บทที่ 44 - จงอี้ถูกไล่ออก

บทที่ 44 - จงอี้ถูกไล่ออก

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

มื้อเที่ยงวันต่อมา ณ สถานที่เดิม เซี่ยจวินซานและหวังเยว่นั่งจับเข่าคุยกันอีกครั้งในโรงอาหารบริษัท เพื่อนร่วมงานคนอื่นเห็นแล้วก็คร้านจะเข้าไปยุ่ง เพราะรู้ดีว่าสองคนนี้ต้องเปิดสภากาแฟวิจารณ์เรื่องชาวบ้านกันอีกแน่

การที่ 'ตัวป่วน' ในสายตาหัวหน้าแผนกอย่างเซี่ยจวินซานและหวังเยว่มาสุมหัวกัน ยิ่งทำให้หัวหน้าแผนกเหม็นขี้หน้าพวกเขาหนักเข้าไปอีก

แต่หวังเยว่หาได้แคร์ไม่ เพราะหัวหน้าแผนกไม่มีอำนาจชี้เป็นชี้ตายขนาดนั้น หรือต่อให้มี เขาก็ไม่ได้ฝากชีวิตไว้กับเงินเดือนที่นี่ ส่วนเซี่ยจวินซานยิ่งไม่สนใหญ่ พ่อตาเขาเส้นใหญ่จะตายไป

"เถียนอวี่หลานคนนี้ ไม่รู้ว่าเหยียนเผิงทนอยู่ด้วยได้ยังไง"

เซี่ยจวินซานเปิดประเด็น 'ของหวาน' หลังมื้ออาหารทันทีที่นั่งลง

"แม่นางคนนั้นไปสร้างวีรกรรมอะไรไว้อีกครับ"

หวังเยว่เริ่มสงสัย หรือนี่จะเป็นพลังของตัวเอก? ครอบครัวเขาใช้ชีวิตราบเรียบไม่มีคลื่นลม แต่บ้านเซี่ยจวินซานนี่มีดราม่าให้เสพได้ทุกวี่ทุกวัน จนหวังเยว่เริ่มจะติดรายการวาไรตี้มื้อเที่ยงนี่ซะแล้ว

สรุปเรื่องราวก็คือ ช่วงนี้เถียนอวี่หลานขยันสร้างเรื่องให้หนานลี่ไม่เว้นวัน เริ่มจากคัดค้านโครงการตกแต่งห้างสรรพสินค้าของหนานลี่แบบหัวชนฝา พอโครงการเริ่มเดินหน้าก็มาโกรธที่หนานลี่จงใจปิดบังข้อมูล มิหนำซ้ำรุ่นน้องของเซี่ยจวินซานที่ชื่อจงอี้ ยังโดนเถียนอวี่หลานร้องเรียนไปที่กระทรวงศึกษาธิการ เพียงเพราะจงอี้ออกข้อสอบเกินหลักสูตรไปสองข้อ ผลสุดท้ายจงอี้เลยโดนไล่อออกจากโรงเรียน

"พี่เซี่ย ผมจำได้ว่าแฟนของรุ่นน้องพี่คนนี้ เป็นครูประจำชั้นลูกพี่ไม่ใช่เหรอครับ"

หวังเยว่ถามเพื่อความชัวร์

"ใช่!"

เซี่ยจวินซานพยักหน้า

"งั้นก็ชัดแล้ว ในสายตาเถียนอวี่หลาน พี่รู้อยู่เต็มอกว่าแฟนของจงอี้เป็นครูประจำชั้นลูกชายเธอ แต่พี่กลับยุให้เธอไปมีเรื่องกับเขา เท่ากับว่าพี่จงใจวางยาเธอน่ะสิ"

หวังเยว่ฟังปุ๊บก็ทะลุปรุโปร่ง เถียนอวี่หลานคนนี้น่าจะเป็นประเภทเดียวกับโจโฉ คือระแวงว่า 'มีแต่คนจ้องจะทำร้ายข้า'

