บทที่ 1843 ตำแหน่งเทียนเสินมีช่องโหว่มากไปหน่อย

บทที่ 1843 ตำแหน่งเทียนเสินมีช่องโหว่มากไปหน่อย

ภายในวังระดับสวรรค์ดูไม่ใหญ่

แต่ทุกๆ กำแพง อาจจะมีประตูซ่อนอยู่ เดินผ่านประตูซ่อนเร้น ผ่านทางเดิน ก็ราวกับกระโดดไปยังอีกมิติหนึ่ง

สักพัก หลู่ฉางเซินเดินตามเสวียนเทียนเสินผ่านทางเดิน ก็ได้มาถึงสถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และเสียงนกร้อง

ที่นี่เต็มไปด้วยดอกไม้และหญ้า ไม่มีบ้านเรือน มีเพียงอุปกรณ์สำหรับสร้างอาวุธ

อุปกรณ์สร้างอาวุธเหล่านี้มีเปลวเพลิงอันโชติช่วงลุกไหม้อยู่ตลอดเวลา แต่ดอกไม้และหญ้ารอบๆ กลับยังคงพลิ้วไหวเบาๆ ไม่เห็นร่องรอยการถูกเผาไหม้แม้แต่น้อย

เสวียนเทียนเสินเดินมาถึงหน้าเตาหลอมแห่งหนึ่ง ในนั้นดูเหมือนกำลังหลอมอะไรบางอย่างอยู่ เสวียนเทียนเสินเหลือบมอง และชี้นิ้วออกไป พลางควบคุมอุณหภูมิของเปลวไฟในนั้น พลางถามโดยไม่หันกลับมา "คัมภีร์สร้างอาวุธเทียนเสวียนเจ้าอ่านหรือยัง?"

หลู่ฉางเซินเพียงแค่มองไปที่เตาหลอม เขามองทะลุเปลวไฟเห็นภาชนะอันหนึ่ง เป็นภาชนะดูดซับพิษในเส้นเลือดเทพที่เขาสร้างขึ้น

เพียงแค่มองแวบเดียว หลู่ฉางเซินก็ตอบ "อ่านจบแล้ว"

"มีอะไรไม่เข้าใจหรือไม่?" เสวียนเทียนเสินถาม

หลู่ฉางเซินคาดการณ์ไว้นานแล้วว่าอาจจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ จึงได้เลือกคำถามยากๆ สองสามข้อที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้มาถาม แน่นอนว่าในนั้นก็มีคำถามที่ค่อนข้างง่ายแทรกอยู่ด้วย

เสวียนเทียนเสินพยักหน้าเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ค่อนข้างพอใจ "เจ้าสามารถถามคำถามเหล่านี้ออกมาได้ นับว่าเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าเจ้าไม่ได้เกียจคร้าน ในเมื่อเป็นเช่นนี้ วันนี้เจ้าลองฝึกฝนคัมภีร์สร้างอาวุธเทียนเสวียนให้ครบถ้วนหนึ่งรอบก่อน ข้าจะคอยชี้แนะอยู่ข้างๆ"

หลู่ฉางเซินพยักหน้า

เขานั่งขัดสมาธิลง และเริ่มฝึกฝนตามวิธีการฝึกฝนของคัมภีร์สร้างอาวุธเทียนเสวียน

ระดับของคัมภีร์สร้างอาวุธเทียนเสวียนสำหรับหลู่ฉางเซินแล้วต่ำเกินไป

แม้ว่าจะเป็นวิชาบ่มเพาะระดับสร้างชะตา แต่… มันก็แค่นั้นแหละ!

แต่ทว่า วิชาบ่มเพาะนี้สำหรับตัวตนจ้งเซิงแล้ว เกรงว่าจะค่อนข้างยาก

ดังนั้นหลู่ฉางเซินจึงได้จงใจสร้างปัญหาเล็กน้อยในระหว่างการฝึกฝน

คัมภีร์สร้างอาวุธเทียนเสวียน

ฝึกฝนเปลวไฟก่อน แล้วค่อยฝึกฝนตนเอง

ใช้เปลวไฟเข้าสู่เต๋า เพิ่มระดับการควบคุมเปลวไฟ จากนั้นใช้เปลวไฟหลอมร่างกาย ทำให้ตนเองกลายเป็นอาวุธเทียนเสวียน

ใช้ร่างกายนี้สร้างอาวุธ ไม่ว่าจะเป็นการรับรู้ระดับการหลอมวัสดุ การควบคุมไฟ หรือการสร้างรูปร่างของอาวุธ ล้วนมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ตอนนี้ หลู่ฉางเซินกำลังดำเนินการขั้นแรก

ฝึกฝนเปลวไฟก่อน

ฝึกฝนตามเส้นทางการโคจรพลังของคัมภีร์สร้างอาวุธเทียนเสวียน

ในชั่วพริบตา รอบๆ ตัวหลู่ฉางเซิน งูยักษ์เพลิงสายหนึ่งก็หมุนวนออกมา บริเวณโดยรอบถูกปกคลุม ราวกับเปลวเพลิงเผาผลาญทุ่งหญ้า!

