บทที่ 24: การล้างแค้นที่สาสมและงานวิวาห์สะเทือนเลื่อนลั่น

บทที่ 24: การล้างแค้นที่สาสมและงานวิวาห์สะเทือนเลื่อนลั่น

เมื่อได้รับคำยืนยันจากฟู่เหิงซิว หวงกุ้ยหลานและสามีก็คลายความกังวลลงไปได้มาก

ลูกสาวของพวกเขากำลังตั้งครรภ์ พวกเขาไม่อยากให้เธอต้องลำบากตรากตรำ หวงกุ้ยหลานกำชับอย่างระมัดระวัง "เมิ่งเหยา ตอนนี้หนูท้องอยู่ ไม่ต้องมาโรงพยาบาลบ่อยนักหรอก เดี๋ยวจะเหนื่อยเปล่าๆ ทางนี้สบายมาก หนูไม่ต้องห่วงพวกเรานะลูก"

"ไม่เป็นไรค่ะ มีคนคอยรับส่ง หนูไม่เหนื่อยเลย" คู่สามีภรรยาคู่นี้ดีกับหรูเมิ่งเหยามาก ซูชิงเฉิงเองก็จะดูแลพวกเขาเป็นอย่างดีเช่นกัน

ฟู่เหิงซิวเสริมขึ้น "คุณแม่ครับ ผมจะคอยดูแลพาเมิ่งเหยามาเองครับ ไม่ต้องเป็นห่วง"

บรรยากาศในห้องผู้ป่วยที่เคยมืดมน กลับมาอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างที่หาได้ยาก

หวงกุ้ยหลานและสามีมีความสุขจากใจจริง

หลังจากรับประทานอาหารเย็นร่วมกับหวงกุ้ยหลานและสามีแล้ว ซูชิงเฉิงและคณะก็ขอตัวกลับ

ระหว่างทางกลับบ้าน ฟู่เหิงซิวยื่นโทรศัพท์มือถือให้เธอพร้อมรอยยิ้ม "เมิ่งเหยา ผมมีอะไรสนุกๆ และน่าสะใจให้ดู"

ภาพที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

เจียงเหมิงเหมิงถูกใส่กุญแจมือตรึงไว้กับเตียง และ 'เย่' กำลังใช้วิธีการสารพัดรูปแบบในการทรมานเธอ

ความทรงจำของหรูเมิ่งเหยาหลั่งไหลเข้ามาอย่างรวดเร็ว นี่คือความทุกข์ทรมานที่หรูเมิ่งเหยาเคยได้รับ ช่วงเวลาเหล่านั้นช่างเลวร้ายจนไม่กล้าหวนนึกถึง

เมื่อนึกถึงคำขอโทษอย่างไม่เต็มใจของเจียงเหมิงเหมิง ซูชิงเฉิงก็รู้สึกว่ามันช่างน่าขันสิ้นดี

อย่าว่าแต่ไม่ใช่คำขอโทษจากใจจริงเลย

ต่อให้เจียงเหมิงเหมิงคุกเข่าโขกศีรษะทุกๆ ห้าก้าวเพื่อขอขมา เธอ ก็ จะ ไม่ มี วัน ยก โทษ ให้ เด็ด ขาด!

ทำผิดก็ต้องชดใช้ด้วยราคาที่สาสม!

รอให้เจียงเหมิงเหมิงได้ลิ้มรสความเจ็บปวดและความทรมานทุกอย่างที่หรูเมิ่งเหยาเคยเจอ ทีละอย่างๆ จนครบถ้วน

รอให้เจียงเหมิงเหมิงตายเสียก่อน! ค่อยมาถามหาการให้อภัยจากเธอ!

ซูชิงเฉิงส่งโทรศัพท์คืน "แล้วคนอื่นๆ ในตระกูลเจียงล่ะคะ?"

คนชั่วไม่ได้มีแค่เจียงเหมิงเหมิงคนเดียว

"เจียงกรุ๊ปล้มละลาย ทรัพย์สินทั้งหมดถูกยึด เจียงเจิ้งเซียนถูกควบคุมตัวรอรับโทษตามกฎหมาย ส่วนแม่เจียงกับเจียงจิงเซวียน สองคนนี้ไม่เคยลำบาก ทักษะการเอาตัวรอดแทบจะเป็นศูนย์ หางานทำได้ไม่เกินสามวันก็คงไม่รอด

สุดท้ายแม่เจียงก็หาช่องทางหาเงินด้วยการใช้เรือนร่าง ส่วนเจียงจิงเซวียนก็หมดสภาพ เกาะกินเงินที่แม่ตัวเองหามาได้"

ความรู้สึกอึดอัดในใจของซูชิงเฉิงเบาบางลงมาก พวกนั้นเคยด่าว่าหรูเมิ่งเหยาเป็นเด็กบ้านนอกชั้นต่ำ

ตอนนี้ พวกเขามีสภาพยิ่งกว่าเด็กบ้านนอกเสียอีก "ถึงจะใช้ร่างกายแลกเงิน ก็อย่าให้หล่อนสบายเกินไปนักนะคะ"

