ตอนที่ 121 - ฟรี สำหรับปีใหม่

เฉินหมิงยกแขนขึ้น นิ้วทั้งห้าชี้ตรงไปยังโลงศพทองคำที่ตั้งตระหง่านอยู่บนแท่นสูง เขากำหมัดแน่น แล้วคลายออกอย่างเร็ว

วิ๊ง! [สกิลระดับ S: ควบคุมวัตถุ] ทำงาน!

กึก! กึก! กึก! โลงศพทองคำหนาหนักเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ส่งเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นก้องห้องโถง

รอยร้าวเริ่มปรากฏขึ้นบนพื้นผิวโลง ลามขยายออกไปเรื่อยๆ ราวกับใยแมงมุม และในที่สุด...

ตูม!!! แรงบีบอัดมหาศาลทำให้โลงศพทองคำระเบิดแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ท่ามกลางเศษทองคำที่ร่วงกราว... ร่างของ 'เจียงซือฮ่องเต้' นอนสงบนิ่ง มือทั้งสองข้างประสานกันไว้ที่หน้าอก

รูปร่างของมันสูงใหญ่และหนากว่าเจียงซือทุกตัวที่เฉินหมิงเคยเจอ เครื่องแต่งกายหรูหราอลังการกว่าหลายเท่าตัว

ชุดคลุมมังกรสีดำทมิฬ ปักลวดลายมังกรด้วยดิ้นทองหมองหม่นที่ดูราวกับมีชีวิต

ที่คอเสื้อประดับด้วยขนสัตว์หนานุ่ม ดูเหมือนจะถูกฝังในฤดูกาลที่หนาวเหน็บกว่าคนอื่น

พรึ่บ! ดวงตาที่ปิดสนิทเบิกโพลงขึ้น โดยไม่ต้องใช้แรงส่ง มันเด้งตัวลุกขึ้นมายืนตรงได้ทันที

พุงที่อ้วนพลุ้ยดันชุดคลุมจนตึงเปรี๊ยะ ลายปักรูป 'จักจั่นทองคำ' ที่หน้าอกดูสะดุดตา

แต่ใบหน้ากลับตรงกันข้าม... มันแห้งเหี่ยวและดำคล้ำราวกับไม้ตายซาก

แผ่นยันต์สีเหลืองที่แปะหน้าผากมีความยาวกว่าปกติถึงสามเท่า ปลิวไสวไปตามแรงลมที่ไม่มีที่มา

บ่งบอกชัดเจนว่า... "ข้าไม่เหมือนพวกกระจอกข้างล่างนั่น!"

"แฮ่..." ปากที่แห้งผากฉีกกว้าง เผยให้เห็นเศษผิวหนังที่หลุดร่อนออกมา ไอหมอกสีขาวพวยพุ่งออกมาพร้อมเสียงคำราม

ดวงตาสีแดงฉานดุจทับทิม จ้องเขม็งมาที่ผู้บุกรุกด้วยความอำมหิต ไม่มีเจตนาอื่นใดนอกจาก "ฆ่า"

ชิ้ง... เสียงโลหะเสียดสีกันดังบาดหู เฉินหมิงสังเกตเห็นบางอย่างโผล่ออกมาจากใต้แขนเสื้อกว้างของมัน

"กรงเล็บใบมีดโค้งงอคล้ายกรงเล็บสัตว์ 8 เล่ม เลื่อนไหลออกมาครอบนิ้วมือทั้งสองข้าง ข้างละ 4 เล่ม ยกเว้นนิ้วโป้ง

มันไม่ได้ดูเหมือนกรงเล็บอินทรีหรือเสือ... แต่มันดูเหมือน "ดาบโค้ง" ที่ยาวเท่าแขนคน

ความคมกริบของมันบอกได้คำเดียวว่า... ต่อให้ใส่เกราะหนาแค่ไหน ถ้าโดนเจ้านี่ตะปบเข้าไป รับรองว่า "ตัวขาด" แน่นอน

แทนที่จะรีบเข้าไปสู้ เฉินหมิงเลือกที่จะยืนดูเชิง

"ไหนขอดูหน่อยซิ... แกมีสกิลอะไรให้ขโมยบ้าง?" เขากำลังจะกดใช้สกิล [จอมโจรนิรันดร์]

เคร้ง! เสียงโซ่ตรวนสั่นสะเทือน [สัญชาตญาณอันตราย] เตือนล่วงหน้าว่าไอ้อ้วนดำนี่กำลังจะขว้างกรงเล็บใส่เขา

ไม่ใช่แค่สู้ประชิด... แต่มันโจมตีระยะไกลได้ด้วย!