เสวียนเทียนเสินเห็นฉากนี้ สีหน้าก็เคร่งขรึมเล็กน้อย

เมื่อเปลวเพลิงเริ่มค่อยๆ รวมตัวกัน กลิ่นอายก็ค่อยๆ สงบลง

สีหน้าของเสวียนเทียนเสินก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นประหลาดใจ

ถึงขั้นตอนนี้ นับเป็นจุดที่หลู่ฉางเซินจงใจทำผิดพลาด

เปลวเพลิงจู่ๆ ก็สลายไป ราวกับลมรั่ว หลู่ฉางเซินครางออกมาเบาๆ โลหิตไหลออกมาจากมุมปาก

ในใจแอบดีใจ

นี่ข้าแสร้งทำเหมือนพอหรือยังนะ?

การถูกเล่นงานในระหว่างการฝึกฝน ความผิดพลาดระดับนี้น่าจะถือว่าต่ำมากแล้วใช่ไหม?

แต่เมื่อหลู่ฉางเซินลืมตาขึ้น กลับเห็นสีหน้าตกตะลึงของเสวียนเทียนเสิน ในใจก็พลันเย็นวาบ

แย่แล้ว!

ตามคาด เสวียนเทียนเสินก้าวพริบตามาถึงข้างหลังหลู่ฉางเซิน วางฝ่ามือลงบนหลังของหลู่ฉางเซิน เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บภายในให้เขา

พลางกล่าว "อย่าใจร้อนเกินไป เจ้าสามารถทำได้ถึงขั้นนี้ก็นับว่าข้าประหลาดใจมากจริงๆ ถึงกับเป็นเรื่องที่ข้าเองก็ไม่เคยทำได้ ข้าฝึกฝนคัมภีร์สร้างอาวุธเทียนเสวียนครั้งแรกก็ไม่มีความเคลื่อนไหวเช่นนี้"

หลู่ฉางเซิน : "..."

แสร้งทำจนถูกเล่นงานแล้ว ยังนับว่าไม่ได้อีกหรือ?

ยังจะมีเรื่องที่เจ้าทำไม่ได้อีกเนี้ยนะ?

ตกลงเจ้าอ่อนแอเกินไป หรือว่าข้าแสร้งทำยังไม่พอ?

นี่คือเสวียนเทียนเสิน?

หนึ่งในสามเทียนเสินผุ้ยิ่งใหญ่?

นี่มันมีช่องโหว่มากไปหน่อยหรือไม่?

หลู่ฉางเซินแทบจะบ้าตาย!

เขายังคิดว่าการแสร้งทำแบบนี้จะทำให้ตัวเองดูอ่อนแอเกินไปหรือไม่ ถึงตอนนั้นจะมีผลกระทบต่อการล้วงข้อมูลจากปากของเสวียนเทียนเสินหรือไม่ ตอนนี้ดูเหมือนว่า… เขาคิดมากไปแล้ว!

เมื่อเสวียนเทียนเสินรับรู้ว่าอาการบาดเจ็บของหลู่ฉางเซินเริ่มคงที่ เขาถึงได้ปล่อยมือออก กล่าวว่า "ดูออกว่า เจ้าเข้ากันได้ดีกับคัมภีร์สร้างอาวุธเทียนเสวียน นับเป็นต้นกล้าที่ดีในการสร้างอาวุธ และเพียงพอที่จะสืบทอดวิชาของข้า"

พูดถึงตรงนี้ เสวียนเทียนเสินเดินไปข้างเตาหลอม ชี้นิ้วออกไป เปลวไฟสลายไป ภาชนะในนั้นลอยออกมา

"รวม!" เสวียนเทียนเสินตะโกนเบาๆ ภาชนะก่อตัวขึ้นโดยสมบูรณ์!

จากนั้น เสวียนเทียนเสินก็หยิบภาชนะที่หลู่ฉางเซินสร้างขึ้นก่อนหน้านี้ออกมาจากแหวนมิติ เปรียบเทียบกันแล้วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ภาชนะดูดซับพิษในเส้นเลือดเทพที่เจ้าสร้างขึ้นนี้ข้าก็ดูแล้ว ไม่ได้มีอะไรลึกลับเป็นพิเศษ แต่ข้าสร้างมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้าไม่สามารถเลียนแบบออกมาได้ นี่เป็นเพราะเหตุใด?"

