เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 119 – Black Market Tenth Shopping (8) [13-02-2020]

Chapter 119 – Black Market Tenth Shopping (8) [13-02-2020]

Chapter 119 – Black Market Tenth Shopping (8) [13-02-2020]


Chapter 119 – Black Market Tenth Shopping (8)

"...บอกรายละเอียดมาที"

"แหวนของจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่สวมนั้นมันมีพลังอย่างไม่สามารถจะปฏิเสธได้ ความสามารถในการใช้เวทย์น้ำเงินทั้งหมดรวมไปจนถึงคูรพลังเวทย์ 5 เท่า...ท่านสามารถจะซื้อประเทศๆหนึ่งได้เลยถ้าหากขายแหวนออกไป"

ซังจินได้เงยหน้าไปมองด้านในแหวนซึ่งมันเป็นวัตุสีน้ำเงินลอยอยู่รอบๆ

'แต่มันดูเหมือนแหวนของเล่นเก่าๆ ราคาถูกที่สามารถจะซื้อได้จากข้างถนนมากกว่า....และสิ่งนี้มันจะมีค่าเท่ากับประเทศเลยหรอ?'

"แต่ว่าอย่าอย่าที่ท่านบอกท่านอาจจะสามารถใช้พลังเวทย์ที่เพิ่มขึ้มาได้ถ้าหากว่าท่านมีมานะที่เพียงพอสำหรับมัน"

"หืมมม..."

"มันมีเวทย์น้ำเงินมากมายที่จะมีพลังโยชน์กับมานาที่สูงขึ้น แม้ว่ามันจะไม่ใช่เวทย์มนที่ยิ่งใหญ่แบบเวทมนตร์ระดับ 9 ก็ตาม แต่มันก็ยังมี โล่น้ำแข็ง เทเลพอต หอกน้ำแข็ง พายุน้ำแข็ง และเวทย์อื่นๆอีกมากมาย แต่เวทย์เดียวที่ท่านสามารถจะใช้ได้ในตอนนี้ก็คือ..."

"อืม เวทย์ระดับสองหรือต่ำกว่า ฟรอสไบต์เพียงแค่อย่างเดียว"

"ใช่แล้ว นั่นมันถูกต้อง ข้าเชื่อว่ามันได้กล่าวเอาไว้ว่าท่านสามารถจะใช้งานผลของแหวนได้เพียงสามสิบวินาทีเท่านั้น....แต่ว่านั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร การมีมานาน้อยเกินไปต่างหากที่สำคัญ..."

"อืมม..."

เขาไม่ได้พูดผิดเลย

"ถ้างั้น...ฉันจะต้องเพิ่มพลังจิตใจมากขึ้นกว่านี้ใช่ไหม?"

"ใช่แล้ว"

"แล้วก็หลีกเลี่ยงการเพิ่มพลังเวทย์สำหรับในตอนนี้ใช่ไหม?"

"นั่นก็ถูกเช่นกัน แม้ว่าการมีพลังเวทย์จำนวนมากจะดี แต่ท่านก็ไม่สามารถจะใช้มันได้ในตอนนี้ และถ้าเป็นไปได้การใช้เวทย์ที่มีระดับสูงมันจะมีประสิทธิภาพกว่าพวกเวทย์ระดับต้ำๆแน่นอน"

"หืมม...จริง?"

"ใช่"

ซังจินได้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในอดีตเอ็กเวิร์ก็ได้เรื่องแบบนี้เช่นกัน

'บอลไฟหนึ่งลูกมันดีกว่าศรเพลิงสองอัน'

"แต่ถ้านายคิดอย่างนั้นการจะใช้มานาให้มีประสิทธิภาพมากที่สุดก็คือการใช้เวทมนตร์ระดับ 9"

"ใช่แล้วในกรณีนั้นน่ะนะ ข้าไม่เคยได้ใช้มันเลย ดังนนั้นข้าเลยไม่แน่ใจ...แต่ว่าถ้าท่านสามารถจะย้อนเวลากลับไป...หลายสิ่งหลายอย่างก็จะเป็นไปได้ โดยเฉพาะเจ้านายผู้ที่มีทักษะดาบ..."

