เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เล่ม 1 ตอนที่ 44: การเปลี่ยนอาชีพครั้งสุดท้าย (1)

เล่ม 1 ตอนที่ 44: การเปลี่ยนอาชีพครั้งสุดท้าย (1)

เล่ม 1 ตอนที่ 44: การเปลี่ยนอาชีพครั้งสุดท้าย (1)


เล่ม 1 ตอนที่ 44: การเปลี่ยนอาชีพครั้งสุดท้าย (1)

“ฉันขอโทษสำหรับสิ่งที่เพิ่งจะพูดไป” มู่หรงเสี่ยวเทียนพูดขึ้นมา เขาจ้องมองไปที่ฮีโร่คนนั้นอย่างจริงใจ ใบหน้าของเขาไม่มีอะไรไปมากกว่าความสงบ

มู่หรงเสี่ยวเทียนตระหนักได้ เขาให้เวลาคิดไตร่ตรองอยู่สักพักใหญ่ ๆ เขาทุ่มเทชีวิตเพื่อเกมเดสตินี่อย่างจริงจังเพื่อที่จะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไม่เคยเห็นจุดสำคัญอีกมุมมองหนึ่งที่แตกต่างออกไป !

“ฉันไม่รู้ว่าฉันจะมีพลังมากมายเหมือนกับต้วนเฟิงหยุน นักรบเวทมนตร์ตามที่นายว่ามารึเปล่า แต่ฉันรับรองได้ว่าฉันจะปกป้องนายเท่าชีวิตของตัวเอง” มู่หรงเสี่ยวเทียนมองฮีโร่คนแคระอย่างนิ่งสงบ จากนั้นเขาก็ได้เห็นแผลที่เท้าของอีกฝ่าย “ถ้ายังไหวก็เดินตามฉันมา แต่ถ้าไม่ไหว ฉันก็จะแบกนายเอง”

“ไม่เป็นไรหรอก นายท่าน” ความตื่นเต้นพรั่งพรูออกมาจากดวงตาของฮีโร่คนแคระ

มู่หรงเสี่ยวเทียนยิ้มออกมาบาง ๆ จากนั้นก็หันหลังและเดินกลับไปบนภูเขา

“อ้ากก !” เสียงฮีโร่คนแคระกรีดร้องเหมือนหมูถูกเชือดมาจากทางด้านหลัง “นายท่าน ทำไมตั้งชื่อให้ข้าว่า อู๋ต้า ? เอาไอ้คนขายขนมเปี๊ยะทอดที่ร่างกายผอมบาง ชื่ออู๋ต้าหลางนั่นนำมาเปรียบเทียบกับข้าได้เยี่ยงไร ?”

มู่หรงเสี่ยวเทียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา....

.           ในช่วงเวลานี้ ท้องฟ้านั้นสว่างสดใส ภูเขาเขียวขจี รวมถึงลำธารน้ำใสที่ไหลเย็นภายใต้ดวงอาทิตย์ เมฆมากมายลอยอยู่รอบ ๆ ภูเขา ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่

มู่หรงเสี่ยวเทียนได้เดินนำอู๋ต้าไปยังสถานที่ที่เขาตัดต้นไม้กับไป่หยุน เมื่อมองไปที่เชือกเถาวัลย์ที่ไป่หยุนเป็นคนทำที่กองอยู่บนพื้น มันก็ทำให้เขาก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาอีกครั้ง

เขาหยิบมันขึ้นมามัดต้นไม้ที่เขาตัดเอาไว้รวมกัน จากนั้นก็รีบกลับไปยังถ้ำของราชาหมาป่าโลหิตกลายพันธุ์ เขาจะต้องเอาลูกปัดอันนั้นกลับไปด้วยให้ได้

เมื่อเขามาถึงถ้ำแล้ว มู่หรงเสี่ยวเทียนก็เริ่มลงมือ เขาไม่พูดอะไรกับอู๋ต้าสักคำ ฮีโร่คนนี้นั้นฉลาดพอตัวอยู่แล้ว จากการที่มีเขาอยู่เคียงข้างมันจึงทำให้การทำงานนั้นเสร็จไวกว่าเดิมหลายเท่าตัว แต่ถึงแบบนั้น มู่หรงเสี่ยวเทียนก็ยังต้องใช้เวลาทั้งวันเพื่อทำบันได ด้วยร่างกายที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและความเหน็ดเหนื่อย

“ผู้เล่นชื่อโจร ประสบความสำเร็จในการสร้างทักษะของตัวเองขึ้นมา ระบบจะมอบรางวัลเป็นค่าชื่อเสียง 2,000 หน่วย”

“ผู้เล่นชื่อโจร ได้สร้างทักษะขึ้นมา กรุณาใส่ชื่อลงไป”

