เล่ม 1 ตอนที่ 50: โจรที่อาศัยอยู่กับสาวสวย (1)

เล่ม 1 ตอนที่ 50: โจรที่อาศัยอยู่กับสาวสวย (1)

มู่หรงเสี่ยวเทียนสั่งการอู๋ต้าไว้ และกำลังจะถามข้อมูลของเหล่าฮีโร่ต่าง ๆ จู่ ๆ ก็มีการแจ้งเตือนที่หน้าต่างของช่องสื่อสาร ปรากฏว่าเป็นจิงยี่ที่กำลังติดต่อเข้ามา เขาจึงรีบเปิดช่องสื่อสารแล้วถามกลับไป “จิงยี่ เป็นอย่างไรบ้าง ?”

“พี่เทียน ฉันจัดการเรื่องที่พักเรียบร้อยแล้วนะ พี่ต้องการที่จะไปดูด้วยตัวเองมั้ย ?” จิงยี่ถามขึ้น

“ได้สิ” มู่หรงเสี่ยวเทียนรู้สึกดีใจเล็กน้อย และพูดต่อไปอีกว่า “หลังจากที่เธอออฟไลน์แล้ว รอฉันที่บ้านเธอนะ ฉันจะไปหาที่นั่น”

มู่หรงเสี่ยวเทียนรู้สึกว่าเขานั้นควรจะออกจากกลุ่มหนานเทียนตั้งแต่เนิ่น ๆ แบบนี้จะดีกว่า เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างเขากับวู่เฟิงและคนอื่น ๆ มันอาจจะกลายเป็นเรื่องยาก ถ้าหากว่าสนิทกันไปมากกว่านี้

หลังจากนั้นมู่หรงเสี่ยวเทียนก็ออฟไลน์และไปหาผู้ช่วยเย่มิน พร้อมบอกกับเธอเรื่องแผนการของเขา แม้ว่าผู้ช่วยเย่มินจะพยายามรั้งเขาเอาไว้อย่างเต็มที่เพื่อให้เขาอยู่ต่อ แต่ก็เห็นได้ชัดว่ามู่หรงเสี่ยวเทียนนั้นได้ทำการตัดสินใจไปแล้ว เขาไม่ต้องการที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป

ท้ายที่สุดมู่หรงเสี่ยวเทียนก็ไม่ใช่ผู้เล่นหลัก เขานั้นเป็นเพียงแค่ผู้เล่นสำรองที่กำลังอยู่ในช่วงทดลองงาน ไม่ได้เป็นผู้เล่นมืออาชีพที่ทำสัญญาเอาไว้ ดังนั้นกลุ่มหนานเทียนจึงไม่มีเหตุผลมากพอที่จะรั้งเขาเอาไว้ แต่มู่หรงเสี่ยวเทียนก็ยังยืนยันกับผู้ช่วยเย่อย่างหนักแน่นว่า ถ้าหากเขาจะเข้าร่วมกับกิลด์สักกิลด์ กิลด์นั้นจะต้องเป็นกลุ่มหนานเทียนอย่างแน่นอน

หลังจากที่มู่หรงเสี่ยวเทียนจัดการกับเรื่องราวต่าง ๆ ที่กลุ่มหนานเทียนเสร็จ เขาก็ตรงไปที่บ้านของจิงยี่ พ่อแม่ของจิงยี่นั้นยังคงอยู่ที่โรงพยาบาล แม้ว่าน้องชายจิงยี่นั้นจะผ่าตัดปลูกถ่ายไขกระดูกสันหลังสำเร็จ แต่เขาก็ยังต้องนอนพักที่โรงพยาบาลต่ออีกสักระยะเพื่อดูอาการ