"อืมมใช่...นายคิดยังไงเกี่ยวกับระดับพลังเวทย์ปัจจุบันของฉัน? ฉันจะสามารถย้อนกลับไปได้กี่วินาทีด้วยเวทย์นี้? สมมุติว่าฉันมีมานาพอน่ะนะ"

"มันเป็นตัวเลขที่ไม่แน่นอน...ข้าไม่สามารถจะบอกได้ อย่างไรก็ตามข้าจะบอกว่านายท่านเป็นจอมเวทย์ที่ยอดเยี่ยมแล้ว และด้วยความช่วยเหลือของแหน นายท่านก็สามารถจะกระโดดตำแหน่งไปเทียบกับจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่และทิ้งร่องรอยไว้ในประวัติศาสตร์ในฐานะที่ได้ใช้เวทย์ระดับ 9 ได้เลย"

"จริง? อืททท...ถ้างั้นตอนนี้ฉันควรจะมุ่งเป้าไปที่การเพิ่มมานาก่อน"

"ด้วยเหตุนี้ ช่วยมองไปที่สิ่งนี้ก่อน"

ซาดาเมียร์ได้วางแผ่นกระดาษลงบนโต๊ะ ซังจินได้หยิบมาดู บนกระดาษได้เขียนเอาไว้ว่า

'11119 13725'

มันเป็นจำนวนที่ดูคุ้นเคย แต่ว่าซังจินไม่สามารถจะจำได้ว่าเขาได้เห็นตอนไหน ซังจินได้ถามกับซาดาเมียร์

"มันคืออะไร?"

"มันเป็นพลังเวทย์และพลังจิตใจของนายท่านในปัจจุบัน"

"อ่อ เข้าใจละ"

เมื่อคืนล่าสุด ซาดาเมียร์กับเขา

'นายยท่านพลังเวทย์และพลังจิตใจในปัจจุบันของนายท่านอยู่ที่เท่าไหร่'

ดังนั้นเขาจึงตอบกลับไปด้วยการ

'โอเปอเรเตอร์แสดงหน้าต่างสเตตัสของฉันให้ซาดาเมียร์'

แต่ไม่ช้าเขาก็ได้ลืมมันไป ซาดาเมียร์ได้ชี้ไปที่ตัวเลขในหน้านั้น

"นี่เป็นสเตตัสพื้นฐานของนายท่าน"

จากนั้นเขาก็เขียนค่าเพิ่มเติมลงไป

'12787 15784'

"อันนี้เป็นในกรณีที่เพิ่มโบนัส 15% ซึ่งนั่นก็คือเมื่อท่านใช้ฉายาอื่นที่ไม่ใช่สุดยอดนักล่า และนี่คือ"

'14455 17843'

"สเตตัสของท่านเมื่อใช้ฉายาสุดยอดนักล่า ถ้าท่านเพิ่มพลังเวทย์ 5 เท่า มันก็จะกลายไปเป็น 72275 แล้วถ้าท่านนำ 9 ไปคูณกับตัวเลขข้างต้น มันก็จะกลายไปเป็นจำนวนมานาที่ท่านจเป็นจะต้องใช้ในการเปิดใช้งานเวทย์ระดับ 9 ซึ่งจำนวนมันก็คือ 650475"

"มันเป็นจำนวนที่สูงมาก"

"ใช่แล้วนั่นหมายความว่าท่านจะต้อองใช้พลังจิตใจอีกประมาณ 50000 เพื่อที่จะใช้มันครั้งหนึ่ง"

"ถ้าฉันรู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ฉันก็น่าจะลงทุนในพลังเวทย์ให้น้อยลง"

"ไม่ ไม่เลย ถ้าหากท่านมีพลังเวทย์ต่ำเกินไป...มันอาจจะส่งผลทำให้การย้อนกลับไปเพียงแค่ 2-3 วินาทีหลังจากใช้เวทย์ นั่นมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย มันจะดีกว่าถ้าท่านได้พยายามอย่างหนักในการเพิ่มมานาขึ้นไปทีละขั้นอย่างอย่างๆและปลดล็อคเวทมนตร์ไปทีละระดับในเวลาเดียวกัน"

"หืมมม ใช่แล้วหละ แต่ว่ามันก็ยังน่าผิดหวังเล็กน้อย ฉันคิดว่าฉันจะสามารถใช้เวทย์ย้อนเวลาได้ในทันที"

"เวทย์ระดับ 9 มันมักจะถูกเรียกว่าเวทย์ของพระเจ้าโดยปกติแล้วมังกรจะสามารรถใช้มันได้เนื่องจากเป็นเจ้านายแห่งพลังเวทย์ที่แท้จริง ถ้าหากไม่มีหัวใจของมังกร...."

