บทที่ 4: อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ของแต่ละคน, ห้องคีย์คลาส, ห้องรองคีย์คลาส, และห้องธรรมดา

บทที่ 4: อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ของแต่ละคน, ห้องคีย์คลาส, ห้องรองคีย์คลาส, และห้องธรรมดา

"เป็นอย่างไรบ้างจางอี้? อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นของเจ้ามีขนาดเท่าไหร่ และเผ่าพันธุ์ผู้ศรัทธาเริ่มต้นคือเผ่าอะไร?"

กัวอ้ายชิง อาจารย์ประจำชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ห้อง 7 เฝ้ามองประตูของ 'แคปซูลเชื่อมต่ออาณาเขตศักดิ์สิทธิ์' ที่ค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับไอหมอกสีขาวที่พวยพุ่ง

นางมองจางอี้ที่กำลังก้าวออกมาจากแคปซูล แล้วรีบเอ่ยถาม

จางอี้ค่อยๆ เดินออกมาจากแคปซูล

เมื่อได้ยินคำถามของอาจารย์กัว ประกายแห่งความมั่นใจก็ฉายชัดในดวงตาของจางอี้

"อาจารย์กัวครับ อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นของผมมีพื้นที่ประมาณ 10,000 ตารางกิโลเมตร ส่วนเผ่าพันธุ์เริ่มต้นคือ... วูดเอลฟ์ครับ!"

น้ำเสียงของจางอี้สงบนิ่ง ทว่าแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด

สิ้นคำตอบของจางอี้ เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงก็ดังระงมไปทั่ว!

"อะไรนะ!"

"อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ระดับท็อป 10,000 ตารางกิโลเมตรอีกแล้ว!"

"อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ระดับท็อปปรากฏขึ้นอีกคนแล้ว!"

"นี่น่าจะเป็นอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ระดับท็อปคนที่สี่ของวันนี้แล้วมั้ง!"

"..."

อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นขนาด 10,000 ตารางกิโลเมตร นับเป็นความสำเร็จที่น่าทึ่งอย่างไม่ต้องสงสัยสำหรับเทพเจ้ามือใหม่ที่เพิ่งเริ่มสร้างอาณาเขตของตน

นั่นหมายความว่าเขามีพื้นที่กว้างขวางสำหรับการพัฒนาและสำรวจ ทั้งยังบ่งบอกว่าอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ของเขาจะเพียบพร้อมไปด้วยทรัพยากรและศักยภาพที่เหนือกว่า

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของกัวอ้ายชิงก็ฉายแววประหลาดใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความชื่นชมในตัวจางอี้

ในฐานะอาจารย์ประจำชั้นผู้มากประสบการณ์ นางเข้าใจดีถึงความสำคัญของขนาดอาณาเขตสำหรับเทพเจ้ามือใหม่

การที่จางอี้ครอบครองอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นที่กว้างใหญ่ไพศาลเช่นนี้ ย่อมแสดงให้เห็นถึงศักยภาพและพื้นที่ในการพัฒนาในอนาคต

นางตบไหล่จางอี้เบาๆ แล้วกล่าวอย่างจริงใจ:

"จางอี้ นี่เป็นการเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยมมาก จงจำไว้ว่าการสร้างอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ต้องใช้ความอดทนและปัญญา ครูเชื่อว่าเธอมีความสามารถที่จะกลายเป็นเทพเจ้าที่แท้จริง ผู้จุดไฟเทพและยกอาณาจักรเทพขึ้นสู่สวรรค์ได้!"

จางอี้พยักหน้า จดจำคำสอนของอาจารย์ประจำชั้นไว้ในใจ

อาจารย์ของเขาเป็นเทพมาก่อน แข็งแกร่งกว่า ประสบการณ์ของนางย่อมมีค่าอย่างแน่นอน

หลังจากจางอี้เป็นคนแรกที่เข้าไปในแคปซูล นักเรียนคนอื่นๆ ในห้อง 7 ชั้น ม.2 ก็ทยอยเข้าไปทีละคน

ก่อนซือหม่าหยวนจะเข้าไปในแคปซูล เขาขยิบตาให้จางอี้ทีหนึ่ง

จางอี้สังเกตเห็นท่าทางเล็กน้อยของซือหม่าหยวน

หลังจากตอบรับ เขาก็ยืนรอผลลัพธ์ของเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ อย่างเงียบๆ

"เหมียวหมิงอวี้ อาณาเขตศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นของเธอขนาดเท่าไหร่? เผ่าพันธุ์อะไร?"