ไป๋หยวนปฏิกิริยาไวกว่าแสง เธอประกบฝักดาบกลายเป็นโล่ยักษ์ แล้วกระโดดเข้ามายืนขวางหน้าเฉินหมิงทันที

เบี่ยงตัวเล็กน้อย ใช้ไหล่กระแทกโล่ต้านรับแรงปะทะสุดกำลัง

ตูม! กรงเล็บเหล็กปะทะโล่จนเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ แรงปะทะรุนแรงจนทำให้ไป๋หยวนต้องถอยหลังไปครึ่งก้าว

พลังกายของเจียงซือระดับนี้... ไม่ธรรมดาจริงๆ

กรงเล็บที่ถูกดีดกลับ หดกลับเข้าไปสวมที่นิ้วของเจียงซือฮ่องเต้ดังเดิม ในขณะที่ไป๋หยวนกำลังตั้งรับการโจมตีระลอกต่อไป

เฉินหมิงก็เล็งเป้าหมาย เตรียมจะขโมยสกิลและเชือดมันทิ้งเพื่อทำกำไรสูงสุด แต่ทว่า...

วูบ! ร่างอ้วนๆ นั่นหายวับไปกับตา

"เร็วจังนะ..."

เฉินหมิงเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน เจ้านั่นกระโดดลอยตัวสูงกว่าสิบเมตร พยายามจะอ้อมมาโจมตีเขาจากมุมอับ

"พวกแกนี่... อยู่นิ่งๆ กันไม่เป็นหรือไง?" แววตาของเฉินหมิงเย็นเยียบลง

ดาบบินทั้งสี่เล่มของไป๋หยวนพุ่งสวนขึ้นไป หวังจะสกัดกั้น

ทันใดนั้นไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากด้านหลังของไป๋หยวน ไม่ใช่จากศัตรู... แต่มาจากตัวเฉินหมิง

ตูมมมม!!! เฉินหมิงกระทืบเท้าลงพื้นเบาๆ คลื่นความเย็นมหาศาลระเบิดออกมาจากตัวเขา แผ่ขยายออกไปเป็นรูปพัด

ในชั่วพริบตา... คลื่นน้ำแข็งยักษ์ก็ก่อตัวขึ้น แช่แข็งทุกอย่างที่ขวางหน้า

ร่างของเจียงซือฮ่องเต้ที่กำลังพุ่งลงมาด้วยความอำมหิต ถูกแช่แข็งกลางอากาศทันที

มันถูกตรึงไว้ในก้อนน้ำแข็งใสแจ๋ว ขยับไม่ได้แม้แต่มิลลิเมตรเดียว ยังคงค้างอยู่ในท่าเตรียมโจมตี

เห็นได้ชัดว่า... พลังของมันยังห่างชั้นกับสกิลระดับ SSS ของเฉินหมิงอยู่หลายขุม

'นายท่าน... แข็งแกร่งมาก!' ไป๋หยวนหันมองเจ้านายด้วยแววตาที่เป็นประกายระยับ เต็มไปด้วยความประหลาดใจและเทิดทูน

"ถ้ายอมอยู่นิ่งๆ แบบนี้ตั้งแต่แรก ก็ไม่ต้องเจ็บตัวแล้ว" เฉินหมิงเดินเข้าไปใกล้ก้อนน้ำแข็งอย่างใจเย็น

แล้วเริ่มกระบวนการ "คัดเลือก" หน้าต่างสกิลของเป้าหมายเด้งขึ้นมาให้เลือกช้อปปิ้ง

[สกิลระดับ A: ดาบเดียวปลิดชีพ ผล: เมื่อเลือดศัตรูต่ำกว่า 5% จะสังหารทันที (หลบไม่ได้) ]

[สกิลระดับ A: กรงเล็บเทพสังหาร ผล: เรียกอาวุธระดับเทพ 'กรงเล็บสังหาร' ออกมาใช้งาน ]

[สกิลระดับ A: ตะขอบินปลิดวิญญาณ ผล: ขว้างกรงเล็บออกไป สร้างความเสียหาย 2 เท่า คริติคอล 2 เท่า

เจาะเกราะ 2 เท่า! และถ้าฆ่าศัตรูได้ จะสุ่มได้รับบัฟถาวร ]

[สกิลระดับ A: หลุมดำกลืนอสูร  ผล: สร้างหลุมดำขนาดเล็ก ดูดศัตรูในระยะ 50 เมตรเข้ามารวมกัน แล้วบดขยี้ ]

[สกิลระดับ B: ไท่ซานถล่มปฐพี ผล: กระโดดสูงแล้วทิ้งดิ่งลงมา สร้างความเสียหายวงกว้างและทำให้ศัตรูติดสตัน 0.5 วินาที ]

"โห... กรงเล็บนั่นไม่ใช่ไอเทม แต่เป็นสกิลเรียกอาวุธงั้นเหรอ?"