ซังจินได้เอียงหัวเมื่อได้ยินเช่นนี้

"หืมมม?"

"ว่าไง?"

"เมื่อกี้...นายพูดว่าหัวใจมังกรหรอ?"

"ใช่แล้ว หัวใจมังกร"

"คือว่า...ฉันได้รับมันมาจากการจู่โจมครั้งล่าสุด"

"โทดนะ? หัวใจมังกรหรอ? ต้นกำเนิดมานาน่ะนะ?"

"ใช่แล้ว"

ปากของซาดาเมียร์นิ่งค้าง

"อะไรหรอ?"

ตอนนี้เขาได้คิดเกี่ยวกับมัน ซาดาเมียร์ไม่ได้อยู่ในตอนที่เขาได้หยิบเอาหัวใจมังกร ซังจินได้เรียกเขาออกมาหลังจากที่ได้พบกับอาเรี่ยนและไม่ได้พกมันกลับมาที่โรงแรมซักครั้ง เขาได้ทิ้งมันเอาไว้ในตลาดมืดทันทีที่กลับมาถึง

"แล้ว...มันอยู่ที่ไหน?"

"ฉันได้ทิ้งมันเอาไว้กับช่างตีเหล็กเพื่อที่จะสร้างอาวุธชิ้นใหม่"

"หืออ...ในกรณีนั้น...เราจะต้องเชื่อในฝีมือของช่างคนนั้น ฉันไม่รู้ว่าดาบมันทำยังไง แต่ว่า...มันคงจะดีถ้าหากว่าดาบมันยังคงรักษาธรรมชาติที่แท้จริงของหัวใจมังกรเอาไว้อยู่"

ซังจินได้ถามกับเขา

"ธรรมชาติที่แท้จริง"

"มานาสำรอง ถ้าดาบมันสามารถจะทำเช่นนั้นได้ ท่านก็อาจจะสามารถใช้ย้อนเวลาได้อย่างเร็วที่สุดก็ในการจู่โจมถัดไป"

"อืมม เข้าใจหละ..."

ซังจินได้หยุดพักอยู่ครู่หนึ่งเพื่อที่จะมองออกไปในหน้าต่างในขณะที่คิดออกมา

งเอาหละ พวกเนสไม่สามารถจะทำอะไรได้นอกจากเชื่อในคาร์กอต...เขาสัญญาเอาไว้ว่าจะทำดาบเวทย์...ฉันจะต้องจำคำๆนี้เอาไว้"

แต่แล้วเขาก็ได้นึกถึงคำพูดยางอย่างได้

"ฉันนั้นปฏิบัติกับไอเทมทุกชิ้นที่ผ่านมือเหมือนลูก ฉันจะให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูกๆของฉัน แต่ว่านั่นมันก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะสามารถทำนายอนาคตของพวกเขาได้"

มันไม่ใช่สิ่งที่ตายตัว ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือการอธิษฐานให้มันเป็นไปตามที่เขาต้องการ

****

ตีสี่ครึ่งซังจินได้มุ่งหน้าไปที่ร้านมืดมิดยิ่งกว่าสีดำอีกครั้ง

"ฉันจะต้องซื้อคทาแห่งจักพรรดิหรืออะไรก็ตามที่เรียกอย่างนั้น"

"ฉันเดาว่าการล่าฆาตกรมันเป็นไปด้วยดีใช่ไหม? คุณเลยมาที่นี่"