"อาจารย์คะ อาณาเขตเริ่มต้นของหนู 5,000 ตารางกิโลเมตร เผ่าพันธุ์เริ่มต้นคือ... มนุษย์ครึ่งอินทรีค่ะ!"

"ดีมาก!"

"คนต่อไป!"

"อาจารย์ครับ อาณาเขตเริ่มต้นของผม 2,000 ตารางกิโลเมตร เผ่าพันธุ์เริ่มต้นคือ... โคโบลด์ครับ!"

"อืม แม้อาณาเขตจะเล็กและได้เผ่าโคโบลด์ แต่อย่าเพิ่งท้อใจไป โคโบลด์อาจมีเชื้อสายมังกรแฝงอยู่ หากเธอหาของวิเศษธาตุมังกรมาบ่มเพาะได้ ก็มีโอกาสที่จะสร้างยอดยุทธ์ขึ้นมาได้เหมือนกัน!"

"ครับ ผมเข้าใจแล้ว"

"ขอบคุณครับอาจารย์"

ซุนฮ่าวเทียนตอบรับเสียงอ่อย

เขาเข้าแคปซูลไปด้วยความหวังอันเปี่ยมล้น แต่อาณาเขตที่ตื่นขึ้นกลับมีเพียง 2,000 ตารางกิโลเมตร แถมเผ่าพันธุ์เริ่มต้นยังเป็นโคโบลด์ ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในเผ่าที่เริ่มต้นได้ยากที่สุด

เขาหมดหวังที่จะได้เข้า 'ห้องคีย์คลาส' แล้ว ห้องธรรมดาคงเป็นที่หมายเดียวของเขา!

หลังจากซุนฮ่าวเทียนเดินออกไป อาจารย์กัวก็บันทึกข้อมูลของนักเรียนห้อง 7 อีกหลายคน

ในที่สุด ก็ถึงตาของซือหม่าหยวน!

ผ่านไปไม่กี่นาที ประตูแคปซูลก็เปิดออก!

ทันทีที่ก้าวออกมา ซือหม่าหยวนก็ชูนิ้วโป้งให้จางอี้

จากนั้นเขาก็หันไปมองอาจารย์ประจำชั้น

"อาจารย์ครับ อาณาเขตเริ่มต้นของผม 8,000 ตารางกิโลเมตร เผ่าพันธุ์เริ่มต้นคือ... เซนทอร์ครับ!"

"อืม เซนทอร์ถือเป็นเผ่าเริ่มต้นที่ดีทีเดียว พวกมันจัดอยู่ในกลุ่มออร์ค มีพละกำลังที่แข็งแกร่งแบบออร์ค และยังมีความคล่องตัวสูงอีกด้วย!"

"บ่มเพาะให้ดีๆ ครูว่าเธอมีโอกาสสูงที่จะได้เข้าห้องคีย์คลาส!"

"ขอบคุณที่ชมครับอาจารย์!"

พูดจบ ซือหม่าหยวนก็เดินไปหาจางอี้ ตบไหล่เพื่อนแล้วพูดว่า "เป็นไง? อาณาเขตเริ่มต้นของป๋าไม่ได้ด้อยไปกว่าลูกชายเท่าไหร่เลยใช่ไหมล่ะ!"

"ไสหัวไปเลย!" จางอี้ปัดมือซือหม่าหยวนออกจากไหล่ แล้วสวนกลับ:

"อาณาเขตเริ่มต้นของแกแค่ 8,000 ตารางกิโลเมตร ไม่ใช่ว่ายังน้อยกว่าฉันตั้ง 2,000 ตารางกิโลเมตรเหรอวะ?"

"อ้าว งั้นตอนสอบอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ภาคปฏิบัติปลายเทอมนี้ แกจะไม่จับคู่กับป๋าแล้วให้ป๋ายืนแทงค์ให้เหรอ?"

ซือหม่าหยวนทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง

เขากับจางอี้เคยตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้:

ในการสอบภาคปฏิบัติปลายเทอม หากพวกเขาจับคู่กัน ใครที่ปลุกเผ่าพันธุ์ที่เหมาะจะเป็นตัวชน (Tank) และยืนรับหน้าได้ คนนั้นจะได้เป็น 'ป๋า' ของอีกฝ่าย!

"ลูกชายที่ดี รีบเรียกป๋าเดี๋ยวนี้!"

"ได้เลย ลูกชาย!"

"แกต้องเรียกว่าป๋าสิวะ!"