ฟู่เหิงซิวพยักหน้า "ผมรู้ว่าต้องทำยังไง"

หลังครุ่นคิดครู่หนึ่ง ซูชิงเฉิงก็กล่าวต่อ "ทันทีที่เจียงเหมิงเหมิงตาย ให้ตระกูลเย่หายไปจากโลกนี้ตลอดกาล ระหว่างนี้อย่าให้เย่ไปทำร้ายใครได้อีก! จัดการคนก่อนหน้านี้ให้เรียบร้อยด้วยนะคะ"

เธอเว้นจังหวะ ก่อนจะเสริมด้วยน้ำเสียงอำมหิตและเย็นยะเยือก แววตาเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม "เอาให้แน่ใจว่าพวกมันจะตายไม่ง่ายนัก!"

เย่เป็นพวกวิปริตเต็มขั้น และยังมีเด็กสาวอีกมากมายที่ถูกกักขังอยู่ที่นั่น

ต่อให้แล่เนื้อเฉือนหนังพันครั้งก็ยังไม่สาสม

ซูชิงเฉิงรู้สึกว่าวิธีการทรมานคนในโลกมนุษย์นั้นยังปรานีเกินไปสำหรับพวกมัน

เธอเรียก 'เจ้ากระต่ายน้อย' ออกมา "ไปแอบ 'ดูแล' พวกมันเป็นพิเศษหน่อยนะ เอาให้แน่ใจว่าพวกมันจะไม่ตายง่ายๆ ต่อให้ตายไปแล้ว วิญญาณก็ต้องถูกทรมานต่อไป

ถ้าไม่เข้าใจ ก็ไปดูแบบอย่างจากไอดอลของเธออย่าง 'มังกรขาว' กับ 'เสี่ยวเหยา' ก็ได้ เรียนรู้วิธีการจับลงกระทะทองแดง ต้มทั้งเป็น สับให้เละ หรือจับทำมนุษย์ตะขาบอะไรพวกนั้น"

เจ้ากระต่ายน้อยถึงกับอึ้ง "..." น้องเป็นผู้หญิงนะ! จะให้โหดเหมือนมังกรขาวได้ยังไง

หรือว่าชื่อนี้จะเป็นกาลกิณี?

ชื่อนี้ตั้งขึ้นเพื่อรำลึกถึงมังกรขาวแท้ๆ

แต่ก็นะ คนพวกนี้น่ารังเกียจจริงๆ วิธีการแค่นี้ยังถือว่าน้อยไปเสียด้วยซ้ำ

...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็ถึงวันแต่งงาน

ในช่วงเวลานี้ เมื่อตระกูลฟู่ทราบข่าวว่าซูชิงเฉิงตั้งครรภ์ลูกแฝด พวกเขาก็ดีใจจนเนื้อเต้น

ของล้ำค่าและอสังหาริมทรัพย์มากมายถูกโอนมอบให้ซูชิงเฉิงตั้งแต่วันที่เธอย้ายเข้ามา

ส่วนหุ้นของบริษัทนั้นถูกเก็บไว้มอบให้ในวันแต่งงาน

ดูเหมือนพวกเขาแทบจะไม่มีอะไรเหลือให้มอบให้แล้ว

ผู้เฒ่าฟู่และคนอื่นๆ กลุ้มใจกันยกใหญ่

คิดไปคิดมา ผู้เฒ่าฟู่จึงตัดสินใจโอนกรรมสิทธิ์คฤหาสน์เก่าแก่ของตระกูลฟู่ให้แก่ซูชิงเฉิงโดยตรง

และฟู่เจียเหนียนก็นำหุ้นและกองทุนส่วนตัวออกมามอบให้อีก

ซูชิงเฉิงเปลี่ยนสถานะจากเศรษฐีนีตัวน้อย กลายเป็นมหาเศรษฐีนีผู้ทรงอิทธิพลในพริบตา

ในวันวิวาห์ ความหรูหราอลังการนั้นเกินกว่าคำบรรยายใดๆ

พิธีมงคลสมรสแบบจีน มงกุฎหงส์และชุดเจ้าสาวปักดิ้นทอง ไม่ได้เป็นเพียงคำเปรียบเปรยตามตัวอักษร

แต่มงกุฎหงส์นั้นคือของจริงที่จักรพรรดินีในยุคโบราณเคยสวมใส่

ชุดเจ้าสาวก็เป็นของเก่าแก่ล้ำค่า

ทุกสิ่งที่ประดับอยู่บนเรือนร่าง ทั้งที่คอและข้อมือ ล้วนเป็นสมบัติประเมินค่าไม่ได้

ทุกชิ้นส่งกลิ่นอายของความมั่งคั่งออกมาจนตลบอบอวล

ฉากหลังอันยิ่งใหญ่ของโถงพิธีประดับประดาไปด้วยของเก่าแก่โบราณมากมาย แต่ละชิ้นมีมูลค่ามหาศาล

มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพิเศษยืนคุมเข้มอยู่โดยรอบ

การตกแต่งภายในงานงดงามวิจิตรบรรจงและเปี่ยมด้วยรสนิยม

แขกเหรื่อที่มาร่วมงานล้วนเป็นบุคคลระดับสูงที่มีทั้งเงินและอำนาจ

ความหรูหราของงานแต่งครั้งนี้เป็นที่กล่าวขานจนแทบไม่น่าเชื่อ

แต่ในวันเดียวกันนี้เองที่ซูชิงเฉิงได้กลายเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในตระกูลฟู่

เธอถือครองหุ้นครึ่งหนึ่งของทุกคนในตระกูลฟู่แต่เพียงผู้เดียว

ทันทีที่ข่าวนี้แพร่ออกไป มันสร้างความสั่นสะเทือนไปถึงต่างประเทศ แม้แต่หุ้นเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของฟู่คอร์ปอเรชั่นก็ยังเป็นสิ่งที่ยากจะจินตนาการ

การถือครองหุ้นครึ่งหนึ่งของทุกคนในตระกูลฟู่ แทบจะเรียกได้ว่าฟู่คอร์ปอเรชั่นตกอยู่ในกำมือของเธอแล้ว

เรื่องราวแสนประทับใจมากมายถูกเล่าขานในวันนั้น

งานแต่งงานที่หรูหราที่สุดในโลก

ท่านประธานที่รักเมียที่สุดในโลก

และผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก

...

ตลอดการตั้งครรภ์เป็นช่วงเวลาที่แสนรื่นรมย์ ไม่มีอาการแพ้ท้องเลยแม้แต่น้อย

ทุกวันวนเวียนอยู่กับการกิน ดื่ม และช้อปปิ้ง

ฟู่เหิงซิวย้ายงานส่วนใหญ่กลับมาทำที่บ้าน เพื่อจะได้ใช้เวลาอยู่กับเธอให้มากที่สุด

การดูแลส่วนตัวย่อมสะดวกสบายกว่าการจ้างคนอื่นเป็นไหนๆ

ตัวอย่างเช่น ถ้าเล็บเธอยาว ฟู่เหิงซิวจะเป็นคนตัดให้

ถ้าเธอไม่อยากกินอะไร ฟู่เหิงซิวจะจัดการกินแทน

ถ้าจู่ๆ เธอนึกอยากกินอะไรขึ้นมา ฟู่เหิงซิวจะรีบออกไปซื้อให้ทันที

ถ้าวันนี้เธอช้อปปิ้งจนเหนื่อยและไม่อยากอาบน้ำ ฟู่เหิงซิวจะเป็นคนอาบให้

หลังอาบน้ำ หากหน้าท้องของเธอต้องการการบำรุง ฟู่เหิงซิวจะคอยทาออยล์ให้

ถ้ามือเธอปวดเมื่อย ฟู่เหิงซิวจะคอยนวดให้

ถ้าเธอเป็นตะคริวที่ขา ฟู่เหิงซิวก็จะคอยบีบนวดให้เช่นกัน

เขาไม่เคยห้ามเรื่องการกินของเธอเลย

มู่ไป๋บอกว่าอารมณ์ของคนท้องสำคัญที่สุด การกินอาหารขยะบ้างนานๆ ทีไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ไม่จำเป็นต้องตื่นตูมเกินเหตุ

แม้แต่จะดื่มน้ำสักแก้ว ก็มีคนคอยเสิร์ฟให้ถึงที่ ชีวิตจะดีไปกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

ฟู่เหิงซิวไม่มีคำบ่นแม้แต่คำเดียว เขาเชื่อฟังภรรยาของเขามาก

เขามีความสุขที่ได้ปรนนิบัติสมบัติล้ำค่าของเขา

สิ่งเดียวที่แย่มากๆ คือความทรมานใจ ฟู่เหิงซิวรู้สึกเหมือนจะบ้าตายคืนละหลายรอบ

ไอ้พวกชุดพยาบาลอะไรเทือกนั้น บ่อยครั้งที่เขาอาบน้ำเสร็จออกมา ก็จะเห็นเธอสวมใส่มันรออยู่

เขาไม่รู้ว่าตัวเองผ่านช่วงเวลานั้นมาได้อย่างไร ต้องวิ่งเข้าไปอาบน้ำเย็นอย่างน้อยวันละสามสี่รอบ

ทุกครั้งที่ไฟราคะถูกจุดขึ้น เธอก็มักจะพูดว่า 'ไม่งั้นคุณก็ไปนอนห้องข้างๆ คนเดียวสิคะ'

พอรู้ว่าเขาตัดใจไปไม่ได้ เธอก็ยิ่งได้ใจทำตัวเหิมเกริมหนักข้อขึ้นทุกที

ช่างเป็นยัยจิ้งจอกตัวร้ายที่ชอบทรมานคนจริงๆ

เมื่อดูฤกษ์ยามเรียบร้อย ซูชิงเฉิงก็เลือกวันที่ดีเพื่อเตรียมให้กำเนิดสองชีวิตน้อยๆ