"บ้าไปแล้ว ใครจะว่างไปแนะนำเรื่องพรรค์นั้น อีกอย่างเรื่องที่พวกเขากิ๊กกันใครๆ เขาก็รู้กันทั้งนั้น เธอเองก็ควรจะรู้สิ"

เซี่ยจวินซานอ้าปากค้าง

"ใครๆ ก็รู้ หมายถึงพวกนักเรียนเอาไปเม้าท์ให้ผู้ปกครองฟังใช่ไหมครับ แล้วพี่คิดว่าเหยียนจื่อโยวมีความกล้าพอที่จะนั่งคุยเล่นกับแม่เขาเรื่องนี้เหรอ"

หวังเยว่ถอนหายใจให้กับความสัมพันธ์แม่ลูกคู่นี้

"มัน... ไม่น่าจะขนาดนั้นมั้ง ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ"

เซี่ยจวินซานยังไม่อยากจะเชื่อว่าแม่ลูกจะคุยกันไม่ได้

"เอาเถอะ ฟังจากที่พี่เล่ามา เถียนอวี่หลานคนนี้ค่อนข้างยึดติดความคิดตัวเอง เวลาเห็นหน้าลูกชายคงคุยแต่เรื่องเรียนกับเรื่องเรียนพิเศษนั่นแหละ"

หวังเยว่ตัดบทไม่อยากวิเคราะห์ต่อ

"ขอเบอร์รุ่นน้องพี่หน่อยสิครับ"

"เอาไปทำไม"

เซี่ยจวินซานงง ไม่รู้ว่าหวังเยว่จะเอาเบอร์จงอี้ไปทำอะไร แต่ก็ยอมให้ไป

"เขาตกงานไม่ใช่เหรอ ผมจะชวนเขามาเป็นพาร์ตเนอร์"

จู่ๆ หวังเยว่ก็นึกถึงซอฟต์แวร์ตรวจการบ้านอัตโนมัติที่ฮิตระเบิดในโลกเดิมของเขา ถ้าเอามาประยุกต์ใช้กับการเรียนการสอนออนไลน์ในยุคนี้ มันต้องเพอร์เฟกต์แน่ๆ เข้ากับสถานการณ์ปัจจุบันสุดๆ

"นายจะหางานอะไรให้เขาทำ อย่าบอกนะว่าจะจ้างมาเป็นติวเตอร์ส่วนตัว งั้นพ่วงลูกสาวฉันไปด้วยสิ ครั้งที่แล้วที่นายแนะนำเรื่องติวเตอร์ ฉันยังหาคนถูกใจไม่ได้เลย"

เซี่ยจวินซานเข้าใจว่าหวังเยว่จะจ้างจงอี้มาสอนลูกๆ ของทั้งสองบ้าน

"ก็ประมาณนั้นแหละครับ เดี๋ยวถ้าร่วมมือกันสำเร็จ ปัญหาติวเตอร์ของพี่ก็จะได้รับการแก้ไขไปในตัว"

หวังเยว่พูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

"ทำมาเป็นลึกลับ งั้นเอาอย่างนี้ สุดสัปดาห์นี้ฉันนัดเหยียนเผิงไปตีแบด นายชวนจงอี้มาด้วยสิ จะได้ทำความรู้จักกันไว้"

เซี่ยจวินซานคิดไปคิดมาก็อยากจะเป็นพ่อสื่อแนะนำให้

"ได้ครับ งั้นให้พี่สะใภ้พาฮวนฮวนกับเชาเชามาด้วย เดี๋ยวผมพาเมียกับลูกๆ ไปแจม ให้เด็กๆ ได้เล่นด้วยกัน"

หวังเยว่เสนอไอเดีย

"แล้วจะให้จงอี้พาแฟนมาด้วยไหม"

เซี่ยจวินซานลังเล

"ถ้าพี่คิดว่าไหวก็เอาสิครับ แล้วก็ให้เหยียนเผิงพาเมียมาด้วยเลยเป็นไง!"

