ตอนที่ 74

สำหรับผู้บริหารในห้องควบคุม มังกรยักษ์ทั้งสองตัวไม่ต่างจากอัศวินโลหิตที่กำลังทำลายล้างเมือง

เดิมทีเมื่อได้ยินว่าผู้บริหารระดับสูงของเมืองริเวอร์ซิตี้ลงมติเป็นเอกฉันท์ให้ละทิ้งเมือง

พวกเขาตั้งใจจะตำหนิเรื่องความขี้ขลาด แต่เมื่อเห็นวิดีโอถ่ายทอดสดที่แสดงภาพการต่อสู้อันดุเดือด

ความโกรธในใจของเขาก็หายไปในทันที

บางคนเสนอให้ใช้อาวุธนิวเคลียร์เพื่อกำจัดมังกรชั่วร้าย แต่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนต่างส่ายหน้าปฏิเสธ

พวกเขาไม่แน่ใจในความเชื่อมโยงระหว่างมังกรกับซอมบี้

แต่สิ่งที่แน่นอนคือไวรัสซอมบี้มีวิวัฒนาการและความสามารถในการฟื้นตัวที่คาดเดาไม่ได้

หากการระเบิดนิวเคลียร์ไม่สามารถทำลายมังกรได้ แต่กลับทำให้เกิดการกลายพันธุ์ของยีนที่คล้ายกันในร่างกายของมังกร

มันจะสร้างศัตรูที่น่ากลัวยิ่งขึ้นไปอีก

ทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้คือการหาวิธีตรึงมังกรทั้งสองตัวไว้ที่ริเวอร์ซิตี้และปล่อยให้พวกมันต่อสู้กันเอง

บางคนถึงกับเสนอให้สร้างยาสลบขนาดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ หากปลายเข็มไม่สามารถเจาะผ่านเกล็ดมังกรได้

ก็ใช้เนื้อสดมากองหนึ่งแล้วเติมยาชาลงไป พวกเขาไม่รู้ว่ามันจะได้ผลไหม แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่มีทางรู้คำตอบได้เลย

พวกเขาไม่สามารถนั่งเฉยๆ และรอความตายอย่างเดียวได้!

ในเมืองริเวอร์ซิตี้ มังกรยักษ์ทั้งสองยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ระหว่างการต่อสู้ เฉินหมิงค้นพบว่าวิธีการต่อสู้ของสัตว์ประหลาดเหล่านี้เรียบง่ายและไร้ซึ่งไหวพริบ

พวกมันมีพลังทำลายล้างมหาศาล แต่มีสติปัญญาน้อยกว่ามนุษย์มาก

ทำให้โอกาสในการอยู่รอดของมนุษย์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

'ถ้าพวกนี้มีสมอง มีความคิด และมีกลยุทธ์เหมือนมนุษย์ด้วย...มนุษย์คงจะสูญพันธุ์ไปนานแล้ว' เขาคิด

เฉินหมิงไม่ต้องการเสียเวลา เขาจึงครอบครองร่างของมังกรแห่งหายนะ

แล้วพ่นลูกไฟมังกรเพื่อปิดกั้นขอบเขตของมังกรตะกละ

จากนั้นก็ค่อยๆ ลดระยะห่างลงและลดความเร็วลงอย่างตั้งใจเพื่อล่อให้มังกรตะกละตายใจ

หลังจากเข้าสู่ระยะที่เหมาะสมที่สุด เขาก็เร่งความเร็วอย่างกะทันหัน

มังกรตะกละรู้สึกถึงความผิดปกติและพยายามหลบหนี

แต่เงาของมันกลับถูกบดบังด้วยร่างยักษ์ของมังกรแห่งหายนะที่ขนานอยู่

เฉินหมิงอ้าปากมังกรแล้วพ่นเปลวเพลิงออกมาเป็นสาย บาดเจ็บสาหัสที่หลังของมังกรตะกละ

เปลวเพลิงเบ่งบานราวกับดอกไม้และลามไปทั่วร่างของมัน

มังกรตะกละส่งเสียงร้องอันน่าเวทนา เยื่อหุ้มปีกถูกเผาจนไหม้และมันก็ล้มลง

มันกลิ้งไปบนพื้นหลายครั้ง ทำให้ตึกสูงหลายตึกพังทลายลงมา

และในขณะที่มันพยายามจะลุกขึ้น เฉินหมิงก็ควบคุมร่างยักษ์ของมังกรแห่งหายนะ

เหยียบลงบนหลังของมังกรตะกละอย่างแรงเพื่อตรึงมันไว้ มังกรตะกละพยายามกัดคอของมังกรแห่งหายนะเพื่อเอาตัวรอด

เฉินหมิงพบโอกาสที่เหมาะสม เขาใช้กรงเล็บมังกรจับขากรรไกรบนและล่างของมังกรตะกละแล้วออกแรงฉีกมันออก

เลือดไหลทะลักลงมาจากมุมปาก เฉินหมิงไม่รู้ว่าความเมตตาคืออะไร เขาอ้าปากมังกรอีกครั้งแล้วพ่นเปลวเพลิง

ที่ร้อนระอุยิ่งกว่าลาวาเข้าไปในปากและร่างกายของมังกรตะกละอย่างบ้าคลั่ง

เปลวเพลิงที่เต็มไปหมดทำให้ร่างกายของมันบวมขึ้นและแสงก็ส่องออกมาจากรอยฉีกขาดของเกล็ด

"บูม! บูม!"