จิงยี่พามู่หรงไปพื้นที่เขตพัฒนาใหม่ทางตะวันออกของเมืองและไปตรงห้องหมายเลข 1 บนชั้นที่ 2 ของตึกหลังที่ 3 ส่วนตึกหลังที่ 2 นั้นคือช่วงสวน นี่คือห้องพักใหม่ของมู่หรงเสี่ยวเทียน ในตอนแรกนั้นเขาต้องการจะซื้อบ้านราคาถูก แต่เมื่อพิจารณาว่ามันอาจจะมีค่าใช้จ่ายจำนวนมากในการตามหาหมิงซินและน้องของเขา เขาก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป และกว่า 30 เปอร์เซ็นต์ของเงินที่ได้มาจากการขายคทา เขาได้ใช้มันไปกับการรักษาน้องชายของจิงยี่ ดังนั้นมันจะดีกว่าที่เขาจะประหยัดเงินสักเล็กน้อย

อันที่จริงห้องพักที่จิงยี่เช่าให้เขานั้นก็อยู่ใกล้บ้านของเธอเป็นอย่างมาก ใช้เวลาเดินเพียงแค่ 10 นาทีเท่านั้นก็มาเจอกันได้แล้ว มันอาจจะดูไม่ดีสักเท่าไหร่สำหรับจิงยี่ที่เป็นผู้หญิง แต่กลับหาห้องพักให้ผู้ชายแล้วอยู่ใกล้บ้านตัวเองแบบนี้

ห้องที่จิงยี่เป็นคนลือกห้องนี้ ถือว่าเลือกได้ดีทีเดียว ในห้องมีการแบ่งสัดส่วนไว้อย่างชัดเจนและอุปกรณ์เฟอร์นิเจอร์ที่จำเป็นต่าง ๆ ก็มีพร้อม มันกว้างขวางเป็นอย่างมาก ในห้องนี้แบ่งเป็น 2 ห้องนอน 1 ห้องนั่งเล่น 1 ห้องครัวและ 1 ห้องน้ำ ตอนนี้ห้องนอนห้องที่สองนั้นล็อคไว้อยู่ แสดงว่าคนที่จะมาอยู่ร่วมกับเขาได้ย้ายเข้ามาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

มู่หรงเสี่ยวเทียนเดินเข้าไปในห้องที่เปิดไว้ เขาก็พบว่าจิงยี่นั้นได้จัดของใช้ประจำวันให้เขาแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาด้วยความซาบซึ้ง “ต่อจากนี้ฉันจะย้ายมาอยู่ที่นี่ การไปยังกลุ่มหนานเทียนก็คงกลายเป็นเหมือนการไปพักที่โรงแรมยังไงยังงั้น สักคืนสองคืนก็คงกลับ ถ้าหากว่าเธอไม่ช่วยฉันเตรียมของทั้งหมดนี่ไว้ให้ ฉันคงไม่รู้จะทำยังไง ขอบคุณจริง ๆ นะจิงยี่”

“ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายจะต้องขอบคุณ” จิงยี่ยิ้มและส่ายหัว “สิ่งที่ฉันทำยังไม่สามารถเทียบได้กับความเมตตาของพี่ที่มีต่อครอบครัวของฉันเลยแม้แต่น้อย”

จากนั้นจิงยี่ก็หน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล “ฉันซื้อเสื้อผ้ามาเปลี่ยนให้พี่ไว้บ้างแล้ว มันก็อยู่ในตู้ตรงนั้นนะ อย่าลืมนะ ในห้องน้ำยังมีของสำหรับไว้ซักผ้าและเอาไว้อาบน้ำ เมื่อพี่เข้าไปในนั้น พี่ก็จะเห็นมันเอง”

มันคงจะเป็นเรื่องแปลกถ้าหากว่าหญิงสาวที่ซื้อกางเกงในให้ผู้ชายจะไม่อายจนหน้าแดง

“แคปซูลออนไลน์จะมาส่งเมื่อไหร่กัน ?” มู่หรงเสี่ยวเทียนแทบจะสำลักความสุขเข้าไป มันเป็นเรื่องที่ดีมาก เพราะจิงยี่จัดการให้เขาไว้ทุกอย่าง

“มาถึงที่นี่ตอนบ่ายสอง” จิงยี่ตอบ

มู่หรงเสี่ยวเทียนเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว และตอนนี้ยังพอมีเวลาเหลืออยู่บ้างก่อนที่แคปซูลออนไลน์จะมาส่ง ดังนั้น ในตอนนี้เขาจึงพาจิงยี่ไปที่โรงพยาบาล