พูดไปพูดมา เสวียนเทียนเสินก็มองไปยังหลู่ฉางเซิน

เลียนแบบออกมาได้ก็ผีแล้ว

พวกเจ้าฝึกฝนไท่ชูหรือไง?

พวกเจ้ามีปราณบริสุทธิ์หรือ?

หลู่ฉางเซินคาดการณ์จุดนี้ไว้นานแล้ว ยื่นมือออกไปปลดปล่อยปราณไท่ชูออกมาสายหนึ่ง กล่าวว่า "ข้าบังเอิญได้รับปราณสายนี้มา หลังจากที่หลอมรวมปราณสายนี้เข้าไปในภาชนะถึงได้สร้างออกมาได้สำเร็จ

จุดสำคัญไม่ใช่ภาชนะ แต่อยู่ที่ปราณสายนี้"

เสวียนเทียนเสินเดินเข้ามาดู ประหลาดใจ "ไม่แปลกใจ ข้าไม่แปลกใจเลย… ปราณสายนี้ราวกับสามารถรองรับทุกสิ่งทุกอย่างได้ แค่เจ้าสามารถหลอมรวมปราณสายนี้เข้าไปในภาชนะ และสร้างมันออกมาได้ ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว"

เสวียนเทียนเสินไม่ได้รับปราณสายนี้ไป แต่กล่าวว่า "นี่เป็นโอกาสของเจ้า ข้าจะไม่แย่งชิง ต่อไปเจ้าก็สร้างเพิ่มอีกหน่อยในเวลาว่างก็ได้ ถือเป็นการฝึกฝนการสร้างอาวุธ"

หลู่ฉางเซินค่อนข้างประหลาดใจ

ปราณสายนี้ของเขาเตรียมพร้อมที่จะมอบออกไปแล้ว

และยังได้ลงมือทำอะไรบางอย่างในนั้น หลังจากจากไปสามารถขับไล่ออกไปได้โดยตรง และสามารถทำให้คนอื่นไม่สามารถเข้าใจความลึกลับในนั้นได้

คิดไม่ถึงว่าเสวียนเทียนเสินผู้นี้จะสูงส่งขนาดนี้ ซ้ำยังมีวิสัยทัศน์อีกด้วย

แต่แบบนี้ก็ดี ลดร่องรอยลงก็ลดความเสี่ยงลง

"เอาล่ะ หลังจากนี้เจ้าสามารถมาฝึกฝนที่นี่ได้ หากมีอะไรไม่เข้าใจก็สามารถมาถามข้าได้โดยตรง" เสวียนเทียนเสินมองไปยังหลู่ฉางเซิน ถามว่า "เจ้ายังมีเรื่องอะไรไม่เข้าใจอีกหรือไม่?"

ในที่สุดก็ถึงขั้นตอนนี้แล้ว

แต่จะถามอย่างไร ใช้วิธีไหนถาม นี่นับเป็นปัญหา

ถามโดยตรง นั่นย่อมเป็นไปไม่ได้

และตอนนี้จะถามถึงผู้ที่อยู่เบื้องหลังที่กำหนดกฎเกณฑ์ให้แดนเทพ นี่เป็นสิ่งที่ศิษย์แดนเทพระดับต่ำสามารถถามออกมาได้หรือ?

ดังนั้น หลู่ฉางเซินจึงถามว่า "ศิษย์มีเรื่องหนึ่งไม่เข้าใจ แต่ไม่เกี่ยวกับการฝึกฝน"

"หืม?" เสวียนเทียนเสินขมวดคิ้วเล็กน้อย "เจ้าถามมาเถอะ"

"เหตุใดแดนเทพของเราที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ซ้ำแดนเบื้องล่างยังอ่อนแอเช่นนั้น ทำไมพวกเราไม่บุกโจมตีโดยตรงล่ะ?" หลู่ฉางเซินถาม

เสวียนเทียนเสินมองหลู่ฉางเซินอย่างลึกซึ้ง กล่าวว่า "เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหลายสิ่งหลายอย่าง และสิ่งที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม นี่ไม่มีประโยชน์อะไรกับเจ้าเลย และอาจจะถึงแก่ชีวิตได้"

หลู่ฉางเซินเข้าใจว่าอีกฝ่ายจะไม่พูดโดยตรง เพียงแค่ฝังเมล็ดพันธุ์ไว้ให้อีกฝ่าย จึงประสานมือกล่าว "ศิษย์เข้าใจแล้ว"

"เอาล่ะ ฝึกฝนเถอะ พรุ่งนี้เจ้าจะต้องบำเพ็ญคู่กับอี๋อวี้แล้ว ระวังอย่าให้เกิดข้อผิดพลาดล่ะ"