ซังจินได้รับไอเทมมาและชูมันขึ้นเหนือหัว


คทาเฮลิกซ์ - คทาแห่งวอร์ลอร์ด

คทาระดับวีรชน - ความแข็งแกร่ง B ความคล่องแคล่ว C

ทักษะใช้งาน

ดึงตัว - อัญเชิญผู้ถูกเลือกทั้งหมด ผู้ถูกเลือกสามารถจะปฏิเสธการอัญเชิญได้

คูลดาวล์ 1 วัน

บังคังดึงตัว - อัญเชิญผู้ที่ปฏิเสธการอัญเชิญ ผู้ที่ถูกเรียกแบบนี้จะไม่สามารถไปมิติอื่นได้ภายใน 10 นาที

คูลดาวล์ 1 วัน

ตรวจสอบ - เลือกผู้ถูกเลือกและตรวจสอบสถานการณ์ อาจจะเลือกเทเลพอตไปยังผู้ถูกเลือกก็ได้

คูลดาวล์ 5 นาที

เด็กๆได้ยิ้มอย่างสนุกสนานในขณะที่พูดว่า 'ในโลกของกษัตริย์ ฉันจะกลายเป็นคนที่เล็กจ้อย แต่ว่าก็เป็นกษัตริย์แห่งป่าที่ยิ่้งใหญ่' ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ


ซังจินได้ยอมรับมัน มันมีฟังชั่นทั้งหมดที่เขาต้องการ ทั้งการเรียกตัวและสังเกตุ แถมยังมีฟังชั่นที่เขาไม่คาดคิดอีกด้วย

"สามารถปฏิเสธการอัญเชิญ...และก็บังคับอัญเชิญ.."

ซังจินได้พึมพัมกับตัวเอง พ่อค้าก็ได้พูดออกมา

"ถ้าหากว่ามีกษัตริย์...มันก็จะต้องมีผู้ที่ไม่เชื่อฟังหรือแม้แต่กบฏ..."

"อืททท..."

ซังจินได้คิดอยู่ครู่หนึ่ง นาดา ฟรานซ์ และเซริน เขาได้รวบรวมมาเฉพาะคนที่ไว้ใจได้ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คิดถึงการทรยศมาก่อน

'เอาหละ...มันการจะไม่เกิดขึ้น ฉันจะเลือกพวกเขาด้วยตนเอง....'

ซังจินได้คิดกับตัวเองในขณะที่เงยหน้าขึ้นมอง แต้แล้วพ่อค้่ก็ได้ก็ได้หยุดยิ้มและพูดออกมา

"นายกำลังคิดอะไรกัน นายลืมเกี่ยวกับในตอนของเอ็ดเวิร์ดแล้วงั้นหรอ นายไม่ได้คิดที่จะเลือกเขาเช่นกันงั้นหรอ?"

ซังจินได้นิ่้งไปจากคำพูดของเขา เอ็ดเวิร์ดเป็นคนที่อ่อนโยนและร่าเริงมาก ถ้าหากซังจินไม่เคยพบกับเขาในอดีคและได้พบเขาในเวลานี้

'ฉันจะเลือกเขาโดยที่ไม่ต้องสงสัยเลย'

มันเป็นความจริง เขามีบุคคลิกที่ดี ทักษะที่สูง และก็เวทมนตร์ที่ยอดเยี่ยม แล้วเขาก็สามารถจะจัดการรวบรวมชิ้นส่วนเรื่องราวจากตะวันตกได้อีกด้วยโดยก็คือ 'พงศาวดารสามก๊ก' เมื่อนึกถึงความเนไปได้นี้ ซังจินก็ได้สายหัวออกมา

'ถูกทรยศโดยคนที่ฉันเลือก ด้วยโบนัสสเตตัสที่ฉันมอบให้...'

นั่นมันอาจจะเป็นอันตรายได้ เขาได้บอกกับนาดาว่าเขาจะทำการสัมภาษณ์ แต่ว่าการสัมภาษณ์มันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการคุยกันเพียงชั่วคราว มันไม่สามารถจะเปิดเผยนิสัยลึกๆของคนออกมาได้

"ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะใช้ดวงตาให้เป็นประโยชน์"

"ตา?"