ตอนนี้น้องชายของจิงยี่รู้สึกดีขึ้นมามากแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของพ่อแม่ของจิงยี่ที่หายไปนาน ก็ปรากฏให้มาให้เห็นแล้วในเวลานี้ มู่หรงเสี่ยวเทียนถอนหายใจอย่างลับ ๆ ภายในใจของเขา “ความสุขของครอบครัวแลกกับ 300,000 หยวน มันช่างคุ้มค่าซะจริง”

เนื่องจากพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลเป็นเวลานาน ครอบครัวของจิงยี่จึงพากันไปกินของอร่อยเพื่อเป็นการฉลองที่น้องชายของเธอออกจากโรงพยาบาล ส่วนมู่หรงเสี่ยวเทียนขอตัวกลับก่อนและรีบออกจากโรงพยาบาลไป

เขารีบกลับไปที่ห้องพักของเขา เพื่อที่จะมาทักทายคนที่หารค่าห้องด้วย แต่ตอนนี้ชายวัยกลางคนคนนั้นได้ออกไปข้างนอกแล้ว ซึ่งชายคนนี้ มู่หรงเสี่ยวเทียนยังไม่เคยเจอเขาเลยสักครั้ง มู่หรงเสี่ยวเทียนก็เลยนั่งดูทีวีอย่างเบื่อหน่ายอยู่ในห้องนั่งเล่นเพื่อรอแคปซูลออนไลน์

ในที่สุดหลังจากแคปซูลออนไลน์ที่เขารออยู่ก็มาส่งสักที เจ้าหน้าที่ได้ติดตั้งเอาไว้ในห้องนอนให้เขา หลังจากที่พนักงานกลับออกไป เขาก็อดใจรอไม่ไหวที่จะเปิดเข้าไปในเกมทันที

หลังจากเข้ามาในเกมแล้ว มู่หรงเสี่ยวเทียนก็ไม่ได้ไปเก็บเลเวลแต่อย่างใด กลับกันเขากลับไปที่เมืองโนวิซ 110 เพื่อพบเจอกับลุงขุดเหมืองแร่ หลังจากบอกลุงเกี่ยวกับเรื่องที่เขาต้องการจะทำ ก็ทำให้ลุงขุดแร่ก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ท้ายที่สุดเขาก็ไปยังเมืองฟินิกซ์กับมู่หรงเสี่ยวเทียน

มู่หรงเสี่ยวเทียนพาลุงขุดเหมืองไปที่บ้านของเขาและสั่งให้อู๋ต้าจัดการต่อ จากนั้นจิงยี่ที่เพิ่งจะออนไลน์ก็ถูกเรียกตัวให้ไปที่บ้านหลังใหญ่ของเขา

“อู๋ต้า ฉันจะให้นายจัดการเรื่องธุรกิจต่าง ๆ พวกนี้ นายก็จัดการให้เรียบร้อย อย่าทำให้ฉันต้องเป็นกังวลก็แล้วกัน” มู่หรงเสี่ยวเทียนนั่งอย่างสงบอยู่บนเก้าอี้ตรงห้องนั่งเล่นในบ้านและพูดอย่างใจเย็น

“นายท่าน อย่ากังวลไปเลย ปล่อยให้ข้าจัดการเถอะ มันเป็นหน้าที่ของข้า เรื่องพวกนี้ท่านวางใจได้เลย” อู๋ต้าตอบกลับมาด้วยความมั่นใจ

“ก็นะ ถึงแม้เรื่องเงินจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ยังไงนายก็จะต้องจัดการมันอย่างรอบคอบ !” เขาพูดออกมาด้วยท่าทีจริงจัง

“นายท่าน วางใจเถอะ ข้าจะจัดการมันอย่างเหมาะสม ข้าจะไม่ใช้เงินในส่วนที่ไม่จำเป็นแน่นอน” อู๋ต้าตอบกลับมา

มู่หรงเสี่ยวเทียนรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ “ให้ตาย ปากบอกว่าใช้ในสิ่งที่จำเป็น แต่ดูเสื้อผ้านั่นสิ”

ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงถามขึ้นอย่างรวดเร็ว "อู่ต้า คำสั่งยอดวีรบุรุษที่นายพูดถึงนั่น ต้องการให้เราไปรบที่ไหนกันเนี่ย ! "

"หมู่บ้านสามก๊ก" อู๋ต้ากล่าว

"หมู่บ้านสามก๊กงั้นหรือ ? มันอยู่ที่ไหนล่ะ ? " มู่หรงเสี่ยวเทียนพยายามนึกย้อนถึงตอนที่ตนเล่นเกม ดูเหมือนว่าตอนนั้นในเว็บไซต์ของเกมเดสตินี่ จะไม่มีชื่อสถานที่แห่งนี้ปรากฏในแผนที่มาก่อน ดูท่าว่าจะเป็นแผนที่ที่ซ่อนอยู่สินะ

“เมืองซานหัว 100 ไมล์ทางตะวันตก” อู๋ต้าตอบออกมาด้วยท่าทีจริงจัง

“ดูเหมือนว่าฉันคงจะต้องไปเมืองซานหัวซะแล้ว” มู่หรงเสี่ยวเทียนพยักหน้าพร้อมกับครุ่นคิดไปด้วย

“นายท่าน” อู๋ต้าอดไม่ได้ที่จะกล่าว “ข้าคิดว่าท่านควรจะไปที่สำนักงานทหารรับจ้างก่อน จากนั้นก็เข้าร่วมกองทัพกับพวกเขา”

“ทำไมกันล่ะ ?” มู่หรงเสี่ยวเทียนถามอย่างงุนงง

“ข้าไม่รู้เลยว่าสถานการณ์ในหมู่บ้านสามก๊กเป็นอย่างไร ข้าคิดว่าท่านควรทำตามขั้นตอนทีละอย่าง อย่างแรกนั้นก็คือรับภารกิจเพื่อเข้าร่วมกองทัพ เก็บเลเวล และรอให้ความแข็งแกร่งนั้นเพิ่มมากขึ้นเสียก่อน”

มู่หรงเสี่ยวเทียนครุ่นคิด เขารู้สึกว่าอู๋ต้านั้นพูดถูก เขาจึงไตร่ตรองดูอีกครั้ง เขาก็ตระหนักได้ว่ามันยังคงเร็วเกินไป ดังนั้นเขาจึงจะต้องรอให้ความแข็งแกร่งของเขานั้นเพิ่มมากขึ้นกว่านี้ซะก่อน ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาจึงตัดสินใจว่าจะไปเข้าร่วมกับกองทัพในวันพรุ่งนี้

ในเมื่อตัดสินใจแล้ว มู่หรงเสี่ยวเทียนก็ออฟไลน์ทันที เขาออกจากแคปซูลออนไลน์จากนั้นก็เดินไปยังห้องนั่งเล่นโดยไม่พูดอะไร อย่างแรกที่เขาทำนั้นก็คือการจิบเบียร์เย็น ๆ ให้ชื่นใจ และตอนที่เขาเปิดตู้เย็น “โอ้โห...” จิงยี่ได้จัดเตรียมอาหารมากมายให้เขาเอาไว้หมดแล้ว

ขณะเขากำลังจะเดินเข้าไปในครัว เขาก็ได้ยินเสียงน้ำไหลออกมาจากห้องน้ำ เขาเห็นเงาสะท้อนที่ประตู และประตูห้องน้ำก็เปิดไว้อยู่ มู่หรงก็ส่ายหัวไปมาพร้อมกับรอยยิ้ม “ให้ตายเถอะพี่ชาย ฉันนี่เนื้อตัวสกปรกมาก ฉันต้องการอาบน้ำมากตอนนี้ ยังไงพี่ก็เร็ว ๆ หน่อยนะ” เขาพูดและเดินไปทางนั้น

“พี่ชาย พี่ได้ยินฉันมั้ย...” มู่หรงเสี่ยวเทียนยืนตัวแข็งอยู่ที่ประตูห้องน้ำทันที ร่างกายของเขาแข็งกระด้าง และปากของเขานั้นก็อ้าค้างเป็นรูปตัวโอ

To be continued…