จุดพลุฉลอง? แสดงว่าได้เงินก้อนโตสิเนี่ย?" ชาวบ้านตาโต

"เท่าไหร่ข้าก็ไม่รู้หรอก ลูกมันแค่โทรมาบอกว่าได้เงิน ข้าไม่ได้ยุ่งเรื่องเงินลูก ขอแค่ได้เงิน ข้าก็ดีใจแล้ว คงไม่ได้เยอะแยะอะไรหรอกมั้ง!"

ปากบอกถ่อมตัว แต่พอหันหลังกลับ ยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหู

ไม่ถึงยี่สิบนาที จ้าวซานเฟิงก็ขับรถตู้หงกวงเข้ามาจอดในลานบ้านจ้าวซื่อไห่

สองพี่น้องลงจากรถ เริ่มขนของลงมา

มีทั้งเสื้อผ้า ของกิน และที่พีคสุดคือ กุ้งมังกร หอยเป๋าฮื้อ และปูยักษ์คิงแคร็บ!

"เย็ดเข้! ปูยักษ์คิงแคร็บ? ตัวเป็นๆ ด้วย! ได้ข่าวว่าตัวนึงเป็นพันสองพันเลยนะ! นี่มันของที่ชาวบ้านอย่างเรากล้ากินที่ไหน? ขนาดปูยักษ์ยังซื้อมากินได้ รอบนี้สองพี่น้องตระกูลจ้าวต้องรวยเละแน่ๆ!"

วินาทีนั้น ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านตกตะลึงอ้าปากค้าง