ในที่สุด ร่างกายที่เป็นเลือดเนื้อก็ไม่สามารถทนต่อเปลวเพลิงที่รุนแรงได้อีกต่อไปจึงระเบิดออกมาพร้อมกับเสียงดังสนั่น

และเปลวเพลิง เมฆรูปเห็ดขนาดมหึมาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มันไม่ต่างจากอาวุธนิวเคลียร์เลย

เปลวไฟที่ลุกโชนอย่างบ้าคลั่งแผ่ขยายไปทั่ว ครอบคลุมระยะทางกว่าหนึ่งกิโลเมตร

ทุกสิ่งที่อยู่ในรัศมีถูกเผาไหม้จนกลายเป็นถ่าน

[กำจัดมังกรตะกละสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับผู้ใช้ที่ได้รับหีบสมบัติทองคำ +1!]

นอกเหนือจากมังกรแห่งหายนะแล้ว รางวัลจากการฆ่าซอมบี้และสัตว์ประหลาดอื่นๆ

ที่ถูกเผาด้วยเปลวเพลิงก็ถูกนับเป็นของเฉินหมิงด้วยเช่นกัน

เขาเก็บเกี่ยวหีบสมบัติไม้นับพันใบ หีบสมบัติเหล็กดำมากกว่าห้าสิบใบและหีบสมบัติทองคำอีกหนึ่งใบจากมังกรตะกละ

'ถ้าพูดตามหลักเหตุผลแล้ว พลังต่อสู้ระหว่างมังกรตะกละกับมังกรแห่งหายนะนั้นแตกต่างกันมาก...

แต่รางวัลกลับเท่ากันได้อย่างไร?' เขาคิดอย่างไม่ใส่ใจ

'หรือว่าหีบสมบัติใบแรกเท่านั้นที่เปิดยาก และเมื่อปลดล็อคแล้ว มาตรฐานก็จะลดลง?'

เฉินหมิงเลิกคิดมากและกลับมาให้ความสนใจกับสิ่งที่สำคัญกว่า เขาเลือกศพทั้งหมดและสกัดวิญญาณ

เฉินหมิงไม่คาดคิดว่าหลังจากเขาออกจากอาณาจักรลับสมบัติแล้ว เขาจะมีโอกาสได้เก็บสัตว์เลี้ยงมังกรตัวที่สอง

หรือถ้าจะให้เจาะจงก็คือตัวที่สาม หากนับไข่มังกรด้วย แม้จะชอบมังกรโบราณแบบตะวันออกมากกว่า

แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากนำมังกรตะวันตกมาใช้เพื่อเสริมพลังรบชั่วคราว

[กำลังสกัด...]

[การสกัดสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับผู้ใช้ที่ได้รับเซอร์ไวเวอร์อันเดดตัวใหม่: มังกรแห่งความตะกละ +1!]

เฉินหมิงเปิดแผงเสมือนแล้วดูคำอธิบายทักษะของมังกรตะกละ

เขาอยากรู้ว่ามังกรที่สามารถต่อกรกับมังกรแห่งหายนะได้จะมีทักษะอะไรบ้าง

[ทักษะ: กลืนกินเพื่อเสริมสร้าง, เปลวเพลิงมังกร, กัดอย่างรุนแรง, ช็อตพลังมังกร...]

หลังจากอ่านแล้ว เขาจึงพบว่าไม่ใช่เพราะมังกรตะกละอ่อนแอ แต่เป็นเพราะมันไม่รู้จักวิธีใช้ทักษะของตัวเองให้เกิดประโยชน์

โดยเฉพาะทักษะกลืนกินเพื่อเสริมสร้าง ที่สามารถทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นได้เรื่อยๆ โดยไม่มีขีดจำกัด! แต่มันกลับไม่เข้าใจ

เขาปิดแผงเสมือน เฉินหมิงยืนอยู่บนหัวมังกรแห่งหายนะและควบคุมให้มันบินออกจากระยะโดรนอย่างช้าๆ

แต่ความตื่นตะลึงที่เขามอบให้แก่ประชาชนและเจ้าหน้าที่ไม่ได้ลดลงเลย...มีแต่จะยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น