ตอนที่ 82

"เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?" เฉินหมิงอุทานด้วยความประหลาดใจ

เดิมทีเขาคิดว่าต้องใช้เวลาเป็นเดือนหรืออาจจะครึ่งปีกว่าไข่จะฟัก แต่ดูเหมือนระบบจะเร่งกระบวนการนี้ให้เร็วขึ้น

'ก็ดีเหมือนกัน' เขาคิด

'การต้องเสี่ยงชีวิตสู้กับเทพแห่งความตายตลอดเวลาเพื่อได้ไข่มังกรมา ถ้าต้องรอนานขนาดนั้นแล้วโดนคนอื่นชิงไปคงน่าเจ็บใจแย่ แต่...มังกรกินอะไรเป็นอาหารล่ะ? เนื้อดิบ? หรือซอมบี้?'

คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวขณะที่เขาเดินขึ้นไปชั้นสอง แต่ยังไม่ทันจะได้คำตอบ

เสียงร้องเล็กๆ คล้ายเด็กทารกก็ดังลอดออกมาจากประตูห้องนอน เฉินหมิงรีบเปิดประตูเข้าไปและพบกับภาพที่น่าประทับใจ

มังกรตัวน้อยเกล็ดสีน้ำเงินกำลังกระพือปีกพยายามคลานออกมาจากกองเปลือกไข่

ทันทีที่เห็นเฉินหมิง มันก็ร้องเสียงใสและพยายามตะกายมาหาเขาจนกลิ้งตกลงจากเตียง

เฉินหมิงรีบใช้พลังจิตประคองมันไว้ไม่ให้กระแทกพื้น แม้จะรู้ว่าผิวหนังมังกรทนทานแค่ไหน แต่เขาก็อดห่วงไม่ได้

เมื่อเท้าของเจ้าตัวเล็กแตะพื้น มันก็รีบวิ่งเข้ามาคลอเคลียที่ขาของเฉินหมิงเหมือนลูกสุนัข

เฉินหมิงคุกเข่าลงลูบหัวมันเบาๆ สัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัว

'ตัวแค่นี้ก็ใหญ่กว่าหมาไซต์กลางแล้วแฮะ' เขาคิด

เฉินหมิงอยากทดสอบพลังของมัน เขาหยิบโคมไฟตั้งโต๊ะมาวางบนพื้นแล้วชี้ไปที่มัน “โจมตีมันสิ”

มังกรน้อยแยกเขี้ยวเตรียมจะพุ่งเข้ากัด

แต่เฉินหมิงส่ายหน้า "ไม่ใช่ใช้ฟัน...ใช้พลังของแกต่างหาก"

เจ้าตัวเล็กเอียงคอทำหน้าสงสัยครู่หนึ่งก่อนจะเข้าใจ มันอ้าปากกว้างแล้วพ่นลมหายใจเย็นยะเยือกออกมา!

ไอเย็นพุ่งไปแช่แข็งโคมไฟ โต๊ะ และผนังด้านหลังจนกลายเป็นน้ำแข็งในพริบตา

"พลังน้ำแข็งสินะ" เฉินหมิงยิ้มอย่างพอใจ

เขาเปิดหน้าต่างระบบและเลือกเนื้อหมูแช่แข็งออกมา "งั้นเจ้าตัวเล็กนี่น่าจะชอบกินของเย็นๆ สินะ"

ทันทีที่เห็นเนื้อ มังกรน้อยก็ตาเป็นประกาย มันกระดิกหางและเอาหัวถูไถขาเฉินหมิงอย่างออดอ้อน

เฉินหมิงโยนเนื้อให้ มันกระโดดงับและกลืนลงไปทั้งชิ้นราวกับงู

สิ่งที่น่าทึ่งคือ ร่างกายของมันขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดทันทีที่กินเสร็จ!

"โตเร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!" เฉินหมิงทดลองโยนเนื้อให้อีกหลายชิ้น

เจ้าตัวเล็กก็กินเรียบและตัวโตขึ้นเรื่อยๆ จนเฉินหมิงต้องสั่งให้หยุด

"พอแค่นี้ก่อน! ขืนกินต่อเดี๋ยวตัวใหญ่คับบ้านพอดี ออกไปข้างนอกกันเถอะ"

เฉินหมิงพามังกรน้อยออกไปที่ลานกว้างและให้อาหารต่อจนมันตัวใหญ่ขึ้นมาก

"ถ้าฉันไม่มีเสบียงเยอะขนาดนี้ คงเลี้ยงแกไม่ไหวแน่ๆ" เขาบ่นอุบ

ดูเหมือนมังกรน้อยจะเข้าใจ มันหยุดกินแล้วกางปีกบินขึ้นไปบนฟ้าทันที เฉินหมิงตกใจ

"เฮ้ย! จะไปไหน? หนีออกจากบ้านเหรอ?"

ไป๋หยวนเตรียมจะชักดาบจัดการเจ้ามังกรทรยศ แต่เฉินหมิงห้ามไว้ "เดี๋ยวก่อนๆ รอดูก่อนว่ามันจะทำอะไร"

เขาหยิบกล้องส่องทางไกลออกมาดู เห็นมังกรน้อยบินลงไปที่พื้นห่างออกไปราวหนึ่งกิโลเมตร

แล้วบินกลับมาพร้อมกับงูหลามยักษ์กลายพันธุ์ที่ยาวกว่าสิบเมตรในกรงเล็บ

"ตูม!"

มังกรน้อยทิ้งงูหลามลงตรงหน้าเฉินหมิงอย่างภาคภูมิใจ

ก่อนจะใช้เท้าเหยียบไว้แล้วมองหน้าเขาเหมือนจะบอกว่า 'นี่ของฝากครับพ่อ'

เฉินหมิงยิ้มแห้งๆ "ขอบใจนะ...แต่แกกินเถอะ"

มังกรน้อยไม่รอช้า มันสูดเส้นงูหลามเข้าปากเหมือนกินบะหมี่ และร่างกายของมันก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง!

“กินสัตว์กลายพันธ์ที่ใหญ่กว่าได้ด้วยเหรอเนี่ย?!” เฉินหมิงตื่นเต้นกับความค้นพบใหม่นี้

นี่หมายความว่าเขาไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารของมันอีกต่อไป เพราะในโลกนี้มีสัตว์กลายพันธ์ให้กินเพียบ!

"วู๊มมม..."

เสียงใบพัดดังขึ้นขัดจังหวะความยินดี

มังกรน้อยและไป๋หยวนตั้งท่าเตรียมพร้อมโจมตีทันที เฉินหมิงเงยหน้ามองเห็นโดรนที่มีสัญลักษณ์ “ธงดาว” สีแดง

“โดรนของทางการ...” เฉินหมิงพึมพำ

"ดูเหมือนพวกมันจะตามกลิ่นมังกรน้อยมาสินะ"