หวังเยว่อดไม่ได้ที่จะกลอกตามองบน

"ใช่ๆๆ วันนั้นนายกับจงอี้มีธุระต้องคุยกัน ส่วนฉันกับเหยียนเผิงตีแบด ไม่ได้ทิ้งใครให้เหงา!"

เซี่ยจวินซานเพิ่งนึกขึ้นได้ เหงื่อแตกพลั่ก ขืนพาเถียนอวี่หลานมาเจอกับคู่กรณี มีหวังโลกแตกแน่!

วันหยุดสุดสัปดาห์มาถึงเร็วกว่าที่คิด ทุกคนมารวมตัวกันที่โรงยิม หลังจากแนะนำตัวกันเสร็จสรรพ หวังเยว่ให้หร่วนก่วนไปตีแบดกับหนานลี่ ส่วนตัวเองกับจงอี้ยืนดูเด็กสี่คนวิ่งเล่นอยู่ห่างๆ

"จงอี้ คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้นะ ผมมีซอฟต์แวร์ตัวหนึ่ง..."

หวังเยว่ไม่อ้อมค้อมเพราะไม่สนิทกับจงอี้ เลยเข้าเรื่องทันที

"คุณหมายความว่า คุณอยากให้ผมใช้ซอฟต์แวร์ของคุณในการสอนหนังสือ?"

จงอี้ทวนคำถามเพื่อความแน่ใจ

"ใช่ครับ ซอฟต์แวร์ตัวนี้สอนออนไลน์ได้ ตรวจการบ้านอัตโนมัติได้ และมีฟังก์ชันอื่นๆ อีกเพียบ แทบไม่ต่างอะไรกับการสอนสด ด้วยความสามารถระดับคุณ ผมมั่นใจว่าจะดึงดูดนักเรียนได้เยอะแน่"

หวังเยว่พยักหน้า

"แล้วทำไมคุณไม่ไปหาเงินทุนมาทำเองเลยล่ะ"

จงอี้ยังระแวง คนไม่รู้จักกันจู่ๆ จะมาช่วยทำไม

"มีซอฟต์แวร์ มีครูคุณภาพ ผมค่อยไปหาทุนมันง่ายกว่า อีกอย่างถ้าคุณมาเป็นหัวหน้าโรงเรียนออนไลน์ ด้วยฝีมือการสอนของคุณ กำไรที่ได้มันคาดการณ์ได้อยู่แล้ว แถมคุณยังเจียดเวลามาช่วยติวให้ลูกผมได้ด้วย ใช่ไหมล่ะ รุ่นพี่คุณก็รอให้คุณไปสอนฮวนฮวนอยู่เหมือนกัน"

หวังเยว่วิเคราะห์ให้จงอี้ฟังอย่างจริงใจ ความจริงเขาแค่อยากช่วยดึงจงอี้ขึ้นมา หวังเยว่เชื่อว่าจงอี้ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่อยากรีบหาเงินมาดาวน์บ้านเพื่อแต่งงานกับผู้หญิงที่รักเท่านั้น

"งั้นผมขอลองใช้ซอฟต์แวร์ของคุณดูก่อนได้ไหม"

จงอี้คิดดูแล้วก็อยากลองเสี่ยงดูสักตั้ง

"ได้สิครับ พรุ่งนี้เลย คุณลองเตรียมการสอนเนื้อหา ป.4 มาสักบท ถือซะว่าทดลองสอนลูกสาวผมไปในตัว!"

หวังเยว่ถือโอกาสใช้สิทธิ์ส่วนตัวทันที

"ตกลงครับ!"