ซังจินได้มองไปที่เขา ซังจินได้สังเกตุว่าตาของเขากำลังมองไปที่ด้านข้าง เขาได้มองไปที่ต่างหูของเขา ซังจินได้ตะหนักว่าตาที่เขาหมายถึงก็คือดวงตาแห่งเจรามิท ต่างหูแห่งการอ่านใจ จากนั้นเขาก็นึกไอเดียออกมา

'จะเป็นยังไงถ้า...ฉันใช้มันกับชายคนนี้?'

ดังนั้นแล้วซังจินจึงจงใจที่จะแตะต่างหูในขณะที่พูดออกมา

"อา...นี่มัน ใช่แล้ว มันเป็นสิ่งที่ดีมากๆ"

ชายคนนั้นได้ตอบกลับมาในทันที

"ใช่แล้ว แต่ว่าอย่าไปพยายามอ่านใจฉันเลย"

ซังจินได้ห่อเหี่ยวลงอย่างเห็นได้ชัด

'ฉันคิดว่ามันไม่ได้ผล'

พ่อค้าได้ชี้ไปที่มือของซังจินและพูดออกมา

"นายดูเหมือน...จะมีแหวนที่มีค่ามาก แต่ฉันคิดว่ามันต่างไป ฉันคิดว่าต่างหูมันมีประโยชน์กับนายมากกว่า"

ซังจินได้คิดเกี่ยวกับสิ่งนี้อย่างระมัดระวัง

'เขาพูดถูก'

และจากนั้นชายคนนั้นก็พึมพัมออกมา

"เอาหละ พลังทั้งคู่ของครึ่งมนุษย์และครึ่งเทพ...แต่ยังไงก็ตามไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม?"

"อือ....ไม่...ฉันยังมีเงินเหลืออยู่ 16215 เหรียญ ดังนั้นฉันจะต้องการจะซื้ออิลิเซอร์"

"ฉันได้บอกนายไปเมื่อครั้งที่แล้ว แต่ว่านายสามารถจะซื้ออิลิกเซอร์ได้หลายพันครั้ง"

"ถ้างั้นฉันจะซื้อมันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ 16000 ทำการซื้อขาย"

"สุดยอดมาเลย นายเนี่ย"

ซังจินได้ยกมือทั้งสองข้างขึ้นและตอบกลับไป

"ฉันได้ซื้อทุกๆอย่างที่ฉันต้องการแล้ว"

ชายคนนั้นได้หยิบเอาขวดแก้วที่มีของเหลวสีดำออกมา ขวดนี้มันมีการออกแบบมาเช่นเดียวกับน้ำศักดิ์สิทธิ์

ยกเว้นแต่ว่าของเหลวภายในที่มีสีสันแตกต่างกัน ซังจินได้ยอมรับมันมาและดื่มมันลงไปในทันที แม้ว่าสีของมันจะเป็นสีดำ....ซังจินก็รู้ากๆแปลกๆและตรวจสอบขวดหลังจากที่ได้ดื่มมัน

"สีดำ...แต่ว่ามันไม่มีรสหรือกลิ่น"

"ใช่แล้ว มันเป็นไอเทมประเภทนั้น"

ซังจินได้พูดออกมาในขณะที่ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย

"โอเปอเรเตอร์ฉันมีสเตตัสที่ยังไม่ได้ใช้งานเท่าไหร่?"

[คุณมีแต้มสเตตัสที่ยังไม่ได้ใช้ 3200 แต้ม]

ซังจินได้หยุดสงสัย

"ตามที่ขอ"

ซังจินได้วางไม้คทาลงไปในลูกบาศก์และออกมาจากร้าน คาร์กอตควรจะใกล้เปลื่ยนหัวใจมังกรให้เป็นดาบเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ซังจินได้มุ่งน้าไปที่ตลาดมืด แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้นึกถึงคำพูดของพ่อค้า

'บางทีอาจจะมีแม้แต่กบฏ'

ซังจินได้พึมพันกับตัวเองบนถนนตลาดมืดที่ว่างเปล่า

"กบฏ...กบฏ..."

จบบทที่ Chapter 119 – Black Market Tenth Shopping (8) [13-02-2020]

คัดลอกลิงก์แล้ว