"โอเค ลูกชาย!"

"..."

ทั้งสองเถียงกันไปมาเพราะข้อตกลงนั้น

"พอได้แล้ว"

"ทุกคนในห้องตรวจสอบเสร็จหมดแล้ว อาจารย์บอกให้กลับเข้าห้องเรียน อย่ามาขวางทางฉัน!"

ซือหม่าหยวนหันไปมอง ก็พบว่าเป็นเรื่องจริง

พูดจบ จางอี้ก็เดินไปเข้าแถวของห้องตัวเอง

"รอข้าด้วย!" ซือหม่าหยวนตะโกนไล่หลัง

เมื่อกลับมาถึงห้องเรียน แม้อาจารย์ประจำชั้นจะยืนอยู่ที่หน้าชั้นแล้ว แต่ความตื่นเต้นของนักเรียนที่เพิ่งปลุกอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ยังคงไม่จางหาย

ไม่ว่าผลลัพธ์จะดีหรือร้าย ทุกคนต่างพูดคุยกันอย่างออกรส!

"ปัง ปัง ปัง!"

อาจารย์กัวเคาะโต๊ะ

เห็นว่าเสียงในห้องเบาลงเพียงเล็กน้อย แต่ยังไม่หยุดคุย อาจารย์กัวจึงเคาะโต๊ะอีกครั้ง!

"ปัง ปัง ปัง!"

คราวนี้ทั้งห้องเงียบกริบทันที เพราะทุกคนรู้ดีว่าอาจารย์น่าจะโกรธจริงแล้ว!

"ครูจะไม่พูดพร่ำทำเพลงให้มากความ!"

"พวกเธอใฝ่ฝันที่จะปลุกอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์มาตั้งแต่ประถม และเรียนทฤษฎีมามากมายตลอดชั้น ม.1 ครูเดาว่าตอนนี้พวกเธอคงอยากกลับบ้านไปควบคุมอาณาเขตด้วยตัวเองใจจะขาดแล้ว!"

"พวกเธอก็รู้ประกาศของโรงเรียนแล้ว ห้องที่ปลุกพลังเสร็จในช่วงบ่าย นักเรียนสามารถแยกย้ายกลับบ้านได้เลย!"

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ครูจะไม่รั้งพวกเธอไว้อีก!"

"จงจำไว้อย่างหนึ่ง: เทพเจ้าเช่นพวกเธอที่เพิ่งเปิดอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ เป็นเพียงกึ่งเทพ 1 รอบจุติ (One-turn Demigod) ซึ่งเป็นระดับต่ำที่สุด

จากกึ่งเทพ 1 รอบจุติ ไปจนถึง 9 รอบจุติ และต้องมีพลังระดับ 9 รอบจุติเท่านั้น ถึงจะสามารถพยายามจุดไฟเทพและกลายเป็นเทพที่แท้จริงได้

ในหมู่เทพที่แท้จริง ความแข็งแกร่งยังแบ่งออกเป็น เทพระดับอ่อนแอ (Weak Deity), เทพระดับล่าง (Lesser Deity), เทพระดับกลาง (Intermediate Deity), เทพระดับสูง (Greater Deity)...

ด้วยความแข็งแกร่งในตอนนี้ พวกเธอเป็นเพียงจุดที่อ่อนแอที่สุด!"

"พยายามเข้าล่ะ เพื่อที่หลังจากการสอบประจำเดือนครั้งแรกและการจัดห้องใหม่ พวกเธอจะได้ถูกจัดไปอยู่ 'ห้องคีย์คลาส'!"

"เพราะมีเพียงห้องคีย์คลาสเท่านั้น ที่จะได้รับการจัดสรรทรัพยากรมากที่สุดจากโรงเรียน!"

คำพูดของอาจารย์กัวทำให้นักเรียนที่กำลังตื่นเต้นต้องเผชิญกับความจริงอันโหดร้าย

จากนั้น อาจารย์ประจำชั้นก็เคาะโต๊ะอีกครั้งและกล่าวว่า:

"เอาล่ะ เลิกเรียนได้!"

"เย้! เย้!"

ก่อนที่นักเรียนจะเฮจนจบ

"อ้อ จริงสิ จางอี้ กับ เสิ่นเมิ่งถิง พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนตอนบ่าย มาหาครูที่ห้องพักครูด้วย ครูมีเรื่องจะคุยกับพวกเธอทั้งสองคน!"

พูดจบ อาจารย์ประจำชั้นก็เดินจากไป!