จงอี้ตอบตกลงอย่างลูกผู้ชาย

หลังจากตกลงกันได้ ทั้งคู่ก็ขึ้นไปเล่นกับเด็กๆ จงอี้เป็นครูประถมอยู่แล้วย่อมมีความใจเย็นเป็นทุนเดิม บวกกับสกิล 'พ่อบ้านฟูลไทม์' ระดับเทพของหวังเยว่ ทำให้เด็กทั้งสี่คนติดแจจนไม่อยากกลับบ้าน

พอกลับถึงบ้าน เซี่ยจวินซานเห็นลูกทั้งสองคนยังพร่ำเพ้อถึงอาหวังเยว่ไม่หยุด ก็หันไปบ่นกับหนานลี่

"เพื่อนร่วมงานคนนี้ของผมนี่เลี้ยงเด็กเก่งจริงๆ ฮวนฮวนกับเชาเชาชอบเขามาก"

"นั่นสิ คุณไม่เห็นเหรอว่าลูกเขาสองคนร่าเริงและกล้าแสดงออกกว่าลูกเราตั้งเยอะ วันหลังต้องพาไปเล่นด้วยกันบ่อยๆ แล้วล่ะ"

หนานลี่เห็นด้วย

"คุณว่าบ้านเราก็เหมือนกัน หวังเยว่เลี้ยงลูกเก่งขนาดนั้น ทำไมคุณถึงทำไม่ได้ล่ะ"

หนานลี่แซวสามีขำๆ

"ผมทำไม่ได้ตรงไหน! คุณเห็นไหมว่าเชาเชากับฮวนฮวนติดผมแจที่สุด!"

เซี่ยจวินซานเริ่มของขึ้น จะมายอมแพ้ผู้ชายอื่นต่อหน้าเมียตัวเองได้ยังไง

"จ้าๆ คุณเก่งที่สุดแล้ว ลูกๆ รักคุณที่สุด!"

หนานลี่เห็นสามีเริ่มงอนก็รีบเอาใจลูบหลังลูบไหล่

"แน่นอน! ผมทำได้หรือไม่ได้คุณน่าจะรู้ดีที่สุดนะ!"

เซี่ยจวินซานรู้ตัวว่าเมื่อกี้ใจร้อนไปหน่อย เลยรีบเปลี่ยนเรื่อง

ทว่าการเปลี่ยนเรื่องของเซี่ยจวินซานในครั้งนี้ กลับเป็นการจุดไฟสงครามที่เขาต้องกัดฟันสู้ให้จบ แม้จะเป็นคนเริ่มเองแต่จะจบตอนไหนเขาไม่ได้เป็นคนกำหนด

ผลก็คือเช้าวันรุ่งขึ้น หนานลี่ตื่นมาทำมื้อเช้าด้วยใบหน้าสดใสเปล่งปลั่ง ส่วนเซี่ยจวินซานยังนอนเป็นศพอยู่บนเตียง!

ทางด้านหวังเยว่ ช่วงสายๆ เขาเตรียมอุปกรณ์เรียบร้อย ก็เชื่อมต่อซอฟต์แวร์กับจงอี้เพื่อเริ่มคลาสทดลองเรียนออนไลน์ครั้งแรก ผลลัพธ์ออกมาดีเยี่ยม แทบไม่ต่างจากการเรียนตัวต่อตัว แต่ประสิทธิภาพวัดผลคงต้องรอดูกันยาวๆ

จงอี้พอใจกับผลลัพธ์มาก รีบโทรหาหวังเยว่เพื่อนัดแนะแผนการขั้นต่อไป ท้ายที่สุดพอคุยถึงเรื่องการจัดตั้งบริษัท หวังเยว่กลับโยนอำนาจการบริหารทั้งหมดให้เขาดูแล โดยบอกว่า "ขาดเงินเมื่อไหร่ก็บอก" ทำท่าทางไว้วางใจเขาสุดๆ แบบป๋ามาเอง

[จบแล้ว]