“เดี๋ยวก่อนนะ ?” มู่หรงเสี่ยวเทียนผงะอีกครั้งและรีบเปิดหน้าต่างสเตตัสขึ้นมาทันที

สกิล: ไม่มีชื่อ

สิ่งของทั้งหมดที่ถูกสร้างขึ้นจากพิมพ์เขียวสามารถผลิตได้เร็วขึ้น ความเร็วในการผลิตเพิ่มขึ้น 30 เปอร์เซ็นต์

ความเข้าใจ +2

หลังจากคิดดูแล้ว มันอาจจะไม่เป็นประโยชน์มากเท่าไหร่ แต่เขาก็ยังตั้งชื่อของมันว่า เทคนิคในการผลิต

มู่หรงเสี่ยวเทียนปิดหน้าต่างสเตตัสลง จากนั้นก็ทำการงัดลูกปัดอย่างระมัดระวัง หลังจากเสร็จสิ้นเรื่องทั้งหมดนี้แล้ว เขากับอู๋ต้าก็ออกจากอาณาเขตของราชาหมาป่าทันที

เมื่อเขามาถึงยังหุบเขาด้านหน้า อู๋ต้าก็หยิบพืชและสมุนไพรบางอย่างขึ้นมาพร้อมกับนำมันไปประคบที่บาดแผลบนขาของเขา และเขายังบอกมู่หรงเสี่ยวเทียนอีกว่าแถวนี้มีสมุนไพรดี ๆ ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก

“อู๋ต้า” ขณะที่กำลังมองดูอู๋ต้าที่นั่งอยู่บนพื้นและประคบยาลงไปที่บาดแผลอย่างช้า ๆ เขาก็รู้สึกว่าตอนนี้ยังคงพอจะมีเวลาว่างอยู่บ้าง มู่หรงเสี่ยวเทียนจึงใช้โอกาสนี้ในการอธิบายบางอย่างสำหรับเขาอย่างชัดเจนทันที “อู๋ต้า ถ้าหากว่าฉันลบไอดีและเริ่มใหม่อีกครั้ง มันจะเกิดอะไรขึ้นกับนาย ?”

เมื่อได้ยินมู่หรงเสี่ยวเทียนถามแบบนี้ อู๋ต้าก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ แต่เขายังคงตอบอย่างจริงจังว่า “ข้าจะถูกบังคับให้กลับไปยังที่ที่จากมาและก็คงจะร่อนเร่ไปในป่าอย่างที่เคยทำมาก่อน”

มู่หรงเสี่ยวเทียนยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “มันไม่มีทางอื่นแล้วหรือ ?”

“มีสิ ตราบใดที่นายท่านช่วยข้าสร้างสำนักงานฮีโร่ขึ้นมาในเมืองหลักที่ไหนสักที่ เมืองนั้นก็จะกลายเป็นเมืองหลักของเหล่าฮีโร่ และฮีโร่มากมายที่อาศัยอยู่ภายนอกก็จะสามารถตามหาสำนักงานฮีโร่ได้ จากนั้นมันก็จะกลายเป็นจุดศูนย์รวมของเหล่าฮีโร่ทันที !” ในเวลานี้หลังจากที่อู๋ต้าประคบสมุนไพรเสร็จ เขาก็ลุกขึ้น

“มันไม่ใช่เรื่องยากที่จะจัดการ ฉันเองก็ไม่มีอะไรทำในตอนนี้ ค่าชื่อเสียงนั้นก็เริ่มมีมากขึ้นแล้ว ไปที่เมืองหลักและซื้อที่ดินเพื่อสร้างสำนักงานฮีโร่ให้นายกันดีกว่า” มู่หรงเสี่ยวเทียนพูดจบก็ได้นำทางอู๋ต้าออกไป เขาต้องการที่จะเปลี่ยนอาชีพใหม่ในทันที ถ้าเปลี่ยนไม่ได้แล้ว เขาจำเป็นจะต้องลบบัญชีและเริ่มต้นใหม่ สิ่งที่เขาจะทำนี้ มันก็อาจจะทำให้อู๋ต้าสบายใจขึ้นมาได้

“ท่านช่างโลกสวยเสียจริง” อู๋ต้าเดินตามมู่หรงออกจากหุบเขา เขาส่ายหัวไปมา “นายท่าน ท่านจะต้องมีคำสั่งจากฮีโร่ถึงจะสามารถสร้างสำนักงานฮีโร่ขึ้นมา ไม่ใช่แค่นั้น การที่จะซื้อบ้านหรือที่ดินได้ ท่านจะต้องมีเลเวลอย่างน้อยอยู่ที่เลเวล 10 ก่อนที่จะซื้อ ข้าคิดว่าท่านควรจะเปลี่ยนอาชีพเสียก่อน นั่นเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด”