เฉินหมิงเพิ่งเข้าใจ สกิลที่เหลือก็ถือว่าดีใช้ได้... โดยเฉพาะสกิลคอมโบกรงเล็บ

"ไม่เลว... เอามาให้หมด!" [ขโมยสกิล!]

[ขโมยสำเร็จ! ได้รับสกิลทั้งหมดเรียบร้อย!]

เมื่อได้สกิลมาแล้ว เฉินหมิงก็ไม่คิดจะเก็บไว้ใช้เอง เขาหันไปมองไป๋หยวน สกิลชุดนี้... เหมาะกับเธอที่สุด

ด้วย [กรงเล็บเทพสังหาร] เป็นอาวุธหลักในมือ เธอจะไม่ต้องถือดาบอีกต่อไป แต่สามารถใช้มือเปล่าต่อสู้ระยะประชิดได้

รวดเร็วและรุนแรงกว่าเดิม ส่วน ดาบบินทั้ง 4 เล่ม ก็ใช้พลังจิตควบคุมโจมตีระยะไกล

บวกกับสกิล [หลุมดำ] ที่ใช้รวบมอนสเตอร์เข้ามาให้เชือด... นี่มันคอมโบ "เครื่องจักรสังหาร" ที่สมบูรณ์แบบ

เฉินหมิงโอนสกิลทั้งหมดไปให้ไป๋หยวนทันที

"รู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นไหม?" เฉินหมิงเอ่ยถามเมื่อเห็นไป๋หยวนทำหน้างงๆ

"สะ... สกิลพวกนี้ นายท่านมอบให้ข้าหรือคะ?" ไป๋หยวนเบิกตากว้าง มองเฉินหมิงด้วยความซาบซึ้งและตกใจ

"ใช่" เฉินหมิงพยักหน้า

"ลองใช้ดูว่าเข้ามือไหม ถ้าไม่ถนัดค่อยเปลี่ยนทีหลัง"

สำหรับเขา... สกิลพวกนี้หาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ ตราบใดที่มีสกิลขโมยระดับ SSS อยู่

"ค่ะ! ข้าจะลองดูเดี๋ยวนี้!" ไป๋หยวนเก็บดาบทั้ง 4 เล่มเข้าฝัก เธอลองเรียกใช้สกิล [กรงเล็บเทพสังหาร] ทันที

ชิ้ง! กรงเล็บสีดำทมิฬ ปลายแหลมแต้มสีแดงเลือด ปรากฏขึ้นสวมทับนิ้วมือเรียวยาวของเธออย่างพอดิบพอดี

ขนาดของมันถูกปรับลดลงครึ่งหนึ่งเพื่อให้เข้ากับสรีระของผู้หญิง ทำให้ดูคล่องตัวและอันตรายยิ่งขึ้น

ไป๋หยวนจ้องมองกรงเล็บในมือ ขยับนิ้วไปมาเพื่อทดสอบน้ำหนัก แววตาของเธอเป็นประกายวาววับ...

ชัดเจนว่าเธอ "ถูกใจ" ของขวัญชิ้นนี้มาก

"เอาล่ะ... ได้เวลาลองของจริง" เฉินหมิงไม่ลืมผู้เสียสละที่อยู่ในก้อนน้ำแข็ง

ตอนนี้มันกลายเป็นเจียงซือไร้สกิลที่มีแค่พลังกายถึกๆ เหมาะจะเป็นกระสอบทรายทดสอบอาวุธที่สุด

เปรี้ยะ! เฉินหมิงดีดนิ้ว ก้อนน้ำแข็งยักษ์แตกกระจาย ร่างของเจียงซือฮ่องเต้ร่วงลงมากระแทกพื้น

ตุบ! สมองของมันยังค้างอยู่ที่วินาทีก่อนโดนแช่แข็ง สัญชาตญาณดิบสั่งให้มันพุ่งเข้าโจมตีเฉินหมิงต่อทันที

แต่ทว่า... จังหวะที่มันเขย่งเท้าเตรียมจะกระโดด มันก็ชะงักกึก...

"..."

มันรู้สึกได้ว่า... มีบางอย่างผิดปกติ!

สกิลของข้า... กรงเล็บของข้า... หายไปไหนหมด!?