เมื่อมู่หรงเสี่ยวเทียนได้ยินเช่นนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างขมขื่น “ถ้าฉันเปลี่ยนอาชีพได้ ฉันคงจะไม่พูดอะไรกับนายมาก” จากนั้นมู่หรงเสี่ยวเทียนก็เปลี่ยนท่าทางและเล่าเรื่องราวทั้งก่อนและหลังให้อู๋ต้าฟัง

หลังจากได้ยินเช่นนั้นมันก็ทำให้อู๋ต้ารู้สึกขำขันขึ้นมาทันที เขามึนงงเล็กน้อย แต่ท้ายที่สุดเขาก็พูดกับมู่หรงเสี่ยวเทียนว่า “แต่ท่านควรจะไปเปลี่ยนอาชีพก่อน หากเปลี่ยนไม่ได้ ทุกอย่างก็ไม่มีประโยชน์ ปล่อยมันให้เป็นเรื่องของโชคชะตาเสียเถอะ” จากนั้นเขาก็บอกมู่หรงเสี่ยวเทียนอีกว่า หากเขาไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้และลบบัญชีออกไป เขาก็ต้องเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง อู๋ต้าจะรอเขาอยู่ในหุบเขาสัตว์กินพืช และมีเพียงคำขอเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น ก็คือถ้าหากว่าเจอกับเขาในครั้งต่อไป ได้โปรดมอบชื่อที่ยิ่งใหญ่และไม่ใช่อู๋ต้าอย่างเดิม

ตอนนี้เขาได้พูดทุกอย่างที่เขาต้องการจะพูดแล้ว แม้ว่ามันจะไม่ใช่สิ่งที่ควรจะพูด แต่มู่หรงเสี่ยวเทียนเองก็รู้สึกโล่งใจเช่นกัน ในหัวใจของเขานั้นยังมีร่องรอยของความกังวลและเป็นห่วงไป่หยุนอยู่เล็กน้อย ระหว่างทางมู่หรงเสี่ยวเทียนถามอู๋ต้าด้วยความสงสัย ว่าเขารู้ข้อมูลต่าง ๆ ในเดสตินี่อย่างชัดเจนได้อย่างไร แต่อู๋ต้าบอกกับเขาว่านี่เป็นเพียงความรอบรู้ในสมองของเขาเท่านั้น เมื่อได้ยินเช่นนี้มันก็ทำให้มู่หรงเสี่ยวเทียนรู้สึกอับอายเล็กน้อย เนื่องจากเขาไม่รู้อะไรเลย

เมื่อทั้งสองเดินทางมาถึงยังหมู่บ้านโนวิซ 110 จากนั้นก็ใช้ประตูมิติ เทเลพอร์ตไปยังเมืองฟินิกซ์ ขณะนี้บนหัวของอู๋ต้ามีอักษรแสดงออกมาว่า “ฮีโร่อู๋ต้า เป็นฮีโร่ของผู้เล่นชื่อโจร” สิ่งนี้ได้สร้างความโกลาหลให้กับเมืองฟินิกซ์เป็นอย่างมาก และแล้วในเว็ปไซต์ของเกมเดสตินี่ก็มีหัวข้อของข่าวนี้ถูกเขียนขึ้นมา ผู้คนมากมายต่างก็เข้าไปแสดงความคิดเห็นกันอย่างล้นหลามพวกเขาได้พยายามขอคำอธิบายจากเว็บไซต์ทางการของสำนักงานใหญ่

ในไม่ช้า เว็บไซต์ทางการก็ได้มีการชี้แจง พวกเขาอธิบายว่าระบบได้รับการอัพเกรดโดยอัติโนมัติ และทุกอย่างในเดสตินี่นั้นก็ถูกสั่งการโดยระบบ AI จะไม่มีการโกงเกิดขึ้นอย่างแน่นอน และในขณะเดียวกันก็ประกาศว่าจะไม่มีการลงโทษในการ PK (Player kill) ในอนาคต ตราบใดที่ผู้เล่นมีความสามารถ มันก็จะไม่มีใครขัดขวางได้ในเกมเดสตินี่นี้

การประกาศนี้ถือว่าเป็นการเปิดฉากโหมโรงของยุคทหารรับจ้างอย่างแท้จริง ซึ่งทำให้เดสตินี่นั้นดูซับซ้อนและดุเดือดยิ่งขึ้นไปอีก !

To be continued…

จบบทที่ เล่ม 1 ตอนที่ 44: การเปลี่ยนอาชีพครั้งสุดท้าย (1)

คัดลอกลิงก์แล้ว